Qëndroni, gjurmëve të babës Isë

Nga Albin Kurti

Në tetor të vitit 1988, veprimtari i shquar i çështjes kombëtare, Isa Kastrati, i cili më vonë u bë edhe luftëtar e dëshmor i lirisë, u bë me djalë. Në ato periudha të zymta, kur Kosovës po i kërcënohej një re e zezë represioni, Isa Kastrati zgjodhi një emër domethënës për djalin e tij: Qëndron!

Qëndroni u rrit e u bë burrë i shtëpisë e i shoqërisë, në gjurmët e babës Isë. Si vëlla i madh i katër vëllezërve dhe i një motre, atij i ka rënë që herët të punojë për t’i ndihmuar nënës, duke u pjekur para kohe.

Ai ka studiuar inxhinieri elektronike dhe kompjuterike. Ndonëse i ri në moshë, ka disa vjet eksperiencë pune në kompani të ndryshme në po këtë fushë. Prej vitit 2013, ai ka qenë një prej asambleistëve më të dalluar në Komunën e Prishtinës, nga Lëvizja VETËVENDOSJE!. Për meritat që i pati si asamblist, ai u bë kryesues i Grupit të Asamblistëve të Lëvizjes në vitin 2015, dhe ka marrë mirënjohje e falënderime nga vetë kryetari i Prishtinës, Shpend Ahmeti, me të cilin Qëndroni ka punuar shumë afër.

Qëndroni është aktivist që prej vitit 2009, dhe si çdo aktivist ai është edukuar në Lëvizje me frymën e dashurisë për shoqërinë e për dijen, me idealizmin politik e me solidaritetin ekonomik. Zemërgjerësinë prej aktivisti Qëndroni e tregoi me një gjest shumë bujar. Ai e ktheu banesën që familjes së tij i ishte dhënë si shpërblim meqë janë familje dëshmori. Qëndroni e mori vendimin që ta kthente atë banesë që ajo të përdorej për familjet në nevojë.

Por më së shumti në nevojë për ndihmë, është Dardana. Dardana është në kufirin lindor të Kosovës, dhe ndonëse në fshatrat kufitare shpesh ka inkursione edhe nga policia serbe, Dardana ende qëndron. Dardana qëndron pas shumë viteve të keqqeverisjes, të vjedhjeve, të abuzimeve, të skandaleve. Dardana ende qëndron edhe pse klikat e të korruptuarve janë bërë bashkë. Dardana qëndron dhe ka shpresë, sepse Dardana ka mundësinë të zgjedhë ndryshimin e quajtur Qëndron.

Dardana e qëndresës, ka nevojë për Qëndronin. Qëndron Kastrati, i biri i Isës, është kthyer dhe do të qëndrojë në Dardanë. Me planin e tij qeverisës, që është ai i Lëvizjes VETËVENDOSJE!, Qëndroni do të bëjë të mundur një arsim cilësor në Dardanë, duke u kujdesur për standardet në shkolla. Siç kemi bërë edhe në Prishtinë, Qëndroni do të modernizojë qendrat e kujdesit mjekësor në Dardanë. Ai do të eliminojë abuzimet, vjedhjet, nepotizmin, tenderomaninë. Dhe do të qeverisë në mënyrë transparente për të gjithë, me plan e rregull e sipas ligjit.

Me Qëndronin, Dardana do ta ketë më të lehtë qëndresën. Prandaj, qytetarë të dashur, mërgimtarë që keni familjarë në Komunën e Dardanës, banorë të Dardanës që keni dalë të jetoni në komuna të tjera të Kosovës, ju lutem angazhohuni vetë ju, por edhe familjet tuaja, në mbështetje të Qëndronit. Siç e keni parë edhe në përballjet televizive, alternativa tjetër është ajo e injorancës dhe e mashtrimit, e vjedhjes dhe e shfrytëzimit. Por përballë saj, Dardana e ka një Qëndron, dhe duhet ta përkrahë atë.

Cinizmi dhe hipokrizia e Evropës nuk ka kufi! Nuk e pengon mafia politike, por lëvizja e lirë e popullit

Lirim Gashi

Gjithë ajo Evropë me tërë atë potencial po frikohet prej lëvizjes së lirë të një populli të vogël e miqësor. Po ky popull i izoluar prej kujt duhet të frikohet së pari? Prej izolimit? Ujqërve vendor? Dhelprës Rusi dhe shtrigës Serbi apo prej elefantëve ndërkombëtar? Shkoni krejt n’rrot t’samës se nuk e kemi mendjen mu nënshtrua para askujt. Paramendojeni një gazetë gjermane po bëhet shybe pse shqiptarët po e pranojnë çdo kusht në këmbim të lëvizjes pa viza???!!!! Po nuk janë shqiptarët o të mjerë por politikanët zvarranikë që i instaluat ju në pushtet dhe që i mbajtët edhe kur e vodhën industrialisht votën. Po na trajtoni sikur të ishim në numër sa kinezët dhe po pritni prej nesh që t’ua puthim këmbët edhe kur kërkoni prej nesh territor në shkëmbim të lëvizjes së lirë. Kësaj i thonë shkelje drastike të dinjitetit njerëzor o ju cinikët llastuar e të pa shpirt.

Se çka janë në gjendje europianët të bëjnë për ta mbrojtur interesin e tyre në Ballkan ishim dëshmitarë në rastin e Partisë Radikale Serbe të cilën e zhduken për 3 muaj pa problem, kur i blenë me para të majme liderët e saj. Këta liderë pastaj të njëjtës parti vetëm ia ndryshuan emrin duke e pagëzuar Partia Përparimtare e Serbisë. Vuçiqin e shndërruan prej Zaulit biblik në Paul biblik, ndërsa Nikoliqin në një marionetë të tij. Në fund në shenjë mirënjohjeje për gadishmërinë e tyre për t’i ndryshuar ,,radikalisht” qëndrimet ndaj Evropës dhe USA: EU i shpërbleu me tolerimin e radikalizimit (ashpërsimit) të kërkesave të Serbisë ndaj Kosovës të cilat i adaptoi dhe i bëri të vetat. Megjithatë Vuçiqi dhe Nikoliqi të ndihmuar nga Daçiqi asnjëherë nuk i prishen marrëdhëniet me nënën Rusi përkundrazi. Në këmbim të mëshirës që e dëshmuan ndaj Evropës ajo ua ktheu edhe babën Sheshel.

Në Kosovë nuk i pengoi Evropës aspak mafia politike në pushtet, ngaqë ishte lehtë për ta shantazhuar. Zvarranikët e tyre që i mbajtjen në pushtet edhe kur e vodhën industrialisht votën e popullit, ngaqë për interesa të veta ishin dhe janë në gjendje ta shesin çdo cep të atdheut, andaj pse të kenë konsideratë ndaj popullit dhe atdheut të tyre.??!! Cinizmi dhe hipokrizia e kurvës Evropë nuk ka të ndalur. Nuk ka shtet në Ballkan që nuk ka probleme me kufijtë shtetëror por vetëm Kosova e paguan me izolim. Kaq për moralin e politikes evropiane.

Mjaft është mjaft.

Simpatizantët e “Ushtarit të Panjohur”, pasues të atyre që adhuronin Millosheviçin

Shkruan: Fadil Kajtazi

Arti ka identitet vetëm kur përcjell mesazhe universale. Fletorja zyrtare e cila përcakton destinimin e përmendores (skulpturë) e thotë të kundërtën. Mesazhi është i qartë; kjo vepër arti madhëron aktin e masakrimit të popullatës gjilanase nga “Luftëtarët e ramë…” të cilët ishin pjesë e brigadës çetnike të shndërruar në partizane.

Sa i përket veprës si vepër, ajo është e realizuar mirë artistikisht, ka thellësinë, plastikën dhe karakterin. Me vepra të realizuara artistikisht në mënyrë brilante ka qenë e mbushur e gjithë Gjermania në kohën e Hitlerit. Gjithashtu, edhe diktatorët e vendeve të bllokut komunist i kanë kushtuar një vëmendje artit pamor, dhe pjesa më e madhe e vendeve të ish-bllokut komunist kanë qenë të mbushura me vepra, të cilat kanë pasqyruar realitetin e realizmit socialist.

Ç’është e vërtetë, (sipas botëkuptimit të këtyre që protestojnë për heqjen e kësaj përmendore) ato për vite të tëra krijuan identitetin e tyre në kohë dhe hapësirë, por fatkeqësisht ishin pjesë e përkujtimit-glorifikimit të një mendësie kriminale e pasqyruar përmes dorës së “artistëve”.

Është e vërtetë se edhe përmendorja e Car Llazarit, ka qenë vepër e realizuar artistikisht, e cila e ka zhvendosur nga mesjeta në shekullin XX një figurë. Gjithashtu, edhe “çezmja e Car Llazarit” ka qenë një monument që pati krijuar identitetin e vet, dhe përfundimisht edhe Millosheviqi si personalitet politik pati krijuar një identitet në kohën dhe hapësirën tonë jetësore, pasi përpos që mbushte nga një pjesë të hapësirës tonë të varfër mediatike, ai kishte edhe simpatizuesit e vet brenda shqiptarëve, siç ka kjo skulpturë-përmendore në Gjilan, për të cilën po çohet pluhur.

Për fatin e keq të tyre, ata u shporrën, dhe pavarësisht vështirësive që po kalon Kosova jonë, ajo do ta ndërtojë identitetin e ri të bazuar në vullnetin e shumicës se popullatës së saj, ku veprat artistike do të krijojnë identitet duke përqendruar mesazhin universal të lirisë për të cilin ky popull vuajti më së shumti.

Gjeopolitika imperiale – përparësi mbi referendumet

Nga Blendi Lami

Sa herë bëhet ndonjë referendum apo aneksim, kundërshtarët referojnë precedentin e Kosovës. Në fakt, ndërhyrja për Kosovën, të cilën Vaslav Havel e ka quajtur “e para luftë për vlera” ndodhi – e shpjeguar juridikisht – për shkaqe humanitare: shmangia e një gjenocidi të tmerrshëm në mes të Europës.

Por, nuk mund të anashkalojmë faktin se Perëndimi po korrigjonte gabime të së kaluarës. Për më tepër, duhet pranuar se hapësira shqiptare do të bëhej pjesë e interesave perëndimore, kryesisht amerikane.

Këtu del në pah ajo që quhet gjeopolitika imperialiste, sipas së cilës fuqitë e mëdha (perandoritë) rivizatojnë hartat, me fjalë të tjera ndryshojnë kufijtë për interesat e tyre. (Shpjeguar nga mendimtari Kjellen, gjeopolitika kuptohet si pjesë e kulturës imperiale perëndimore që merret me marrëdhënien mes tokës fizike dhe politikës). Sidoqoftë, ndërhyrja në Kosovë është legjitimuar.

Një faktor tjetër që nuk duhet anashkaluar, është ai i sigurisë europiane, teksa edhe një herë, duke shfrytëzuar një krizë, Perëndimi depërtoi në një zonë të influencuar historikisht nga Rusia, gjë që ndërlikoi edhe më tej marrëdhëniet mes dy kampeve. Nga njëra anë, për Perëndimin, “zotërimi” i Kosovës thekson zgjerimin e zonës së sigurisë, dhe, nga ana tjetër, u shfaq dobësia e radhës e deriatëhershme e Rusisë. Që atëherë, Rusia është përpjekur t’i shmangë këto dobësi.

Kohët e fundit janë zhvilluar dy referendume brenda territoreve të Irakut dhe Spanjës. Që të dyja rastet e krahinave autonome që kërkuan pavarësi paraqesin sfida për sigurinë e shteteve përkatëse. A mund të lejojë gjeopolitika imperiale pavarësinë e katalanasve dhe kurdëve-irakianë?

Katalanasit – të paktën një shtresë e klasës politike dhe 90 % e atyre që votuan – nuk u mjaftuan me autonomi dhe kërkuan pavarësi të plotë. Ndërkohë, Katalonja gëzon të drejta politike, kulturore dhe sociale, por e konsideron veten më të përparuar se pjesa tjetër e Spanjës. Por Katalonja gjendet nën dy ombrella gjeopolitike: Spanja dhe pastaj Bashkimi Europian. Kjo do të thotë se Katalonja, që të shpallet e pavarur, duhet të “depërtojë” apo sfidojë dy shtresa sigurie.

Së pari, është normale që katalanasit të gëzojnë të drejtën për vetëvendosje, e cila normalisht nuk duhet t’iu mohohet. Por, kur kjo vetëvendosje rrezikon stabilitetin dhe integritetin e gjithë vendit (Spanjës), atëherë qeveria qendrore nuk e toleron këtë zgjidhje. Së dyti, po në kuadër të gjeopolitikës imperiale, linja e politikës së jashtme dhe sigurisë së Bashkimit Europian nuk mund ta pranonte një Katalonjë të pavarur. Ndaj, politika e ngushtë e Katalonjës nuk i bëri llogaritë mirë, teksa sipërmarrja e saj për pavarësi sillte “kërcënime” për stabilitetin e Spanjës, dhe për rrjedhojë, edhe krijimin e një efekti domino në Europën që synon të bashkohet dhe të shkrijë kufijtë e jo t’i kthehet sovranitetit vestfalian.

Në një fjalim të vitit 2000, Joshka Fisher, ish-ministër i Punëve të Jashtme të Gjermanisë, në referencë të një tensioni mes nacionalizmit dhe supra-nacionalitetit, jep një qasje që thekson pikërisht jo ndarje mes shtet-kombeve në Europë, por lënie pas e koncepteve të Europës përpara luftërave:

“Thelbi i konceptit të Europës pas vitit 1945 ishte dhe vazhdon të jetë ende një refuzim i parimit të sovranitetit vestfalian…, një refuzim që mori formën e lidhjes më të ngushtë të interesave jetike dhe transferimin e të drejtave sovrane të kombit drejt konceptit të institucioneve europiane supra-kombëtare”.

Fisher shprehet për kapërcim të ndarjeve kufitare europiane, një eufemizëm për perandorinë moderne të etiketuar “Bashkim Europian”.

Edhe kurdët e Irakut të Veriut, në rrethana të ndryshme me Katalonjën, morën nismën për t’u bërë të pavarur, duke menduar se kishin mbështetjen amerikane (të paktën, kështu pranohet prej tyre në deklarata zyrtare). Por, pas referendumit, kurdët, përveç territorit të pretenduar që gjithsesi nuk do ta merrnin, u shtrinë edhe në zona të tjera, gjë që shërbeu si pretekst për përfshirjen direkte të Turqisë dhe Iranit. Me “braktisjen” nga “perandoria” e madhe (SHBA), kurdëve të Irakut të Veriut iu “turrën” Turqia dhe Irani që nuk mund ta pranojnë – për arsye sigurie – një Kurdistan të pavarur. Pra, veç SHBA-së, dy mini-perandori nuk mund t’ia lejonin vetes një shkarje nga kontrolli i një territori, dhe më pas trazira të mundshme rajonale.

Siç shihet, në lojën e madhe fitojnë ato territore që i shërbejnë gjeopolitikës imperiale, dhe bie nocioni i vetëvendosjes apo parime të tjera, qofshin edhe teorikisht demokratike. Në fund, mbetet që kosovarët të kenë një shtet të pavarur, ndërsa kurdët dhe katalanasit thjesht t’i gëzohen autonomisë.

Ballkan pazar!

Kete fundjave rasti me hodhi ne Liqenas, a Pustec si i thone tani. Gjendem rastesisht prane oxhakut ne klub me nje grup djem te fshatit. Pasi zeme muhabet, une: -Ore, a s’me thoni c’kombesi keni tamam-tamam juve ketu

Nga Artan Lame

-Ne? Maqedonas.
-Ore lere se c’thoni juve tani, po pleqte c’thone?
-Nga pleqte e kemi pra, maqedonas.
-Po c’ne maqedonas, kur ne kohen e pleqve s’kishte fare Maqedoni!?
Stepen pak, por pastaj ngulin kembe:
-E kemi edhe nga pleqte, jemi maqedonas.

-Ndoshta eshte me e sakte te thoni thjesht “sllave”, se kjo e pleqve te qemotshem sikur s’ka kuptim, por nejse. Po ne censusin e fundit si u rregjistruat?
-Maqedonas me te shumtit, po na e futen.
-Pse? Se na thane qe do na jepnin pashaporta per gjithe Evropen, pensione per pleqte, pune, etj.
-Po Maqedonia s’eshte vete ne Evrope, si do ju jepte juve pasaporta per Evrope?
-Eee, kshu na thane, po asgje.

-Po me mire te kishit kerkuar te beheshit greke se ata te pakten jane ne BE- bera shaka une.
-E kane provuar ca prej ketyre qe jane ne Greqi per pune, po aha, greket s’na pranuan.
Duke ditur qe ketu ne Shqiperi sapo eshte njohur edhe pakica bullgare, i ngacmoj per shaka:
-Po pse nuk e provoni nje here te thoni qe jeni bullgare?
-Ate do bejme tani. E kemi folur dhe do deklarohemi te gjithe bullgare.
-Po censusit si do ja beni?

-Ehuuu, ai shkoj e vate. Kur te behet i riu, te gjithe bullgare. Ca nga ne kane marre pasaporte bullgare dhe tani gjezdinsin ngado neper Evrope dhe si nget njeri.
Dhe une, qe e kisha nisur per shaka kete punen e bullgarllekut!
-Po si do ja beni, do i dorezoni pasaportat maqedonase?
-Po c’ti duam? Ca qe marrin vesh nga kartat kane bere edhe pasaporte maqedonase edhe bullgare.
-Dy pasaporta?! Po shqiptaren.
-Ca e kane edhe ate, po ato do i leme te gjithe, se s’duhen fare.

Nuk ma mbushi mendjen ky arsyetim i fundit, se nuk e di se sa eshte i mundur nga ana ligjore, pra qe te jetojne ne Shqiperi me pasaporta BG dhe MK pa qene fare shtetas AL.
-Po ambasadori maqedonas ka ardhur ketu?
-Ehu ka ardhur plot here. Dhe me pershkruanin ceremonite.
-Por po filluat qe ca te behen bullgare, do vije edhe ambasadori bullgar?
-Po, edhe ai na ka thene qe do vije.
-Po s’keni hall se do ju dalin rrena dhe do perplasen me njeri-tjetrin?
-Eee, se mos do i therresim te dy ne nje dite! Dhe qeshnin pa te keq.

Vazhduan edhe ca me arsyetimet e tyre naive, ku mund te gjeje gjithshka, interesa, nevoja, halle, llogari, por asnje gjurme nacionalizmi apo qofte edhe patriotizmi, per cilindo prej vendeve qe ju kish dhene sidoqofte dicka: Shqiperia token e lindjes, Maqedonia gjakun e te pareve, apo Bullgaria mundesine per ne Evrope.

Kur po cohesha te ndahesha me ta, u thashe:
-Epo atehere, po qe keshtu, ju nuk jeni as bullgare e as maqedonas, jeni thjesht shqiptare, sepse vetem shqipot per hall behen c’tu dale perpara.
Qeshem te gjithe dhe u ndame miqesisht.

Duke marre neper shi te perpjeten e qafes se Prespes, bluaja me vete se sa rehat e ne paqe do ishin tribute ballkanase nese do i kishin lene rehat te mbillnin e korrnin neper luginat e malet e tyre mijevjecare, pa i ngaterruar e bere lemsh neper fijet e karagjozllekut te nacionalizmave mikroskopike.

Fajin e kanë grekët, serbët, Sorosi, homoseksualët, e më së shumti ti legen

Shkruan: Edison YPI

Ermal Hasimja, fajin e kanë grekët, serbët, Saliu, Sorosi, homoseksualët, iluminati, thatësira, përmbytja nga rreshtimi i planetëve, shejtani që shkundi brekët në Drin, Çurçilli që na fali te Stalini etj.
More po kemi qindra vjet që ankohemi e nuk po zgjidhim gjë!
Po sikur, larg qoftë, ta kemi fajin vetë?
Ti plehra që hedh plehrat nga makina.
Ti 20 vjeçar që futesh te forumi rinor se do të gjesh punë në shtet dhe ka goca të bukura.
Ti legen që voton për hajdutët.
Ti burrë-lavir që shet votën.
Ti trim i madh që vret dikë sepse të pa shtrembët.
Ti polic që ruan parcelën e kanabisit.
Ti mësues që mashtron nxënësit e prindërit me 10 qyl.
Ti pedagog që shet notat në provim.
Ti komunist me fuoristradë që qan për Çavezin dhe nuk pranon më pak se 30 për qind në tender.
Ti drejtor që shpik ligje dhe i merr shpirtin biznesit se ashtu e ke parë në Itali.
Ti Ilir që je bërë Jorgo se ke ndryshuar emrin në Greqi dhe quan Rashicën tradhtar se do të luajë me Kosovën.
Çfarë do t’u lemë fëmijëve?
Borxhe dhe ankesa?
Po sikur ta bënim si gjermanët?
Domethënë, po sikur të punojmë?
Po sikur t’ia nisim nga vetja?

Rikolonizimi i Kosovës Lindore-Preshevës, përmes Planin Aksional Lokal

Nga Valon Jashari

Rikolonizim e quajë, pasi që Kosova Lindore-Presheva, Bujanoci dhe Medvegja për të tetën herë që nga Kogresi i Berlinit, e duke vazhduar me Luftërat Ballkanike I, II, Lufta e Parë Botërore, periudha mes dy luftërave botërore dhe ajo gjatë dhe pas Luftës së Dytë Botrore dhe nga Lufta e Kosovës tani së fundmi për të tetën herë me Planin Aksional Lokal po e përjeton rikolonizimin e kësaj treve shqiptare.
Kjo trevë autoktone shqiptare gjatë periudhave të ndryshme të historisë së saj të dhimbshme përjetoi disa herë kolonizimin dhe thuajë se që të gjitha herët e saj i mbijetoi duke ruajtur etnitetin e saj. Kolonizimi i Medvegjës gjatë Luftës së Kosovës ishte me pasoja fatale ku i’u ndryshua struktura etnike e popullatës shqiptare dhe tani nuk janë mbi pesëqind banor shqiptar.

Të gjithë u shpërngulën me dhunë në Kosovë dhe Europë dhe asnjë institucion lokal e ndërkombëtar apo shoqatë nuk përkujdeset për kthimin e tyre në shtëpitë e tyre. Fatin e njëjtë e përjetoi edhe Bujanoci dhe Presheva gjatë kësaj periudhe por nuk arritën të ndryshojnë strukturën etnike të shumicës shqiptare në këto dy qytete. Qeveria serbe, tani me Planin Aksional Lokal dëshiron që të arrij qëllimet e saja kundër popullatës shqiptare. Vazhdimësia e projekteve të Ilija Garashaninit dhe të Vaso Çubrilloviçit për kolonizimin e tokave shqiptare dhe për shfarosjen e popullatës shqiptare në mënyra dhe mjete të ndryshme, as sot në mendsinë dhe në projektet serbe të qeverisë dhe të Kishës Ortodokse serbe nuk rreshtin së ndaluri.

Planin Aksional Lokal për avancimin e pozitës së migrantëve në territorin e Komunës së Preshevës, për periudhën 2017 – 2021, i aprovuar nga Këshilli Komunal i Komunës së Preshevës, me procedura të përshpejtuara pa siguruar materialin, e kaloi në mbledhjen e thirrur me përfaqësuesit e APN-së, edhe pse formalisht përfaqësuesit e PVD-së e lëshuan mbledhjen, nuk ka se si ndryshe të cilësohet ky veprim pos rikolonizim i kësaj treve shqiptare me ndimën e vasalëve të Vuçiqit. Edhe pse Plani asnjëherë nuk u procedua në Kuvend, i nënshkruar nga Kryetari I Komunës i’u dërgua organeve përkatëse shtetërore serbe.
Partitë politike në krye me vasalin e Vuçiqit, Shqiprim Arifin dhe pjesërisht edhe me ndihmësin e tij Riza Halimin, janë fajtorët më të medhenj të këtij rreziku që po i kanoset Kosovës Lindore.

Nuk do mend se heshtja edhe e subjekteve tjera politike në heshtje po e miratojnë këtë plan antishqiptar, pasi që mundë të konsiderojmë rreth një viti së paku as në mënyrë simbolike nuk është protestuar edhe as një herë për ndonjë të drejtë elementare që i mohohen shqiptarëve të kësaj pjese.
Plani Lokal Aksional është një dokument mbi avancimin e pozitës së migrantëve e refugjatëve e personave të zhvendosur të kthyer në bazë të Marrëveshjes për riatdhesim, azilkërkuesëve dhe migrantëve në nevojë pa status të definuar. Ky plan për refugjatët e zhvendosur që ishin të detyruar të largoheshin nga shtëpitë e tyre për shkak të luftrave në ish-republikat Jugosllave, dhe bombardimeve në Kosovë, parasheh ndërtimin e shtëpive e banesave për serbët në këtë zone. Vendosja e serbëve në këtë rajon me shqiptar do të ndikonte direkt në ndryshimin e gjendjes demografike në raport me shumicën shqiptare në këtë rajon.

Qeveria serbe duke dashur që përmes organeve të nivelit lokal duke i dhënë kompetenca më të mëdha vendim-marrëse dhe duke i’a ndarë një buxhet special për këtë rikolonizim rreth 1.173.000 euro, po arritë qëllimet e saja politike antishqiptare. Shteti serb në mënyrë shumë perfide në këtë plan i’u referohet kinse edhe të gjithë atyre qytetarëve të zhvendosur dhe të kthyer në bazë të Marrëveshjes për Riatdhesim qytetar të Serbisë që e kanë humbur apo nuk kanë të drejtë banimi në shtetet e Bashkimit Europian.
Kjo shihet qartë, se nuk ka asnjë strategji për riatdhesimin e shqiptarëve të zhvendosur, të detyruar nga dhuna shtetërore serbe të vendosen në BE.

Por, thjesht për vendosjen e kolonve serb,vetëm me banorë të nacionalitetit serb që janë shpërngulur nga ish-republikat Jugosllave si nga Kroacia, Bosna dhe veçanërisht nga Kosova. Qeveria serbe me veprimin e saj, po e vë në lajthitje Bashkimin Europian kinse shteti serb është shtet stabil dhe respektues i të drejtave të njeriut dhe interesohet që të zhvendosurit nga BE, ti riatdhesoj e që në fakt fshihet politika koloniale serbe kundër shqiptarve.

Ky plan synon të vendosë edhe refugjat nga Lindja e Mesme pasi që shteti serb nga njëra anë thithë fonde nga Bashkimi Europian nën klauzolën e këtyre refugjatëve të strehuar në këtë rajon; dhe në anën tjetër po ndryshon strukturën etnike të populates. Gjë që, po e getoizon këtë rajon me një “popullatë të paintegruar”, duke shtuar etninë religjioze Islame përmes emigrantve dhe duke shtuar ndikimin oriental me konotacione politike. Kjo mënyrë i shërben që të rrisë format e dhunës dhe presionit ndaj popullatës vendase si nga ana e saj, ashtu edhe përmes këtyre emigrantëve, që vetë shtetet e BE-së po kanë probleme me getoizimet që i krijojnë emigrantët e huaj.

Ky Plan Lokal Aksional që i’u është imponuar Komunës së Preshevës nga Qeveria Serbe përmes vasalit të tij Shqiprim Arifit, si një “musliman i devotshëm që dirigjohet nga një ortodoks i Beogradit” duhet ndaluar që më parë, dhe Prishtina e Tirana duhet sa më parë që ti tregojnë këtijë vasali se zbatimi i këtij plani nënkupton rikolonizim të Preshevës, dhe se duhet krijuar kushte elementare për kthimin e shqiptarëve që janë shpërngulur në mënyrë të dhunshme.

*Autori është historian, ish-veteran i UÇPMB-së, ish-Kryetar i “Lëvizjes së Lirisë”, Lëvizje që vepron në Preshevë, Bujanoc dhe Medvegjë, ish i burgosur në grupin e Dobrosinit, si dhe aktivist për të drejtat e shoqërisë shqiptare.

Konkurs për kaskadera e shminkerka

Nga Kimete Berisha

Ministria e inovacionit e ka lansuar idenë që qeveria Haradinaj të angazhojë kaskadera që u ngjajnë ministrave dhe kryeministrit për rastet e rrezikut.

Kur paraqitet nevoja, për shembull, që dikush t’i katrriset ndërtesës së qeverisë, ose, mos e bë Zot vjen puna me ecë nëpër zjarr, popullit t’i duket që po ecë Ramushi, ama të jetë sozia e tij.
Më tregoi njëri shumë i besueshëm (bani be-rrfe në kokë të mamasë), se atë ditë kur Ramushi doli dhe kinse i pastroi xhamat e qeverisë, ka qenë në fakt një aktore e Shkodrës, e cila është angazhuar me kontratë mbi vepër që t’i kryejë punët femërore të Kryeministrit.

Për rastet emergjente kur kryeministri (m’o Zot) detyrohet të ecë nëpër zjarr, është angazhuar një dervish i Gjakovës (ia ka gjetur Ardian Gjini), i cili njihet për aftësitë e tij të fshehta me hëngër hekur në rast nevoje dhe një tjetër dervish i rryer, që jeton në malin e Tomorit, nuk ia di emrin, po ish kushëri i ngat i Ilir Metës, i cili ish në gjendje me përbi zjarrin si ujin, nëse paraqitet nevoja.
Meqenëse Kryeministri preferon të jetë në dy vende në të njejtën kohë, ndërsa natyra nuk ia ka mundësuar një gjë të tillë, atëherë tenderi për kaskadera dhe sozi është gjetje brilante.
Nuk është me rëndësi kush je në të vërtetë, me rëndësi është ‘si kush dukesh’. Nëse dukesh si Ramushi, për neve ti je Ramushi.

Konkursi për kaskadera ka paraparë edhe gjetjen e sozive të ministrave e ministreshave të qeverisë, përveç Behgjet Pacolli, i cili kish preferuar të ‘rrezikoj’ dhe t’i kryej vet, pa ndihmën e kaskaderit dhe sozisë së tij të gjitha punët.
Ia kishin gjetur në Suedi një sozi, identike, me hundë e me buzë si të tij, dhe në fillim ish pajtuar që ta dërgoj sozinë e tij bile në Afrikë, e vet të flej pak se u lodh, ama, prapë se prapë, hoqi dorë nga ‘sozia’ e tij, se i dukej vetja pak më i bukur se ai dhe frikësohej mos po e zbulojnë afrikanët.
Ndërkohë, do të kërkohet sozia edhe për gratë e ministrave.

Krahas sozive, janë angazhur edhe 120 frizerka e shminkerka lokale (të specializuara në Turqi), që ta lyejnë qeverinë me profesionalizëm dhe shpejt, sepse Kryeministri është ankuar në vonesat e ministrave të tij, derisa po vakarrohen e peshqilohen në shtëpi.
Plus, njëra një ditë ish habitur dhe i kish harruar dy llokme në flokë, dhe në atë gjendje skandaloze ish futur në takimin e qeverisë, ndërsa ministri i Shëndetësisë i kish harru tregerat në shtëpi, dhe gjatë mbledhjes i kishin ra pantallonat në dysheme. Fati i tij që e kish hetu vetëm ministri i Drejtësisë dhe nuk ia ka kish bë të madhe.

Për nevojat estetike të qeverisë Haradinaj, kryeministria po e përgatit tenderin për furnizim me 10000 litra sherk dhe 55000 litra ngjyrë të flokëve. Monitorimi i shminkave qeveritare do të ruhet nga njësitet speciale, se shminkat nuk janë si librat, që midis xhadesë m’i lënë s’ti merr kush.
Qeveria duhet të duket bukur, me patjetër, sepse, pamja e jashtme në perendim e përcakton bukurinë e shpirtit dhe mendjes.

P.S. Përndryshe, po më vjen tugë prej 🚌, se ju kisha tregu edhe plot sende tjera, ishim knaq.

Shpendi me bukë, e ju me gurë

Shkruan Kimete Berisha

U bën shqiptarët me përbuzë nimetin! Shqiptarët, populli më fukara në Evropë, ditkan m’u organizu rreth sofrës, kundër bukës! Që e kanë harruar luftën, Bllacën, duart e shtrira për bukë rreth kamionave t’mëshirës; që e kanë harruar urinë dhe vdekjen, në rregull, ama që e kanë harruar Zotin dhe traditën shqiptare, shumë keq. (Gjatë luftës në mal, kemi hëngër më së shumti patate të ngrira, dhe aq shumë ia kisha mërzi erës së dheut që u vinte patateve, dhe aq gjatë i kemi hëngër ato t’bekume, sa që 15 vite pas luftës nuk kam mundur të ha më patate

Unë i kuptoj kur nuk ua merr huji bukën, një herë a dy ndodh, ama kur asnjëherë nuk ua merr huji bukën, kjo është propagandë kundër bukës, është fushatë e ndyrë politike).
Buka te shqiptarët gjithmonë ka qenë kult.
Buka nuk shkelet. Për bukën nuk thuhet “e keqe”, por nëse hiç nuk rehatohesh pa e “përbuzur” bukën, mund të thuash “e ligë kish qenë buka, mos më shti Zot n’gjynah”.
Buka nuk prehet me thikë. Nuk bën të flesh në një dhomë ku nuk janë fshirë troshat e bukës, se mund të çohesh “i lidhur n’hekra”.

Buka për shqiptarët gjithmonë ka qenë “e shenjtë”. Por, kjo kulturë ka ndryshuar, dhe sot shqiptarët e shfrytëzojnë bukën për ta luftuar “armikun” pra, e shfrytëzojnë si mjet politik, për konsum politik, aq poshtë që ka ra katuni.
Rivalët politikë të Vetëvendosjes i kanë mistifikuar aq shumë “kiflet e Shpendit”` dhe kanë krijuar aq shumë legjenda për to, sa ne që nuk i kemi hëngër, “tutemi” prej tyre.
Propaganda anti-kifle e armiqve të Vetëvendosjes ka qenë aq e madhe, sa edhe prindërit kanë marrë tremë nga kiflet, dhe i kanë këshilluar fëmijët e tyre që kiflet (të njejtat) të dalin t’i blejnë, ama kiflet e Shpendit, t’i përbuzin.

Sugjestioni e ka mbytur kalin, jo njeriun.
Përbuzje u them, sepse ato kifle refuzohen dhe paragjykohen nga nxënësit, pa i provuar.
Tash i kishin mbështjellur në qese, për merak ishin, ama, kot, ju ka dalë fjala se janë kifle “të Shpendit”, “katastrofë”.
Te ne shqiptarët asgjë nuk është zhviluar përveç mendjemadhësisë.
Që nxënësit i vjen inat nga nxënësi tjetër t’i hajë “kiflet e shtetit”, për shkak se vetëm fukarenjtë hanë kifle të komunës, kjo është moda më e re.
Që i rrinë gati njëri-tjetrit, dhe ia tërheqin vërejtjen “je veshur njësoj si dje”, kjo hajde me 1000 dreqën, le të ndodhë ama, që shqiptarët paraqiten si aristokratë, kjo nuk hahet.
Bestytnia thotë se kush e lë copën e bukës pa e hëngër, i prehet nafaka.
Kush çohet i fundit nga sofra, i fshinë troshat (dhe nëse shpreh dëshirë, i takon me puth maxhetoren).
Nëse e shikon njeriun që e dashuron nëpërmjet bukës, mund të ndodh “magjia” e dashurisë mes jush. (Si era që e ka fryrë rrotën e mullirit derisa e ka bluar miellin e kësaj buke, ashtu era e dashurisë të fryftë e te sjelltë tek unë”, thotë magjia).

Serbët bile e shfrytëzojnë bukën dhe kripën edhe për magji të zezë. Prandaj, thonë, shtrigat i kanë “sytë e bardhë”, nuk të shikojnë në sy dhe nuk e hanë kripën.
Në moshën tonë rinore, kur i sjellnin sepetat me kifle, secili i merrnim me radhë, i hanim në heshtje dhe nuk u bënim behane. S’ka ekzistuar nxënës (madje as fëmijët e komunistëve) që kanë qitë kërrname, jo po ma kona, jo s’po ma kona.
Ka qenë koha kur një ftua e hanin krejt klasa (kafshatë mbas kafshate). Kur shtyheshim cili e ka mësuar përmendësh “Poemën e mjerimit”.
Tash është koha e mikroborgjezve të vegjël. E shet fukaraja tokën e babës, e çel një qebaptore, e blen një bemvec dhe një bundë, e regjistron fitnesin (ndërkohë që han si derrkuce), shikon seriale, me lexu nuk lexon-se nuk lexon askush, s’don me ra n’sy për “t’keq”, si dhe e paguan 20 euro një pastruese me ja la xhamat dhe me ja ribat laminatin një herë në muaj.

Buka është e lirë, si për të pasurin, si për të varfërin. Askush te shqiptarët, thonë, s’ka vdekur urie. Ama, ju që e keni shkelë bukën do të jetoni aq gjatë sa të pendoheni, e Shpendit si nikoqir, i takon puthjja.

Bukën e largon nga rruga, nuk e shan as nuk e përbuizë, edhe nëse, larg qoftë, t’qëllon naj qime qysh e ka zanat zakonisht me qëllu në burek me djath.
Keni mëkatuar. Jo me Shpendin, por me veten dhe bukën tuaj.
Shpendi me bukë, e ju me gurë.
Kiflen e “bëtë gurë” dhe e gjuat Shpendin me to, por Shpendin s’e gjet gjë.

Zoti Kotzias, ju dhamë fustanellën, mitet dhe 90 nga 100 heronjët e 1821-it

Nga Marin Mema

E vërtetë zoti Kotzias ne hame sufllaqe, dëgjojmë edhe muzikë greke (sepse s’kemi komplekse) , bile ju dhamë edhe 90 nga 100 heronj të 1821, ashtu si fustanellën dhe shumë nga mitet qe sot i konsideroni tuajat…

Sigurisht unë besoj që këto elementë ministri Kotzias i di shumë mirë, ndaj nuk mundem të pranoj sesi një politikan me eksperiencë kërkon të nxisë një debat shterpë e aspak frytdhënes mes dy vendeve.

Zoti minister duhet ta dijë që çështja e zonave minoritare nuk është përcaktuar nga politika shqiptare , por nga Lidhja e Kombeve e kjo është pranuar edhe nga vetë shteti grek. Nga krahu tjetër është e vështirë të flasësh për të drejta kur ende mban ligjin e luftës me një vend fqinj, e kjo e fshehur nën një petk më shumë se absurd . Italia sulmoi Greqinë nga territori i pushtuar shqiptar dhe për këtë arsye në 1940 u vendos ligji I luftës. Gjithçka bëhet thuajse qesharake kur mendon se shteti grek një ligj të tillë e pezulloi me Italinë sulmuese, ndersa me Shqipërinë e pushtuar jo. Në fakt shtetarët e vendit fqinj e dinë mjaft mirë se ky ligj lufte ka lidhje me një çeshtje të vetme, pronat e popullësisë çame. Abrogimi i këtij ligji u jep mundësinë të larguarve të kërkojnë pronat e tyre, si një e drejtë ligjore dhe e sanksionuar në të gjitha konventat europiane të miratuara edhe nga shteti grek. Ky është thelbi, edhe pse ai nuk pranohet. Kjo është çeshtja që mban peng debate të tilla, e që zoti Kotzias e anashkalon. Çështja çame nuk është një fantazëm, as një shpikje apo fantazi nacionaliste shqiptare, por një realitet për të cilin edhe sot e kësaj dite ka njerëz që tregojnë e dëshmojnë.

Sa I takon një tjetër akuze edhe më anormale për bashkëpunimin e popullësisë shqiptare çame me pushtuesit, , ministri duhet të heshtë. Nuk është e drejtë dhe as etike për një politikan si zoti Nikos Kotzias, të përfshihet në çështje të tilla, aq më tepër kur fotografitë e vjetra të viteve 1934 – 1936 tregojnë Hitlerin dhe krahun e tij të djathtë Gebels në miqësine e veçantë të Kostandin Kotzias paraardhës i tij.

Ende nuk e kam kuptuar këtë inisiative qorre për të acaruar artificialisht marrëdhëniet mes dy popujve fqinj, për të yshtur e shtyrë në konflikte që nuk egzistojnë, për të përplasur komunitetet nën britmat ekstremiste të versionit më të denjë mesjetar. Janë të njejtat tentakula që perpiqen të mbështjellin e krijojnë situata në Himarë duke politizuar e përdorur një çështje që për hir të së vërtetës është problem në të gjithë Shqipërinë. Familja ime psh ne degëzimin libohovit ka prona të shumta ende të pakthyera, e këtu sigurisht nuk po flas për ato në Janinë apo më tej, por për të tilla të vendosura në krahinën e Dropullit. Ne kemi kërkuar, kemi klithur, jemi vërtitur e vazhdojmë ta bëjmë akoma, e megjithatë asgjë nuk kemi marrë.

Padiskutim kjo çështje duhet të marrë zgjidhje , pa paragjykim, pa seleksionim, pa ndarje partiake, e aq më pak ndarje të tjera. Prona është e shenjtë dhe si e tillë ajo duhet trajtuar për këdo në të gjithë territorin e Shqiperisë, përfshirë edhe Himarën e banorët e saj. Të drejtat e tyre nuk mund e nuk duhet ti nëpërkëmbë askush. Ajo që është pjesa e pistë lidhet me përdorimin e protestave të tilla për ti dhënë një fytyrë krejt tjetër nga ajo që duhet të kenë në të vertetë. Ç’lidhje kanë autoritet greke, përfaqesuesit partiake apo disa personazhe të dyshimtë me këtë çeshtje ? Si mund të bëhen thirrje nga një qytet shqiptar për të bllokuar në formë presioni integrimin e vetë Shqiperisë ? Pse duhen kërcëllitur dhëmbët në përpjekje për të ngjallur urrejtje jo thjesht mes Shqipërisë e Greqisë, por edhe mes vetë shqiptarëve?

I dukshëm është fakti se elementë të caktuar i japin drejtim të tillë këtyre protestave jo se u intereson çeshtja e pronave të Himarës, por sepse duan rritje artificiale të tensionit, e nga krahu tjetër përmes tij të përfitojnë mbështje, ose e thënë më qartë fonde , kredite politike apo ndonjë tjetër edhe leje ndërtimi kalave bregdetare. Ky ështe interesi i vërtetë që fshihet pas petkut të gjoja problemit grek të pronave në këtë zonë. Ndaj një kryediplomat si zoti Kotzias nuk duhet të përfshihet në këtë vorbull, sepse historia , të vërtetat, dëshmitë , dokumentat, as nuk mund të ndryshohen, e as të manipulohen. E ato flasin qartë për shqiptarët e Greqisë , ata që janë larguar, e ata që ende e mbartin gjuhën shqipe brez pas brezi edhe sot në këto territore. Për këtë çeshtje Zoti Kotzias duhet të flasë, për të tjerat është e kotë, sepse nuk egzistojnë .

Në Shqipëri nuk do të ketë kurrë një problem me minoritetin sepse siç e theksova më siper për ne ky komunitet është një vlerë, për të treguar se jemi europiane edhe pa qënë në Europë, se jemi bashkëjetues edhe kur na shtyjnë, se kemi me dhjetra e me qindra halle , probleme, kusure, varfëri, e komplekse të mbartura, por kurrë nuk do të krijojmë një të tillë me minoritarët. E këtë si gjithçka tjetër ju e dini shumë mirë zoti Kotzias.

PS: Ju flsini për liri, për të drejta, për mundësi, për konventa europiane, por harroni se unë një gazetar shqiptar jam ende ‘’Non Grata’’ jo sepse kam trafikuar drogë, as se kam vrare e dhunuar njeri, as se kam mbajtur armë apo jam terrorist, por thjesht e vetëm sepse kam thënë të vërtetën. Ju keni dënuar të vërtetën zoti Kotzias aspak Marinin.