Hudhër me Limon për të pastruar rrënjësisht enët e gjakut

Bashkimi bën fuqinë! Kjo është një shprehje që gjen vend edhe në kuzhinë, sidomos në rastin e hudhrës me limonin. Kura e mëposhtme me limon dhe hudhër mund të pastrojë organizmin dhe të parandalojë sëmundjet.

Kura me limon dhe hudhër është efikase në eliminimin e dëpozitave të yndyrës në organizëm. Këta përbërës ulin kolesterolin e keq dhe pakësojnë numrin e triglicerideve në gjak.

Limoni dhe hudhra parandalojnë trombozën dhe ulin tensionin e gjakut. Së bashku ato përmirësojnë funksionet e mëlçisë dhe aftësinë e saj për të pastruar gjakun.

Për më tepër, limoni me hudhrën përmirësojnë funksionin e veshkave dhe qarkullimin e gjakut. Sistemi imunitar është më i fortë ndërkohë që hudhra dhe limoni parandalojnë radikalet e lira.

Qelizat janë më të mbrojtura dhe plot gjallëri falë antioksidantëve që gjenden tek limoni dhe hudhra.

Kura me Hudhër me Limon Duhet Përdorur Në Këto Raste:

Kura pastruese rekomandohet për të parandaluar sëmundjet ose për të pastruar organizmin. Ajo duhet shfrytëzuar një herë në vit.

Kjo kurë është shumë e dobishme nëse vuani nga problemet e mëposhtme:

Mbipesha
Ishemia
Sinoziti
Sëmundjet e rrugëve të frymëmarrjes
Dhimbjet e kokës
Artriti
Reumatizma
Gastriti
Hemorroidet
Problemet me shikimin dhe dëgjimin
Anemia

Përbërësit:

Për kurën me limon dhe hudhër ju nevojiten:

4 limonë

4 thelpinj hudhër

3 litra ujë të zier

Zgjidhni limonë organikë që të përdorni agrumen me gjithë lëkurë të pastër dhe të paprekur nga pesticidet.

Përgatitja:

Qëroni hudhrat dhe ndajini thelbinjtë në gjysma.

Lajini limonët me ujë të bollshëm dhe prijini në copa të vogla

Hidhini në një enë me ujë të ngrohtë të zier paraprakisht, dhe të gjithë masën ndajeni në kavanozë qelqi.

Mbyllini kapakët dhe futini në frigorifer për tre ditë.

Më pas kullojeni lëngun dhe futeni sërish nëpër kavanozë në frigorifer.

Si ta konsumoni

Në ditët e para duhet të merrni nga një lugë gjelle, gjysëm ore përpara çdo vakti.

Nëse nuk vini re ndonjë efekt anësor atëherë duhet ta rrisni dozën në dy lugë e më shumë deri sa të arrini të konsumoni 50 ml tre herë në ditë.

Kjo kurë duhet të zgjasë për 40 ditë.

Kjo kurë është pastruese dhe në ditët e para mund të përballeni me simptoma si sekrecione ose dhimbje koke.

Këto simptoma janë normale sepse tregojnë se trupi po largon toksinat.

AgroWeb.org ju sugjeron që çdo kurë ose trajtim, natyral ose jo të ndërmerret duke u shoqëruar me mbikqyrjen e mjekut.

Ky sugjerim është thelbësor nëse vuani nga sëmundjet e mësipërme apo jeni duke marrë medikamente specifike./AgroWeb.org

* Ky informacion ka për qëllim të plotësojë, të mos zëvendësojë këshilla nga mjeku juaj ose ofruesi i kujdesit shëndetësor dhe nuk ka për qëllim të mbulojë të gjitha përdorimet e mundshme, masat paraprake, ndërveprimet ose efektet negative. Ky informacion mund të mos i përshtatet rrethanave tuaja specifike shëndetësore.

Burimi: U.S. National Library of Medicine

Kuksiani që është dashuruar në shoqen e Mamit

Një djalë ka një marrëdhënie me shoqen e martuar të nënës së tij. Gjithçka është zbuluar nga burri i saj dhe tani djali ka një hall të madh, sipas tij. Kjo është historia e rrëfyer për “ShkodraNews”

“Si kaluat? Edhe unë kam një lidhje të rrezikshme, por më duket se tani ka marrë krejt fund.

Jam 17 vjeç dhe gati 1 vit kam shkuar me shoqen e mamit tim që është 39 vjeçe, por yll bote.

Ajo është parukiere dhe unë si djalë kuksian i shkathët që jam arrita ta bëj për vete.

Ka një burrë 20 vite më të madh, një njeri koti që nuk e bën të lumtur.

Mami im nuk di gjë, sepse do të mërzitej. Por problem është se burri i saj i ka kapur mesazhet tona.

Tani ai ka ndryshuar dhe ka nisur ta çojë me udhëtime, ta çojë më shpesh në lokal nate dhe t’i rrijë gati.

Kështu të paktën me thotë kjo. Sepse këtu në Londër nuk janë si në Shqipëri që të vret burri për tradhëti. Këtu meshkujt kur zbulojnë tradhëtinë bëhen më të dashur me gruan.

Jam mërzitur shumë sepse unë dua të jem me të. E atë po ma merr prapë burri i saj.

Dje i kërkova të takoheshim dhe më tha troç që është me burrin.

Jam bërë shumë xheloz edhe pse ajo më ka thënë që në fillim që kjo e jona është diçka aventurë, sa të kalojmë mirë.

Por ajo tani po më shmang dhe po rri me atë tipin që ka për burrë.

Si mendoni si duhet të sillem? Sepse ndjej shumë xhelozi dhe e dua vetëm për veten time.

Moshataret e mia nuk më futen në sy, dua atë sepse ajo është dashuria e parë dhe e vetme për mua.

Si ta largoj nga burri i saj njëherë e mirë?”, shkruan ai.

Rrëfehet 43-vjeçarja: Ish i dashuri më çmendi në hotel

Një grua 43-vjeçare ka rrëfyer për “The Sun”, se si ka bërë seks me ish të dashurin e saj, pas divorcit. Ajo ka treguar se e do ende shumë ish të dashurin, mirëpo përvojat e hidhura të tij, nuk po e mundësojnë bashkimin e tyre

Më poshtë mund të lexoni rrëfimin e saj të plotë:

Jam shumë e zëmëruar me veten time, pasi kam bërë seks me ish të dashurin tim, edhe se e di se ai nuk e ka ndërmend të kthehet me mua.

Problemi është se unë ende e dua atë dhe unë nuk mund ta pranoj se ai nuk më do.

Unë jam 43 vjeçare, ndërsa ai është 46 vjeçar. Ai ishte dashuria ime e parë kur isha vetëm 17 vjeçare.

U takuam përsëri pesë vjet më parë pasi u divorcova.

Kaluam shumë mirë, por jam e sigurt se ai vuan nga PTSD.

Ai ishte në ushtri dhe kishte disa përvoja të zymta.

E kontaktova muajin e kaluar për ta përshëndetur dhe përfunduam natën duke bërë seks në një hotel, mirëpo tani po më vjen keq.

Unë solla si një budallaqe e vërtetë.

Ai më tha se ndihej fajtor për mënyrën se si ai më ka trajtuar mua dhe se dëshironte të jemi miq, por tani ai më largon dhe nuk përgjigjet në mesazhet e mia.

Përgjigja e psikologes:

Ju mund të keni të drejtë që përvojat e tij të kaluara e kanë bërë atë të “blinduar” në emocionet e tij dhe kjo mund ta ndalojë atë të jetë me ju.

Por ai është duke zgjedhur të qëndrojë i mbyllur dhe ndoshta po përpiqet të bëjë gjënë më të mirë tani duke ju zmbrapsur, sepse e vërteta është se kontakti me të është duke ju lidhur me një shkak të pashpresë.

Mundohuni të pranoni që ai duhet të largohet. E-fletëpalosja ime “Lëre le të shkojë” do të të ndihmojë.

Jeta me tufën e bagëtive, historia e bariut dhe trashëgimi i këmbonave 200-vjeçare

Kristofor Konomi ishte vetëm 8 vjeç kur shoqëroi për herë të parë një tufë me bagëti në shpatin e malit të Dhëmbelit. Ishte një kope e madhe e krijuar nga gjyshi. Që prej fëmijërisë Kristofori nuk e braktisi më këtë zanat

Një pjesë e këmborëve 200 vjeçare të trashëguara brez pas brezi mbahen sot nga bagëtitë që prijnë kopenë e tij. Kristofori punoi për shumë vite si emigrant në Greqi pas ’90, por u kthye për të bërë atë që ai thotë se bën më mirë, bariun.

Është punë e lodhshme sepse të mban lidhur 24 orë, por kur kopeja rritet, kur të sapolindurit janë të shëndetshëm edhe jeta është e qetë dhe e bukur në mal.

11 km larg kufirit me Greqinë dita e bariut nga Poliçani i Pogonit nis në mëngjes e mbyllet me mjeljen e bagëtive në mbrëmje. Qumështin nuk e përpunon më bariu por shkon në punishte ndërsa jeta është bërë disi më e lehtë krahasuar me periudhën kur gjyshi i tij ishte bari.

Në të gjithë zonën e Pogonit llogaritet që 70% e popullsisë është në emigracion. Zona me kullota të pasura ku dikur dimrat zgjasin disa muaj, ka ndryshuar tashmë fizionomi. 20 vitet e fundit pranvera vjen më herët në Poliçan, kurse barinjtë me kërrabë e qen janë gjithnjë e më të rrallë./Top Channel

Guliem Blinishti ishte nga fisi Matjan (Матесеи / Matesei një ish-stratiot Bizantin!

Shkruan: Shqipe HOXHA

Gulielm Blinishti (in Albanian; Latin: Gulielmu/Viljem Bliništi;fl. 1279–1319) was an Albanian nobleman of the Blinishti family, first mentioned in 1279, during the Angevin expansion.

Mbretëria e Shqipërisë (Mbretëria e Arbërisë, latinisht: Regnum Albaniae) u themelua nga Charles Anjou në territoret shqiptare që u pushtuan nga Perandoria Bizantine në vitin 1271.

Është një nga tre shtëpitë e ndara mbretërore të referuara si Angevin, që do të thotë “nga Anjou” në Francë. Themeluar nga Charles I i Napolit, djali më i ri i Louis VIII i Francës, mbreti Capetian vendosi së pari Mbretërinë e Sicilisë gjatë shekullit të 13-të.

Sipas Milan Šufflay ai ishte nga fisi Matjan (Матесеи / Matesei një ish-stratiot bizantin

Blinishti (Blenishti) ose Blenisti ishte një familje feudale shqiptare nga Shqipëria e veriut që u shfaq në disa dokumente të shekujve 13 dhe 14.

Ata kishin në kontroll një territori nga Blinishti (një vendbanim, që tani i takon Qarkut Lezhë) deri në malësitë e Shqipërisë së veriut.

Themeluesi i saj i mundshëm, Vladi, fillimisht shfaqet në burimet në vitin 1274 si një shtresë bizantine.

Më vonë ai u dërgua në Brindisi me titullin e comes (count). Djali i tij, Gulielm Blinishti, u bë marshal i ushtrisë Angevine në Shqipëri. Një tjetër anëtar i kësaj familjeje, Kalojan Blinishti, shfaqet në burime me këtë titull. Kjo familje feudale u shua rreth vitit 1330 si rezultat i konflikteve të ndryshme me mbretërinë fqinje serbe dhe pastaj familjen e Dukagjinit.

Vladi fl 1274-79) .sipas Milan Šufflay ai ishte nga fisi Matjan (Матесеи / Matesei një ish-stratiot bizantin.

Ai është identifikuar me “Blenisti”, i cili së bashku me vëllain e tij Viljem (të identifikuar si Gulielm Blinishti), Jovan Musaki dhe Dimitar Sok u burgosën në Puglia më 1279 për shkak të një rebelimi në Shqipëri.

Ai besohet të ketë qenë paraardhësi i familjes Blinishti aktiv në Shqipërinë e veriut

Gulielm Blinishti ishte një fisnik shqiptar i familjes Blinishti, i përmendur për herë të parë në vitin 1279, gjatë zgjerimit të Angevinës.

Miloš Antonoviq (2003). Qyteti dhe Qarku në Bregdetin e Zetës dhe Shqipërinë Veriore në shek. XIV dhe XV. Instituti i Historisë. f. 272, 336. ISBN 978-86-7743-031-3.

Në vitin 1304, pas shpalljes së aleancës midis shqiptarëve dhe Filipit IV të Francës, ai u bë marshal i ushtrive Angevin në Shqipëri.

Frashëri, Kristo (1964). Historia e Shqipërisë: një studim i shkurtër. faqe 46.

Përmendur në një dem papal të vitit 1319.

Šufflay 1924, f. 202.

Filipi I, Princi i Tarantos, i cili mori titullin Perandor Latine, kishte arritur të bashkonte shumë zotërues në Mbretërinë e Shqipërisë (barones regni Albanie) në jug të Shkodrës: William Arianit, Paul Matarango, Vladislav Jonima, Mentol Musachi, komandanti Andrew Musachi, protosebastos Theodore Musachi, protosebastos William Blenisti dhe numërimin Kaloyan Blenist.

Instituti i Frengjishtes 1941, f. 167.

The seated Charles I of Sicily is crowned by Pope Clement IV.

Sicilian Vespers (1846), by Francesco Hayez

The entrance of the citadel of Berat, with the 13th-century Byzantine church of the Holy Trinity

The Ardenica monastery, built by Byzantine Emperor, Andronikos II Palaiologos in 1282 after his victory against the Angevins in the Siege of Berat

The church of the Holy Spirit in Palermo.

Bija e Gjergj Arianitit e mbesa e Skënderbeut, shenjtore në Serbi

Historia e Shqipërisë është e mbushur me ngjarje të ndryshme dhe shpeshherë mbresëlënëse, shkruan në Gazetën Shqiptare Prof.Dr. Valter Shtylla. Në shumë prej tyre kanë qenë të pranishme personazhe që tashmë njihen jo vetëm nga historia e Shqipërisë, por edhe nga historitë e vendeve të tjera

Një nga këto figura është edhe Angjelina, bija e feudalit të njohur të shek. XV, Gjergj Arianiti. Emri i gjatë i këtij të fundit ishte Gjergj Arianit Komnen Topia. Ai kishte dy vëllezër, Muzakë Komnenin dhe Vladanin.

Ky i fundit ishte martuar me motrën e Skënderbeut, Angjelinën me të cilën pati një djalë – Muzakun e Angjelinës. Gjergj Arianiti ka jetuar me familjen e tij në Durrës dhe ka vdekur në fillim të vitit 1461. Ky feudal shqiptar ishte ndër të parët prijës vendës, që ngriti krye në fillim të shekullit XV kundër pushtimit turk. Në bashkëpunim me feudalë të tjerë vendës, Gjergj Arianiti arriti t’u bënte ballë turqve në verën e vitit 1432. Në dimrin midis viteve 1432-1433, Gjergj Arianiti theu përsëri trupat turke në luginën e lumit Shkumbin.

Turqit, të komanduar nga Ali Bej Evrenozi, qenë dërguar nga vetë Sulltan Murati II. Fitorja e Shkumbinit u konsiderua në Evropë si një fitore e madhe e Arianit Komnenit (Gjergjit). Në vitin 1443 ky prijës shqiptar korri një tjetër fitore në grykat e Labërisë. Pas kësaj fitoreje vërshuan përgëzimet nga Evropa. Papa Eugjen IV, mbreti Alfons V i Napolit, perandori gjerman Sigizmund dhe Republika e Raguzës përveç urimeve, i premtuan Gjergj Arianitit ndihma. Kjo eufori nuk vazhdoi shumë, pasi në vitin 1435 forcat turke të drejtuara nga bejlerbeu Sinan Pasha shtypën revoltën shqiptare dhe e detyruan Gjergj Arianitin të tërhiqej në atë çka kish mbetur nga zotërimet e tij. Në këtë pikë, ai u kthye përsëri në vasal të sulltanit. Gjergj Arianit Komnen Topia ka pasur shumë fëmijë. Me gruan e parë, Maria Muzakën, ka pasur vetëm vajza, ndërsa me të dytën, italianen Petrinela Frankone, vejushë me dy vajza, Gjergji pati dhe tre djem.

Në lidhje me zotërimet e Gjergj Arianitit ka versione të ndryshme. Në një burim të Muzakajve thuhej se Gjergj Arianit Komnen Topia ka qenë zot i Çermenikës, i Mokrës e i Shpatit deri në lumin Devoll, ku kjo pjesë ndahet nga zotërimet e Muzakajve. Nga martesa e parë e Gjergj Arianitit u lindën tetë vajza. Vajza e madhe ishte Andronika ose Donika. Kjo vajzë, siç dihet, pati për burrë Gjergj Kastriot Skënderbeun, zotin e Dibrës, Matit dhe Krujës deri në bregdet. Gjergj Kastriot Skënderbeu dhe Donika lindën Gjonin. Ky u emërua Dukë i Shën Pjetrit në Galatinë dhe u martua me Dukeshën Erin Paleologa (Elena) – bijën e zotit të Serbisë, Lazar. Gjoni pati shumë fëmijë, të cilët nuk jetuan gjatë veç princ Ferrant Kastriotit – Duka i Shën Pjetrit në Napoli dhe princeshës Maria Kastrioti. Këta vdiqën respektivisht në vitet 1551 dhe 1540.

Vajza e dytë e Gjergj Arianit Komnenit, Vojsava u martua me zot Gjon Crnojevicin zot i Malit të Zi dhe i Zetës me të cili pati dy djem: zot Gjergjin dhe zot Skënderbeun.

Bija e tretë e Gjergjit, Kirana (Anna), e katërta Elena dhe e pesta Despina morën djem nga fisi i madh i Dukagjinasve, përkatësisht Nikollin, Gjergjin dhe Tanushin. Anna pati dy djem, njëri prej të cilëve u bë pasha i Sulltanit. Elena pati shumë fëmijë, njëri prej të cilëve u quajt Skënderbe. Despina pati djalë dhe vajzë. Vajza e shtatë, zonja Komita u martua me Gojko Balshën, zot i Musjes (midis Krujës dhe Lezhës) me të cilin pati dy djem dhe një vajzë.

Djemtë vdiqën në Hungari ndërsa vajza, zonja Maria u martua me zotin Kont të Murit, Jakopo Alfonso i Mazeut të Farriles. Pasi Maria vdiq në vitin 1459, konti u martua me Marien, bijën e Vrana Kontit të Skënderbeut. Vajza e fundit e Gjergj Arianitit, Katerina në fillim u martua me një djalë nga dera e Spanve nga Shqipëria e Veriut me të cilën pati një vajzë, që u largua në Hungari me të shoqin. Në martesën e dytë Katerina u lidh me zot Nikola Bokalin dhe patën dy djem e dy vajza.

Objekti i shkrimit është vajza e gjashtë e Gjergj Arianit Komnen Topisë me emrin Angjelina. Angjelina u martua me një burrë shumë më të madh se veten, i verbër ose pothuajse i verbër, despot i shfronësuar i Serbisë, i quajtur Stefan. Ky ishte njëri nga tre djemtë e despotit serb, Gjergj Brankovic (baba), i cili pa rënë në sy, por jo pa dinjitet kishte ekzistuar midis hungarezëve katolikë dhe turqve, të cilët e patën vasal. Pas vdekjes së të atit, Stefani u shpall për pak kohë despot, për të humbur më pas përfundimisht pavarësinë. Stefani i verbër ka bërë shumë pelegrinazhe. Në njërin prej udhëtimeve të tij, atë që bëri në Shqipëri në vitin 1461, ai u njoh dhe u martua me Angjelinën, duke vendosur kështu lidhje familjare me Skënderbeun.

Më pas, me rekomandimin e Skënderbeut pranë Dukës së Milanos, ai u nis për në Itali, ku në vitin 1472 ai përfundoi në Friuli. Në Friuli çifti Stefan-Angjelina të shoqëruar nga njerka e Angjelinës jetuan me ndihmën e Sinjorisë Venete, por jo pa vështirësi. Në tetor të vitit 1476 Stefani vdiq. Në vitin 1478 Angjelina ndodhej në Vjenë, ku perandori Federiko III e mori për zemër fatin e saj dhe i dhuroi një kështjellë në Karincia-Veissenfels. Në këtë kështjellë Angjelina dhe djemtë Gjon dhe Gjergj më 9 tetor 1479 i premtuan besnikërinë e tyre perandorit Federiko. Më pas Angjelina kthehet në Itali, ku përsëri u ndihmua nga Papa, siç dëshmohet nga Regjistrat Apostolikë ndërmjet viteve 1479-84. Pas një përpjekjeje të komplikuar për shitjen e kështjellës së Belgradit në Pordenone/Itali, Angjelina me djemtë transferohet përsëri në Austri.

Në sajë të mbrojtjes nga perandori, bija e Angjelinës, Maria martohet me një person me emër, me Markezin e Monferratës, trashëgimtari i fundit i asaj dege të Paleologëve, e cila që prej shekullit XIV u zhvendos në Piemonte. Kjo martesë në disa detaje, ngjason me atë të nënës, por në kontrast me të, ajo i siguroi vajzës një qetësi relative. Maria në vitin 1485 ishte vetëm 18 vjeçe, ndërsa i shoqi plot 59. Për Markezin e Monferratës preokupohej vetë perandori, i cili e kishte markezin vasal besnik të tij në jug të Alpeve. Kuptohet në këto kushte, zonjusha e re, e nderuar, bijë e Angjelinës, nuk mund ta refuzonte një martesë të këtij lloji. Pas 1485-ës Angjelina me djemtë u vendosën në kështjellën e Kupinovos, ishull në lumin Sava, ku sollën me vete edhe eshtrat e Stefanit që u bënë objekt pelegrinazhi për besimtarët ortodoksë.

Më pas, jeta e Angjelinës vazhdoi me ngjarje jo të këndshme. I biri, despoti Gjergj ndoshta i zhgënjyer nga dështimi i martesës së tij me një napolitane fisnike, ardhur në Hungari pas Beatriçes së Aragonës, braktisi papritur kështjellën ku banonte dhe u kthye në murg duke marrë emrin Maksim. Djali i dytë, Gjoni, më luftarak, në vitet e mëvonshme mori pjesë në beteja kundër turqve, duke depërtuar disa herë në Bosnje. Prifti Maksim me të ëmën, Angjelinën, që u bë murgeshë, dhe me eshtrat e të atit, shkoi në Vllahi ku ndihmoi për organizimin e kishës lokale ortodokse, duke bashkëpunuar veç të tjerëve dhe me ish-Patriarkun e Konstantinopolit Nifon, edhe ai me origjinë shqiptare. Ky i fundit ishte djalë i një shqiptari, që punonte pranë Gjergj Brankoviçit dhe që pastaj u transferua në Peloponez ndoshta me dhëndrin e Gjergjit, Tomas Kantakuzenin. Më vonë Maksimi (Gjergji) u kthye në Hungari dhe në 1502 shkoi në Venecia me mision diplomatik në ndihmë të vëllait Gjon, i cili vdiq shpejt pas kësaj kohe.

Angjelina dhe prifti Maksim jetuan akoma dhe shumë vjet në Manastirin Krushedol ku edhe vdiqën. Angjelina vdiq si murgeshë në vitin 1516 si pasojë e shëndetit jo të mirë, kurse i biri nën detyrën e Mitropolitit të Belgradit. Malet Frushka Gora ndodhen ndërmjet lumenjve Danub dhe Sava, pranë qytetit Sremski Karlovac të Vojvodinës në Jugosllavi. Në Frushka Gora ndodhen shumë manastire, ndërmjet të cilëve dhe Manastiri i fshatit Krushedol, i shtrirë në pjesën juglindore të maleve të përmendura. Ky manastir përfaqëson një kompleks ku përfshihen konakët dykatësh, që formojnë brinjët e një katrori në qendrën e së cilit është kisha me kambanoren. Manastiri i Krushedolit njihet si qendër e përshpirtshme e familjes së despotit Brankoviç. Ai është ndërtuar ndërmjet viteve 1509 dhe 1516 nga zonja Angjelina, bija e Gjergj Arianit Komnen Topisë dhe gruaja e Stefan Brankoviçit, si edhe nga i biri, Gjergji (Maksim pas shugurimit). Për këtë ndërtim ndihmoi Vojvoda, vllah Jovan Njegoja.

Në këtë manastir ndodhen eshtrat e Stefanit të Verbër, ato të Shën Gjonit, përkatësisht babai dhe vëllai i Peshkopit Maksim (Gjergjit), eshtrat e Maksimit dhe ato të Nënës Angjelinë. Eshtrat e kësaj familjeje u ruajtën atje deri në vitin 1716, pra plot 200 vjet pas vdekjes së Shën Angjelinës, deri kur manastiri u dogj e u dëmtua duke pësuar humbje të konsiderueshme. Gjatë shekujve XVI-XVII Manastiri i Krushedolit u bë një qendër e njohur kishtare. Gjatë viteve 40 të shekullit XVI u realizuan pikturat e para murale. Pas djegies së manastirit, rinovimi i kishës dhe i pikturës murale përfundoi në vitin 1745. Kisha e sotme ka formën trekonëshe me kupolë në qendër. Në ambientet e saj ruhet piktura murale me skenën e familjes ku janë pikturuar Gjergj Brankoviçi, Gjoni, Maksimi dhe Angjelina. Kjo pikturë është realizuar në vitin 1750 nga piktori ruso-ukrahinas Jovan Vasiljeviç me financimin e tregtarit Racko Jovanoviç nga Novisadi i Vojvodinës. Veç kësaj, në ikonostasin e kishës së Manastirit të Krushedolit, në rreshtin e poshtëm, djathtas dyerve të bukura, ndodhet ikona familjare ku shihen katër personazhet e kësaj kishe: Maksimi, Angjelina, Gjoni dhe Stefani i Verbër.

Historia e Shën-Angjelinës Shqiptare, bija e prijësit të njohur shqiptar të shekullit XV Gjergj Arianit Komnen Topisë, mishëron një nga historitë e shumta të figurave të spikatura të trevave shqiptare, të cilat presin të evidentohen dhe ndaj të cilave mendimi studimor shqiptar ndjehet tepër i detyruar. Kombi shqiptar sot është tepër i ndjeshëm ndaj njohjes së figurave të tij historike. Ndër të tjera, nevoja për t’i zbuluar dhe studiuar ato vjen edhe nga vlerësimi që iu bëhet këtyre personazheve historikë edhe nga komuniteti ndërkombëtar.

Shkon t’i rregullojë kompjuterin komshies, por gruaja e gjen me pantallonat ulur (video)

Shkon t’i rregullojë kompjuterin komshies, gruaja e tij vjen e gjen me pantallonat ulur

Tradhëtia vitet e fundit është bërë një fenomen mjaft i rëndomtë midis çifteve. Shumë shpesh po dëgjojmë raste të ndarjeve për shkak se njëri prej partnerëve nuk mund të kontrollonte dot hormonet.

Djaloshi në videon më poshtë shkoi për ti rregulluar laptopin komshies së tij seksi, por gjërat sic duket u nxehën shumë dhe përfunduan në krevat. Në këtë moment vjen gruaja e tij e nevrikosur.

Shikoni se çfarë ndodh në videon më poshtë:

Oj Anitë spo di a t’ka rreh Ramushi, a çka i paske ajë sytë

Gjatë ditës së djeshme, Ramush Haradinaj priti në takim këngëtaren shqiptare nga Kosova, me famë botërore, yllin e muzikës Rita Orën. Por, ajo që ra në sy në takimin mes Haradinajt dhe Orës, ishte prezenca e shumë familjarëve të Haradinajt në takim. Kryeministri, si duket kishte shfrytëzuar këtë rast të rrallë, që familja e tij ta takojë yllin botërorë. Për këtë, ne fotot e publikuara nga Anita Haradinaj në facebook, ajo ka marrë kritika të ashpra

“Nuk po e kuptoj, pse duhet familjart e juaj, ti fusin hundet kudo! Pse ka pas nevoj per rendin e dyt?, aha Loli duhet pa tjeter te jetë ne zyren e kryeministrit se bashku me familjaret tjere! E keni ba pron private Qeverin…..”, shkruan një komentuese.

“Ma mire kishte qen me ja bo pritjen ne shtepi t’veten Haradinaj, mos mi lodhe me ardhe krejt familjen e miqt e ti edhe taman me ja nis qysh je nom qysh je pfffff. O kryeminister respektoje poziten qe ke, mos bo gjera qe s’bon askush ne bote”, është komenti tjetër.

“Qeveria eshte institucion e jo shtepi me u rendit krejte familja aty varg e vi,, çudi qe vetem nena e baba e Ramushit po mungojkan, ashiqare krejt kauza e juaja e rrejshme paska qene per ta kenaq egone tuaj!!!”, shkruan një komëntuese tjeter, në vargun e shumë kritikave ndaj Haradinajt.

Por, përveç kësaj, ajo që u ka rënë në sy komentueseve është edhe dukja e Anita Haradinajt.

Një komentues ka dhënë një koment shokues.

“Omg oj Anite oj moter qka koke bo kshtu tybistikfar?!?!?! Hahah spo di at ka rre ramushi a operacione plastike?”, shkruan një koentues në rrjetin social Instagram, duke komentuar në foton e Anita Haradinajt me Rita Orën.

Apel për Ndihmë

Në mes të skamjes dhe të ftohtit larg qytetit të Mitrovicës në fshatin Bare jeton kjo Nënë bashkë me fëmijët dhe vjehrrin e saj

Burri i saj ka tashmë 3 vite që ka vdekur dhe sikur mos të mjaftonte kjo dhimbje asaj i’u dasht të rrisë 6 fëmijë jetim, 2 vajza dhe 4 djemë si dhe vjehërrin e saj 102 vjeçar.

E vetmja strehë që kjo nënë ka është kjo kasolle një dhomëshe e cila dita ditës ua rrezikon jetën.
Tetë antarët e kësaj familjeje jetojnë vetëm me asistencë sociale në këtë dhomë të vogël në të cilën mungon çdo gjë.

Në mes lotësh vizituam këtë familje që brengën më të madhe e kishin strehimin…

Falemnderojmë një donator anonim i cili ndihmoi këtë familje me pako ushqimore si dhe njëherit bëjmë apel tek gjithë bamirësit që këtë familje ta ndihmojnë me ndërtimin e një shtëpie.

Nr kontaktues i zonjës Kumrije Xhafa 045-513-691 si dhe nr tel (kunati) i zonjës i cili kujdeset për këtë familje Ramadan Xhafa 044-437-827 Bare,Mitrovicë.

Iniciativa Zgjatma Dorën – Mitrovicë

Adresa: rr.Ramadan Peci,Iiridë-Mitrovicë
Tel: 049-132-112

Në vend të përkujtimit për Dr. J.K.

Nga Sami Uka

…askush nuk do shkruajë përkujtim për të. As unë nuk jam i thirrur ta bëjë këtë. As ata që ia nxinë jetën dhe ‘rriteshin’ duke u tallur me sëmundjen e tij. Për një arsye apo një tjetër kam frikë se as familja s’do ta bëjë këtë. Ai mbase është personifikimi i fatit të njerëzve me probleme të ngjashme apo të njëjta në sishtetin tonë që sikur po përpiqet të marrë veten dhe të nxë rrugën e drejtë dhe të përparimit.
Nuk e dija se do më dhimbsej kaq shumë. Mbase për shkak se isha nga ata që kurdo që e shihnin bënin përpjekje ta shmangin. Po, po zgjidhja ta shmangë sepse as nuk kisha kurajë të dëgjojë ankesat e tij të arsyeshme dhe të gjata për zullumin që i bënin axhamitë dhe të marrët dhe as isha ai që i bëja ndonjë zgjidhje. Prandaj kjo më bënte me kokëdhembje dhe anipse mund ta merrja me mend se biseda me mua mund t’i ndihmonte atij sadopak, egoizmi më kërkonte të kurseja shëndetin tim.

Kisha dëgjuar për të … për dashurinë e tij të dështuar që thashethemexhinjtë e regjur e lidhnin me problemin e tij mendor dhe ngecjen e vijueshmërisë shembullore të studimeve. Pastaj u mësova ta shohë rrugës dhe të ndjejë dhembje dhe mëshirë për të: “ajo mjeke – unë mjekë; asaj i mungon një dhëmbë këtu – edhe mua bash aty më mungon një dhëmbë; Zoti na ka krijue për njëri tjetrin!” – i dëgjoja kolegët tek përsërisnin rrëfimin për shkarjen e tij.

Fati deshi që pas dëbimit nga Kosova në vitin 1999 të gjendemi në kampin e njëjtë të refugjatëve në Kirklareli të Turqisë. Ishte vetëm me të ëmën meqenëse thuhej se e shoqja i ishte ndarë. Vazhdimisht e shihja me të ëmën tek tymoste ndonjë cigare dhe përherë i gatshëm të futej në bisedë. Mbrëmjeve tek çadra e TV-së ai ishte përherë i stacionuar në radhën e parë për të dëgjuar lajmet.

Pas lufte filloi specializimin e MF dhe rastisi që mes trajnerëve të tij të jem edhe unë. Përkundë problemeve të tij ai ishte më i miri në testet e provimeve. Gjithmonë i përqendruar maksimalisht në testin e vet. Teorikisht qëndronte më mirë se unë që i ligjëroja. Jo shumë kohë pas specializimit që e përfundojë me sukses më ndali në rrugë dhe më tregoi se kishte botuar librin e parë për jetën e tij të rëndë – për vuajtjet e tij dhe se e kishin ndihmuar njerëz vullnetmirë. Ndjehej i përmbushur, i realizuar dhe më erdhi shumë mirë. Pastaj dëgjova se fillojë të punonte në MF. Më pas ai vet më tregoi se e kishin transferuar në këndin e rehidrimit oral.

Ndjehej i lënduar dhe nëpërkëmbur. Kjo ndjenjë nuk ishte e huaj për të. Megjithatë kishte pritur trajtim më të mirë nga kolegët. Athua mund të bënim më shumë për të?! Nuk e di…sot kur mora vesh për vdekjen e tij vërtet u ndjeva shumë keq. A mund të bënim më shumë si shoqëri, si shtet për të dhe njerëzit me halle të njëjta? Kush duhet t’u tregojë pushtetarëve tanë, politikë-bërësve dhe vendim-marrësve tanë se njerëzit si ai sot vlejnë për koka gjeniale të letërsisë dhe shkencës botërore?! Apo ndoshta iu tregojmë kot sepse këta nuk mërziten as për ata të shëndoshët e lëre më për ata me probleme.

Zoti pastë mëshirë për ty J.K! Nuk ishe e keqja e askujt anipse nuk përjetove mirësinë e askujt pos mbase prindërve tu! Mirësi kishe dhe ke pasur mundësi dhe gatishmëri të ofrosh. Nuk është faji yt që ne nuk deshëm dhe nuk ditëm ta pranojmë mirësinë tënde origjinale dhe të dëlirë. Zoti pastë mëshirë edhe për mëkatarët që me veprimin apo mosveprimin tonë shtuam vuajtjet Tua!
Pusho në paqe!