Arrogancë epike e Ramës, ministrat kukulla çertifikojnë ato që kryeministri e stafi tij u japin të shkruar

Qeveria shqiptare e drejtuar nga Edi Rama është në kolaps të plotë. Ka një asfiksi të panatyrshme tërë punëve në vend, teksa qeverisja është në vitin e parë të mandatit të saj të dytë. Askund nuk punohet, vetëm ka një tentativë për të dhënë spektakël për qytetarët

Sa herë që ka aktivitet kryeministri Edi Rama, dy apo tre ministri do të lenë tërësisht punën dhe do të mbushin sallën e zhvillimit të aktivitetit të radhës.

Ku kryeministri Edi Rama do të shpalosë nga foltorja e radhës “erudicionin “e tij llafollogjik që nuk kanë asnjë lidhje me qeverisjen e vendit. Pasi punët kanë ngelur në vend, janë kalcifikuar dhe presin zgjidhje.

Por sërish do të kalohet në spektaklin e radhës, pavarësisht se tashmë dhe kjo mënyrë e të bërit politikë dhe mënyrë për të qeverisur është zhvelftësuar në sytë e qytetarëve.

Të cilët nuk ushqehen as me llafologjinë e Edi Ramës dhe as me mënyrën e paraqitjes në publik nga stafi i Ramës. I cili ka dështuar në mënyrën më të suksesshme përballë qytetarëve në paraqitjen e një imazhi të parfumuar të kryeministrit Edi Rama.

Dështim që ka sjellë daljen e kryeministrit në mënyrë reale, ashtu të paaftë dhe të pasuksesshëm për të qeverisur, ndonëse me një opozitë të shkatërruar përballë. Por ky nuk është arsyetim dhe as justifikim, pasi qytetarët duan qeverisje. Edi Rama po e kthen veten në kult.

Tashmë gjithçka kalon nga dora e tij, gjithçka është bërë nga stafi i tij i ngushtë, i përbërë nga njerëzit më malinj shqiptarë si të mbledhur me dorë.

Por dhe nga vajza të reja që nuk kanë bërë asnjë ditë punë dhe që po etiketohen si “ponjat” e kryeministrisë. Që pasi promovohen në kryeministri, dhe shpërndarë shkatërrimin e administratës në të gjitha ministritë dhe institucionet e varësisë, papritur shndërrohen në drejtuese dhe dora e zgjatur e kryeministrit nëpër ministri.

Ndërsa ministrat janë kukullat që certifikojnë çfarë u shkon e shkruar nga kryeministri dhe stafi i kryeministrisë.

Pjesa më e madhe e stafit kryeministror janë me shkollim të mangët, pa asnjë përvojë pune dhe mbi të gjitha me dozat më të larta të malinjitetit, që ka shkaktuar mjaft probleme në marrëdhëniet me ministritë, institucionet dhe qytetarët.

Dhe kur Ministrat janë kukulla, imagjino si mund të jenë zv.ministrat, drejtorët e të gjithë niveleve nëpër ministri apo institucionet e varësisë.

Të cilët nuk guxojnë të shkojnë të përballen me qytetarët, pasi nuk kanë dorë të emërojnë asnjë pastruese.

Gjithçka është përqëndruar në dorë të kryeministrit Edi Rama, sa dhe ministrat kanë nisur të tallen: Gjithçka është në dorë të Edvinit, çoni mesazh se “ponjat” e kryeministrisë do ta zbardhin dhe problemi zgjidhet.

Nuk ka rëndësi a do kenë surrat ministrat, zv.ministrat apo drejtorët në dikastere apo institucione varësie të dalin në fushatë. Rëndësi ka se deri më tani ka vetëm fjalë.

Kjo shihet qartë po të hysh në faqen e kryeministrisë dhe të shohësh ligjet dhe vendimet e miratuara. Janë në kushtet e vobektësisë. Apo dhe marrëveshjet e nënshkruara, rrugët e shtruara apo ndonjë punë e bërë. Zero. Vetëm spektakël.

Dhe këtu nuk përjashtohet as Erion Veliaj kryetari i bashkisë së Tiranës, që vizon vetëm rrugët që ka bërë Rama në mandantin e parë dhe të dytë në krye të bashkisë Tiranë, prish dhe rregullon rrugë, arnon asgjë të bërë nga e para. Një dështim i plotë.

Shqiptarët janë pa punë, pa bukë dhe s’kanë asnjë terezi të dëgjojnë ligjërimet e Ramës.

Ata s’gjejnë as zgjidhje të ministrat apo të emëruarit, pasi nuk kanë asgjë në dorë: Drejton Edi Rama nga qendra. Kukullat e tij ministra vetëm certifikojnë.

Ndërkohë korrupsioni ka mbërthyer administratën, pasi piramida e tij është shumë e “kithët”.

Fillon nga kryeministri Edi Rama, dy tre të besuar në Kryeministri dhe “dora e zgjatur” nëpër dikastere. Të cilët vendosin për tenderat, zonat ekonomike, dhënien e pronave me qira.

Duke përdorur jo vetëm pasurinë e shtetit por dhe pronat e qytetarëve. Siç është rasti i tokave dhe pronave në bregdet.

Goditja ndaj abuzuesve, mirë është bërë në fakt, por që nga kryeministri më tepër shihet si një goditje ndaj atyre që i kanë hyrë në pjesë se sa ndaj keqbërësve dhe abuzuesve me pronat.

Një situatë pa shpresë, me një kryeministër që e ka kthyer veten në kult dhe me një opozitë të vdekur. Duhet një goditje e rëndë, një spastrim total. Të shpresojmë te SHBA e BE./Pamfleti.com

Kurti: Qeveria hallin vetëm në autostrada, thua se jemi tranzit

Kryetari i Lëvizjes Vetëvendosje, Albin Kurti, ka akuzuar të gjitha qeveritë deri tani, që nuk po kontribuojnë aspak për të ulur papunësinë. Kurti ka thënë se kur bashkëbisedon me qytetarë të moshave të ndryshme, asnjëherë nuk i dëgjon duke kërkuar para por vetëm punë

Tutje, ai ka thënë se Kosova përveç papunësisë, ka edhe arsim e ekonomi të dobët. Kurti thotë se partnerë e ish partnerë të koalicioneve qeverisëse, hallin e kanë vetëm në autostrada. Tutje, Kurti thotë se me këso qeverish, më shumë kanë frikë të punësuarit që do të mund ta humbin vendin e punës sesa që kanë shpresë të papunët që do të mund të gjejnë një vend pune.

Postimi i plotë i Kurtit:

Tranzit në vendin tonë?

Në Kosovën tonë vetëm çdo i katërti qytetar i aftë për punë është i punësuar, dy prej tre të rinjëve nuk janë të punësuar dhe vetëm çdo e teta grua ka një vend pune. 3/4 e të papunëve janë të papunë afatgjatë, pra për më shumë se 12 muaj. Dhe, 1/3 e të rinjve të moshave midis 15 dhe 24 vjeç nuk janë as të punësuar, as në shkollim e as në ndonjë trajnim. Shkalla e punësimit tek këta është vetëm 8,5%. Shumica e të punësuarve në Kosovë nuk janë të punësuar në profesionet e tyre dhe mbi 20 mijë të diplomuar në universitet janë të papunë. Arsimin e kemi të dobët, ekonominë e kemi të dobët, lidhjen e arsimit me ekonominë e kemi të dobët. Kur bisedoj me qytetarë të komunave e moshave të ndryshme, asnjëri prej tyre nuk më thotë që do para, dhe, pothuajse të gjithë më thonë se duan punë. Njerëzit tanë duan të fitojnë me punë, nuk janë hajna, nuk duan të vjedhin. Ndërkohë, qeveritarë që kanë nga disa vende pune vjedhin për vete e nuk punojnë. Partnerë e ish partnerë të koalicioneve qeverisëse kanë hall vetëm se a do t’i bie autostrada e re kah tokat e tyre të blera rishtas, a do ta marrin hisen e tyre nëpër borde agjencish e ndërmarrjesh, a do ta fitojë filan tenderin fistek biznesmeni i afërt me ta…

Me këso qeverish më shumë kanë frikë të punësuarit që do të mund ta humbin vendin e punës sesa që kanë shpresë të papunët që do të mund të gjejnë një vend pune. Përqendrimi i qeverisë në autostrada është si të shesësh shtëpinë për të blerë veturë. Pra, s’ka më shtetndërtim e zhvillim, sepse s’ka punësim e siguri, arsim e shëndetësi, por ka veçse mundësi qarkullimi e udhëtimi, thua se jemi tranzit në vendin tonë! Sipas të dhënave nga tetori i vitit 2016 i Raportit të FMN World Economic Outlook, 85% e ushqimit në botë është prodhim vendës, prandaj ushqimi përbën vetëm 8% të tregtisë globale. 30% e punëtorëve në botë punojnë në agrikulturë. Toka e punuar nga ajo e punueshme në Azi është 98%, kurse në Evropë është 90%. Mesatarja botërore është 80%. Në Kosovë, mezi 50%. Kosova i ka 74.000 hektarë për ujitje mirëpo vetëm 12.000 hektarë ujiten. Kjo është arsyeja pse në Kosovë mbillen aq shumë gruri e misri të cilave nuk u nevojitet ujitja përveç shirave. Për pasojë, raportin eksport/import me Serbinë e kemi 1/13 ndërsa edhe me Bosnje dhe Hercegovinën e kemi 1/10!

Tejet të shtrenjta janë këto qeveri të njëjta, për të tashmen e për të ardhmen tonë. Sigurisht që nuk ua kishim borxh. Sigurisht që nuk ia vlen barra qiranë.

Pasi vodhi kromin në minierat e Bulqizës, Samir Mane premton investime në fudboll

Pasi vodhi kromin në minierat e Bulqizës, Samir Mane premton të ngjisë skuadrën bulqizake të futbollit në Superiore (“film” i njohur…)

Samir Mane është njeriu më i pasur i Shqipërisë. Por sic thotë populli i pasuri nuk ngopet kurrë me pasuri dhe i tillë është dhe pronari i “Balfin Group”. Prej vitit 2013, Samir Mane ka shtrirë kthetrat e tij nëpër galeritë e kromit në Bulqizë, duke bërë hatanë, pasi nga ALB Chrom vijnë fitime marramendëse.

Kjësaj i thonë të fitosh miliarda në një zonë ku mjerimi është shumë i madh. Sa më i thellë mjerimi, aq më i madh fitimi i Samir Manes. Për të mos lënë jashtë vëmendjes aksidentet e shumta me pasojë vdekjen, sic ishte rasti i djeshëm ku një minator humbi jetën në zonën D të minierës së Bulqizës.

Informacione të besueshme nga Bulqiza thonë se njerëz të ndryshëm që kanë pasion futbollin i janë lutur Samir Manes të ngrejë skuadrën e këtij qyteti, e cila është aktualisht e shkrirë.

Bashkia që drejtohet nga njerëzit e Ilir Metës, një bandë e organizuar që ka shkatërruar cdo gjë në Bulqizë, nuk kanë investuar për sportin dhe ndihma e Manes, në fakt, mund të jetë vendimtare në këtë drejtim.

Në komunitet qarkullojnë zëra se Mane e ka premtuar ngritjen e skuadrës së Bulqizës e madje do ta cojë atë në Superiore. Kjo bëhet e mundur edhe falë miqësisë së tij me “Bosin” e FSHF-së, Armand Duka.

“Dy të pasur që qajnë hallet e miletit të varfër”, – duket paradoksale, madje një “film” i njohur, megjithëse në Bulqizë ende shpresojnë që Samir Mane ta mbajë premtimin.

Por ditët e muajt ikin dhe miliarderi sikur e ka harruar premtimin e tij. Kjo është e natyrshme, pasi një të pasuri si Samir Mane nuk i intereson skuadra e futbollit e një qyteti të harruar e të shkrumbuar, por nëntoka e pasur e tij.

Kromi çante “bllokadën (imperialisto-revizioniste) para viteve 90-të, nën sistemin monist, kurse sot fut në xhepat e Samir Manes miliona dollarë cdo vit.

E ndërsa kjo përbën një cështje të mprehtë ku pasurohet një individ dhe rreth i ngushtë pushtetarësh që i puthin dorën Samir Manes, shtohen mjeranët në Bulqizë dhe rritet numri i nënave, grave e motrave që veshen me të zeza si pasojë e humbjes së jetëve të fukarenjve në tunelet dhe sgafellat e zeza e të ftohta të nëntokës së Bulqizës.

Kurse Samir Mane na paska menduar të kthejë Bulqizën në futboll e madje ta cojë në Superiore. Kësaj i thonë të tallësh t*rapin me një popull të tërë, pasi ke vjedhur pasurinë e përbashkët të shqiptarëve e në vecanti të asaj zone, por njëherësh ke kapur pozicionet kyce të shtetit nëpërmjet parasë.

Në gjithë këtë histori ka dhe një palë që bën sehir dhe përpiqet të shesë veten shtrenjtë: LSI e Ilir Metës që ka kontrollin e kësaj bashkie nëpërmjet kryetarit lësëist Milaim Damzi, një bandë e organizuar që po e sfilit Bulqizën dhe po i tret kockën asaj.

Në fakt, për të parë mjerimin e vërtetë shqiptar duhet marrë si shembull Bulqiza, ku vidhet me të madhe në kurrizin e fukarenjve që Zoti u ka dhënë një pasuri të madhe e ata nuk e gëzojnë dot.

Sepse kjo pasuri shkon në xhepat e disa pushtetarëve të korruptuar, banditëve të tyre në zonë dhe në llogaritë shumëshifrore të të pangopurit Samir Mane dhe “samirëve” të tjerë që lulëzojnë në këtë vend mbi kurrizin dhe djersën e shqiptarëve. /Pamfleti

Nisi ndërtimi i autostradës Prishtinë-Gjilan- Haradinaj: Atdheu ynë po bashkohet

Është mbajtur ceremonia inauguruese për hapjen e punimeve të autostradës Prishtinë-Gjilan-Dheu Bardhë. Kryeministri i vendit, Ramush Haradinaj, tha se përmes kësaj autostrade po lidhet Anamorava me Kosovën Lindore

Ai shtoi se ky projekt është meritë e të gjitha qeverisjeve paraprake. “Ka diçka qe na bënë me u ndie më mirë sot kur i kujtojmë të rëntë për liri pasi sot na është bashkuar edhe një ndjenjë tjetër. Sot atdheu ynë po bëhet më i bashkuar”, ka thënë Haradinaj, raporton KTV.

Ndërsa Ministri i Infrastrukturës, Pal Lekaj, tha se autostrada do t’i ndihmojë zhvillimit të bizneseve të kësaj pjese, derisa u bë me dije se projekti do të zgjas rreth 30 muaj vlera e të cilit është 87 milionë euro.

“Si fillim Kosova u bë me Autostradën ‘Ibrahim Rugova’ që lidhet me ‘Rrugën e Kombit’, tash po lidhet me Shkupin përmes autostradës ‘Arbën Xhaferi’ e më këtë autostradë po bëhet lidhja e Prishtinës me Kosovën Lindore”, ka thënë Lekaj.

Kryetari i Komunës së Gjilanit, Lutfi Haziri premtoi edhe rrugë të tjera si ajo prej Pllakës së Dëshmorëve në Vërmicë të Zhegovcit me Lipjanin.

Pabarazia po thellohet dhe s’ka për t’u ndalur në periudhë afatshkurtër!

Një përqindëshi i më të pasurve të botës do të kontrollojnë rreth 2/3-tat e të gjithë pasurisë së globit deri në vitin 2030. Ky ishte thelbi i një raporti të hartuar nga Biblioteka e Dhomës së Përfaqësuesve, organizmi i kërkimeve shkencore në Parlamentin britanik

Nga Will Martin, për “Business Insider”

Elita globale kontrollon tashmë rreth 50 për qind të pasurisë anembanë botës, por kjo gjë do të rritet ndjeshëm, theksohet në studimin e publikuar e të porositur nga laburisti Liam Byrne.

Nëse trendet e para që prej krizës financiare të vitit 2008 do të vazhdojnë, nënvizohet në raport, i ashtuquajturi “njëpërqindëshi” do të kontrollojë deri në 64 për qind të pasurisë botërore brenda vetëm 12 vitesh.

Sipas “the Guardian”, që raportoi e para këto statistika, pasuria e një përqindëshit të më të pasurve “është rritur me një mesatare prej 6% në vit, shumë herë më shpejt sesa rritja prej 3% e pasurisë së 99 përqindëshit, apo pjesës tjetër të popullsisë botërore”, që prej krizës financiare.

Nëse ky trend vazhdon, atëherë një përqindëshi do të ketë një pasuri të përgjithshme prej 305 trilionë dollarësh, më shumë sesa dyfishi i 140 trilionë dollarëve që kontrollojnë aktualisht në vitin 2018.

“Nëse nuk ndërmarrin hapat për të rishkruar rregullat sesi funksionojnë ekonomitë tona, atëherë jemi të dënuar për një të ardhme që mbetet e pabarabartë në aspektin e të ardhurave”, shkruan komisioneri i raportit, Byrne. “Kjo gjë është moralisht e keqe dhe ekonomikisht shkatërrimtare, duke rrezikuar një shpërthim të ri paqëndrueshmërie, korrupsioni dhe varfërie”.

Vitin e kaluar, kredidhënësi zviceran “Credit Suisse” publikoi një raport, ku theksohej se më të pasurit e botës, ai një përqindshëm i familjeve apo individëve, zotërojnë qysh tani mbi gjysmën e pasurisë globale, e argumentonte gjithashtu se pabarazia po përkeqësohet edhe pas recesionit më të keq global prej thuajse një dekade, që prej viteve 1930.

“Gjysma e poshtme e të rriturve zotërojnë së bashku më pak se një për qind të pasurisë globale, ndërsa shtresa më e pasur (10%-ëshi i të rriturve) zotëron 88 për qind të aseteve botërore”, shkruhej në raportin e “Credit Suisse”.

E thënë ndryshe, “Një përqindëshi zotëron 50.1 për qind të pasurisë familjare në botë”.

Top Channel

Lobimet ruse të PD-së në SHBA, Basha nën hetim

Lobimet e Partisë Demokratike në Shtetet e Bashkuara të Amerikës vijojnë të jenë në vëmendje të Prokurorisë, e cila këtë herë ka kërkuar ndihmë nga Drejtoria e Përgjithshme e Parandalimit të Pastrimit të Parave, për vazhdimin më tej të hetimeve, raporton gazeta “Sot”

Partia Demokratike akuzohet se është financuar nga kompani ruse, ndërkohë që njëra prej transfertave rezulton të jetë bërë nga një kompani guaskë me aksionarë anonimë e regjistruar në parajsa fiskale.

Në lidhje me dyshimet që janë hedhur për lobimet e demokratëve në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Drejtoria e Pastrimit të Parave do të verifikojë shumën e parave të transfertave të PD dhe për këtë pritet të skanojë llogaritë bankare. Në një kohë kur deri tani është deklaruar se totali i pagesave për lobim është 675 mijë dollarë, DPPPP do të zbardhë nëse kjo është shuma e vërtetë apo një pjesë e parave është fshehur.

Po ashtu, sipas informacioneve të gazetës një tjetër pikë ku do të fokusohet Drejtoria e Pastrimit të Parave do të jetë edhe “rruga” që kanë bërë paratë dhe burimi i tyre. Deri më tani është deklaruar se PD ka lidhur kontratë me kompaninë e regjistruar në Skoci “Biniatta Trade LP” dhe pagesat janë bërë përmes saj, por më shumë detaje pritet të zbulojë DPPPP.

Në kuadër të hetimeve të nisura për këtë çështje, pak kohë më parë në Prokurori u thirrën për të dëshmuar Sekretari i Përgjithshëm i PD, Arben Ristani dhe financieri Ilir Dervishi.

Informacionet e SHBA

Nga ana tjetër, gazeta e raportoi pak kohë më parë se me qëllim hetimin sa më të thellë të lobimeve të Bashës, në Shtetet e Bashkuara të Amerikës janë dërguar letër-porosi mbi pagesat që kanë kryer kompanitë dhe deklarimet e bëra pranë Departamentit Amerikan të Drejtësisë. Në vijim të kësaj, burimet bënë me dije për gazetën se brenda muajit pritet që të vijnë informacionet e kërkuara në mënyrë që të “ballafaqohen” faktet dhe të nxirren në pah të vërtetat.

Faktin që Pokuroria jonë, në kuadër të hetimeve të nisura për këtë çështje të demokratëve, ka kërkuar dokumente edhe nga amerikanët e konfirmoi edhe ambasadori i SHBA, Donald Lu disa ditë më parë gjatë një interviste televizive. “Janë dy çështje këtu. Njëra çështje është nëse janë shkelur ligje në Shtetet e Bashkuara apo në Shqipëri. Në SHBA mund ta dini se kemi ligje kundër të huajve që ofrojnë para për fushata politike. Në Shqipëri, dimë që Basha ka kërkuar nga prokuroria të hapin një hetim. Kanë hapur një hetim dhe janë në proces për t’i kërkuar qeverisë së SHBA-ve dhe prokurorëve të saj, për dokumente për këtë çështje.

Pra, ka një hetim të hapur në Shqipëri. Nuk mund të konfirmoj nëse ka një hetim të hapur në SHBA. Po e ndjekim çështjen nga shumë afër, nëse rusët kanë dhënë kontribute tek lobisti në emër të PD dhe Bashës. Nëse kjo është e vërtetë, do të ishte një përpjekje shumë serioze nga rusët për të ndërhyrë në zgjedhjet e një shteti anëtar të NATO-s”, deklaroi Donald Lu.

Rusia, një histori politike e tranzicionit

Profesori veteran i historisë në Fakultetin Filologjik nuk e ka pasur të vështirë të tregojë paradokset sllave. Një jetë e tërë në katedrën e historinë moderne të shekullit XX e ka bërë jo thjesht një vëzhgues të hollë por edhe analist të mirë historik

Adem Mezini e fillon historinë prej nga koha kur gati tridhjetë vjet më parë, Mikhail Gorbaçov u bë Sekretari i ri i Përgjithshëm i Partisë Komuniste të Bashkimit Sovjetik. Ashtu si mund të merret me mënd gjithçka fillon me shpjegimin e fjalëve më popullore të viteve ’80 “Glasnost” dhe “Perestrojka”, baza e teorive të politikanit 54-vjeçar rus të asokohe. Shqiptarët, përveçse e anatemojnë sistemin e ri rus, mundohen me sa më shumë të jetë e mundur të përdorin stigmën për një realitet që nuk e njohin.

Por nuk është kështu në botë. Që nga koha e Stalinit ardhja e Gorbaçovit shikohet si risi. Politikani i ri e ka të qartë se gjendja e vështirë ekonomike e Rusisë mund të kalojë vetëm nëse vendi rrit produktivitetin dhe duke e përshpejtuar rritjen ekonomike. Ai e di mirë se shteti i tij është tejet i dëgjuar për burokracinë qesharake dhe censurën e tij. Pikërisht këto shpall se duhet t’i eliminojë pak e nga pak. Autori na e jep shumë të qartë këtë tablo.

Cilët ishin dëshmitarët e kësaj gjendje? A ishte realisht vërtetë Gorbaçovi një komunist? A kanë të ardhme idetë komuniste në një botë universale? Këto janë pyetje që gjejnë vend në librin interesant të studiuesit të shkencave të historisë politike. Një lexues me interesa gjen gjithashtu përgjigje edhe për pyetjet interesante që lidhen me Rusinë, fatin e saj në kohët moderne, si edhe metamorfozën e frikshme që kishte ngërthyer breza të tërë të cilët besonin në plotë gati tetë dekada me radhë se vendi i tyre ishte fanar ndriçues.

Në fakt burokratët e shumtë të shtetit rus që e kishin vjelë shtetin e madh nuk e dinin se Glasnosti, që është varianti rus i transparencës, kërkonte një lloj pasqyre drejtësie dhe transparence në të gjithë Bashkimin Sovjetik si dhe për lirinë e informacionit, që deri atëherë ishte shtypur. Duhet thënë se burokratët do bënin çmos ta pengonin kurse Perestrojka, që kishte të bënte me konceptin e ristrukturimit të shtetit përbënte një lloj transformimi të shtetit drejt një tregu të lirë. Kjo është koha e Gorbaçovit dhe tezat e tij janë të jashtëzakonshme për ta shkundur Rusinë. Vetë Gorbi na pasqyrohet shumë interesant në librin e studiuesit të njohur. Jo më kot, Perëndimi e kapi me erë se përballë kishte një bashkëbisedues interesant, ndaj edhe u afrua ta ndihë me të gjitha mënyrat. Fatkeqësisht fryma liberale e Gorbaçobit nuk mund t’i shkonte frymës ruse. Rezultati ishte gati katastrofik. Rusia filloi të ndryshojë shpejt, por për fat të keq në formë kaotike.

“M. Gorbaçovi nuk arriti të perceptojë dhe të zgjidhë raportet kontradiktore dhe interesant midis forcave të ndryshme e politike të shoqërisë sovjetike. Studiuesi i njohur i historisë moderne E. Hobsbawm në veprën kapitale “Epoka e ekstremeve” ka theksuar se në shoqërinë sovjetike ekzistonin tri forca:
a)shtresa e komunistëve reformatorë dhe radikalë, burokracia tradicionale partiake dhe shtetërore me ide dhe koncepte konservatore dhe c)shtresat e gjera të punonjësve të qytetit dhe fshatit”, shkruan Adem Mezini.

Dhe, shqiptarëve u mjafton situata në vendin e madh për ta marrë me mënd katrahurën ruse. Duhet thënë se nëse para Gorbaçovit kishte pak mundësi zgjedhje, në kohën e Gorbaçovit filloi tmerri i rradhave dhe triskave, të cilat duhet të administroheshin me forcë se nuk përmbaheshin më.
Të gjithë rrugën e zhvillimit politik nga Gorbaçovi deri te ardhja e diktuar e Putinit meritojnë vëmendjen e autorit që e trajton me shumë kujdes por edhe me mjaft durim, duke treguar etapat, faktorët dhe ato që ndikuan në administratën që krijuan burrat e shtetit rus që ndajnë këtë segment tejet interesante për historinë ruse.

Ndërkohë vizita e 1 shkurtit të vitit 1992 të Jelcin në SHBA ku u nënshkrua midis dy vendeve “Deklarata për përfundimin e luftës së Ftohtë” është ajo që ndryshoj gjërat. Fraza që shkruhet aty sipas të cilës “të dy vendet nuk e shihnin njëra-tjetrën si kundërshtar potencial” do përbëjë thelbin e marrëdhënieve mes tyre. Në vitin 1992 Rusia u pranua në Fondin Monetar Ndërkombëtar dhe Bankën Botërore. Dhe ato iu zotuan vendin t’i jepnin deri 24 miliardë dollarë për të realizuar Reformat e Tregut. Paradoksi ishte se vetë armikja e saj më e madhe SHBA-ja ndikoi shumë që të realizoheshin këto afrime dhe e ndihmoi në terrenin administrativ Rusinë.

Të gjitha këto veçanti por më shumë njohuritë e thella të profesorit dhe shikimi i tij shumë i thukët mund t’i kuptosh në konkluzionet e librit ku thuhet se “Janë të rralla vendet që në harkun kohor të një shekulli të kenë njohur si Rusia dy tranzicione radikale me drejtim të kundër, që përfshinin transformime e reforma, të cilat ndryshuan natyrën e rendit politik dhe shoqëror”.

Libri lexohet me një frymë nga studiuesit por nga ana tjetër është shumë ndihës për njerëzit që i pëlqen politika e jashtme dhe jo vetëm. Adem Mezini me thjeshtësinë sesi ka zbërthyer historinë politike të shtetit për gati tre dekadat e fundit na ka dhënë një çelës për të penetruar në shumë nga të panjohurat që na rrethojnë sot lidhur me Rusinë dhe rolin e saj në botë. /Gsh.al/

Reformat garantojnë pavarësimin e medieve nga ndikimet

Punonjësit në media thonë se ligji që rregullon punën e medieve në Maqedoni, në masë të madhe ka përfshirë kërkesat e gazetarëve, porse akoma ka nevojë për intervenim, veçanërisht në pjesën që rregullon çështjen e reklamave, rritjen e mjeteve për servisin publik, si dhe gjetjen e mekanizmave që ligji të jetë i zbatueshëm

Sefer Tahiri, ligjërues në Fakultetin e Shkencave të Komunikimit në kuadër të Universitetit të Evropës Juglindore në Tetovë, për Radion Evropa e Lirë thotë se ndryshimet ligjore që rregullojnë punën e medieve e që tashmë kanë hyrë në procedura parlamentare, ofrojnë bazament të mirë për çlirimin e eterit mediatik nga influenca politike.

“Nuk duhet të presim që menjëherë të kemi një sistem ideal mediatik, por gjithsesi do të kemi përmirësim të dukshëm të medieve, lirisë së shprehjes, lirisë së gazetarëve – ajo që është më e rëndësishme për të raportuar rreth informacioneve që i kanë, e të cilat janë detyruar t’i fshehin për shkak të interesave të ndryshme komerciale, përkatësisht raporteve klienteliste që kanë pasur për një kohë të gjatë mediet me strukturat udhëheqëse politike”, thotë Tahiri.

Ndërkohë, ministri i Shoqërisë Informatike dhe Administratës, Damjan Mançevski, thekson se qëllimi i propozim-ligjit për Shërbime Mediale Audio dhe Audiovizuale, është që të krijojë mekanizma funksionalë për t’i larguar një herë e përgjithmonë duart e politikanëve nga mediat, njëherësh ligji të paraqesë bazë nisëse për reformat e shumta që pritet të realizohen në lidhje me këtë.

Mançevski vlerëson se zgjedhja e kandidatëve për anëtarë të Këshillit të Agjencisë për Shërbime Mediale, Audio dhe Audiovizuale (ASHMAA), si dhe anëtarët e Këshillit programor të servisit publik në Maqedoni, për të cilin propozohet të realizohet me shumicë të dy të tretës në Kuvend, paraqet një test për nivelin e demokratizimit të Maqedonisë si shtet.

“Zgjedhja e anëtarëve të rinj të trupave rregullatorë dhe të Këshillit programor të TVM-së, është test për partitë politike dhe për demokracinë. Dëshirojmë ta japim këtë test dhe opinioni do të na vlerësojë në këtë proces, i cili duhet të jetë publik dhe transparent”, thekson Mançevski.

Ai shton se propozim-ligji për Shërbime Mediale dhe Audiovizuale paraqet fillimin e proceseve reformuese në eterin mediatik.

Ndërsa, Zhaneta Trajoska nga Instituti i Medieve thotë se miratimi i ligjit paraqet vetëm një hap drejt zbarkimit të servisit publik nga influenca politike, ndërkohë që në këtë institucion do të duhet të realizohen reforma të thella programore për të qenë servisi publik një pikë referimi për të gjitha mediet tjera, ashtu siç ndodh në të gjitha vendet me demokraci të zhvilluar.

“Do të duhet të realizohet një proces i thellë i reformave, jo vetëm në aspektin financiar, atë administrativ, por gjithsesi dhe programor që më në fund në Maqedoni të kemi një servis të mirëfilltë publik”, thotë Trakoska.

Nga Shoqata e Gazetarëve në Maqedoni kanë kërkuar që të intervenohet, përkatësisht të precizohet Ligji në pjesën që rregullon çështjen e të ardhurave nga reklamave që të parandalohet çfarëdo lloj mundësie që në të ardhmen Qeveria ta prishë tregun me reklamat.

Në lidhje me këtë, Tahiri thotë se pikërisht përmes mjeteve nga reklamat, politika ka ushtruar influencën e saj politike për një kohë, gjatë qeverisjes së kaluar VMRO DPMNE dhe Bashkimit Demokratik për Integrim.

Ndryshe, gjatë javës që lamë pas në komisionin amë të Kuvendit të Maqedonisë u bënë vërejtjet përfundimtare nga ana e përfaqësuesve në sferën e medieve për propozim-ligjin për Shërbime Mediale Audio dhe Audiovizuale në vigjilje të debatit që është caktuar për javën e ardhshme në seancën parlamentare.

Avdullah Hoti flet si lider i LDK-së, u bën thirrje partive opozitare për rrëzimin e Qeverisë

Shefi i Grupit Parlamentar të LDK-së, Avdullah Hoti, edhe një herë ka thënë se koalicioni qeverisë e ka humbur shumicën e Kuvendit të Kosovës. Hoti, përmes një shkrimi të adresuar në faqen e tij zyrtare në Facebook, ka thënë se ky koalicion nuk ka legjitimitet

“Situata e re e krijuar në vend, me humbjen e shumicës parlamentare nga partitë në pushtet, kërkon që të kapërcejmë interesat e ngushta politike. LDK-ja është e vendosur dhe e pa kompromis në ruajtjen e rendit kushtetues dhe demokracisë në Kosovë. Ne presim nga partitë e tjera t’i bashkohen nismës tonë për një tryezë të përbashkët për tu dakorduar për tejkalimin e situatës”, ka shkruar Hoti.

Hoti, mes tjerash ka thënë se koalicioni qeverisës e ka humbur shumicën në Kuvendin e Kosovës. Tani koalicioni ka vetëm 52 vota në Kuvend, ndërkaq partitë opozitare kanë 68 vota.

“Partitë opozitare të shumicës shqiptare në Kuvendin e Kosovës numërojnë 385 mijë vota. Ndërkaq, partitë shqiptare të koalicion qeverisës numërojnë 245 mijë vota. Prandaj, është e qartë se ky koalicion i pakicës nuk ka legjitimitet për të qeverisur”, ka thënë tutje.

Në fund, Hoti ka shkruar se “Çdo ditë e humbur pa një marrëveshje në mes të partive politike për punët që duhet kryer bashkërisht deri në zgjedhjet e parakohshme është rrezik dhe humbje për Kosovën”.

Pasi sulmuan Sirinë, treshja perëndimore bën kthesën e madhe

Në atë që mund të jetë një kthesë e habitshme e rrjedhës së ngjarjeve, treshja e aleatëve perëndimorë, të cilët kërcënuan Rusinë me sulmet e kryera mbi Sirinë, tani duan të ndjekin rrugën diplomatike dhe të bindin Moskën për të mbështetur draftin e tyre të ri në OKB

Projekt-rezoluta, e autorizuar nga SHBA, Britania e Madhe dhe Franca, është siguruar nga AFP, e cila raporton se diskutimet mbi tekstin do të fillojnë të hënën.

Nuk është e qartë kur dhe nëse drafti do të dorëzohet në Këshillin e Sigurimit të OKB-së për t’u votuar, njofton raporti, duke cituar “diplomatët perëndimorë” të thoshin se këtë herë vendet perëndimore do të bëjnë më të mirën për ta negociuar atë me Moskën, shkruan Panorama.

Nëse është e vërtetë, do të ishte një ndryshim i habitshëm i ritmit të treshes perëndimore, duke marrë parasysh se në prag të sulmit të koordinuar në objektet ushtarake dhe civile të Sirisë të shtunën, Perëndimi akuzoi Rusinë për pjesëmarrje në një sulm të dyshuar kimik në Douma në 7 prill.

Vetëm disa ditë më parë, ambasadorja amerikane në OKB Nikki Haley nuk shfaqi asnjë shenjë për kompromis, pasi e quajti qeverinë ruse një “regjim”, “duart e të cilit janë të mbuluara me gjakun e fëmijëve sirianë”.

Të premten, ajo nxiti më tej zjarrin duke thënë se ishte “Rusia që nuk kishte ndaluar së mbrojturi përdorimin e shumëfishtë të armëve kimike nga regjimi sirian”.

Disa rezoluta të njëpasnjëshme për hetimin e incidentit të Doumës, të hartuar nga Rusia nga njëra anë dhe SHBA nga ana tjetër, kanë dështuar në Këshillin e Sigurimit të Organizatës së Kombeve të Bashkuara.