Kufijtë në Ballkan – kutia e Pandorës, zëra kritikë dhe përkrahës

Shtypi gjerman i kushton vëmendje zhvillimeve në Ballkan. Gjermania nuk mbështet këmbim territoresh mes Kosovës dhe Serbisë. Gazeta gjermane “Frankfurter Allgemeine Zeitung” i kushton vëmendje debatit aktual për kufijtë në Ballkan

Nën titullin “Zgjidhje kreative për Ballkanin”, FAZ nënvizon, se Serbia dhe Kosova po diskutojnë për këmbim të territoreve. Ka disa partnerë që e shohin me përmbajtje këtë propozim, por rezistencë vjen nga kancelarja gjermane.

Merkel kundër ndarjes së kufijve

Duhet të jetë pritur si bezdisëse në Beograd, shkruan gazeta gjermane, që pikërisht kancelarja gjermane, mjaft e nderuar për një kohë të gjatë nga Vuçiq, del kundër dhe paralajmëron se “‘integriteti territorial i shteteve të Ballkanit Perëndimor është i përcaktuar dhe i paprekshëm. Këtë duhet ta themi gjithmonë, sepse gjithmonë ka përpjekje, të flasim ndoshta edhe njëherë për kufijtë. Këtë nuk mund ta bëjmë.’ Tingëlloi ndërkohë si një përgjigje indirekte ndaj kancelares Merkel, kur Vuçiq të shtunën në një prezantim të përbashkët me presidentin Thaçi në Forumin Europian të Alpbachut në Austri kërkoi që serbët dhe shqiptarët të gjejnë vetë një zgjidhje. Thaçi nga ana e tij shtoi se ‘koha për marrëveshje mes Kosovës dhe Serbisë është tani’. Komisioneri Hahn ëndërron për një ‘moment historik’.

Zëra kritikë dhe përkrahës

Por Frankfurter Allgemeine Zeitung e drejton vëmendjen edhe tek rreziqet e planeve të tilla, që mund të sjellin një reaksion zinxhir të pakontrolluar në Ballkan. “Wolfgang Ischinger, kreu i Konferencës së Sigurisë në Mynih paralajmëron nga hapja e ‘kutisë së Pandorës’. Ndërsa ish-ministri i Jashtëm i Suedisë dhe përfaqësuesi i dikurshëm i bashkësisë së shteteve në Bosnje, Carl Bildt u shpreh në “Washington Post”, se ‘të luash me kufijtë dhe ndarjet në Ballkan ka qenë e rrezikshme në fillim të viteve 90-të dhe është e rrezikshme edhe sot.’ Sipas tij ‘Ballkanizimi i Ballkanit’ është ‘recetë për katastrofë’.

Vetëm austriaku, Wolfgang Petritsch, ish-i dërguari i posaçëm për Kosovën thotë me siguri se ndryshime ‘kozmetike’ të kufijve mes Kosovës dhe Serbisë nuk do të kenë ndikime negative në rajon.” FAZ nënvizon deklaratën e Petritsch, se dikur ka qenë kundër ndryshimit të kufijve, por në disa “raste duhet të mendohesh dy herë”, dhe thekson se ai ka harruar të përmendë se punon për studion e madhe ligjore “Lansky, Ganzger+Partner”, ku klient është edhe qeveria serbe.

Ushtria e veteranëve

Ndërsa gazeta zvicerane “Neue Zürcher Zeitung” me artikullin “Ushtria e veteranëve të luftës rritet në Kosovë”, i kushton vëmendje rritjes së numrit të ish-ushtarëve të UÇK-së që marrin pension, dhe pengesave që iu bën qeveria hetimeve të drejtësisë për rastet e keqpërdorimit.

“Grindja për rrjetet e pensioneve të ish-luftëtarëve të UÇK-së në Kosovë ashpërsohet. Javën e kaluar demonstruan partitë opozitare dhe qytetarë të zemëruar kundër shpërndarjes së milionave nga buxheti për gjoja “veteranë” të luftës në vitin 1999. Shkak ishte dorëheqja e prokurorit, Elez Blakaj, që duhet të hetonte listat e ekzagjeruara….Sipas medieve, presioni kundër Blakajt u rrit pasi ai filloi të marrë në pyetje funksionarë të lartë të dalë nga UÇK-ja”.

Klientela e përkrahësve

Gazeta “Neue Zürcher Zeitung” thekson se në Kosovë kanë shënuar një rritje të madhe shpenzimet për veteranët. “Nga viti 2015 shpenzimet vjetore janë rritur vazhdimisht nga 24 milionë euro dhe në vitin 2018 pritet të kapin shifrën e 76 milionë eurove. Paratë janë dhënë pjesërisht edhe për persona që gjatë luftës kanë qenë foshnje ose më shumë se 70 vjeç, pra jo në moshë për t’u mbrojtur, shkruan portali Prishtina Insight.”

NZZ nënvizon se ish lidershipi i UÇK-së dominon edhe dy dekada pas luftës politikën dhe shoqërinë në Kosovë. Këtu asaj i ndihmon edhe fakti që me skemën e pensioneve të UÇK-së ka lidhur pas vetes një klientelë me njerëz të varur dhe përkrahës, që është rritur me çdo zgjedhje parlamentare.”(DW)

“Ik grua! Merri të dy fëmijët dhe mos më hajde më, mbytyni të tre në lumë”

Takimi i hidhur në qelitë e burgut: “Ik grua! Merri të dy fëmijët dhe mos më hajde më. Mjaft të kam lodhur e sfilitur. Po të më duash aq shumë, merri këta dy të vecklit që kemi bërë dhe shko në lumë të Shkumbinit. Hidhu në ndonjë thellësirë bashkë me ta dhe mbytu. Mbytuni që të tre!”

“Jo gjithë të vdekurit prehen në paqe”, është një libër i shkruar nga Pëllumb Kulla, ku përshkruhet historia e familjes Kulla në Zëmblak të Korçës, kalvari i vuajtjeve, pushkatimeve, burgjeve e internimeve që nuk reshti për 45 vjet. Është drithëruese historia e Xhevitit, njërit prej djemve të familjes Kulla, e përshkruar me shumë emocione nga autori. Është historia e tij me bashkëshorten Fehmijen, bijën e një familje në Bilisht të Korçës. Fati i kishte bashkuar në një jetë shumë të vështirë por regjimi gjakatar nuk i mundi dot.

Fehmia dhe Xheviti

Ishte viti 1945, kur Fehmie Kulla një vajzë 19-vjeçare në familjen fisnike të Dervish Muharremit, në Bilisht të Korçës, ishte fejuar me Xhevit Kullën, të birin e Jonuz Kullës, familje patriote në Zëmblak të Korçës. Pak kohë pas fejesës, regjimi komunist vendosi ta arrestojë e ta dënoje me vdekje të Xhevitin. Pa mundur të gjejnë asnjë lidhje me akuzën e sajuar nga sigurimi i shtetit, regjimi vendos ta kthejë dënimin me pushkatim, në dënim me burgim të përjetshëm. Ndërkohë i vëllai i Xhevitit, Ajdini ishte pushkatuar. Kur Fehmija mori vesh lajmin për dënimin e të fejuarit, Xhevitit, u mbyll për shumë kohë në dhomën e saj. Më poshtë botohen pjesë nga libri :” Jo të gjithë të vdekurit prehen në paqe”.

***

Pas një muaji në portën e shtëpisë të Dervish Muharremit në Bilisht trokasin njerëzit e dhëndrit. Prindërit kërkojnë ndjesë që vajza nuk mund t’u dalë. Atëherë kunata e madhe Xhevitit bën me dije se ata, me keqardhje të madhe, kanë ardhur, ngaqë i fejuari i burgosur me një porosi të fshehtë është lutur të zgjidhet fejesa e ta lirojnë vajzën e re nga detyrimi.

Në dhomën e miqve plas vaji. Këtu ndodh e papritura dhe fillon saga që sapo zumë në gojë pak më parë. Vajza ka qenë prapa derës në kohën kur në dhomë bëhej biseda.

”Nusja shtyn derën dhe shfaqet papritur. Vetëm ajo nuk i ka sytë e përlotur.

– I dëgjova të gjitha ato që u thanë, baba. Më thoni, e kanë dënuar kaq ashpër, se ka vrarë ndonjë njeri?

– Jo – i përgjigjen.

– Ka vjedhur?

– Jo, jo! – i thonë përsëri.

– Atë herë unë nuk do të pyes më, se të gjithë jemi pyetur një herë. Ky është fati im dhe i Xhevitit. Fati më goditi dhe unë do ta luftoj fatin gjatë tërë jetës time. Unë kam shpresë tek i madhi Zot. Unë, jam nuse për Zëmblak, nuse e derës tuaj. Mos ma mbyllni!

Çfarë ishte kjo vajzë?” – Bën pyetje autori i këtij libri e bashkë me të, edhe ne. – “Si do të cilësohet ajo? E marrë? Miliona vajza do të jenë në një mëndje dhe do ta quajnë ashtu. Vajza që hyjnitë ia kishin caktuar kushuririt tonë kish një edukatë të shëndoshë; me kollona morale dhe shpirtërore të pabesueshme sot, por të papara edhe në atë kohë. Që të kuptohet vendimi i jashtëzakonshëm dhe i papritur i të mirës Fehmije, duhen sjellë në tryezën e arsyetimit të gjithë faktorët: lufta, përmbysja, besa e dhënë, brejtja e ndërgjegjes dhe, përmbi të gjitha, solidariteti i fuqishëm, si një kumt që duhet t’i shkonte të dashurit të saj në përballimin e jetës së dhunëshme të burgut.

Kjo krijesë sjell një shembull të rrallë vlerash shpirtërore, se njeriu më shumë se trup, është shpirt. Është kënaqësi që të përfytyrosh tek qeshin me këtë vendim të kësaj vajze të thjeshtë, ato gra, dhe ata burra që ca vite më pas, në spastrimet që i diktonte paranoja e Enverit, prishën në masë fejesat, martesat, familjet… Edhe me nga dy – tre çiliminj! Ishin krushqira me zyrtarë të lartë dhe ushtarakë me grada madhore, që pas shkarkimeve apo burgimeve, të mjerët shihnin pasardhësit e tyre të lënë nga bashkëshortet e bashkëshortët, të cilët ia mbathnin të lemerisur nga lidhjet e kërcënuara, nga rrufetë, lidhje që dikur, po për interesa, i patën tërhequr si mizat në mjaltë.”

Fehmija nuk u pendua kurrë për atë vendim. Drita e kthjellët nuk braktisi kurrë sytë e saj gjatë kalvarit më të rëndë që mund t’i përfytyrohet një femre, që platonikisht ndjek dhe ndjek të dashurin në tërë gjeografinë e vështirë të kampeve dhe burgjeve të Shqipërisë staliniste. Nuk kishte asnjë detyrimi ligjor, nusja ende nuk pat marrë mbiemrin e burrit. Mund ta shfaqte pendimin dhe t’i kthente kurizin kur të dëshironte, kur ta ndjente se u cfilit, se u lodh, se po vyshkej burgjeve, e pamartuar kurrë. Asnjë njeri nuk do ta shante.

Dhe ja pas 11 vjetësh Xheviti u lirua i favorizuar nga një amnisti. Fehmija po i afrohej të tridhjetave tani, por ishte bërë më e bukur dhe më fisnike. “E tërë pritja e saj, ndiekja e të fejuarit nëpër burgjet e Shqipërisë, për sytë e atyre që ia dinin virtytet, natyra i kish hedhur Fehmies përsipër një vello të dlirësisë në pritje të asaj, të dasmës”.

Pas vitesh jete familiare dhe kur Xheviti qe bërë babai i dy fëmijëve me emërimin e Haznedarit në krye të punëve të Sigurimit në Elbasan, të gjithë Kullat, që patën gjetur në këtë qytet strehë nga tufanet e luftës klasore, internohen në Fierzë të Dumresë, ndërsa Xheviti është plasur rishtaz në burg.

Takimi i hidhur me babain në qelitë e burgut

Është një skenë që nuk të hiqet nga mendja ajo që zhvillohet në një dhomë takimesh në burg. Gruaja ka marrë dy fëmijët e saj të vegjël, që drithërojnë ta takojnë babain e tyre. Fehmija është mësuar me këto takime, i ka ndjekur një jetë të tërë, kursë fëmijët nuk kanë takuar kurrë një të burgosur në pranga.

Xheviti është dobësuar ndërsa kokën e ka të enjtur në ballë dhe në tëmtha. Në dhomat e hetuesisë atë e kanë trajtuar egërsisht.

– Ikë, grua – i bërtet ai së shoqes – merri të dy fëmijët dhe mos më hajde më. Mjaft të kam lodhur e sfilitur. Po të më duash aq shumë, merri këta dy të vecklit që kemi bërë dhë shko në lumë të Shkumbinit. Hidhu në ndonjë thellësirë bashkë me ta dhe mbytu. Mbytuni që të tre!

Fehmija qetëson më parë fëmijët, që nuk e kuptojnë dot që as ai vetë nuk do të bënte atë vepër. Gruaja i jep zemër të treve. I shtrëngon Xhevitit duart e nxirosura dhe i thotë me një zë të ëmbël që vetëm ajo di të nxjerë nga buzët:

– Mos e humb kështu, o im shoq. Mblidhe mendjen e mos m’i mërzit këta.

As ti mos e lësho veten. Unë ketej e tutje do të vesh pantallona, do të mbath dhe një palë opinga dhe ty do të të ndjek kudo që të të shpien. Ty do të të nxjerr gjallë që këtej dhe të shikosh se si do t’i rrit këta fëmijë. Hiqe nga mendja lumin, ti!

Ai e vuajti burgun që i pat caktuar fati. Ajo e vuajti burgun nga ana e saj. Udhëtime të vështirë, takime të shkurtër, kampe me tela në jug, kampe me tela në veri. Rrugë në jug, rrugë në veri. Udhëtime të bëra vetëm, udhëtime tok me fëmijë, që deshën të shikonin babanë. Net të lagështa të kaluara nën shkallë pallatesh të panjohur parafabrikatë, për të arritur në orët e mëngjezit në kampet me tela, për të takuar babain, burrin. Aty poshtë shkallëve të huaja prej betoni, nëna u tregonte të vegjëlve përralla deri sa ata të dy i zinte gjumi. Fehmija u rrëfente nga ato më të gëzueshmet dhe e qeshura e tyre fëminore kërkëllinte e çiltër, sikur për të fjetur çdo gjë të paskej qenë ashtu si duhej… Përveç ngrohjes, mbulesave jastëkëve, ambazhurëve dhe dyerve që mbyllen.”

Marrë nga libri ” Jo të gjithë të vdekurit prehen në paqe”, me autor Pëllumb Kulla

‘Hiqe kollaren’! Biseda e Ramës me Haradinajn që po tërheq vëmendje (video)

Rama është shfaqur me atlete dhe nuk ka vendosur kollare, por detaji që ka tërhequr vëmendje është se ai këtë gjë ja ka kërkuar edhe homologut të tij kosovar, Ramush Haradinaj

Kryeministri Edi Rama tërheq thuajse gjithmonë vëmendjen e mediave shqiptare, por edhe të huaja, teksa shfaqet me veshje jo zyrtare në takime shumë të rëndësishme. Të gjithë e kemi parë kryeministrin të jetë me atelete ose pa kollare në takime të nivelit të lartë apo në samite ndërkombëtare.

I tillë është shfaqur edhe ditën e sotme në Samitin e Liderëve të Ballkanit Perëndimor, që ka nisur mëngjesin e sotëm në Durrës. Rama është shfaqur me atlete dhe nuk ka vendosur kollare, por detaji që ka tërhequr vëmendje është se ai këtë gjë ja ka kërkuar edhe homologut të tij kosovar, Ramush Haradinaj.

Në një video të publikuar në media, Rama shfaqet në momentin kur takohet me Haradinajn, të cilit i kërkon të heqë kollaren. Kryeministri i Kosovës në fakt nuk i është bindur, duke lënë sërish Ramën të duket më i veçantë dhe më pak zyrtar në këtë samit të rëndësishëm, ku i pranishëm është edhe Komisioneri për Zgjerim, Johannes Hhan.

Shqiptarë! Çlirojeni vendin nga mafiozët, tradhtarët, mashtruesit …

Unë nuk mund të jap recetë për sukses, por një recetë për humbjen: Mundohuni t`i bëni politikë-bërësit të lumtur. Shqiptarë! Çlirojeni vendin nga mafiozët. Hiqni nga pushteti të pamoralshmit, të djallëzuarit, tradhtarët, mashtruesit, fëlliqësirat, njerëzit e poshtër, ndyrësirat. Sikur Kosova të ishte ajo që pretendon të jetë, një vend normal, ata kopilë kaherë do të neutralizoheshin

Nga Aurel Dasareti (USA)

Mafia është një term që përdoret për organizatat kriminale ose sindikatat me strukturë hierarkike gjysmë-zyrtare dhe norma të qarta të brendshme, të cilat përdorin dhunën për të ruajtur kontrollin mbi një territor të caktuar dhe për të kryer aktivitete të paligjshme. Organizatat e ngjashme me mafien shpesh janë të lidhura me shtete të dobëta (si Kosova dhe Shqipëria), dhe janë përshkruar pjesërisht si një fenomen kuazi-shtetëror. Për shkak të natyrës së saj të ndaluar, ka pak njohuri aktuale dhe shumë mite që lidhen me këtë fenomen, i cili shpesh përzihet me forma më të lirshme dhe shumë më të zakonshme të krimit të organizuar.

Krimi i organizuar është një term që përdoret për një aktivitet kriminal të themeluar që zgjat me kalimin e kohës, shpesh me ndarje të qartë të roleve, që kërkon fitim ekonomik dhe/ose posedim të pozitave të pushtetit në shoqëri. Një krim i tillë serioz ekonomik dhe politik mund të lidhet me korrupsionin dhe pastrimin e parave, dhe mund të përcaktohet si “i organizuar”. Krimi i organizuar shpesh konsiderohet të jetë veçanërisht serioz dhe gjithëpërfshirës, me lidhje ndërkombëtare dhe humbje të mëdha financiare për shoqërinë dhe vendin.

Shqiptarët gjatë gjithë historisë kishin dhe kanë prirje ta tradhtojnë kombin dhe atdheun e vet.
Hashim, kush je ti, që sillesh si kapadai? Një tradhtar i pa-mandat, që me vite, haptas dhe fshehurazi takohesh me terroristët serbo-çetnik dhe shet Kosovën. I do të keqen kombit dhe vendit që të lindi. Të ka hyrë vetja në qejf dhe djalli në bark. Je smirëzi e shpirtkeq. Ti je një gjysmë analfabet mendjemadh, që kënaqet në rolin e profetit të vetmuar me tru të cunguar, për miratimin e planeve të regjimeve të huaja kriminale, për copëtimin e mëtejmë të trojeve shqiptare.

Libri “autobiografik” i yti: “Shtet i Ri, Burrështetas Modern”, autorët e të cilit janë paguar shtrenjtë nga buxheti taksapaguesve të Kosovës, duhet të riemërohet në “E vërteta rreth jetës sime si gënjeshtar.”
Një autobiografi është absolutisht mënyra më e mirë për të treguar të vërtetën për njerëzit e tjerë.

Kur dikujt i është dhënë besim dhe pushtet në mënyrë të tillë ku lindin mundësitë dhe joshjet, ndërsa rreziku për marrje në përgjegjësi fundoset, atëherë rritet gjithashtu rreziku i shpërdorimit të detyrës.
Prandaj Hashimi dhe kodosh tjerë që sundojnë Kosovën e shpërdorin detyrën, duke e shitur vendin pak nga pak.

Nga pikëpamja biologjike, arratia (ikja) është shumë më e vlefshme se lufta, për qëllimet e vetë-ruajtjes. Ky fakt është krejt i arsyeshëm për udhëheqësit ushtarak me përvojë luftarake. Ne ushtarakët e kemi kuptuar nga përvoja se: natyra njerëzore ka vetëm pak prirje për heroizëm, dhe se kërkon shumë përpjekje që të arrihet motivimi i njeriut (ushtarit) të luftojë dhe të ndalohet që t`ia mbathë e të shpëtojë jetën. Megjithatë, duhet të ceki se ndrydhja e impulsit të arratisë dhe ngadhënjimi i impulsit të luftës varet shumë edhe nga faktorët kulturorë, gjenetika. Pra, truri i qenieve njerëzore (njashtu si i kafshëve) ka mekanizma të bashkëlindur nervorë që vënë në lëvizje sjelljen agresive (apo arratinë-ikjen) në rastin e kërcënimeve ndaj mbijetesës së individit apo të species, dhe ky agresion është në shërbim të jetës.

Kjo që them ka të bëjë dhe është një ilustrim për situatën aktuale në Kosovë, gjegjësisht copëtimin e saj të radhës, tani nga Hashimi dhe bashkëpunëtorët e tij. Hashimi tregon një mospërfillje të hapët për ju dhe as që shqetësohet për tradhtinë dhe krimin që bën. Pse? Sepse nuk frikohet aspak prej jush. Ai e dinë shumë mirë se nuk i kërcënohet asnjë rrezik nga ana e shqiptarëve, kudo qofshin ata. Përndryshe do të dridheshe nga frika dhe do të ikte sa më larg Kosovës; as në ëndërr nuk do ta përmendte copëtimin/shitjen e Vendit e ku më ta zbatonte këtë akt të pisët kriminel antikombëtar.

Tradhtari e shiti Kosovën tek serbët, e ju jeni tërësisht indiferent dhe nuk bëheni aspak merak për ardhmërinë e fëmijëve, nipave dhe mbesave të juaja, që do të mbesin pa atdhe dhe nën robëri. Pra, ju nuk kundërveproni në shërbim të jetës ndaj ngacmimeve të atyre që shkatërrojnë mirëqenien dhe mbijetesën e juaj dhe pasardhësve të juaj.

Shqiptarët ushqehen me duart e tyre, por mendojnë me trurin e të tjerëve. Indiferenca dhe çmenduria juaj duhet të përfundojë menjëherë nëse kemi ndonjë shpresë për të shpëtuar atë pjesë të atdheut tonë të vogël – të dashur. Të shpresojmë se asgjë nuk do t’i shpëtojë kriminelët nga ferri.

Kapiteni i anijes është bërë i çmendur nga ngrënia e tepruar e mishit dhe pirje pamasë e rakisë së Shumadisë, por oficerët nuk guxojnë asgjë tjetër veçse të dëgjojnë, dhe udhëtarët janë në pritje të drejtimit të kapitenit të çmendur.

/Autori është ekspert i shkencave ushtarake-psikologjike ([email protected])

Si mund të quhen arvanitasit kusherinj të shqiptarëve, përderisa gjyshi i Pangallosit i shkruante mbretit të Shqipërisë shqip

Megjithëse ka kaluar kohë prej majit e deri më tani dhe isha i zënë me punë, por edhe me vdekje të jashtëzakonshme, e konsideroj mjaft të rëndësishme që të them për herë të parë para opinionit të gjërë botëror e shqiptar disa fjalët të mia origjinale në lidhje me arvanitasit e shqiptarët. Në radhë të parë do t`ua jap një përgjegje të mirë, sado që nuk do t`u flejë në shpirtë edhe shqiptarëve

Nga Brahim Avdyli

Duke pasë lexuar me interes të veçantë intervistën e Teodor Pangallos, i cili 32 vjet i ka bëre si deputet, si ish-Kryeministër apo ish-Ministër i Politikës së Jashtme të Greqisë, shprehet drejtë për drejtë për „klasën politike“ shqiptare dhe tjetër, në emisionin „Përballë“, kur ndjehet krenar që të jetë arvanitas, dhe flet për „marrëdhëniet historike në mes të dy vendeve“, Greqisë e Shqipërisë, madje ipet edhe në internet, http://www.autochtonous.njekomb.com/23823/ , të cilën e çmoj se është krenar dhe është arvanitas. E çmoj edhe personalitetin e tij të përgjithshën dhe ate politik, pa e vlerësuar çka është de facto „politika“; ndër të parat aftësinë e tij dhe gjeturinë që të jetë një faktor në vitet `80 dhe`90 të Bashimit Europian, gjegjësisht pro e contra NATOS, retorika antieuropiane, të daljes nga TPE; të jetë një faktor i vendit të tij mbi ekonominë dhe bisnesit, të ketë lidhje me interesin e vet; raportin e gjallë ndaj të drejtave elementare të atyre që jetojnë në Europë; dhe për DEMOKRACINË.

Asnjë nga thëniet e tij nuk na nxitë në këtë polemikë, sado që disa mund të jenë nga pak të diskutueshme, por ajo që na nxitë në një polemikë është një çështje sekondare për lexuesit e kësaj interviste, e cila nuk është „sekondare“, por vendimtare: grekët dhe shqiptarët na dalin si „dy popuj“ të „ndryshëm“, e në të vërtetë nuk janë „dy popuj“, por dy ndarje administative të të njëtit komb. Kombi është një qenësi e madhe shkencore dhe e dimë ne si është. Një komb mund të jetojë në disa ndarje administrative: p.sh. në Turqi, në Bullgari, në Maqedoninë Jugore, në Greqi, në Shqipëri, në Maqedoninë Veriore; në Serbi; në Sangjakun e Serbisë e të Malit të Zi, në Mal të Zi e në Kosovë, etj.. Ata janë i njëjti komb, pellazgo-iliro-shqiptarët, dhe të gjithë e flasin gjuhën shqipe.

„Nëse grekët kanë kusherinj, ata janë shqiptarët“- thotë Teodor Pangallos. Lexuesit nuk e dinë se Teodor Pangallos dëshiron që të largojë shqiptarët për një këmbë më tutje, madje i quan „dy popuj“. Pse i quan „dy popuj“? Sepse ata flasin dy gjuhë „të tjera“, e njëra nga këto „dy gjuhë“, është „gjuha arvanitase“ me shkronja fenikase-greke e fjalë të gjuhës së mirëfilltë shqipe. Pra, ndërrojnë shkronjat, jo gjuha, me disa parashtesa, prapaparashtesa, e shtesa!…

Elementi që i dallon arvanitasit, pra arbërit, që banojnë në shtetin e krijuar artificialisht me emrin e sotshëm “Greqi”, është fakti se ata flasin dhe këndojnë brenda rrethit familjar, por ata nuk dinë të shkruajnë apo nuk e kanë mësuar ta shkruajnë gjuhën shqipe nëpër shkolla, sepse ishte e ndaluar. Në fakt, ka qenë një prej formave të ideologjisë së “megal idesë” së Greqisë (ideja e madhe e shkatërrimit të shqiptarëve!), d.m.th. gjenocidit e persekutimit të shqiptarëve, në këto anë. Iliro-shqiptari në ato anë kurr nuk flet gjuhën shqipe, por gjuhën artificiale greke, sepse frigohet mos e sheh ndokush dhe e quajnë “barbarë”. Gratë shqiptare në viset e mëdha të Atikës edhe ato flasin greqisht nëpër rrugë, kur mendojnë se i vërejnë të huajt. Terrori fizik e psikologjik vazhdon edhe për ata që flasin shqip në shtetin e tyre“helen”, pra Greqi. “Kombi grek” është një kombi i paqenë, është një komb i klonuar.

Besnik Imeri thot:“kombi helen nuk është një komb real i mbështetur mbi racën helene, e cila nuk eksiston, pasi raca e helenëve gjatë gjithë kohërave në shtyllen kurrizore dhe trupin e shëndetshëm të saj ka qenë pellazgo-arbanitaso-shqiptare, prandaj helenët janë më shumë një komb virtual, se sa real…” Arvanitasit nuk janë një “komb” tjetër, nuk janë një “popull” tjetër, por janë një popullatë e ndarë prej kombit shqiptaro-ilir e pellazg, me gjuhën e vetme shqipe, por me alfabetin tjetër. Arvanitasit janë shqiptarë nga kombi pellazgo-ilir! Të thonë se janë të ndarë prej vëllezërve të tyre nga populli i njëjtë i Shqipërisë, do të thotë se kjo është vetëm në shërbim të ligë të shpopullimit të mirëfilltë shqiptar. Popullata arvanitare është mbi 2`000`000 në ndarjen administrative e të quajtur me emrin “Greqi”, e cila ia ndanë rrugën e bashkimit shpirtëror etnik të shqiptarëve në mes të Shqipërisë e të Turqisë. Duke e regjistruar këtë popullatë shqiptare në Turqi, erdhëm në përfundimin e përgjithshëm, se atje janë 9`800`000 shqiptarë dhe 2`000`000 të tjerë pellazg, të cilët i thirrin “llaz”, e gjuhën e flasin të pastër shqipe, pa bastardime të shumta të së ashtuquajturës “Akademi Shkencore e Shqipërsisë”, e cila fare nuk e meriton këtë titull. Edhe ajo, është një “pjesë e shpërbërjes”…

Po i lëmë mënjanë të gjitha konkluzat e intervistës së dhënë si bosht real të këtij komunikimi, të cilat janë mjaft domethënëse dhe të qarta, e po i kthehemi konkluzës artificiale “arvanitas” me gjuhën shqipe e shkronja të tjera, e të cilin Teodor Pangallos dëshiron të na largojë “një këmbë më tutje”, pa e marrë në shqyrtim dallimin e “grekëve të vjetër” dhe të “grekëve të ri”, pasi u krijuan shtetet, të cilët shkencëtarët e mëdhenj si Jakob Philipp Fallmerayer dinë të mos i bashkojnë, përderisa “grekët e vjetër” janë pellazgo-shqiptarë, ndërsa këta “të rinjtë” janë të përzier me të Lindjes. T`i thirrë vëllezërit e një gjaku si “kushërinj”, ai i ka “harruar” thëniet shkencore të vërteta. Deri në gjysmën e dytë të shekullit XIX e kanë folur të gjithë gjuhën shqipe me një dialekt tjetër. Gjaku nuk bëhet uj. Por, po të analizonim gjakun tonë andej e këndej kufinjve, d.m.th. DNE-në, do të gjëjmë se janë i njëjti, prej gjenezës sonë e deri më sot…

Unë nuk po lëshohen më tepër në këtë „ndarje“ të të njëjtit popull e komb, por ajo që po „i ndanë“ në mes vete shqiptaro-ilirët dhe të të ashtuquajturit „grekë“, përpos fesë, është klasa e lartë skllavo-pronare prej antikës e këtej, sepse pjesët e vërteta të kombit të vetë i kanë quajtur „barbarë“, përderisa ata e shkruanin të njëjtën gjuhë me shkronja fenikase të Kadmit. Pa marrë para-sysh se disa shkencëtar, dhe njëri nga këta e mbrojnë Kadnin (Cadmy-n) në veprën “Kodi i gjuhës shqipe -Etimologji”, Mili Butka (Aleksandër Hasanas), me me plot fakte të mira, sado që ai ishte i racës së zezë, por i martuar me iliren Harmoninë, siç shprehet Xhuzepe Katapano, dinastitë e vjetra të Egjiptit ishin me origjinë pellazgo-ilire dhe shqipja ishte folur rreth 12`000 vite para lindjes së Krishtit. Thoti e përpiloi alfabetin e vjetër, të cilën ai e fliste, dhe prej të cilit u formuan të gjitha alfabetet e botës. Nga kjo del e qartë se edhe gjuha që shkruajnë ata nuk është „gjuha greke“, por gjuha shqipe me shkronja të tjera.

Ka dallim ajo që e quajnë “shkencëtarët” me . Gjuha e re me tipare „greke“, për herë të parë ka filluar të shkruhet rreth vitit 1000 të erës sonë, jo më herët, kur konsiderohej se është „botuar“ për herë të parë „Sounda“, një fjalor shumë i madhe me kombinim të enciklopedisë „greke“ dhe fjalorit gjuhësor, për të qenë në shërbim të atyre të cilët filluan t`a bazojnë “diturinë” e tyre me “lashtësinë e jetës klasike”. Askund nuk shënohej „greke“, sepse fare nuk kishte aspak „grekë“ dhe përplasej vetën në kulturën e krishterë ortodokse. Shkaba me dy krena ishte gjatë tërë kohës simboli i perandorisë bizantine. Mili Butka (Aleksandër Hasanas) e shpjegon se bizantinët thirreshin: shqiponja=biz-and=vend i shqipes (bijtë e Zotit). Ajo ishte tërë kohës së lashtësisë së vjetër; në botën bizantine-mesjetare= simbol i fuqisë së pushtetit; emblemë e shumë shtëpive dinastike dhe aristokratike, të cilët, e përdorën kryesisht shqiponjën, si simbol të tyre. Prandaj, nuk mund të na quajnë “kushërinj”, sepse kushërinj i kemi galët dhe keltët, ndërsa arvanitasit janë pjesë e pandarë e kombit iliro-pellazgë.

Për ta shpjeguar më parë fjalën “barbar”, të cilën na e kanë hedhur si fjalë ofenduese, po i referohemi së pari Mili Butkës, i cili e njeh mirë gjuhën greke dhe e merr prej greqishtes ta shpjegojë “barbarei”, e cila do të thotë: “i bardhë”, “i moçëm”, “i vjetër”, “prej të parëve”, “stërgjyshi i jonë”, “barbat”, dhe kjo gjë në të vërtetë e shpjegon edhe emrin e Pellazgut, si bir i poleoktonit, të lindur nga Toka, vendali, nga toka amë, në trojet e veta.

Pra, e futen me “greqishten e re”, dhe pas vitit 1821, me sarkazmë këtë fjalë. Në fakt, ky nuk është “kriter i themelimit të një kombi”; nuk i ndërron genet e nuk e ndërron gjakun. Jemi NJË: alban, arban, arbër, arbëresh, arvanitas, arnaut. Kështu na quajnë të tjerët. Tani, veten e quajmë “shqipëtar”.
Ndërsa Perandoria Bizantine ka qenë e përfshirë nga teokracia ashtuquajtur “greke” që kishte filluar të forcohej dhe të bëhej më kryesorja. Teokracia është doktrinë fetare sipas së cilës pushteti politik e civil drejtohen nga pushteti fetar e ushtrohet nga persona, kasta dhe institucione fetare, ku kombësia e humbë vlerën e saj e identifikohet kryesisht vetëm me fenë. Në teokracinë fetare të krishterimit ortodoks me vetë Patrikanën Ekumene të Konstandinopojës, kur filloi të bëhet me të atillë që na e morën inat pse ne e udhëheqnim Perandorinë Bizantine, udhëhiqej nga perandorë, të cilët gjykonin nën mendimet fetare, se sa në përkatësinë e tyre kombëtare. Kjo është faza e fundit e Bizantinëve.

Gradualisht, me një identifikim fetar, u krijuan të ashtuquajturit “Grekët e rinj”, sipas “graeco”, “grait” dhe “gratë”, etj., të marrë nga lashtësia e Dodonës ilire. Gjuha greke, enciklopedia dhe fjalori i tyre filloi të përhapej kudo. Shkollat dhe fakulteti i Kosntandinopojës ishin bërë të njohur me literaturën e shkruar veçanërsht në këtë gjuhë. Çdo gjë “e shpikin” ne, edhe gjuhët i ndërrojmë; edhe veshjet i ndërrojmë; edhe çdo gjë që është e mundur; madje edhe antishqiptarë “të ditur” i kemi në vetvete; etj. por gjakun nuk mund ta ndërrojmë!

Të mbështetemi në shkencat e historisë, të gjuhësisë, të shkencave të tjera e jo në pseudoshkencat apo në libra të gënjeshtarëve, të cilët i kam mbushur anë e kënd bibliotekat me „libra“ të tyre, do të shohim në radhë të parë se shtetet që dinë të gënjejnë për „themelimin“ e tyre vite përpara me radhë dhe i quajnë me emra të tjerë, e ashtuquajtuara „Rusi“ dhe platforma sllave, pra skllave, e ka zanafillen prej gjysmës së dytë të shekullit të XVI-të, kur janë përkthyer të gjitha veprat kishtare të fesë së krishterë ortodokse, e cila udhëheqej dikur nga Konstandinopoja. Shekuj më parë kishte hyrë feja e tretë islame, përmes të Perandorisë Osmane, deri në Gadishullin Ilirik, e cila shprehej më shumë me luftë të rrebtë, kthimit me dhunë në fenë islame, se sa me “fjalë të shenjta”.

Mësimet kishtare ortodokse i ka përkthyer tekstualisht Mihael Artioti, një iliro-shqiptar, por kundër vetvetes, duke u nisur nga të folurat bogomile dhe paratene, me të cilën shprehej gjuha kishtare prej Qirilit dhe Metodit, të dy prifterinj të orientuar hebrej nga Selaniku, që në shekullin e IX.
Sllavët e krijuan kështu unitetin e tyre kishtarë të lindjes dhe strategjinë e vërtetë „pravosllave“, të cilat janë të kulluara antishqiptare. Kur t`i mbledhim shifrat e iliro-shqiptarëve në Gadishullin Ilirik, me ata të Turqisë, do të na e japin shifrën reale të shqiptarëve, të cilët, po të ishin të vetëdijshëm, të shkolluar, të denjë, me sytë pishë, do të ishin të mjaftueshëm të përballeshin me antishqiptarët, prej të cilëve “serbët” nga e ashtuquajtura “Serbi”, e cila është “sllavi” (skllavi), pra shërbëtorë, e jo komb me gënjeshtra, do të duhej të zhdukej sa hap e mbyll sytë, përtej Kinës apo Iranit, prej nga kanë ardhur që nga Herakliti (610-641); për herë të parë avarët (VII), pastaj skllavët (IX).

Këtu na e matë Evropa dhe Bota pulsin tonë si komb i vetëm dhe që përpara popullatave të tjera nëpër shtete të tyre. Greqia, Rusia dhe Serbia kane qenë dhe janë të lidhura me njëra tjetrën kundër shqiptarëve, sado që kanë ndonjë “luftë verbale” në mesin e tyre, pasi edhe një shef i diplomacisë greke, ministri i jashtëm i Greqisë, Kotzias, deklaron se tashmë po i vie fundi “kur mbyllej një sy”, të cilën e konsideron “diplomaci”. Arbërit e konvertuar me gjuhën shqipe të shkruar prej alfabetit të fenikasit Kadmi, janë arvanitasit. Teodor Pangallos i thotë me një fjalë “gjuhë arvanitishte”, sepse nuk është e tillë, por një dialekt i shqipes i shkruar me alfabetin fenikas të Kadmit, e cila quhet me të padrejtë “gjuha greke”. Për të vërtetuar njëherë të vërtetën kohore e të mirëfilltë të të gjitha mileniumeve, po i marr fjalët e Teodor Pangallosit, i cili thotë:

“Gjyshi im kishte korrespondencë me Zogun, Mbretin e Shqipërisë duke shkruar në shqip me gërma kapitale greke dhe e kuptonin njëri-tjetrin. Zogu nuk është konsideruar një njeri shumë inteligjent dhe gjyshi im do të gjykohet nga historia, por këtë gjë e bëri. Arvanitika sot që është ende gjallë në zona të largëta dhe tek më të vjetrit mund të dëgjosh rrëfenja në gjuhën arvanite dhe mund të gjesh transkripte ose në gërma latine ose në gërma greke, shumë më parë se alfabeti latin. Kemi një histori të përbashkët që është një histori europiane. Dhe duhet ta “shesim” këtë histori duke shfrytëzuar gjithë mundësitë që ofron sot kultura…”. Kjo është mëse e qartë. Nuk do koment.

Ka edhe shumë gjëra të bukura te intervista e Teoder Pangallos, të cilat nuk po i përmendim. Ato, do të lexohen e do të diskutohen. E vërteta mbetet e vërtetë, nuk do mend. Arnautët e Turqisë nuk e shkruajnë ende gjuhën e vet shqipe, sepse shkollat janë rrebtësisht të ndaluara. Edhe një shkollë e tillë ishte hapur nga Erdogani, por edhe ai e kishte ndaluar mbas një jave. Arnautët e Turqisë e kanë mësuar fenë islame nëpër medrese dhe shkolla fetare. Bashkimi territorial me ta është ende i ndaluar. Ata nuk janë të vetëdijshëm për gabimin shekullor të tyre. Janë trima, por të verbuar me fé. Normalisht, të dinin gjuhën shqipe me shkrim e me gojë e të ishin të vetëdijshëm për çështjen madhore kombëtare, të 9`800`000 arnautë do të luanin rolin më të madh për bashkimin shpirtëror e fizik të shqiptarëve në Lindje e Perëndim.

Rolin më të mirë do të duhej ta luanin pa dyshim arvanitasit e Greqisë. Ata duhet të ishin të riedukuar me frymën e gjallë të kombit të vet shqiptar. Edhe në parahistori i kanë shumë shqiponja me dy krerë, si përshëndetje, për toskët e gegët, në skulptura, piktura të vjetra, pjesët e veçanta të arkeologjisë. Këshu ka ndoshur me të vërtetë në lashtësinë e lashtë pellazge-iliro-shqiptare. Arvanitasit duhet të ringjallen në ndjenjat e tyre kombëtare shqiptare. Ata duhet të vetëdijësohen, veçanërisht në shkrimin e tyre fenikas dhe të mos t`a quajnë “shkrim grek”. Fenikasit janë të ardhur nga Egjipti dhe kanë bërë çmos që ta pështjellojnë çështjen pellazge në të ashtuquajturës “Greqi”. Ka ardhur koha që arvanitasit t`a konsiderojnë veten si shqiptarë dhe të flakin shkronjat fenikase të Kadmit për shkronjat latine të shqipes. Kështu do të luanin një rol pozitiv në pastrimin e gjuhës shqipe të dialektit të Greqisë, që Pangallos e quan “arvanitishte”. Dialekti është dialekt dhe nuk mund të quhet “gjuhë”.

Koncepti “grek” në antikitet nuk ka ekzistuar fare. Historia e vërtetë do të duhej rishkruar. Historia Botërore nuk mund të shkruhet me gënjeshtra të rusëve, të turqëve, të grekëve, të sllavëve dhe serbo-malaziasve. Ata dhe të tjerë i kanë mbushur plot e përplot me libra të shumtë të gënjeshtarëve.
Enkel Muça e thotë një sentencë logjike, por të hidhur: “Greqia u mbars kur ra Bizanti, u poll kur kapitulloi Perandoria Osmane nga Europa, lulëzoi kur Shqipëria udhëhiqej nga ideologjia komuniste, jeton me morfinën e Berlinit dhe do vdesë nga gjuha (Abetarja) shqipe !!!” Pra, arvanitët nuk do të vdesin, por do të këndellen e t`i kthejnë sytë nga e kaluara; do të zgjohen përsëri nga gënjeshtra “greke”; do të mësojnë shkrimin latin për shqipen e tyre nën shkronjat fenikase qëllimkëqija e të prapta; do t`i shlirohen shqipes krihtë e do të fluturojë e lirë nëpër mileniume e nëpër hapësira të shëndritshme. Shkurt, do të fluturojë gjithmonë pranë Zeusit, të cilit i themi Zë (Ze)+ushtimë (U),-hiqe prej saj “s” dhe na mbetet ZEU-shqip…

Është e pamundur që të mos e marrim këtu edhe Arjan Dinon, i cili poashtu në profilin e tij të FB thotë tekstualisht për pellazgo-ilirët: “Është për t`u habitur indiferenca e hulumtuesve, studiuesve, historianëve, arkeologëve dhe gjuhëtarëve shqiptarë të shek. të XX gjatë regjimit komunist, por edhe në 28 vjet pas 1990 e këtej, të cilët në asnjë vepër apo libër të tyre nuk kanë mundur (apo nuk kanë dashur, e them vetë, B.A.) të bëjnë dot lidhjen gjenetike, që pellazgët dhe Ilirët kanë të njëjtin identitet me shqiptarët e sotëm dhe kanë folur të njejtën gjuhë me ata… Akademia e shkencave të Shqipërise vazhdon të mbetet në linjën e vjetër pro-sllave dhe identitetin e rremë grek !!!”
Grekët e “helenët” askush nuk i përmend nga historianët e antikitetit. Janë “më të padushëm” pas rënies së Perandorisë Bizantine. Europa dhe Rusia, me një pretoktorat të tyre, e krijuan të ashtuquajturën “Greqi”, për të mundësuar ndarjen e dy kontinenteve, Azisë dhe Europës, me nga një besim të vetin: islam dhe të krishterë. Në Euro-Azi kanë banuar ilirët, arbërit e arbanitet.

Kështu, të shtuquajturit “grekë” na i grabitën tokat tona shqiptare, Epirin, Atikën, Maqedonin e vjetër, Pelloponezin, etj., për t`i shpopulluar. Kjo gjë nuk është absolutisht e drejtë, kjo gjë nuk është e saktë! Dihet!… Nëse dikush e di “gjuhën fenikase të Kadmit”, le t`ia përkthejë këto faqe e t`ia japë në “greqisht” Teodor Pangallos, që t`i lexoj e t`i futë në jetë. Ai, ia patë hapur e lejuar Epirit shkollën shqipe, por menjëherë këto shkolla i pat ndaluar fanatizmi dhe shovinizmi gjenocidesk “grek”… Është pra koha të orientohemi tekstualisht më drejtë dhe të mos gabojmë!…

Takim i kryeministrave të vendeve të Ballkanit Perëndimor

Integrimi i ekonomisë rajonale është në qendër të takimit të kryeministrave të vendeve të Ballkanit Perëndimor sot (27.08) në Durrës, por takimi i këtij viti zhvillohet nën hijen e debatit për kufirin Kosovë-Serbi

Drejtuesit politikë të 6 vendeve të Ballkanit Perëndimor takohen të hënën (27.08) për të dytin vit në qytetin bregdetar të Durrës, të mikpritur nga Edi Rama, kryeministri i Shqipërisë. Burime nga Kryeministria bëjnë të ditur për DW se në qëndër të këtij takimi informal do të jenë “Integrimi i Ekonomisë Rajonale”dhe krijimi i një vizioni të përbashkët për strategjinë e integrimit europian.

Krahas tyre do të diskutohen edhe njohja reciproke e kualifikimeve akademike dhe profesionale dhe marrëveshjet roaming. Takimi i sotëm në Durrës, i dyti në serinë e takimeve të tilla, zhvillohet 4 vjet pas prezantimit të Procesit të Berlinit nga kancelarja gjermane Angela Merkel, në 28 gusht 2014 dhe disa javë pas Samitit të Londrës, të zhvilluar në fillim të muajit të kaluar, i pesti samit në kuadër të Procesit të Berlinit, i cili që prej 4 vitesh ka marrë përsipër të nxisë dhe përshpejtojë ritmet e integrimit në BE të Ballkanit Perëndimor. Samiti i Londrës në konkluzionet e tij theksoi ”konfirmimin e potencialit transformues të Zonës Ekonomike Rajonale dhe rënien dakort për nevojën e forcimit të lidhjeve ekonomike mes 6 vendeve të BP, partnerëve të Procesit të Berlinit dhe institucioneve të BE”.

Ekonomia në krye të transformimit europian të BP

Komisioni Europian ka fjalën e vet me peshë në këtë drejtim. Komisioneri i Zgjerimit dhe Fqinjësisë së Mirë, Johannes Hahn, i ftuar në takimin që zhvillohet sot në Durrës, e ka quajtur “prioritet kyç ndërtimin e Zonës Ekonomike Rajonale për të nxitur rritjen ekonomike dhe punësimin në BP”. Në takimin e parë informal të Durrësit, vitin e kaluar, u prezantua miratimi i një plani veprimi prej 115 pikash për Zonën Ekonomike Rajonale, të dakortësuar nga kryeministrat e 6 vendeve- Shqipëri, Mali i Zi, Maqedoni, Kosovë, Serbi dhe Bosnjë-Herzegovinë- me arsyetimin e provuar se ekonomia është në krye të transformimit europian të BP, ose ndryshe të progresit në procesin e integrimit europian të rajonit.

Vetëm një zonë ekonomike rajonale mund të krijojë një treg rajonal të punës, të hapë vende pune për rininë, të frenojë emigrimin e saj dhe pasojat e zymta të mungesës së rinisë. Sipas të dhënave nga BE, Zona Ekonomike Rajonale mund të krijojë 800 mijë vende të reja pune deri në vitin 2025.

Takim nën hijen e debatit për korigjimin e kufijve Kosovë-Serbi

Që Zona Ekonomike Rajonale, produkt i Procesit të Berlinit, të funksionojë, stabiliteti dhe paqja në rajon janë dy parakushte të domosdoshme. Debati i kohëve të fundit për mundësinë e korigjimit të kufijve mes Kosovës dhe Serbisë, si një veprim potencial për të normalizuar marrëdhëniet mes dy vendeve dhe hapur rrugën e tyre drejt integrimit në BE, ka zgjuar frikën e destabilizimit dhe rrezikimit të paqes në rajon. Gjermania, iniciatorja e Procesit të Berlinit është në mënyrë të prerë kundër ndryshimit të kufijve mes dy vendeve.

Kancelarja Merkel theksoi para dy javësh, në Berlin, se: “Integriteti territorial i vendeve të Ballkanit Perëndimor është i përcaktuar dhe i paprekshëm”. Kryemnistri i Kosovës, Haradinaj që do të marrë pjesë në takimin e sotëm në Durrës, është gjithashtu kundër. Në kulmin e debatit ai ka deklaruar se„ kufijtë janë vendosur me luftë dhe vetëm lufta i lëviz.”

Shqipëria e ka thënë qartë që korigjimi i kufijve Kosovë – Serbi rrezikon stabilitetin dhe paqen në rajon. Ai krijon një precedent për ndryshim kufijsh në vende të tjera të rajonit në radhë të pare në Bosnjë-Hercegopvinë ku është Republika Serbska. Edhe pse kjo ҫështje nuk përfshihet në axhendën e takimit të sotëm hija e saj pritet të jetë e pranishme.

Në konferencën për shtyp të 6 kryeministrave, që do të mbahet pas mesditës, kryeministrja e Serbisë Ana Brnabić, Kryeministri i Kosovës, Ramush Haradinaj dhe Komisioneri i Zgjerimit Johannes Hahn do të jenë përballë pyetjeve të gazetarëve edhe për këtë ҫështje. Edhe pse nuk është në axhendën e takimit ajo është e lidhur direkt me paqen dhe stabilitetin në rajon, pa të cilat bashkëpunimi rajonal dhe integrimi europian mbeten në mes të rrugës.

Konkurrenca po rrezikon produktet vendore

Kompanitë prodhuese në Kosovë duhet të rrisin standardin e cilësisë së produkteve, në të kundërtën, konkurrenca që vjen nga produktet e vendeve të rajonit dhe ato të Bashkimit Evropian, mund t’i rrezikojë ato

Drejtori ekzekutiv i Odës Ekonomike Amerikane në Kosovë, Arian Zeka, në një prononcim për Radion Evropa e Lirë thotë se presioni konkurrues nga produktet e Bashkimit Evropian që nga hyrja në fuqi e Marrëveshjes së Stabilizim Asocimit (MSA), nga viti në vit, po shënon rritje.

Marrëveshja e Stabilizim Asociimit, si marrëveshja e parë kontraktuale ndërmjet Kosovës dhe Bashkimit Evropian, ka hyrë në fuqi më 1 prill të vitit 2016.

Sipas Zekës, ky presion konkurruese ka bërë që prodhuesit vendorë, jo që nuk mund të mendojnë për eksportet në tregjet e BE-së, por ata nuk arrijnë të zëvendësojnë një pjesë të importeve.

Kjo rritje e konkurrencës, shton ai, duhet të bëjë që të punohet më shumë në ngritjen e cilësisë së produkteve.

“Prej kohës kur ka hyrë në fuqi MSA-ja, ne si Odë Amerikane vazhdimisht i kemi bërë thirrje institucioneve të Kosovës, në veçanti Ministrisë së Tregtisë dhe Industrisë, që të mbështesë prodhuesit kosovarë në aspektin e ngritjes së standardeve, si një parakusht për hyrjen e produkteve të tyre në tregun e BE-së. Mirëpo, ajo çka kemi parë është se është bërë pak në ngritjen e infrastrukturës të cilësisë në përgjithësi”, thotë Zeka.

MSA-ja, është vlerësuar se Kosovës, posaçërisht bizneseve të vendit, i hap dyer për pjesëmarrje aktive në tregun prej 500 milionë banorësh, ku rrjedhimisht do rë rrisë marrëdhëniet tregtare në mes të Kosovës dhe vendeve të BE-së.

Por, në këtë treg prej 500 milionë banorëve, vlerësohet se do të jetë mjaft sfiduese të depërtojnë të gjitha kompanitë e Kosovës, pasi që cilësia e produkteve nga Kosova, në këtë rast mbetet e nivelit më të ulët.

Zeka thekson se Kosova duhet të bëjë përpjekje që të zëvendësojë disa nga produktet që importohen në veçanti ato bujqësore.

“Është paradoksale që Kosova sot të importojë gjithçka edhe artikuj ushqimore, kur ne i kemi kapacitet e nevojshme dhe mundësitë që ato produkte i bëjmë në vendin tonë. Këtu duhet që Ministria e Tregtisë dhe Industrisë të përkrahë prodhuesit që të ngritin prodhimin e tyre, në harmoni me standardet e cilësisë që zbatohen brenda Bashkimit Evropian”, thotë Zeka.

Të dhënat e Agjencisë së Statistikave të Kosovës nga tregtia e jashtme në Kosovë tregojnë për një deficit tregtar më të lartë për 23.5 për qind në muajin qershor 2018, në raport me periudhën e njëjtë të vitit 2017.

Eksporti i mallrave në muajin qershor 2018 kishte vlerën 37.1 milionë euro, ndërsa importi 305.7 milionë euro.

Adriatik Stavileci, zëdhënës në Doganat e Kosovës thotë për Radion Evropa e Lirë se shkëmbimet tregtare me vendet e rajonit që nga hyrja në fuqi e MSA-së kanë shënuar rritje.

“Efektet kryesore që janë parë nga MSA-ja është rritja e qarkullimit, si në aspektin e importeve të produkteve të Bashkimit Evropian, po ashtu edhe produkteve vendore në vendet e BE-së. Krahasuar periudhën e janar –korrik të këtij viti me periudhën e njëjtë të vitit të kaluar, importi ka shënuar rritje për 19 për qind me vendet e BE-së ”, thotë Stavileci.

MSA, përveç tjerash, në aspektin ekonomik parasheh që nga viti në vit, tatimi doganor për produktet që vinë nga Bashkimi Evropian të zbritet, derisa pas 10 vjetësh të hyrjes në fuqi, të gjithë produktet të mos kenë fare taksë doganore.

Për shkak të lirimit nga taksa doganore, gjë të cilën e parasheh MSA-ja , Doganat e Kosovës, shton Stavileci, në vitin 2017 kanë arkëtuar 17 milionë euro më pak, derisa në vitin 2018 parashihet të jenë 25 milionë euro më pak të hyra.

Krasniqi: Territori i Kosovës nuk është lëkura e gjarprit që Hashim Thaçi mund ta ndërrojë për çdo pranverë

Ish-kryetari i Kuvendit të Kosovës, Jakup Krasniqi, duke komentuar arritjen e mundshme të marrëveshjes Kosovë-Serbi, ka lënë të nënkuptohet se nëse ndryshohen kufijtë mund të shpërthejë përsëri lufta

“Pas gushtit, sërish vjen marsi”, ka nisur Krasniqi një tekst të tij në Facebook, duke shtuar më tej “Të shpresojmë që nuk do të jemi të shtrënguar t’i përvishemi një marsi të ri”.

Duke kundërshtuar lojën me territorin e shtetit, Krasniqi ka shtuar se demarkacioni i kufirit me Malin e Zi nuk është asgjë kur krahasohet korrigjimi i kufirit me Serbinë.

“Të gjithë duhet ta dimë se territori i Kosovës nuk është lëkura e gjarprit që Hashim Thaçi mund ta ndërrojë për çdo pranverë. Çdo pëllëmbë e tokës së Kosovës është larë me gjakun e atdhetarëve shqiptarë, me flijimet e shumta të kombit dhe shumë nga ato janë tepër të freskëta. Loja me tërësinë territoriale jo vetëm që është e rrezikshme, por ajo është hapje e plagëve të reja e të vjetra. Çka është tepër, tepër është!”, ka shkruar ai.

Shkrimi i plotë i Krasniqit në Facebook:

PAS GUSHTIT SËRISH VJEN MARSI!

Epopeja e lavdishme e Jasharajve të Prekazit, e 5, 6 e 7 marsit 1998 e cila që bërë sinonim i Epopesë së Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, është ajo që i ka hapur të gjitha rrugët e mobilizimit e të masivizimit të kombit për lirinë e pavarësinë e Kosovës. Kjo epope e cila ishte frymëzim për çlirimtarët, ishte frymëzim edhe për të gjithë artistët që e përjetësuan atë në kujtesën e kombit. Epopeja e marsit e Adem Jasharit u përjetësua me një shpejtësi drite në veprën artistike të Ilir Shaqirit, në himnin e UÇK-së: “Sërish vjen marsi”. Sërish vjen Marsi për t’i dhënë vendit zgjidhjen e duhur!

Sakrificat dhe flijime e shumta gati një shekullore të kombit, u kurorëzuan me çlirimin e Kosovës në qershorin e vitit 1999, e më pas me pavarësinë e Kosovës më 17 shkurt 2008. Viteve të fundit me bisedimet politike të Brukselit të zhvilluara që gjashte vite në mes Kosovës e Serbisë, të cilat seriozisht e kanë rrezikuar tërësinë e Republikës për shkak të papërgjegjësisë së Hashim Thaçit dhe të gjithë atyre që e mbështeten, që nga marrëveshja e 19 prillit 2013. Papërgjegjësia po del të jetë edhe më e madhe e të gjithë atyre që ia dhuruan shkopin e mbretit, shkop që ai po e përdor si kërbaç mbi tërësinë territoriale të atdheut! Faktet flasin se edhe me marrëveshjen e nënshkruar nga Hashim Thaçi në Vjenë në gusht të vitit 2015 për Demarkacionin e Kufirit me Malin e Zi, Kosova humbi mbi 8000 hektarë tokë.

Edhe ketë vit, serish në gusht, përsëri Vjena dhe sërish Hashim Thaçi me “marrëveshje të re për t’i qethur e përqethur kufijtë e Kosovës”! Kësaj radhe nën plafin e “korrigjimit të kufijve”. Nuk mund të ketë asnjë dyshim, demarkacionin e kufirit me Malin e Zi, nuk është asgjë në krahasim me korrigjimin e kufirit me Serbinë e trashëgimtarëve besnik të Millosheviqit.

Të gjithë duhet ta dimë se territori i Kosovës nuk është lëkura e gjarprit që Hashim Thaçi mund ta ndërrojë për çdo pranverë. Çdo pëllëmbë e tokës së Kosovës është larë me gjakun e atdhetarëve shqiptarë, me flijimet e shumta të kombit dhe shumë nga ato janë tepër të freskëta. Loja me tërësinë territoriale jo vetëm që është e rrezikshme, por ajo është hapje e plagëve të reja e të vjetra. Çka është tepër, tepër është!

Në një situatë të tillë natyrshëm rrjedh refreni i reformuar: Pas gushtit, sërish vjen marsi!

Të shpresojmë që nuk do të jemi të shtrënguar t’i përvishemi një marsi të ri!

Letër e hapur Kryetarit të Republikës së Kosovës, Zotëri Hashim Thaçit

GABIM! GABIM FATAL! STOP! STOP, ZOTËRI HASHIM THAQI; Zoteri Thaqi Ju bëni gabime FATALE politike në të menduar! Kosova NUK ka Territore per shkembim! Pjesët e tokës Shqipëtare jane te kolonializuara!!!

Nga Ajrulla Shatri

Serbia duhet PA TJETER tëi i liroj pjesët e kolonaliziuara Shqiptare, Kosoven dhe Kosovën veriore, Luginen e Preshevës dhe të Bujanocit! Kjo duhet të jet marrëveshja e vetme me Republiken e Serbisë!
TREPÇA dhe UJMANI (POR EDHE ASNJË PJES TJETER E KOSOVËS) NUK KA DISKUTIM!, JANË TROJË KOSOVARE dhe jetike për Shtetin e Kosovës!!! JAN NË TOKË TË KOSOVES, NË TOKEN SHQIPTARE!

Ju lutem të ndermerrni:

1. Bisedimet me Republiken e Serbisë të shtyehen PATJETËR deri në fund të muajit Gusht 2020!

2. 1. Dhjetorë 2018 deri me 31. Mars 2019 Akademia e Shkencave te Kosovë në bashkpunim me Akdemit e Shkencave të Shqiperis, me Akademin Ushtarake të Shteteve të Bashkuara Amerikane, me atë të Stambollit, Londres, Parisit, Vjenes dhe të Berlinit (3 deri në 5 shkencëtarë përfaqësues) duhet të i sigurojnë dhe studjojnë materialet respektivisht dokumentationin e pozitës historike, etnike dhe gjeografike të Shqipëtarëve (perioda 1856 – 1912), afat, deri më 31. Mai 2019; materiali duhet të i dergohet Akademive Shkencore të Prishtines, Tiranes, Beogradit, Shkupit, Podgorices, KONGRESIT Amerikan, organeve të UNO-s/të OKB-ës sie dhe Parlamentit të EU-s !!!

3. Shtator 2019: Akademia e Shkencave të Tiranes e njofton Parlamentin Shqiptar të Shqiperisë me raport!

4. Shtator 2019, Akademia e Shkencave të Kosovës e njofton Parlamentin e Kosovës me raport!

5. Tetor 2019, Akademit e Shkencave të Shqiperis dhe të Kosovës mblidhen në Prishtin dhe paraqesin perfundimet respektivisht PIKAT e VENDIMIT per Parlamentaret e Parlamentit të Kosovës dhe atë të Shqiperisë!

6. Dhjetor 2019, Parlamenti i Shqiperisë dhe ai i Kosovës i parashtrojnë Kryetarit të Republikes së Shqiperisë dhe atijë të Republikes së Kosovës vendimet gjegjësisht pikat për bisedime dhe marrëveshjen DEFINITIVE me Republiken e Serbisë!

7. Mars 2020, Republika e Shqiperise, pefaqësues në UNO (OKB) së bashku me Kryeparlamentarin e Shtetit të Kosovës paraqesin vendimin e tyre definitive per DEKOLONIALIZIMIN e TOKAVE SHQIPETARE dhe bashkangjietjen e tyre me Kosoven!

8. Prill 2020, Kosova ME TROJET E saja bën kërkesë tek Shqiperia per BASHKIM me Republiken e Shqiperisë!

9. Gusht 2020, Parlamenti i Kosovës dhe ai Shqiperisë e shpallin Shtetin e Bashkuar ALBANIA!

10. Në vazhdimësi, Shteti i Bashkuar Albania fillon bisedimet e reja me fqinjët, Greqinë, Maqedoninë dhe Malin e Zi për dekolonializimin dhe rikthimin e tokave të kolonializuara Shqipëtare (Epiri Verior, pjesat Shqipëtare në Maqedoni dhe Mal të Zi). Në Gusht të vitit 2025 shpallet Shqiperia e Bashkuar (United States of Albanien).

Fazit: Shqiptarët ishin një Popull i kolonializuar dhe i sunduar nga fqinjët e sajë. Shqiptaret sot jan me vetëdije të plotë për një shtet të bashkuar, të fort dhe unik. Shqipëria e Bashkuar «United States of Albanian» do të jetë shtet modern, me perspektive të sigurt dhe GARANT i stabilitetit në Evropen Juglindore (Balkan).

ZOTI E BEKOFT DHE E NDIHMOFT POPULLIN SHQIPTARË DHE SHTETIN E TYRE!

Ish-ambasadori Hamiti dekonspiron Petrischin si lobist të Serbisë

Ish-ambasadori i Kosovës në Britaninë e Madhe, Muhamet Hamiti, ka dekonspiruar diplomatin austriak, Wolfgang Petritsch, që përkrahu idenë e “korrigjimit të kufijve” mes Kosovës e Serbisë, si njeri i angazhuar në një zyrë juridike që punon për Qeverinë e Serbisë

“Ambasadori Wolfgang Petritsch (Volfganf Petriç), nga ekspertët e rrallë që e përkrah ‘korrigjimin e kufijve’ ndërmjet Kosovës dhe Serbisë, punon për zyrë juridike Lansky me seli në Vjenë, që po punon për Qeverinë serbe, ka shkruar sot në twitter Michael Martens, i cili ka qenë korrespondent shumëvjeçar i gazetës gjermane Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ) në Beograd”, ka shkruar Hamiti në Facebook.

“Po kjo firmë juridike ( me emërtimin “Lansky, Ganzger & Partner”, shih www.lansky.at) qe angazhuar nga Federata e Futbollit e Serbisë të parashtrojë ankesë/kundërshtim te Gjykata e Arbitrazhit për Sport me seli në Llozanë në lidhje me vendimin e UEFA-s për pranim të Federatës së Futbollit të Kosovës në këtë organizatë”, ka theksuar Hamiti.

“Siç e dimë, Kosova nuk është anëtare e OKB-së, prandaj Federata e Futbollit e Kosovës nuk mund të jetë anëtarë e UEFA-s“, kishte deklaruar Gabriel Lanksy, partner i kësaj zyreje juridike, në maj të vitit 2016.

Petritsch ka qenë ambasador i Ausrtrisë në Beograd nga viti 1997. Ka qenë emisar special i BE-së për Kosovën nga tetori i vitit 1998 deri në korrik të vitit 1999. Poashtu kryenegociator i BE-së në shkurt dhe mars 1999 në konferencën e Rambujesë për Kosovën.