Addio PDK

Rezultatet e zgjedhjeve të balotazhit treguan se lidershipi i Partisë Demokratike të Kosovës ka hipur sipër një biçiklete pa frena, dhe me këtë ka filluar të lëshohet nga një kodër e lartë që është vetëm çështje kohe për të arritur në fund të rrugës për t’u përplasur me kokë për muri

Kjo për faktin se sipas rezultateve preliminare të KQZ-së, PDK-ja në raundin e dytë të zgjedhjeve lokale doli partia që ka humbur më së shumti vota krahasuar me numrin e përgjithshëm të votave dhe me komunat që ka udhëhequr më herët. Rënia e këtij subjekti politik në zgjedhjet e qershorit dhe humbja e komunave të mëdha, siç është: Prizreni, Klina, Vushtrria, Rahoveci dhe mos arritja e fitores së Mitrovicës Jugore, tregon për një konsistencë të PDK-së drejt humbjes që mund të ketë fatin e njëjtë të AKR-së.

Pra, ky subjekt politik tregoi se ka konsistencë në rënie të votave krahasuar me partitë e tjera. Për shembull, LDK-ja nga partia e dytë në zgjedhjet qendrore, arriti të fitoi më së shumti komuna. Kurse, AAK si subjekti i katërt politik në Kuvendin e Kosovës, në zgjedhjet e së dielës doli si subjekti i dytë që fitoi shtatë komuna.

Lëvizja Vetëvendosje si parti e vetme në zgjedhjet e qershorit doli subjekti më i madh politik, sepse siguroi 32 ulëse në kuvend, në zgjedhjet lokale shënoi rënie të votave, por ajo arriti t’i fitoj edhe dy komuna të tjera të rëndësishme, siç është Prizreni, “Jerusalemi” i PDK-së dhe komunën e Kamenicës. Plus arriti ta mbajë komunën e Prishtinës (Vetëvendosje ka mundur të fitoi më shumë komuna, por i kanë munguar kandidatët si në Prishtinë dhe në Kamenicë)

NISMA për Kosovën dhe AKR arritën t’i mbajnë dy komunat e tyre që dikur qeverisësin nga PDK-ja. NISMA arriti të mbajë komunën e Malishevës që ishte në balotazh me PDK-në. Po ashtu, AKR arriti ta rifitoj komunën e Mitrovicës Jugore që ishte në balotazh me PDK-në.

Andaj, duke parë lëvizjen aq të shpejt të këtyre subjekteve politike nga zgjedhjet qendrore në ato lokale, tregon që vetëm PDK-ja është duke shkuar drejt rënies së thellë, ngjashëm me zgjedhjet e vitit 2002.

Përfundimisht, në zgjedhjet e së dielës shumica e qytetarëve nëpër komuna, i thanë “Addio” PDK-së. Fjala “Addio” është në gjuhën italiane dhe përdoret për ndarje të përgjithshme, kur përcjellët i vdekuri për në varr ose kur nëna e përcjell të birin për në luftë, sepse ekziston frika se ai mund të mos kthehet më i gjallë në shtëpi./BotaSot

Paralelizma ballkanike

Indipendentizimi katalanas, i frymëzuar nga shkëputja e Sllovenisë në vitin 1991, ka rindezur tensione separatiste në rajone të ndryshme të ish-Jugosllavisë

Nga Jacques Rupnik

Rënia e Jugosllavisë 25 vite më parë, e bërë më pas sinonim i “ballkanizimit” dhe i konflikteve nacionaliste, është prej kohësh një burim frymëzimi për indipendentistët katalanas. Kurse në Ballkan kriza katalanase ngjall interpretime kundërshtuese dhe rindez orekset e nacionalistëve të pakënaqur me rregullim territorial pasjugosllav. Qysh në vitin 1991 Jordi Pujol, President i qeverisë katalanase nga 1980 në 2003, kishte parë tek rënia e Jugosllavisë dhe e Bashkimit Sovjetik fillimin e një epoke të re të kombeve. Nëse Kroacia, me 4 milion e gjysmë banorët e saj, dhe Estonia me 1 milion e gjysmë banorët e saj mund të bëheshin të pavarura, atëhere pse nuk mund ta bënte një gjë të tillë Katalonja, e cila kishte 7 milion banorë? Pujol, që fliste për “vetëvendosje” dhe jo për shkëputje të Katalonjës, është dashur ta braktisë skenën politike për evasion fiskal. Por tezat e tij janë huazuar nga Presidenti aktual Carles Puigdemont.

Në verën e 1991 Puigdemont shkoi në Slloveni për të ndjekur ngjarjet: zhvillimet e referendumit të dhjetorit 1990 dhe të shpalljes së pavarësisë në qershorin e 1991, reagimi i ushtrisë jugosllave dhe së fundi, në fillim të korrikut, ndërmjetësimi europian që parashikonte një moratorium 3 mujor mbi pavarësinë e Sllovenisë e të Kroacisë. Me 8 tetor Sllovenia riafirmoi dhe vuri në zbatim pavarësinë e saj. Ja cili ka qenë modeli i indipendentistëve katalanas. Mund të shtohet se republikat e pasura të veriut qenë gjithnjë e më ngurrues etë kontribuonin në bilancin e Jugosllavisë, i plaçkitur nga Presidenti Slobodan Millosheviç.

Ashtu si në Katalonjë, një revoltë fiskale mund të marrë tone indipendentiste. Ashtu si në Katalonjë, elitat e reja donin t’i shoqëronin binomit sovranitet – identitet një rishpërndarje radikale të pushtetit politik dhe ekonomik. Referimi Sllovenisë mundëson që të nënvizohen diferencat thelbësore midis Spanjës së sotme dhe Jugosllavisë së atëhershme. Sllovenia është larg nga Beogradi dhe nuk kishte ndonjë pakicë serbe. Kurse është ndryshe rasti i Kroacisë dhe Bosnjes, apo edhe i Kosovës, ju shpallja e pavarësisë u pasua nga një shkëputje e komuniteteve serbe dhe nga një dekadë luftërash.

Ekziston një paralet mbi të cilin do të ishte e dobishme të përqëndrohej: në vitin 1989 heqja e autonomisë së Kosovës dhe vendosja e kontrollit të drejtpërdrejtë nga ana e Beogradit i bindën liderët sllovenë dhe kroatë se kishte ardhur momenti që të dilej nga Jugosllavia. Në Konferencën e Rambujesë, në vitin 1999, serbët e refuzuan propozimin e një “autonomie substanciale” të Kosovës në brendësi të Serbisë. Qe preludi i dhunës dhe i radikalizimit të rivendikimeve shkëputëse kosovare, që më pas çuan drejtpërsëdrejti tek pavarësia. Rasti jugosllav në mason se heqja e autonomisë nënkupton t’i bësh një favor të madh kauzës indipendentiste.

Atëhere cilat janë diferencat midis Spanjës së sotme dhe Jugosllavisë së djeshme? Në tranzicionin drejt demokracisë të një shteti multietnik është thelbësore që zgjedhjet e para të zhvillohen në të gjithë vendin: kështu demokracia e rithemeluar mund të legjitimojë kuadrin territorial në të cilin ndodhet. Për pasojë, pas rënies së diktaturës frankiste ishte e domosdoshme që zgjedhjet e para të mbaheshin në kuadrin e shtetit spanjoll, që në një etapë të dytë, me kushtetutën e vitit 1978 e të amendamenteve pasuese, i ka garantuar një autonomi të konsiderueshme rajoneve si Katalonja dhe Vendet Baske. Në Jugosllavi Millosheviçi, lideri i fundit i Partisë Komuniste Serbe, ju kundërvu këtu parimi. Zgjedhjet e para të lira u zhvilluan në nivelin e republikave të veçanta.

Një diferencë tjetër substanciale është se në Spanjë pushteti u është dhënë rajoneve, ndërsa Jugosllavia ishte një federatë republikash të pajisura me të “drejtën e vetëvendosjes, përfshi atë të shkëputjes”. Pas vitit 1989 ky federalizëm u konsiderua një trashëgimi e komunizmit dhe u rivu në diskutim. Një zgjidhje kompromisi do të kishte mundur të ishte transformimi i federatës komuniste në një konfederatë demokratike, por kundërshtimi i Serbisë së Millosheviçit favorizoi indipendentizmin në Slloveni e në Kroaci. Asgjë e ngjashme nuk ekziston në asetin demokratik të Spanjës, që mund t’i gjejë një zgjidhje kërkesës katalanase për sovraniteti duke negociuar një evolucion drejt ndonjë forme federalizmi. Por në Katalonjë, ashtu sin ë Ballkan, instrumentalizohen edhe trashëgimi historike më komplekse. Millosheviçi theksonte se po luftonte kundër fashistëve ustashë në Kroaci, një vend në të cilin Presidenti i tij ishte një ish gjeneral i ushtrisë së Titos. Sot e djathta nacionaliste katalanase kërkon që të kapet pas antifrankizmit të majtë, për të cilën “Homazh Katalonjës” i George Orwell mbetet teksti referues. Pavarësisht tentativave të indipendentistëve katalanas për ta lidhur kauzën e tyre me atë të Katalonjës në vitin 1937, gjatë 40 viteve të fundit rajoni ka prosperuar në brendësi të një Spanje demokratike e të decentralizuar. Rajoy nuk është as Franko, as Millosheviçi.

Kriza spanjolle ka pasur reperkursione në Ballkan. Gjatë këtë lojë pasqyrash Sllovenia dhe Kroacia, dy vende që janë pjesë e Bashkimit Europian dhe kanë nënshkruar apele për dialog në Bruksel, hezitojnë midis simpatisë dhe maturisë, duke marrë pozicione në një farë kuptimi të kundërta me vetë historitë e tyre. siç vëren filozofi slloven Slavoj Žižek, “E majta e vjetër, që ishte në fakt ngurruese përballë pavarësisë së Sllovenisë, nënshkruan peticione për Katalonjën, ndërsa e djathta nacionaliste, që ka luftuar për pavarësinë, sot është në favor të unitetit”.

Shpallja e pavarësisë së Katalonjës ka shkaktuar reagime konfliktuale në copërat e ndryshme e mozaikut pasjguosllav. Serbia është përfshirë në shumë fronte. Në rajonin autonom të Vojvodinës janë parë flamuj katalanas dhe shkrime “Vojvodina = Katalonjë”. Milorad Dodik, lideri i Serbëve të Bosnjes, ka deklaruar se ka ardhur momenti të flitet për një “ndarje paqësore të Bosnjes”. Edhe ai do një referendum që të shërbejë si prelude për një aneksim të anës serbe nga Serbia, por që qeveria e Beogradit nuk bën asgjë për ta inkurajuar. Mbështetësit e aneksimoit nga Kroacia e rajonit të Mostarit në Bosnje ka marshuar me flamurin e rebuplikës jetëshkurtër kroate të Bosnjes (1991 – 1994) përkrah me ato të Katalonjës, duke thirrur “Të radhës do të jemi ne!”. Por sidomos Beogradi ka ringritur çështjen e Kosovës.

Ministri i Jashtëm serb Ivica Daçiç nuk e përjashton idenë e një shkëputjeje të veriut të Kosovës, ku edhe jeton një pjesë e madhe e pakicës serbe, ndërsa Presidenti Aleksandar Vuçiç denoncon hipokrizinë e Bashkimit Europian, që ka njohur Kosovën, por mbron integritetin e Spanjës. Paraleli nuk është shumë i bazuar: njohja e Kosovës erdhi pas një decade aparteidi dhe një ripërkufizimi total të Jugosllavisë. Por kriza katalanase nuk do t’i bindë sigurisht vendet armiqësore ndaj njohjes së Kosovës (midis të cilave Spanjën) të ndryshojnë ide.

Spanja e sotme demokratike nuk është Jugosllavi, por duhet konstatuar se zgjimi i nacionalizmave dhe vullnetet shkëputëse forcojnë njëri tjetrin dhe janë një fenomen transeuropian. Václav Havel, President i Republikës Çeke nga viti 1993 në 2003, fliste për “enë komunikuese” dhe mendonte se integrimi europian do të ishte ilaçi për to. Në të kudërt, Katalonja, Flandra dhe Skocia demonstrojnë se në brendësi të Europës demokratike e të pasur sot lulëzon një nacionalizëm gjuhësor dhe indipendentist që përkufizohet europeist. Bashkimi Europian nuk është vetëm zgjidhje, por edhe pjesë e problemit.

Përtej analogjive me Ballkanin, ka një gjë që kush e ka vëzhguar nga afër shpërthimin e Jugosllavisë e ka mësuar dhe mbi të cilën do të bënin mirë të reflektonin protagonistët e krizës katalanase: në momentin e referendumit për pavarësinë askush nuk mendonte se pak më vonë do të shpërthente një luftë dhe se euforia e një kombi të sapohyrë në histori do të transformohej në një zbritje në Ferr./Bota.al

/Jacques Rupnik është një politolog francez. Ka qenë e Komisionit Ndërkombëtar të Pavarur për Kosovën

Kurti: Populli ka folur të dielën, sot po flet regjimi

Deputeti i Lëvizjes Vetëvendosje! Albin Kurti ka folur rreth zgjedhjeve lokale të mbajtur më 19 nëntor në Radio Urban Fm. Kurti ka kritikuar partitë që janë në pushtet në kontekstin e keqpërdorimit të pushtetit për të fituar disa komuna duke bërë koalicione nën tavolina

“Ka pasur shumë koalicionë nën tavolinë dhe kjo ka bërë që në disa qytete kemi dalur keq. Besoj qe thelbi i progresit është kritika. Ai që kritikon shkon nga pozicioni që është i vetëhapur. Zgjedhjet lokale dhe parlamentare janë shumë të ndryshme. Në parlament në përgjithësi qytetarët e shohin më mirë punën që bëjnë deputetët, ndërsa në zgjedhjet lokale kemi pasur më pak asamblesitë dhe kjo ka ndikuar që te populli të ndikojë që mos të votohet VV’ja. Aty nuk transmetohen problemet e tyre. Aty janë interesat më individuale, një varg më i ngushtë i botkuptimeve,” tha Kurti, shkruan Periskopi.

Gjithashtu Kurti ka folur edhe për votat me kusht që sipas disa analistëve këto mund të ndryshojnë rezultatet aktuale. “Populli ka folur të dielën sot po flet regjimi. Përderisa të dielën numri i njerëzve që votonin ka qenë shumë i madh, tash është një situatë tjetër – është një numër i vogël i votave me kusht. Partitë tjera kanë tendenca për të krijuar konflikte. Ata që thonë rinumërim ata dëshirojnë konflikte, por ne duhet të ruajmë qetësinë,” shtoi Kurti.

Si ia hoqën autonominë dhe si e ndanë Serbia dhe Mali i Zi Sanxhakun

Këshilli Vendor Antifashist i Çlirimit të Popullit të Sanxhakut ishte organi më i lartë politik në Sanxhak gjatë luftës antifashiste. U themelua në Plevla më 20 nëntor 1943

Kryesia e Këshillit Antifashist të Çlirimit të Popullit të Jugosllavisë në Sesionin e Dytë të 29 nëntorit 1943 në Jajce mori një vendim në të cilin ndër të tjera, thuhet se ZAVNO (KNAÇ) të Sanxhakut në funksion të organit themelues të pushtetit popullor në Sanxhak.

Historikisht është e njohur se Krahina e Sanxhakut me qendër administrative në Novi Pazar ishte një trevë e banuar me shqiptarë, boshnjakë dhe sllavë në një përqindje minore. Gjatë luftës antifashiste në këtë krahinë ishte zhvilluar një luftë e drejtë antifashiste, ku dalloheshin shqiptarët dhe boshnjakët. Por, me të mbaruar lufta, politikanët e Serbisë dhe Malit të Zi do të bëjnë pazare dhe do ta ndajnë këtë trevë ashtu si provuan ta ndajnë edhe Kosovën. Ndarja ngjau me fajin e faktorit të brendshëm, por edhe në sajë të raportit të forcave politike dhe ushtarake.

Dokumenti i shuarjes së Sanxhakut si Krahinë Autonome, por edhe i ndarjes administrative në mes të Malit të Zi të cilin përfaqësonte Millovan Gjillas dhe Serbisë Aleksandëar Rankoviqi. Vendimi i “Zavno”-sit -Këshillit Antifashist të Vendit (krahinës) Sanxhakut për Shpërbërje, Novi Pazar, më 29 mars 1945Këshilli Antifashist Popullor për Çlirimin e Sanxhakut, në kuvendin e vet më 29 mars 1945 në Novi Pazar konstaton:

Që rrethet e Pribojit, Maleshevës, Zllatarit, Sjenicës, Dezhevës dhe Shtavicës pas Luftës Ballkanike para krijimit të Jugosllavisë centraliste i kanë takuar Serbisë, ndërsa rrethe të Plevlës (me ish-rrethin e Bolanicës) dhe Bjellopolës (me ish-rrethin e Llozanës) i kanë takuar Malit të Zi. Këshilli Antifashist i Çlirimit Popullor të Sanxhakut nuk sheh asnjë arsye që ashtu të mos jetë edhe sot kur në bazë të vendimit të AVNOJ-it nga 29 XI 1943 ndërtohet Federata e re Demokratike e Jugosllavisë.

Që në kuvendin themeltar të këtij këshilli që është mbajtur më 20 XI 1943 në Plevle, e pastaj edhe më vonë, nuk është shtruar kërkesa për status të posaçëm të Sanxhakut në shtetin e ardhshëm. Prandaj Këshilli Antifashist i Çlirimit të Sanxhakut pas dëgjimit lidhur me statusin e Sanxhakut në shtetin tonë të ri dhe pas diskutimit thelbësor për këtë çështje

VENDOS:

Që rrethet e Pribojit, Mileshevës, Zllatarit, Senicës, Dezhevës( Pazarit të Ri, vrejte e autorit I. A.) dhe Shtavicës ( Tutinit) t’i takojnë Serbisë federale, ndërsa rrethet e Plevlës (me ish-rrethin e Bolanicës) dhe Bjellopolës (me ish-rrethin e Llozanës) t’i takojnë Malit të Zi.

Që Këshilli Antifashist i çlirimit të Sanxhakut të shpërndahet menjëherë;
Që këshilltarët e deritashëm të rretheve të Pribojit, Mileshevës, Zllatarit, Dezhevës dhe Shtavicës menjëherë t’i mbajnë kuvendet dhe ta zgjedhin Këshillin e përkohshëm ekzekutiv nacionalçlirimtar të rrethit;
Këshilli ekzekutiv Antifashist i Çlirimit Popullor të Sanxhakut pushon së funksionuar, pasi ky vendim të aplikohet në vepër;
Këshilli Antifashist i Çlirimit të Sanxhakut e lutë Kryesinë e AVNOJ-it (KÇKJ),Këshillin Antifashist të Çlirimit Popullor të Serbisë si dhe Këshillin Popullor Antifashist të Çlirimit të Malit të Zi që këto vendime t’i zbatojnë në vepër.
Vdekje fashizmit -Liri e Popullit!

Për Këshillin Popullor Antifashist të Çlirimit të Sanxhakut

Këshilli ekzekutiv:

Anëtarë: Milivoje Dobrashinoviq, Jaksha Bogdanoviq, Misho Paviqeviq, Edib Hasanagiq, Marinko Golluboviq, Zhiko Zhizhiq, Nënkryetari i Parë Murat Sheqeragiq, Nënkryetari idytë Dushan Ivoviq (të gjithë e nënshkruajnë).

Në Kuvend kishte dalë edhe propozimi që Malit të Zi t’i bashkohen edhe Kosova dhe Rrafshi i Dukagjinit. Këtë propozim e kishte mbështetur dhe kërkuar Marko Vujaqiqi. Sreten Vukosavleviqi sipas dokumenteve kishte kërkuar që Sanxhaku me çdo kusht të ndahet sepse nuk mundet të ekzistoi si tërësi. E vërteta ky protagonist kishte propozuar që me këtë ndarje mos të ngutemi. Ndërsa Eduard Kardeli dhe Sreten Zhujoviqi meqë i pari kishte marrë territore të Italisë duke përfshi edhe Trieshtën kishte theksuar se Sanxhaku duhet të likuidohet si njësi territoriale administrative e posaçme.

Të përmbajtur kishin qëndruar Mosha Piade, Rade Pribiqeviqi dhe Mile Perunqiqi në mënyrë që këta të marrin pjesë në Këshillin (ZAVNO) Antifashist të Sanxhakut dhe aty të maten qëndrimet e përfaqësuesve. Vendimi për ndarjen e Sanxhakut është bërë pa e pyet fare popullin ndërsa disa politikanë kishin theksuar se me Sanxhakun është bërë gabim dhe këtë vendim nuk duhet zbatuar. Por Tito, Gjillas, Rankoviq dhe Kardel ishin ata që kishin bërë copëtimin e viseve etnike në Jugosllavi ashtu si bënë Churchilli dhe Stalini në Moskë në tetor 1944. Lejet pra i kishin “blanko” nga fuqitë fituese të luftës.

Media satelite e Rusisë, në qendër të historive më të mëdha të lajmeve të rreme

Pavarësisht nëse ishin lajme të rreme rozë rreth familjes mbretërore Britanike apo pretendime të rreme për politikanët amerikanë që kanë pasoja serioze, shumë nga lajmet më të rreme të lajmeve gjatë vitit të kaluar kanë një emërues të përbashkët: një mdia e akuzuar e të qenit një satelitë rus e quajtur YourNewsWire

Nga Cristina Lopez G.

YourNewsWire duket si burim tipik i lajmeve të rreme, por rreza e saj e veprimit, fitoi vëmendjen e një agjencie të Bashkimit Europian të quajtur East StratCom Task Force, e cila u krijua “për të luftuar propagandën ruse” dhe e cila e ka klasifikuar YourNewsWire si një “satelitë” për Rusinë.

Sean Adl-Tabatabai, një prej botuesve të faqes në Los Anxhelos, ka pranuar admirimin e tij për RT (ish Rusia Sot), kompamia e lajmeve të propagandës ruse që YourNewsWire shpesh përdor si burim. Anasjelltas, pro-Kremlinsitët si Qendra për Kërkime mbi Globalizmin shpesh citojnë YourNewsWire, duke demonstruar marrëdhënien simbiotike midis propagandës ruse dhe industrisë së rreme të lajmeve.

Adl-Tabatabai mendon për realitetin si diçka më pak për të raportuar dhe më shumë si një objektiv që mund të diktohet duke ndryshuar perceptimet. “Kur thoni faktet janë të shenjta, unë do të argumentoj se jo, ata nuk janë,” tha ai më parë gjatë këtij viti.

Një angazhim i tillë i rastësishëm ndaj së vërtetës është elementi që duket se ka frymëzuar hitet më të mëdha të YourNewsWire, që variojnë nga lulëzimi si tabloid, si për shembull një histori që pohon se një ish-agjent i MI5 rrëfehu sikur vrau Princeshën Diana, deri tek lajme të rremë shumë më të dëmshe politike, me pasoja konkrete për jetën reale, si teoria e komplotit Pizzagate.

YourNewsWire luajti një rol të rëndësishëm në promovimin e kësaj historie, e cila frymëzoi një person të armatosur për të hapur zjarr brenda një picerie të një familjeje në D.C. në një përpjekje për të “vetë-hetuar” pretendimet e rreme që figura nga demokratët drejtonin një unazë pedofilie nga bodrumi i tyre.

Këto histori të fshehta politike gjithashtu kanë përfshirë përdorimin e një kuotimi nga një ish-zyrtar i vdekur i qeverisë haitiane që sugjeronte se Clintons kishin lidhje me vdekjen e tij.

Historitë e rreme politike të lajmeve të YourNewsWire shpesh shkojnë virale, duke u përhapur si zjarr në mesin e përdoruesve të internetit të ekstremit të djathtë. Kjo media ishte pas një historie që lidhte masakrën e kishës në Teksas me protestuesit antifashistë, dhe po ashtu shfrytëzoi sulmet në Las Vegas, duke pretenduar se sulmuesi ishte një “një anëtar Antifa i cili gjithashtu ishte i lidhur me ISIS”.

Në një tjetër rast, faqja e rreme e lajmeve njoftoi se aktori Morgan Freeman kishte bërë thirrje për burgosjen e ish kandidates presidenciale demokrate Hillary Clinton. YourNewsWire është përfshirë gjithashtu në taktikën e përsëritur ruse për të sulmuar filantropin George Soros, duke pretenduar se kancelari i sapozgjedhur austriak kishte ndaluar fondacionet e Soros nga Austria, duke plagjiuar fraza të tëra nga botimet legjitime.

Facebook ka verifikuar faqen e medias në platformën e saj, e cila lejon YourNewsWire të arrijë një audiencë të madhe dhe të dyshimtë nën një re gri legjitimiteti. Figura të papërgjegjshme të mediave të krahut të djathtë si Sean Hannity i Fox kanë ndihmuar në forcimin e reputacionit të saj të pamerituar duke shpërndarë histori të rreme nga faqja, duke vërtetuar se verbëria e tij ideologjike tejkalon edhe inteligjencën më bazike.

Ndërkohë që po nxjerrin në dritë histori të rreme dita ditës, thuhet se kjo i ka kushtuar faqes rreth 60 për qind të të ardhurave të veta pasi Google AdSense e ka braktisur atë, ndërsa rrjeti i reklamave Revcontent ende lejon që YourNewsWire të përfitojë nga fitimi i klikimeve, duke i lejuar botuesve stimuj financiarë për të vazhduar publikimin e gënjeshtrave të destinuara për audienca të krahut të djathtë./Media Matters – Lexo.al/e.e

(Pa)drejtësia e EULEX-it: Gjyqtarët i quajnë “kafshë” të pandehurit në rastin “Drenica”

Ditë më parë dha dorëheqje kryetari i gjyqtarëve të EULEX-it, Malcolm Simmons, duke akuzuar këtë mision për korrupsion dhe afera të tjera

RTK ka siguruar dëshmi nga disa komunikime me e-mail të britanikut Malcolm Simmons, me zyrtarë të lartë të BE-së, se si shpërfaqet mënyra e ndarjes së drejtësisë nga gjyqtarët e EULEX-it, të cilët të panrehurve në grupin “Drenica”, u referohen si kafshë.

Një email që Simmons i ka dërguar më 2 Shtator 2017 shefit të Operacioneve në Aftësinë e Planifikimit dhe Sjelljes Civile të Bashkimit Evropian, Kenneth Deane, janë dëshmi të joprofesionalizmit në ndarjen e drejtësisë së misionit të EULEX-it. Përmbajtja e këtij emaili flet në veçanti për mënyrën se si është marrë vendim që të dënohen të akuzuarit në rastin Drenica 2.

Në veçanti, aty hedhen akuza të rënda në adresë të gjykatësit kryesor në rastin Drenica 2 , Dariusz Sielicki. Britaniku I ka raportuar zyrtarit të lartë të BE-së, për qasjen fyese e diskriminuese që gjyqtari kryesor kishte ndaj të pandehurve në rastin Drenica 2.

Këto fakte nxjerrin në pah edhe një anë tjetër të vendimeve të gjyqtarëve të EULEX-it. Simmons akuzon Misionin se po ndëshkon shqiptarët, për t’i bërë qejfin Serbisë e për të shtyrë përpara dialogun Prishtinë-Beograd.

Simmons thotë se Sielicki në bashkëpunim me zyrtarë të lartë të menaxhmentit, ka ndikuar që pjesë e panelit gjyqësor në rastin Drenica 2 të jetë gjyqtarja Anna Admaska Gallant, për të cilën edhe më herët janë hedhur dyshime se ka një aferë me Sielickin. Përfshirja e saj në këtë rast, sipas e-mailit të Simmonsit, shihet si sigurim I dënimit për të pandehurit: Sylejman Selimit me shtatë vjet burgim, Isni Thaçi me gjashtë vjet e gjastë muaj, Zeqir e Jahir Demaku me nga gjashtë vite burg, Agim, Driton, Bashkim e Selman Demaj me nga tre vite, sa janë dënuar edhe Fadil e Nexhat Demaku.

Jo vetëm dy gjyqtarët e Drenicës 2, Dariusz Sielicki e Anna Adamska Gallant vinin nga Polonia. Aktakuzat ishin ngritur nga prokurori Maurisio Salustro, por rastin e kishte vazhduar prokurori Cezary Michalczuk, i cili po ashtu ishte polak.

Emisioni Udhëve në RTK ka siguruar edhe një komunikim tjetër të gjyqtarit që dha dorëheqje së fundmi nga EULEX, Malcolm Simmons, me gjyqtarin tjetër të EULEX-it, Ksassimir Mazgalov. Këtu shihen pengesat që Simmonsit i ishin bërë për të sjellë prova të reja për keqpërdorimet në rastin Drenica 2, përpara trupit gjykues në Gjykatën Supreme. Nëse Simmonsit do t’i jepej rasti të dëshmonte, shumë lehtë verdikti në rastin Drenica 2 mund të merrte kah tjetër.

EULEX-i dhe Bashkimi Evropian në vend se të merr për bazë akuzat e hedhura nga Malcolm Simmonsi për të iniciuar rast, ata kanë gozhduar me akuza të rënda për britanikun. Ekipi i emisionit Udhëve ka arritur të sigurojë fakte edhe për raste tjera për gjyqtarë të EULEX-it. /RTK/

“Zonja e hekurt” e Turqisë, që do të trondisë Erdoganin

Një parti e re e udhëhequr nga Meral Aksener, një grua e vendosur me prejardhje nga Ballkani, premton të trondisë politikën e Turqisë dhe t’i hapë punë presidentit Erdogan. Kundërshtarë të presidentit turk Recep Tayyip Erdogan kanë shpresa se vendi një ditë do të kthehet në formën parlamentare të demokracisë, e cila është hequr pas ndryshimeve të diskutueshme në kushtetutë

Disa sondazhe, të bëra publike gjatë ditëve të fundit, tregojnë se Partia e sapokrijuar Iyi (E mirë) ka fituar mjaft mbështetje publike për të sfiduar establishmentin politik aktual. Partia filloi zyrtarisht vetëm në fund të muajit të kaluar, me sloganin “Turqia do të jetë e mirë” dhe një diell të ndritshëm si logon e saj. Pluralizmi politik, sundimi i ligjit, liria e shprehjes dhe vlerat patriotike janë parimet bazë të saj.

Liderja e saj 61-vjeçare Meral Aksener, një politikane e shquar e krahut të djathtë dhe ish-ministre e brendshme, shihet si një kundërshtare serioze ndaj Erdoganit përpara zgjedhjeve të ardhshme presidenciale në vitin 2019.

Një sondazh i publikuar më 6 nëntor nga SONAR sugjeroi se Partia Iyi të fitonte të paktën 16 për qind të votave në rast zgjedhjesh të menjëhershme.

Ditë më parë, kompania kërkimore “Gezici” vlerësoi gjithashtu se partia mund të fitonte pothuajse 20 për qind të votave, në një kohë kur partitë e tjera kryesore tregojnë rënie të konsiderueshme në renditjet e tyre.

Analistët thonë se partia i bën thirrje njerëzve sepse ajo ofron alternativën e vetme reale për partitë që janë tani në pushtet.

“Partia qeverisëse Drejtësi dhe Zhvillim, AKP, është kampionia e dekadës së fundit në Turqi. Një nga arsyet më të rëndësishme për këtë situatë është se asnjë parti tjetër s’mund të konkurrojë kundër AKP-së. Ka pasur mungesë opozite serioze, kështu që elektorati nuk pati zgjedhje tjetër,” tha për BIRN Gozde Kilic-Yasin, një analiste politike nga Ankaraja.

Anketimet e fundit e tregojnë vetë Aksenerin në vend të dytë pas Erdoganit në zgjedhjet e ardhshme presidenciale që priten të mbahen në vitin 2019.

Kompania “Gzici” sugjeron se në rast zgjedhjesh presidenciale, 38 për qind e votuesve do të votonin për të, vetëm 10 për qind pas 48 për qindëshit që dëshiron të mbështesë Erdoganin.

Pronari i “Gezici”, Murat Gezici, tha për shërbimin turk Sputnik më 1 nëntor se Aksener do të kishte gjasa të rriste sasinë e votave të marra me afrimin e zgjedhjeve sepse ajo kishte marrë një qëndrim shumë të ashpër kundër partisë në pushtet dhe publiku ndjente simpati për të si një grua të ashpër.

“Hulumtimi ynë tregon se gjysma e elektoratit ka pak simpati për Partinë e Mirë, ndërsa Aksener mund të jetë një rivale e madhe kundër j Erdoganit në garën presidenciale. Hulumtimet tregojnë potencial të vërtetë për partinë e re dhe drejtuesen e saj,” tha Gezici.

Disa analistë të tjerë thonë gjithashtu se programi i saj mund t’i bëjë thirrje një numri të madh votuesish. “Aksener mund të jetë rivalja e vetme e Erdoganit dhe Partia e Mirë po mirëpritet nga një numër i madh njerëzish,” tha për BIRN Kursat Guc, një ekspert i politikës turke nga Universiteti i Ankarasë.

Një “Zonjë e hekurt” me një prejardhje nga Ballkani

Aksener lindi në vitin 1956 në qytetin industrial të Kocaelit, nga një familje boshnjako-turke që emigroi fillimisht nga ajo që tani është Maqedonia.

Rajoni i saj i lindjes është shtëpi e shumë njerëzve që u larguan nga Ballkani për në Turqi, me rënien e Perandorisë Osmane – boshnjakë, shqiptarë dhe turq etnik në veçanti.

Ajo filloi të punonte në shërbimin publik, njësoj si shumë fëmijë të tjerë emigrantësh nga Ballkani, dhe u bë mësuese dhe më vonë profesoreshë në universitet.

Në vitin 1994, ajo kandidoi për kryetare në komunën e Kocaelit, por humbi. Disa vjet më vonë, ajo u zgjodh si deputete nga Partia Rruga e Drejtë, DYP, dhe u bë ministre e brendshme e Turqisë gjatë një periudhe turbulencash politike, nga nëntori 1996 deri në korrik 1997.

Pavarësisht kërcënimeve me vdekje për të dhe familjen e saj, ajo qëndroi e fortë kundër ushtrisë, që prej kohësh donte të dominonte politikën turke dhe shkarkoi shumë oficerë të lartë policie dhe guvernatorë, të cilët kishin punuar me regjimin ushtarak gjatë “Memorandumit Ushtarak Turk 1997”.

Aksener fitoi shpejt pseudonimin “Zonja e Hekurt”

“Ajo u pa si një alternativë në politikën e Turqisë, ku rivalitetet janë mizore dhe ka shumë pak vend për gratë,” theksoi Kursat Guc.

Si anëtare e Partisë së Lëvizjes Nacionaliste të ekstremit të djathtë, MHP, ajo u rizgjodh si deputete në vitin 2007 dhe u bë gruaja e dytë në historinë turke që shërbeu zi v/kryetare e parlamentit.

Gjatë kohës që ajo kaloi në këtë post, ajo meritoi sërish pseudonimin e saj “Zonja e Hekurt” me deklaratat e saj të ashpra publike dhe menaxhimin e seancave parlamentare vërtet me një grusht të hekurt.

Megjithatë, vitin e kaluar, Aksener u përjashtua nga MHP, bashkë me disa anëtarë të tjerë të lartë, pas mosmarrëveshjeve që patën me drejtuesin e partisë, Devlet Bahceli.

Muaj më vonë, mbështetja e Bahcelit për Erdoganin e ndihmoi atë të fitonte referendumin e diskutueshëm dhe ndarës me anë të të cilit Turqia kaloi nga një sistem parlamentar në një sistem presidencial ekzekutiv.

Shërimi i një shoqërie të polarizuar

Partia u themelua më 25 tetor me një premtim për të shkundur mirë politikën e Turqisë. Pesë anëtarë të parlamentit turk të përbërë nga 550 vende e kanë mbështetur që në fillim partinë, ndërsa shumë figura të tjera të njohura publike kanë treguar mbështetjen e tyre për platformën e saj të qendrës së djathtë.

Analistët thonë se një nga asetet kryesore të partisë është gatishmëria e saj për të trajtuar të gjitha këndvështrimet e ndryshme politike të vendit.

“Partia e Mirë synon t’i japë fund polarizimit të shoqërisë, e cila e ka prekur atë për shumë vite. Deri më tani, partia në pushtet e ka ndarë atë në aspektin e grupeve të ndryshme fetare, ideologjisë politike, prejardhjeve etnike madje edhe gjinore, për të konsoliduar bllokun e saj të votimit,” tha Kursat Guc.

Në shfaqjet e saj të para publike si drejtuese e partisë së re, Aksener ka thënë se ajo dëshiron të mbledhë bashkë të gjithë këta njerëz të ndryshëm, të qendrës së djathtë, nacionalistë apo votues demokratikë.

“Ne do t’i japim fund të gjitha ndarjeve në shoqëri, në mënyrë që populli turk të mund të takohet rreth tryezës së Bajramit. Të gjithë do të jemi të mirë dhe të barabartë rreth tryezës,” tha Aksener në vizitën e saj të fundit më 28 tetor.

Fakti që një numër i madh njerëzish të mirëbesuar janë të përfshirë në parti shihet gjithashtu si relevante.

“Shumica e themeluesve të partisë janë luftëtarë të njohur kundër korrupsionit dhe ryshfetit, ose janë fytyra të reja, kështu që niveli i vëmendjes së publikut tek partia e re dhe drejtuesja e saj është i lartë”.

“Megjithatë, ne do të presim zhvillime të ardhshme dhe do të shohim si dalin kandidatët e partisë në zgjedhjet e ardhshme. Shumë gjëra ndryshojnë lehtë në politikën turke,” tha Gozde Kilic-Yasin.

Dhënie fund të prirjes drejt Lindjes së Mesme në politikën e jashtme

Sipas programit të partisë, partia synon të shërojë marrëdhëniet e dobëta të Turqisë me BE-në dhe NATO-n dhe t’i japë fund asaj që e quan “orientim drejt Lindjes së Mesme” të politikës së jashtme, duke iu referuar largimit të Turqisë nga Perëndimi dhe afrimit drejt botës myslimane arabe nën drejtimin e Erdoganit.

“Partia jonë do të ndjekë një politikë të jashtme kombëtare në lidhje me të drejtën ndërkombëtare – të balancuar, të besuar, të qëndrueshme, të orientuar drejt zgjidhjes dhe të shumëfishtë. Vendi ynë do të jetë përsëri në nivelin e qytetërimit bashkëkohor dhe do të shpëtojë nga ky orientim drejt Lindjes së Mesme,” thuhet në program.

Kilic-Yasin beson se nëse Partia e Mirë fiton pushtetin, ajo do të përpiqet patjetër të shërojë marrëdhëniet me Perëndimin, pasi këto marrëdhënie konsiderohen si vendimtare për paqen dhe stabilitetin e të gjithë rajonit.

“Me shumë gjasa, Partia e Mirë do të përpiqet të shmangë manovrat dhe temat e rrezikshme të politikës së jashtme,” tha ajo.

Theksi do të vihet në “axhendën e anëtarësimit në BE dhe rëndësinë e anëtarësimit në NATO. Ballkani, Azia Qendrore dhe Kaukazi do të jenë përsëri në krye të listës së prioriteteve,” shtoi ajo.

Partia e Mirë ka thënë se synon të përqendrohet më shumë te Ballkani, pasi atje “mendjet dhe zemrat e miliona njerëzve janë me Turqinë”.

“Ne s’duhet të harrojmë se Aksener është bija e një familje emigrante nga Ballkani dhe në parti ka shumë anëtarë të tjerë nga diaspora. Këto janë arsye personale për të pritur një politikë aktive ballkanase nga Partia e Mirë,” tha Kursat Guc.

“Aksener beson se marrëdhëniet më të mira me qeveritë rajonale, duke shmangur çdo konflikt dhe lëvizje të rrezikshme, janë në favor të turqve dhe shoqërive të tyre të afërme (siç janë boshnjakët dhe të tjerët) në rajon,” shtoi Guc.

“Ne mund të jemi të sigurt se anëtarët e diasporës ballkanike do të marrin pozicione të larta në parti, kështu që përparësia e çështjeve të Ballkanit do të çonte në një qeveri të mundshme të Partisë së Mirë”.

BIRN

Dardan Sejdiu: Tash po e kuptoi pse LDK e ka dërguar Sami Hamitin në KQZ

Deputeti i Lëvizjes Vetëvendosje, Dardan Sejdiu, njëherësh ish-nënkryetar i Komunës së Prishtinës, ka reaguar pas lajmit se KQZ ka gabuar në pasqyrimin e rezultateve preliminare nga dy vendvotime, e të cilat e zbusin diferencën mes Shpend Ahmetit dhe Arban Abrashit. Ai ka akuzuar KQZ-në për dallavere

“Tash e kuptova pse LDK e ka dërgu Sami Hamitin ne KQZ. Me dallavere nuk fitohet Prishtina. Prishtina ka vendosur me zemër”, ka thënë Sejdiu, në një prononcim të tij në Facebook.

Komisioni Qendror i Zgjedhjeve, përmes një njoftimit për media thotë se dëshiron të sqarojë të gjithë qytetarët e Republikës së Kosovës lidhur me një gabim teknik që është bërë gjatë futjes së të dhënave të Rezultateve Preleminare, pasi është përmbyllur numërimi në Vendvotim.

“Në Vendvotimin 1921X/01R dhe në Vendvotimin 1921X/02R në komunën e Prishtinës, gjatë futjes së të dhënave të Rezultateve Preleminare janë shënuar gabim të dhënat të cilat më pas janë transmetuar në faqen zyrtare të KQZ-së, tek linku i Rezultateve Preleminare (Jo-Përfundimtare). Ky gabim është përmirësuar dhe do të paraqitet në linkun e rezultateve në faqen e KQZ-së”, thuhet në njoftimin për media të KQZ-së.

Kujtojmë se në paraqitjen e mbrëmshme në rezultatet preliminare diferenca në mes të Shpend Ahmetit dhe Arban Abrashit ishte për 307 vota në favor të këtij të parit. Diferenca pas këtij përmirësimi ka rënë në 237 vota.

Shefi i deputetëve të LDK-së, Avdullah Hoti, ka reaguar pas lajmit se në futjen e rezultateve nga KQZ-ja në pasqyrimin e të dhënave preliminare për komunën e Prishtinës, ka pasur gabime.

Hoti ka thënë se gabime në raportim të votave raportohen në disa vendvotime/shkolla.

“Në të gjitha rastet, gabimet janë në disfavor të LDK dhe Arban Abrashit. Duke qenë se gabimet janë të njëanshme, është e kuptueshme se duhet trajtuar me një qasje përtej gabimeve teknike dhe njerëzore. Prandaj, rinumërimi është i domosdoshëm për të qartësuar situatën. E vërteta e plotë është në kuti të votimit”, ka thënë Hoti.

“E vërteta me devijime është e raportuar nga KQZ. Por, duke qenë rezultati kaq i ngushtë, këto devijime e përcaktojnë se kush qeveris me Prishtinën në katër vitet në vijim. Qytetarët e Prishtinës e meritojnë të dijnë të vërtetën e plotë, jo të vërtetët që duan të tregojnë komisionarët”, ka thënë më tej Hoti.

Dardan Sejdiu, demanton njoftimet se diferanca ndërmjet Shpendit e Abrashit ka rënë në 70-80 vota

Gazetës Express dhe disa portale tjera sot kanë shkruar se sipas burimeve të tyre komisionerët e partive që kanë qenë dje të përfshirë në procesin zgjedhor kanë të dhëna të reja, që bëjnë me dije se rezultati në Prishtinë është duke ndryshuar në vazhdimësi. Por shefi i shtabit të Vetëvendosjes në Prishtinë, Dardan Sejdiu i ka quajtur spekulime këto njoftime

Gazeta Express, shkruan se në bazë të këtyre të dhënave, rezultati po pëson ndryshime. Dallimi fillestar, që i jepte epërsi prej 300 votash Ahmetit, është ulur, pasi është zbuluar se Komisionerët e VV’së kanë abuzuar në Shkollën “Nazim Gafurri” në Prishtinë me 100 vota. Por, rezultatet e reja bëjnë me dije se tani, rezultati është edhe më i ngushtë në bazë të të dhënave të reja që kanë ofruar komisionerët tek shtabet e tyre.

Përveç në “Nazim Gafurri” janë konstatuar edhe disa parregullsi tjera të cilat nuk duket të jenë aspak të rastësishëm. Burime të gazetës thonë se diferenca aktualisht është vetëm 70-80 vota, pa i numëruar votat me kusht, ato të personave me nevoja të veçanta dhe votat e diasporës, shkruan Express.

Dardan Sejdiu, demanton njoftimet e tilla

Shefi i shtabit të Vetëvendosjes, Dardan Sejdiu është shprehur i sigurt në fitoren e Shpend Ahmetit në Prishtinë. Ai ka thënë që votat me kusht ndjekin trendin e votave të përgjithshme përderisa shtoi se votat nga diaspora ne raundin e pare mbi 90% ishin për Vetëvendosjen.

Këto komente Sejdiu i bëri përmes një shkrimi në Facebook

“Propaganda e njerëzve dhe portaleve të njejta vazhdon, me kriju edhe huti edhe hapësirë për propagandë të mëtutjeshme. Sot ka përfunduar procesi i Pranim Dorëzimit të Kutive të Prishtinës në Qendren e Numërimit dhe asnje kuti e Prishtinës nuk ka shkuar në karantinë.

Pasi të përfundon procesi për çdo komunë fillon futja e të dhënave nga formularët në sistem. Kur të përfundon edhe kjo të mërkuren dhe të enjten fillon numërimi i votave me kusht dhe votave me postë.Në raundin e parë sikurse edhe në vitin 2013 trendi i votave me kusht përcjellë trendin e votave të përgjithshme në krejt komunën.Ndërsa votat nga diaspora në roundin e parë ishin mbi 90 përqind për ne.
Presim konfirmimin e fitores shumë shpejtë” shkruan Dardan Sejdiu.

Shkëlqimi dhe rënia e PDK-së

Partia Demokratike e Kosovës, që kulmin e saj e shënoi në vitin 2007 duke fituar gjithsej 19 komuna, e pos tyre edhe zgjedhjet e përgjithshme, për herë të parë në historinë e saj, në zgjedhjet e djeshme, ka pësuar një rënie të madhe, duke mbetur me vetëm 5 komuna, shkruan Gazeta Blic

Viti 2000 shënon edhe zyrtarisht zgjedhjet e para të mbajtur në Kosovën e sapo dalë nga lufta. Partia Demokratike e Kosovës, atë vit fitoi vetëm 4 komuna, Skenderajin, Drenasin, Shtimen dhe Kaçanikun, duke u mposhtur keq nga ana e Lidhjes Demokratike të Kosovës që atë botë udhëhiqej nga ana e Ibrahim Rugovës.Mirëpo, situatë aspak e kënaqshme ndodhi me PDK-në këtë vit, ku ajo arriti të merrte vetëm 5 komuna, 1 më shumë se në vitin 2000.

Në këtë mënyrë momentalisht Partia Demokratike e Kosovës radhitet për nga numri i komunave e treta në vend, ku në radhë të parë ka LDK dhe AAK-në që ka arritur të fitoj në 7 komuna.Gazeta Blic ju sjell rikujtim të zgjedhjeve të vitit, 2007, 2009, 2013 dhe zgjedhjeve të fundit të këtij viti.PDK nga viti 2007 ku udhëhiqte në 19 komuna, ra në vetëm 5 komuna të cilat njihen si bastione të saj, madje duke e humbur edhe “Jerusalemin” e saj- Prizrenin.

Zgjedhjet lokale të vitit 2007

PDK arriti të marrë Gllogovcin, Skenderajin, Shtërpcën, Zubin Potokin, Gjilanin, Dragashin, Kaçanikun, Klinën, Kamenicën, Mitrovicën, Lipjanin, Rahovecin, Prizrenin, Shtimen, Suharekën, Ferizaj, Vitinë, Vushtrrinë, Malishevë.Pra, gjithsej 19 komuna.

Raundi i parë, zgjedhjet 2007

Në raundin e parë të zgjedhjeve të vitit 2007-të, Partia Demokratike e Kosovës, pati shënuar fitore në disa komuna, në Deçan mori vetëm 4.0%, Gjakovë 3.1%, Gllogovc 66.1%, Gjilan 37.0%, Dragash 40.0%, Istog 24.4%, Kaçanik 41.9%, Klinë 31.7 %, Fushë Kosovë 26.9%, Kamenicë 30.9%, Mitrovicë 36.5%, Lipjan 41.4%, Novobërdë 36.0%, Obiliq 30.7%, Rahovec 35.9%, Pejë 15.2%, Podujevë 36.2%, Prishtinë 24.8%, Prizren 27.6%, Skenderaj 80.5%, Shtime 42.5%, Shtërpcë 54.9%, Suharekë 40.6%, Ferizaj 40.3%, Viti 23.7%, Vushtrri 34.7%, Zubin Potok 70.7%, Malishevë 45.7%.

Raundi i dytë, zgjedhjet 2007

Ndërsa në raundin e dytë të zgjedhjeve për balotazh të vitit 2007-të, PDK fitoi në Gjilan me 66.46%, në Dragash me 54.8%, në Kaçanik me 74.6%, në Klinë 57.9%, në Kamenicë me 69.2%, në Mitrovicë me 56.0%, në Lipjan me 62.2%, në Rahovec 61.1%, në Prizren me 52.8%, në Shtime me 71.5%, në Suharekë me 58.2%, në Ferizaj me 63.1%, në Viti me 52.0%, Vushtrri me 57%, Malishevë 54.8%.

Zgjedhjet lokale të vitit 2009

Në këto zgjedhje PDK mori Gllogovcin, Skenderajin, Shtimen, Ferizajin, Zubin Potokin, Dragashin, Kaçanikun, Klinën, Mitrovicën, Rahovecin, Vitinë, Vushtrrinë, Malishevën. Pra, këtë vit PDK mori 13 komuna.

Raundi i parë, zgjedhjet lokale 2009

Zgjedhjet e vitit 2009 raundi i parë, në Deçan PDK mori 6,10%, Gjakovë 1,87%, Gllogovc 90,54%, Gjilan 38,66%, Dragash 39,45%, Istog 17,34%, Kaçanik 48,36%, Klinë 36,77%, Fushë Kosovë 24,99%, Kamenicë 33,16% , Mitrovicë 39,17%, Lipjan 42,67%, Novobërdë 10,03%, Obiliq 32,45%, Rahovec 36,00%, Pejë 14,02%, Podujevë 30,61%, Prishtinë 12,27%, Prizren 32,30%, Skenderaj 85,02%, Shtime 50,62%, Shtërpcë 24,29%, Suharekë 32,61%, Ferizaj 50,46%, Viti 29,97%, Vushtrri 48,96%, Zubin Potok 53,32%, Malishevë 46,96%, Junik 5,95%, Mamushe 7,84%, Hani i Elezit 36,47%.

Raundi i dytë, zgjedhjet lokale 2009

Ndërsa në raundin e dytë PDK mori Dragashin me 53,28%, Kaçanikun me 58,21%, Klinën me 57,10%, Mitrovicën me 53,12%, Rahovecin me 50,63%, Vitinë me 54,63%, Vushtrrinë me 62,78%, Malishevën me 61,76%.RivotimiKQZ në mbledhjen e mbajtur në atë vit kishte shqyrtuar vendimin e Komisionit Zgjedhor për Ankesa dhe Parashtresa (KZAP), lidhur me Raundin e Dytë të Zgjedhjeve dhe ka vendosur që të bëhet ripërsëritje e votimeve në Lipjan, Prizren dhe Gjilan.

Nga rivotimi i atij viti në qendrat në Gjilan, PDK mori 58,25%, në Lipjan 53,66% dhe në Prizren 53,34%.Zgjedhjet e jashtëzakonshme të vitit 2012Në zgjedhjet e jashtëzakonshme që u mbajtën në komunën e Kaçanikut në vitin 2012, PDK fitoi përsëri këtë komunë me 52,90%.Ndërsa në zgjedhjet e këtij viti në Ferizaj PDK fitoi kundër LDK-së me 57,64% të votave.

Zgjedhjet lokale të vitit 2013-të

Në zgjedhjet lokale të vitit 2013-të PDK fitoi në Gllogovc, Drenas, Skenderaj, Dragash, Klinë, Kamenicë, Rahovec, Prizren, Vushtrri, duke udhëhequr kështu në gjithsej 10 komuna.

Zgjedhjet lokale 2013-të, raundi i parë

Në zgjedhjet lokale të vitit 2013-të, në raundin e parë, PDK mori në Deçan 12,63%, në Gjakovë 16,34%, në Gllogovc 64,07%, në Gjilan 23,73%, në Dragash 29,29%, në Istog 14,92%, në Kaçanik 39,98%, në Klinë 30,90%, në Fushë Kosovë 22,30%, në Kamenicë 25,21%, në Mitrovicën e Jugut 38,79%, Leposaviq 1,97%, në Lipjan 31,78%, në Novobërdë 3,51%, në Obiliq 18,51%, në Rahovec 34,93%, në Pejë 16,85%, në Podujevë 33,53%, në Prishtinë 15,42%, në Prizren 25,53%, Skenderaj 81,74%, Shtime 47,47%, Shtërpcë 12,39%, Suharekë 26,64%, Ferizaj 34,87%, Viti 21,29%, Vushtrria 34,64%, Zubin Potok 7,61%, Zveçan 4,93%, Malishevë 27,07%, Junik 12,15%, Mamushe 5,13%, Hani i Elezit 32,16%, Graçanicë 1,17%, Kllokot 10,76%, Mitrovica e Veriut 14,40%.

Zgjedhjet lokale 2013-të, raundi i dytë

Në raundin e dytë PDK fitoi në Dragash me 60,55%, në Klinë me 75,12%, në Kamenicë 55,07%, në Rahovec me 52,38%, në Prizren me 53,78%, në Vushtrri me 55,20%,Zgjedhjet lokale 2017-tëZgjedhjet lokale të vitit 2017-të në raundin e parë janë mbajtur më 22 tetor, ndërsa në raundin e dytë me 19 nëntor.Partia Demokratike e Kosovës në këto zgjedhje fitoi në gjithsej 5 komuna.Për katër vitet e ardhshme ajo do të udhëheq në Ferizaj me Agim Aliun, në Kaçanik me Besim Ilazin, në Shtime me Naim Ismajlin, në Dragash me Shaban Shabanin, në Drenas me Ramiz Lladrovcin.

Zgjedhjet lokale 2017-të, raundi i parë

Në zgjedhjet e fundit të vitit 2017-të PDK mori në Deçan 5,78%, në Gjakovë 8,12%, në Gllogovc 59,04%, në Gjilan 18,02%, në Dragash 34,22%, në Istog 8,40%, në Kaçanik 40,37%, në Klinë 37,76%, në Fushë Kosovë 10,97%, në Kamenicë 15,21%, në Mitrovicë 29,45%, në Lipjan 21,54%, në Novobërdë 4,76%, në Obliq 12,26%, në Rahovec 29,50%, në Pejë 9,37%, në Podujevë 18,16%, në Prishtinë 5,84%, në Prizren 29,75%, në Shtime 38,61%, në Shtërpcë 13,29%, në Suharekë 12,37%, në Ferizaj 39,16%, në Viti 19,57%, në Vushtrri 33,29%, në Malishevë 27,64%, në Junik 6,45%, në Han të Elezit 35,02%, në Kllokot 2,48%, në Mitrovicën e Veriut 9,58%.

Nga zgjedhjet e djeshme të balotazhit PDK ka humbur Prizrenin, Klinën, Vushtrrinë dhe Rahovecin./GazetaBlic