Kryengritje, vrasje dhe një komplot politik serb: Ana e errët e “Beretave të Kuqe”

Vendimi për lirimin nga akuzat në gjyqin për kryengritje të oficerëve të Njësisë së Operacioneve Speciale të sigurimit të shtetit në Serbi, të cilët vranë gjithashtu kryeministrin Zoran Gjingjiç, i jep fund mundësisë që sfondi politik i këtyre krimeve të ndërlidhura të dalë më në fund në dritë.

Nga Millosh Qiriç

Gjykata e Lartë në Beograd javën që shkoi liroi nga akuzat shtatë ish-anëtarë të Njësisë së Operacioneve Speciale të Shërbimit të Sigurimit Shtetëror të Serbisë (JSO) për organizimin e një kryengritjeje të armatosur në nëntor të vitit 2001.

Ky vendim i jep fund të gjitha gjasave tashmë të pakta që mbështetësit politikë të kryengritjes – që ishte një prelud i vrasjes së kryeministrit serb Zoran Gjingjic dy vjet më vonë nga të njëjtit persona që udhëhoqën kryengritjen e JSO-së – do të hetohen ndonjëherë për rolin e tyre në të dy krimet.

Midis personave të liruar nga akuzat ishin Millorad Ulemek, i njohur ndryshe si Legija, dhe Zvezdan Jovanovic, të dy ish-udhëheqës të JSO-së, të cilët tashmë janë dënuar me 40 vjet burg për vrasjen e Gjingjicit.

JSO u krijua zyrtarisht në vitin 1996, por shumë prej anëtarëve të saj ishin aktiv që nga viti 1991, duke marrë pjesë në luftën në Bosnjë dhe Kroaci si pjesë e grupeve që mbanin emra të ndryshëm, si dhe duke shërbyer në njësitë paraushtarake dhe duke u bërë të njohur për aktet e tyre sadiste e mizoritë.

Anëtarët e JSO-së dalloheshin nga luftëtarët e njësive të tjera serbe nga kapelet e tyre karakteristike – një beretë e kuqe – duke u dhënë kështu atyre emrin jozyrtar nën të cilin ata janë më të njohur midis publikut të gjerë, «Beretat e Kuqe».

Shumica e këtyre personave nuk u gjykuan asnjëherë për krimet që dyshohet se kryen në Bosnjë, Kroaci apo Kosovë, ku për herë të parë luftuan si JSO.

Në qershor 2001, qeveria e Gjingjiqit ekstradoi ish-presidentin serb Sllobodan Millosheviç në Gjykatën Penale Ndërkombëtare për ish-Jugosllavinë (ICTY) dhe më pas në nëntor prezantoi një kod të procedurës penale që lejonte ekstradimin e shtetasve jugosllavë në gjykatë.

Kundërshtarët politikë të Gjingjicit, më së shumti presidenti jugosllav Vojisllav Koshtunica dhe Partia e tij Demokratike e Serbisë, Vojisllav Shesheli dhe Aleksandër Vuçic nga Partia Radikale Serbe, së bashku me shumë të tjerë, kundërshtuan legjislacionin dhe drejtuan një fushatë toksike mediatike kundër Gjingjicit dhe bashkëpunimit me ICTY-në, duke e quajtur atë, siç e quajti vetë Millosheviçi, një «gjykatë anti-serbe».

Në nëntor 2001, sapo legjislacioni hyri në fuqi, anëtarët e JSO-së Predrag dhe Nenad Banoviq u ekstraduan në ICTY. Predrag Banoviq u deklarua fajtor për akuzat për krime lufte në Bosnjë-Hercegovinë në vitin 1992 dhe u dënua me tetë vjet burg.

Nenad Banovic megjithatë u lirua nga paraburgimi i ICTY-së në vitin 2002 pasi prokuroria rrëzoi akuzat për të njëjtat krime lufte.

Pas arrestimit dhe ekstradimit të vëllezërve Banovic, anëtarët e JSO-së që druheshin nga ndjekje të tjera penale në ICTY organizuan një kryengritje të armatosur në Beograd në bashkëpunim me krerët e bandës më të madhe kriminale në atë kohë në Serbi, Klani i Zemunit.

Kryengritësit e JSO-së nuk iu bindën eprorëve të tyre, ndaluan marrjen e urdhrave dhe shkëputën kontaktet me qeverinë dhe botën e jashtme nga 9 nëntori deri më 17 nëntor.

Në një moment, anëtarët e armatosur të JSO-së me 24 automjete luftarake Hummer bllokuan një pjesë të autostradës që kalon nëpër Beograd.

Kërkesat e tyre ishin politike. Duke kërcënuar përdorimin e forcës, ata thanë se nuk do të merrnin pjesë në operacionet e arrestimit të ICTY-së pa miratimin e legjislacionit të ri dhe kërkuan zëvendësimin e ministrit të brendshëm së bashku me kreun dhe nënkryetarin e Shërbimit të Sigurimit Shtetëror.

Në atë kohë, kërkesa të njëjta politike u parashtruan nga presidenti i atëhershëm Vojisllav Koshtunica dhe Partia e tij Demokratike e Serbisë.

Koshtunica, i cili ishte përgjegjës për forcat e armatosura dhe për këtë arsye ishte i vetmi që mund të kishte shtypur kryengritjen, e mbështeti publikisht atë në vend që ta ndalonte, duke e krahasuar atë me një «grevë të mjekëve».

Duke mos pasur forca me të cilat mund të luftonte, Gjingjic nuk kishte zgjidhje përveçse të plotësonte pjesërisht kërkesat e JSO-së dhe partisë së Koshtunicës dhe t’i vendoste aleatët e tyre në poste të larta në agjencitë e sigurimit shtetëror.

Anëtarët e JSO-së e ndërprenë «protestën» e tyre kur njerëzit e afërt me ta si Andreja Savic dhe Milorad Bracanovic u caktuan liderë të rinj të Agjencisë së Informacionit të Sigurisë të Serbisë.

Bracanovic kishte lidhje të ngushta me liderin e JSO-së Legija dhe me Klanin kriminal të Zemunit, anëtarësimi i të cilit u mbivendos me JSO-në dhe mbetjet e tjera nga aparati i pushtetit i Milloshevicit.

Ndërkohë, Koshtunica dhe partia e tij e përdorën kryengritjen e JSO-së për të përforcuar agjendën e tyre politike, pasi ata donin të arrinin të njëjtat qëllime politike – të cilat ishin të mos lejonin që Gjingjic të vazhdonte me reformat që qeveria e tij sapo kishte filluar të ndërmerrte.

Me qëllim fillimin e luftimit të krimit të organizuar, figurat e larta të të cilit ishin të lidhura ngushtë me JSO-në, qeveria serbe filloi përgatitjen e një sërë ligjesh në vitin 2002 për të krijuar një Gjykatë të re Speciale, Prokurori Speciale dhe një kuadër ligjor për dëshmitarët e mbrojtur.

Në janar 2003, qeveria zbuloi se anëtarët e Klanit të Zemunit po merrnin informacione të klasifikuara rreth planeve të saj për të luftuar krimin e organizuar për shkak të rrjedhjeve të vazhdueshme nga Agjencia Informative e Sigurisë.

Kjo bëri që Gjingjic të zëvendësonte krerët e sigurimit që qe i detyruar t’i emëronte pas kryengritjes.

Në të njëjtën kohë, Gjingjic paralajmëroi gjithashtu bisedimet rreth statusit të Kosovës, gjë që bëri që armiqtë e tij ta portretizonin atë më tej si tradhtar dhe njëkohësisht Jugosllavia pushoi së ekzistuari, duke u bërë një bashkim shtetëror i Serbisë dhe Malit të Zi, duke e lënë Koshtunicën pa presidencën jugosllave dhe partinë e tij pa pushtet politik.

Në mars të vitit 2003, mes kësaj vorbulle ngjarjesh politike, Gjingjic u vra nga anëtarët e klanit të Zemunit dhe JSO-ja, të cilët donin që – siç pranuan më vonë vrasësit – të provokonin kaos në vend duke vrarë kryeministrin dhe duke sjellë në pushtet «forcat patriotike».

Menjëherë pas vrasjes së Gjingjicit, bashkëpunëtorët e tij të ngushtë deklaruan gjendjen e jashtëzakonshme, shpërbënë njësinë dhe nisën një operacion policor që pjesërisht e spastroi Serbinë nga kriminelët dhe zbuloi vrasësit e Gjingjicit dhe rrjetin që komplotoi vrasjen e tij.

Gjatë viteve që pasuan, vrasësit u gjykuan dhe u dënuan. Anëtarët e JSO-së u gjetën se kishin komplotuar për të kryer vrasjen me ndihmën e Klanit të Zemunit dhe Millorad Ulemekut, i njohur ndryshe si «Legija», ish-komandant i JSO-së, u shpall fajtor për organizimin e grupit që komplotoi për të vrarë Gjingjicin.

Zvezdan Jovanovic, i cili ishte në shërbim aktiv me njësinë në kohën e vrasjes, u shpall fajtor për shkrepjen e armës që vrau kryeministrin serb.

Ulemeku dhe Jovanovici aktualisht po vuajnë dënime me nga 40 vjet burg. Megjithatë, pavarësisht nga sukseset e shumta, operacioni nuk mund të parandalonte të pashmangshmen – një numër i pasuesve të Gjingjicit, së bashku me armiqtë e tij politik, morën postet më të rëndësishme politike në vend menjëherë pas vdekjes së tij, duke kthyer mbrapa orën dhe duke mbrojtur ata që mbështetën vrasësit e tij.

Në vitet pas vrasjes së Gjingjicit, familja, miqtë, disa nga bashkëpunëtorët e tij, mediat dhe BE-ja kanë kërkuar një hetim mbi sfondin politik të vrasjes.

I ndjeri Sërgja Popovic, përfaqësuesi ligjor i familjes së Gjingjicit gjatë gjykimit të vrasësve të tij, paraqiti propozime të shumta që do të kishin hedhur dritë mbi këtë sfond politik dhe zyrtarisht propozoi zgjerimin e aktakuzës për të hetuar ngjarjet që rrethojnë kryengritjen e JSO-së dhe personat e përfshirë në të.

Në vitin 2010, Popovic paraqiti një kallëzim penal në Prokurorinë Speciale kundër Koshtunicës dhe tetë bashkëpunëtorëve të tjerë të akuzuar, duke i akuzuar ata për përfshirje në kryengritjen e JSO-së.

Propozimet e Popovicit nuk u morën kurrë seriozisht, edhe pse filloi një hetim dhe rezultoi në padinë e vitit 2012 për kryengritjen e JSO-së – e cila, megjithatë, akuzoi vetëm të njëjtët persona që tashmë ishin gjykuar për vrasjen.

Në vitin 2014, një letër dërguar Komisionit Europian nga eurodeputetët Jelko Kacin, Arnaud Danjean, Maria Eleni Koppa dhe Marije Cornelissen thoshte se Serbia duhet të zbulojë lidhjet politike të vrasjes së Gjingjicit si një parakusht për anëtarësimin në BE.

Më vonë në të njëjtin vit, Komisioni u përgjigj duke deklaruar se zbulimi i sfondit të atentatit nuk do të ishte një kusht i drejtpërdrejtë për negociata të suksesshme, por do të ndihmonte në përparimin e Serbisë drejt anëtarësimit.

Megjithatë, asnjë gjykatë nuk ka eksploruar lidhjen mes kryengritjes së armatosur të anëtarëve të JSO-së në 2001 dhe vrasjes së Gjingjicit në vitin 2003, pavarësisht faktit se edhe kryengritja, edhe vrasja u kryen nga të njëjtët persona dhe me të njëjtat synime politike – për të ndaluar qeverinë «tradhtare» të Gjingjicit nga bashkëpunimi me ICTY-në, të ndalonte luftën kundër krimit të organizuar dhe t’i rikthente fuqinë politike ultranacionalistëve, të cilët, ndër të tjera, do të mbronin të akuzuarit për krime lufte përpara gjykatës së OKB-së dhe gjykatave vendase.

Shtatë anëtarët e JSO-së mund të jenë liruar nga akuzat për kryengritjen, por të paktën fajësia e tyre tashmë është vendosur për vrasjen e Gjingjicit.

Por ata që frymëzuan, mbështetën dhe ndihmuan vrasësit do të mbeten të sigurt në hije dhe ndoshta nuk do të përballen kurrë me drejtësinë për mbështetjen e tyre për kryengritjen e JSO-së, e cila ishte një gur themeli i komplotit për të vrarë Gjingjicin.

Edhe pse prokuroria mund të apelojë kundër vendimit të lirimit nga akuzat, vendimi i gjykatës e bën pothuajse të sigurt se ata që autorizuan dhe mbështetën vrasësit e Gjingjiqit dhe përfituan politikisht nga vrasja e tij s’do të përballen kurrë me drejtësinë.

Shqiptarët në Serbi kërkojnë të drejta të njëjta me ato të serbëve të Kosovës

Përfaqësuesit politikë të shqiptarëve të tri komunave në jug të Serbisë, Preshevë, Bujanoc dhe Medvegjë, po kërkojnë që në procesin e dialogut dhe marrëveshjes politike që pritet të arrihet ndërmjet Kosovës dhe Serbisë, të futet si çështje edhe zgjidhja për këto tri komuna

Ata me anë të një deklaratë të përbashkët kërkojnë që në dokumentin përfundimtar të një marrëveshjeje të mundshme Kosovë – Serbi, të jetë e përfshirë edhe çështja e statusit të tyre. Kryetari i Komunës së Bujanocit, Shaip Kamberi tha për Radion Evropa e Lirë se shqiptarët në Luginë të Preshevës, vazhdojnë të ballafaqohen me probleme dhe shkelje të mëdha të të drejtave njerëzore.

“Nuk mund të ketë stabilitet dhe paqe afatgjate në Ballkan derisa vazhdojnë të ekzistojnë burimet e krizës, çfarë janë këto në Luginën e Preshevës. Mendojmë se nuk mund të ketë raporte ndërfqinjësore të mira midis Serbisë dhe Kosovës, edhe eventualisht nëse arrihet një marrëveshje, derisa të drejtat e shqiptarëve këtu vazhdojnë të cenohen”.

“Prandaj, kemi kërkuar nga të gjitha palët pjesëmarrëse në këtë dialog në Bruksel, që të angazhohen që edhe çështjet që kanë të bëjnë me shqiptarët në Luginë të gjejnë një zgjidhje dhe të marrin drejtimin e duhur”, tha Kamberi.

Kamberi tha se shqiptarët e Luginës së Preshevës, kërkojnë nga Presidenti i Kosovës, Kuvendi dhe Qeveria që të angazhohen shumë më tepër në realizimin e kërkesave të shqiptarëve në këto tri komuna. Ai tha po ashtu se është irelevante nëse në procesin e dialogut në mes Kosovës dhe Serbisë të ketë ndonjë përfaqësues nga Lugina e Preshevës, por, sipas tij, relevante është zgjidhja e problemit.

“Çështjet e pakicave kanë rol vendimtar. Derisa Kosova u ofron mundësi maksimale serbëve atje, në të njëjtën kohë Serbia ka kërkesa edhe mbi ato që ofron bashkësia ndërkombëtare, kurse shqiptarëve në Serbi u mohohen të drejtat më elementare, bile edhe ato të drejta të cilat me të drejtën e brendshme të Serbisë janë të garantuara”.

“Atëherë, ne kërkojmë që këtu të vendoset një paralelizëm. Krijimi i pakicave të privilegjuara si në rastin e serbëve në Kosovë në dëm të të drejtave fundamentale të shqiptarëve në Luginë të Preshevës, nuk besoj se mund të jetë në të mirë të ndërtimit të fqinjësisë së mirë”, tha Kamberi.

Aleksandar Popov, drejtor i Qendrës për rajonalizim thotë se është joreale të pritet që në dialogun e Brukselit të zgjidhen çështjet e serbëve në Kosovë dhe shqiptarëve në Serbi, ngase, siç thotë ai, të dyja vendet i kanë sistemet e tyre normative, që rregullojnë të drejtat e pakicave.

“Diku të drejtat e pakicave rregullohen mbi bazën e marrëveshjeve bilaterale të cilat Serbia i ka me Maqedoninë, Kroacinë, Hungarinë, Rumaninë, por që këto të drejta në gjithë Evropën janë të ndryshme. Kështu që këtu nuk ka një model të caktuar. Secili vend është rast më vete”, thotë Popov.

Ndërkaq, shefi i diplomacisë së Serbisë, Ivica Daçiq, duke komentuar deklaratën e përfaqësuesve shqiptarë nga Lugina e Preshevës, u kishte thënë atyre që të “mos luajnë”, duke nënvizuar se “çdo durim e ka edhe kufirin e vet”.

“Prishtina nuk dëshiron që të zbatojë atë që ka nënshkruar me Marrëveshjen e Brukselit për Asociacionin e komunave serbe, kurse këtu flasim për atë se këta tash po kërkojnë të drejta që nuk i kanë. Cilat të drejta nuk i kanë?”, kishte deklaruar Daçiq, duke kundërshtuar kërkesat e shqiptarëve të Luginës.

Në anën tjetër, Aleksandar Popov thotë se deklarata e përfaqësuesve shqiptarë të Luginës së Preshevës mund të jetë një tjetër përpjekje për realizimin e ideve për shkëmbim territoresh, ide këto të cilat i cilëson fare pak të besueshme.

“Pjesa më e madh e bashkësisë ndërkombëtare, sidomos ajo pjesë e përfshirë në vendosjen e asaj se si do të duket marrëveshja ndërmjet Prishtinës dhe Beogradit, nuk mbështet opsionin e ndarjes së territorit të Kosovës, ngase atëherë do të hapej procesi i ndarjeve të reja”, thotë Popov.

Ai thotë se komunat, Preshevë, Bujanoc e Medvegjë janë ndër më të varfrat në Serbi, kështu që sipas tij, shteti serb duhet të investojë në zhvillimin e tyre dhe integrimin e të gjithë banorëve të atjeshëm, shqiptarë, serbë, romë e të tjerë.

Kurse, Jeta Krasniqi, njohëse e procesit të dialogut midis Kosovës dhe Serbisë, [Instituti Demokratik i Kosovës] tha për Radion Evropa e Lirë se përfaqësuesit e qytetarëve të Luginës së Preshevës, kanë të drejtën të kërkojnë respektim të të drejtave të tyre në bazë konventave ndërkombëtare, reciprocitet të këtyre të drejtave me komunitetin serb në Kosovë, duke përfshirë këtu, siç tha ajo, edhe Kartën Evropiane të vetëqeverisjes lokale, të njëjtën mbi të cilën është synuar dhe ofrimi i të drejtave të komunitetit serb në Kosovë.

“Të drejtat elementare të qytetarëve shqiptarë në Luginën e Preshevës në mënyrë të vazhdueshme janë shkelur nga autoritetet e Serbisë. Dialogu Kosovë-Serbi synon përmirësimin e jetës së qytetarëve, patjetër që dhe çështja e garantimit të të drejtave të qytetarëve shqiptarë në Luginën e Preshevës duhet të jenë pjesë e adresimit dhe zgjidhjes në mes palëve. Kjo zgjidhje duhet të kërkohet edhe nëpërmjet rrugëtimin të Serbisë në BE”.

“BE-ja duhet të kërkojë nga Serbia respektim të të drejtave të komunitetit shqiptar në Serbi, duke e kushtëzuar rrugëtimin e Serbisë në BE dhe hapjen e kapitujve të rinj me respektimin të të drejtave njerëzore, politike dhe ekonomike të tyre. Liderët kosovarë në mënyrë të vazhdueshme kanë deklaruar se do të ketë reciprocitet me palën serbe. Të njëjtën po e kërkojnë edhe qytetarët shqiptarë në Luginën e Preshevës”, tha Krasniqi.

Qasja konstruktive e cila promovon të drejtat e qytetarëve, duhet të jetë thelb i këtyre diskutimeve në të dy anët e kufirit, pohon Krasniqi.

“BE-ja si lehtësuese e këtij procesi duhet ta synojë, për të ndërtuar paqe dhe stabilitet të qëndrueshëm në rajon. Prandaj dhe vullneti i qytetarëve të Luginës së Preshevës duhet të merret parasysh, qoftë nga lidershipi kosovar, por ashtu dhe nga vetë lidershipi i Serbisë”, tha ajo.

Drejtuesit e komunave shqiptare në Luginën e Preshevës thonë se shqiptarët e këtyre komunave vazhdojnë të kenë probleme me arsimin, me pamundësinë që të furnizohen me tekste shkollore nga Kosova, si dhe pamundësinë për nostrifikimin e diplomave që i kanë marrë në Kosovë, pavarësisht marrëveshjeve që janë nënshkruar ndërmjet Kosovës dhe Serbisë, për njohjen e diplomave.

Zbulohet raporti sekret i Londrës: Ja si Rusia po tenton ta gllabërojë Ballkanin

Një raport sekret britanik i publikuar nga B92 bën të ditur se Ballkani ka ikur nga orbita e BE-së dhe atij po afrohet Rusia, Turqia dhe Kina

Siç bën të ditur raporti, aktorët e jashtëm, ku përfshihen pra këto tre vende, kanë mbushur një zbrazëti të krijuar nga neglizhimi i BE-së në Ballkanin Perëndimor gjatë dekadës së fundit.

Raporti i Komitetit të Punëve të Jashtme të Parlamentit të Mbretërisë së Bashkuar, i ka shkruar qeverisë së Theresa May dhe s i sugjeron Londrës se “ndikimi i Rusisë në rajon është i dobët, për shkak se prania e saj ekonomike është e kufizuar.

Pavarësisht nga kjo, Rusia është e aftë të shfrytëzojë problemet e rajonit dhe të dëmtojë përparimin e saj drejt paqes, prosperitetit dhe, përfundimisht, anëtarësimit në BE dhe NATO”.

Sipas B 92, Ministria e Jashtme Britanike ka bërë të ditur se një nga kërcënimet më të mëdha me të cilat ballafaqohet rajoni është ndërhyrja në rritje e Rusisë në Ballkanin Perëndimor, siç shihet në tentativën e komplotit të grushtit të shtetit në Mal të Zi në tetor 2016 , si dhe në aktivitetet destabilizuese të liderëve politikë në Republika Srpska në Bosnjë dhe Hercegovinë.

“Policia e Srpska-s po blinte armë nga Rusia, duke ushqyer frikën e aftësisë së Rusisë për të destabilizuar zgjidhjen e brishtë të paqes në Bosnje-Hercegovinë“, thuhet në raport.

“Rusët, siç bëjnë në vende të tjera, po përkeqësojnë situatën edhe ashtu të keqe. Kjo është një nga aftësitë e tyre të mëdha”, tha nga ana tjetër Robert Cooper, një ish-diplomat i BE-së në mbledhjen e komitetit të parlamentit britanik.

Mustafa Nano e tha edhe këtë: Kosovarët kanë gjak serbi

Analisti i njohur, Mustafa Nano, tregon të vërtetën e pjesëmarrjes së tij në një konferencë të organizuar nga agjencitë shtetërore të lajmeve në Beograd

Sipas Nanos “Kosova është ‘gjylja e madhe’ në këmbët e marrëdhënieve shqiptaro-serbe”. Ka pasur disa reagime ndaj një qëndrimi tuajit në Beograd, në një konferencë të përbashkët serbo-shqiptare. Çfarë ishte kjo konferencë?

Ishte një konferencë e organizuar nga Tanjugu dhe ATSH-ja, me titullin “Shqiptarë e serbë – si të ecet më tutje?”, në të cilën ishin ftuar intelektualë e studiues nga të dyja anët. Ishte i ftuar edhe i mirënjohuri dhe i kudogjenduri Eduard Kukan dhe ministri i Jashtëm serb Ivica Daçiq, i cili, meqë ra fjala, mbajti një fjalë që nuk më pëlqeu. Ishte një nga ato fjalimet e tij të zakonshme, ku mes rreshtave apo edhe në rreshta, vihej re makthi serb për Kosovën e humbur. Ishte një fjalim që mua nuk m’u duk në frymën që duhej të përcillte konferenca.

Në një intervistë për “Panorama”, Nano tregon se kritikët e tij e kanë kuptuar drejt këtë herë, por mendojnë ndryshe nga ai.

Por këtu kanë shkaktuar debat nja dy qëndrimet tuaja. Mendoni që jeni keqkuptuar?

Jo, problemi nuk është që jam keqkuptuar. Problemi është që jam kuptuar drejt. Kjo do të thotë se sulmohem nga njerëz, që në këtë çështje mendojnë ndryshe nga unë.

Çfarë thatë ju atje?

Thashë shumë pak gjëra. Së pari, thashë se nuk kisha pritur që në këtë konferencë të flitej aq shumë për Kosovën. Intelektualët serbë, por edhe ministri i tyre, siç ju thashë, i hapnin dhe i mbyllnin fjalët e tyre me Kosovën. Nuk është se flisnin me gjuhën e Milosheviçit. Madje, as me gjuhën e Daçiçit nuk flisnin. Por dukej se serbët nuk janë ende të përgatitur t’i shohin marrëdhëniet mes tyre e shqiptarëve në një perspektivë, që e kapërcen ankthin e tyre mbi Kosovën. Dhe kjo mua më befasoi, sidomos po të mendojmë që ai ishte një takim midis Tiranës e Beogradit (nuk kishte të ftuar nga Kosova). Nisur nga kjo, unë thashë në thelb se ka shumë Kosovë në këtë takim, duhet ta shmangim pak Kosovën, dhe mund ta shmangim, ndryshe i bie që të llokoçitemi në llucën e zakonshme e të xhirojmë në vend.

Por mund të ndodhë kjo? Mund të përjashtohet Kosova, kur flitet mbi marrëdhëniet mes shqiptarëve e serbëve?

Po, mund të ndodhë. Madje, duhet të ndodhë. Për dy arsye. Së pari, sepse çështja e Kosovës ka marrë rrugë e nuk mund të kthehet prapa; nuk ka fuqi askush që ta kthejë prapa; çfarëdo që të ndodhë, nuk ka më kthim prapa; edhe sikur kosovarët të rrëmbejnë armët e të fillojnë të luftojnë me njëritjetrin, kthim prapa nuk ka; dhe kjo duhet të jetë e qartë për të gjithë; unë çuditem pse kjo nuk është e qartë. Dhe së dyti, sepse ka gjëra të tjera për të biseduar, që mund të jenë shkëmbimet në ekonomi, në kulturë etj., apo edhe – kjo është një temë që unë e kam për zemër – shkëmbimet e takimet midis intelektualëve, akademikëve, gazetarëve, në mënyrë që këta të fundit të ballafaqojnë e të përafrojnë ide, mendime, vizione mbi historinë, mbi njëri-tjetrin, mbi gjëra që ne ndajmë.

Kjo ka shkaktuar debat, mes të tjerash. Se ju keni thënë, sipas kritikëve tuaj, që shqiptarë e serbë kanë shumë gjëra të përbashkëta.

Saktësisht, teza ime është se “problemi ynë është Kosova; kur flasim për marrëdhëniet mes shqiptarëve e serbëve, Kosova është “gjylja e madhe” në këmbët e këtyre marrëdhënieve; dhe sikur kjo çështje të mos ekzistonte apo sikur të gjente një zgjidhje imediate, që do t’i bënte të gjithë ta flinin mendjen, ne nuk do kishim përse të grindeshim, pasi nuk na ndajnë gjëra të tjera të mëdha. Diferencat e tjera janë si diferencat mes kombeve të tjera, si ato mes Francës e Gjermanisë, si ato mes Spanjës e Portugalisë etj., etj., madje, serbë e shqiptarë janë më të ngjashëm sesa janë të tjerë me njëritjetrin; dhe kjo sepse kemi qenë fqinjë që për shekuj me radhë, kemi jetuar nën sundimtarë të njëjtë dhe në këtë kontekst, më shumë kemi dhënë e kemi marrë me njëri-tjetrin sesa kemi luftuar; dhe se kush mohon faktin që ne kemi dhënë e kemi marrë me njëri-tjetrin, është një i paditur”.

Ku e keni fjalën, kur thoni se “kemi dhënë e kemi marrë me njëri-tjetrin”?

Ku ta kem më parë? Kemi dhënë e kemi marrë aq shumë, sa mund të thuhet pa frikë se në gjakun serb ka shumë prej Shqipërie, ashtu si në gjakun shqiptar, sidomos në Kosovë, ka shumë prej Serbie. Kjo që thashë mund t’u duket një çmenduri, por nuk është. Në harkun e shekujve ka pasur me mijëra krushqira të lidhura, të cilat kanë pasur efektin e tyre. Ka pasur edhe shumë zhvendosje popullsish e asimilime në të dyja krahët. Edith Durhami, të cilën ne shqiptarët e kemi shumë xhan, por edhe Hahni e të tjerë, e kanë vënë në dukje këtë ngjashmëri. Përveç kësaj, ne i mëshojmë shumë armiqësisë sonë, por kjo armiqësi – dhe kjo është një tezë tjetër e imja, të cilën e kam shtjelluar me imtësi në librin “Sandwich” – është e vonë, dhe është jo më e gjatë se 150-vjeçare.

Pastaj, edhe kulturalisht ne kemi dhënë e kemi marrë. Shikoni traditat tona orale, të cilat ne i shfrytëzojmë për të krijuar një klimë emulative, i shfrytëzojmë për të thënë se “jemi ne djepi i traditave orale në Ballkan”, në një kohë që e vërteta është se nuk ka një traditë orale ekskluzivisht serbe, boshnjake, malazeze, shqiptare, etj., por ka një traditë orale ballkanike, se tradita orale ballkanike është një “joint venture” dhe se çdo traditë orale kombëtare është pjella, jo djepi i kësaj tradite orale ballkanike. E prandaj, unë mendoj se është e pakuptueshme, madje edhe qesharake, grindja që bëjnë akademikët e historianët për ta vjedhur këtë traditë ballkanike e për ta bërë të tyren. Siç shihet, edhe gjëra që na bashkojnë, ne i shndërrojmë menjëherë në gjëra që na ndajnë dhe kjo është absurde. Doni më? Ka edhe fjalë që ne i kemi huazuar nga njëri tjetri. Ka fjalë të shqipes, fjala vjen, që janë me origjinë serbe, siç janë kovaç, shëtit, vadit, kosit. Madje, me shumë gjasë edhe fjala “vatër”, të cilën shqiptarët e Amerikës e kanë përdorur për të pagëzuar organizatën famëmadhe “Vatra”, është me origjinë serbe. Për të mos folur për fjalët që ne i kemi të përbashkëta prej pushtimit osman, si zanat, inat, hajde etj.. Dhe mua më vjen çudi se si mund të tërbohet njeriu prej titullit “Provokacija”, që unë kam zgjedhur për programin tim.

Pse, ka që janë tërbuar?

Pse, nuk e dini ju? Ka që kanë refuzuar të vijnë në programin tim thjesht prej emrit “Provokacija”. Meqë ra fjala, Idro Seferi që moderonte një nga sesionet e konferencës, e nisi diskutimin me mua bash me këtë pyetje: Pse ky emër për programin tuaj televiziv? Duket që ka bërë përshtypje. Mirëpo nuk duhet të bëjë.

Dhe cila ishte përgjigja juaj?

Përgjigjja ime ishte në frymën e tezave që unë mbroj: Kam dashur t’u përcjell shqiptarëve mesazhin se me serbët nuk është vetëm armiqësia që na mban të lidhur dhe se gjërat serbe nuk janë apriori të huaja e armiqësore për ne. E di, kjo tingëllon surreale, ose më e pakta provokative, por nuk është as surreale, as provokative. Na duket e tillë ngaqë jemi mëkuar qysh në djep me idenë se serbët janë armiqtë tanë të përjetshëm, se ata nuk mund të jenë gjë tjetër, veçse armiqtë tanë dhe se ne shqiptarët nuk mund të përkufizohemi ndryshe, veçse nëpërmjet armiqësisë e urrejtjes ndaj serbëve. Kjo ka qenë e vërtetë në periudha të caktuara në harkun e 150 viteve të fundit, por jo më parë. E nuk ka pse të projektohet edhe në të ardhshmen. Sidomos nëse mendojmë që Kosova do të jetë gjithnjë e më pak një problem.

Ka bërë përshtypje edhe që ju u bëtë thirrje shqiptarëve të Preshevës që të mos jetojnë me ëndrrën e bashkimit. Unë kam qenë në Preshevë. Dhe pashë që shqiptarët atje e mbanin veten peng të një pritmërie, të një perspektive të bashkimit me Shqipërinë a me Kosovën. Ishin duke pritur Godot-në. Dhe kjo i çmobilizonte, i mbante në një gjendje të ngrirë, në një gjendje midis, sandwich, ua bënte pa kuptim çdo përpjekje integrimi në Republikën serbe. Mua m’u dhimbën ata shqiptarë. Mirëpo, kjo është një gjë e zakonshme në Ballkan. Në të njëjtën gjendje të ngrirë, madje edhe më keq, janë serbët e Mitrovicës, të cilët mendjen e kanë në Beograd, jo në Prishtinë. Po kështu edhe serbët e Bosnjës. Po kështu edhe shqiptarët e Maqedonisë. Madje, edhe grekët e Shqipërisë e kanë mendjen në Athinë.

Dhe unë i përmenda të gjitha këto. Nuk është se përmenda vetëm shqiptarët e Preshevës. Dhe unë mendoj gjithë ditën e ditës se kjo është një situatë e çmendur, prej së cilës nuk shqetësohet askush në Ballkan. Përkundrazi, të gjithë duan që ta përjetësojnë këtë ngrirje. Të gjithë këtyre anëve përpiqen të inkurajojnë/përjetësojnë konflikte. Në ballë të këtyre përpjekjeve janë elitat tona, ato politike e kulturore, anëtarët e të cilave bëjnë garë me sho-shoqin se kush t’i hedhë më shumë benzinë zjarrit të konfliktit. Dhe teksa bëjnë këtë këtë, këta e quajnë veten patriotë. Ndërsa mua, që po bëj bash të kundërtën, këta idiotë më quajnë antishqiptar, shërbëtor të interesave serbe. Dhe keni vënë re më të bukurën, d.m.th., që elitat tona sulmojnë elitat serbe dhe anasjelltas? Është një luftë që bëhet mes të ngjashmish. Janë elita mendjembyllura, të cilave nuk u intereson paqja dhe e vërteta. Për mua, ne duhet ta fillojmë çdo gjë duke u shkëputur prej ndikimit të elitave tona.

Dhe fitues është… Putini!

Në samitin në Helsinki, presidenti i Shteteve të Bashkuara, Donald Trump, dhe ai i Rusisë, Vladimir Putin, u zotuan se kanë ndërmarrë “hapat e parë” për përmirësimin e marrëdhënieve midis vendeve të tyre

Në konferencën për gazetarë, Trump hodhi dyshime mbi konstatimet e agjencive të tij të inteligjencës për ndërhyrjen e Rusisë në zgjedhjet në SHBA, më 2016, dhe u duk se pranoi këmbënguljen e Putinit se duart e Rusisë janë të pastra.

“Kam shumë besim te njerëzit e mi të inteligjencës, por dua t’ju them se presidenti Putin ishte jashtëzakonisht i fuqishëm në mohimin e tij sot. Nuk shoh ndonjë arsye që Rusia të ketë ndërhyrë në zgjedhjet e vitit 2016”, tha Trump.

Ligjvënësit amerikanë, përfshirë republikanë dhe demokratë, e kritikuan fuqishëm Trumpin për këto deklarata, duke thënë se paraqitja e tij në konferencën për media ka qenë “bizare”, “e turpshme” dhe “tradhti tronditëse ndaj detyrave të tij”.

Richard Burr, kryetari republikan i Komitetit të Senatit për Inteligjencë, tha se Trump duhet ta pranojë si “gënjeshtër” çdo deklaratë të Putinit, që mohon se Rusia ka ndërhyrë në zgjedhje.

Kryetari i Dhomës së Përfaqësuesve, republikani Paul Ryan, tha se “nuk ka dyshim se Rusia” ka ndërhyrë në zgjedhje dhe se Trump “duhet të vlerësojë se Rusia nuk është aleat i Amerikës”. “Nuk ka ekuivalencë morale midis Shteteve të Bashkuara dhe Rusisë, e cila mbetet armiqësore ndaj vlerave dhe idealeve tona”, tha Ryan.

Agjencitë amerikane të inteligjencës kanë konstatuar se Rusia ka ndërhyrë në zgjedhjet në SHBA, në favor të zgjedhjes së Trumpit president. Këshilltari i posaçëm amerikan, Robert Mueller, është duke hetuar bashkëpunimin e mundshëm të fshehtë midis fushatës së Trumpit dhe zyrtarëve rusë.

Departamenti amerikan i Drejtësisë njoftoi më 13 korrik se një juri e madhe ka akuzuar 12 zyrtarë të inteligjencës ruse për piraterimin e kompjuterëve të Partisë Demokratike në SHBA dhe publikimin e emalileve të vjedhura dhe të informacioneve të tjera, gjatë fushatës presidenciale në Shtetet e Bashkuara.

Senatori republikan, John McCain, kryetar i Komitetit të Senatit për Shërbime të Armatosura, tha se paraqitja e Trumpit në konferencën për media në Helsinki “ka qenë një nga paraqitjet më të turpshme të një presidenti amerikan” dhe një “gabim tragjik”.

“Presidenti Trump tregoi jo vetëm se është i paaftë, por edhe jogatishmëri për t’u ngritur kundër Putinit. Asnjë president i mëparshëm amerikan nuk e ka përulur veten më keq para një tirani”, tha McCain.

Senatori tjetër republikan, Lindsey Graham, tha se samiti ishte një “mundësi e humbur” për ta mbajtur Rusinë përgjegjëse për ndërhyrje në zgjedhje.

“Ajo konferencë shtypi ishte një turp”, tha Eliot Engel, përfaqësues demokrat në Komitetin e Kongresit për Punë të Jashtme.

“Presidenti bëri tradhti tronditëse ndaj detyrave të tij: mohoi sulmin e Rusisë mbi demokracinë amerikane, duke qëndruar në tokë të huaj pranë kundërshtarit kryesor të Amerikës”, tha Engel.

Në Helsinki, më 15 korrik, u protestua kundër mbajtjes së samitit Trump-Putin.
Në Helsinki, më 15 korrik, u protestua kundër mbajtjes së samitit Trump-Putin.
Takimi i Trumpit me Putinin mund të ishte edhe më i keq, tha për Radion Evropa e Lirë Keir Giles, analist nga Chatham House, institut në Londër.

“Shumë njerëz po përqendrohen në përpjekjet e Trumpit për të diskredituar vendin e tij gjatë përballjes me Vladimir Putinin, por, së paku, ai nuk kishte kohë për të hedhur aleatët e tij nën autobus”, tha Giles.

Për Will Pomeranz, zëvendësdrejtor i Institutit Kennan për Studime të Avancuara Ruse, me seli në Uashington, fitues i samitit është Putini.

“Të gjithë prisnin që Putin të dilte fitues dhe mendoj se ia doli. Putin dëshiron të perceptohet si një lojtar i madh global dhe Donald Trump ia dha konfirmimin e nevojshëm dhe platformën për atë status”, tha Pomeranz.

Mike Carpenter, këshilltar për politikë të jashtme i ish-nënpresidentit amerikan, Joe Biden, tha se beson se Trump e ka ditur çfarë po bën kur ia ka dhënë Putinit platformën e tillë.

“Humbës janë interesat e sigurisë kombëtare të SHBA-së dhe fitues është Putini dhe regjimi i Kremlinit që ai përfaqëson”, tha Carpenter.

Shërbimi sekret serb porosit vrasje në Kosovë (video)

“Në vitin 2012, shërbimi sekret i Serbisë kishte porositur snajperistin elit ushtarak Dejan Pllavshiqin që ta vriste në Kosovë policin serb Sasha Llukovacin, në mënyrë që më pas të thuhet se likuidimin e kanë bërë shqiptarët”, ka thënë Nikolla Sandulloviqi kryetar i Partisë Republikane të Serbisë në një konferencë shtypi në Beograd gjatë javës së kaluar, konferencë të cilën e kishin bojkotuar mediat atje

Motivet e vrasjes potenciale ishin qërim hesapesh në mes pushtetit dhe sindikatës së Policisë së Serbisë.E veçanta është se në këtë konferencë morën pjesë vet protagonistët Dejan Mirko Pllavshiqi (1970) ish-pjesëtar i Brigadës 63 të Parashutistëve dhe viktima e tij potenciale Sasha Llukovaci (1963), të cilët shpjeguan ngjarjen, bëjnë të ditur burime të KosovaPress.Vet snajperisti Pllavshiq, kishte thënë se nuk e kishte realizuar vrasjen pas konsultës që kishte bërë me disa miq. Që të dy këta kishin qenë në shërbim të luftës që Serbia kishte bërë në Kosovë (1998-1999), por edhe Kroaci e Bosnje e Hercegovinë).

Grupi që kishte porositur vrasjen ishte në përbërjen e Sasha Vukadinoviqit (ish-shef i BIA-s), dhëndri i tij Zoran Jovanoviq, prokurori Milko Radisavleviq, Milan Petroviq (komandant i Policisë në krushevc), Zoran Tërnavac (kumbarë i Bratisllav Gashiqit, shef i tashëm i BIA-s).Këta kishin përgatitur likuidimin e zyrtarit policor, përkatësisht shefit të Sindikatës së Serbisë, Sasha Llukovacin.

Nga ajo që u tha aty ishte edhe fakti se vrasjet që janë bërë në Serbi nga këta njerëz, janë të ngjashme me vrasjen e Oliver Ivanoviqit në Mitrovicë më 16 janar të këtij viti.Për të gjitha këto krime janë njoftuar institucionet në Serbi deri tek Presidenti, por nuk është ndërmarrë asgjë gjer tani.

“Mu për këtë janë njoftuar disa ambasada në Beograd, si ajo e Shqipërisë, SHBA-së, Holandës etj.”, u tha aty, raporton KosovaPress. Konferenca për shtyp nuk ishte përcjellë nga mediat në Serbi, gjë për të cilën u tha se janë në shërbim të pushtetit të Presidentit të Serbisë Aleksandar Vuçiqit, i cili i ka në kontroll shumicën e medieve.Më poshtë gjeni foto e siguruara nga Kosovapress te Pllavishiqit dhe linkun e gjithë konferencës për shtyp të marrë nga youtube.

Edhe përkundër përpjekjeve të institucioneve ndërkombëtare dhe të vendit, në Kosovë vazhdojnë të ekzistojnë ilegalisht strukturat paralele të Serbisë.Që nga paslufta e deri me tani në Kosovë kanë ndodhë me dhjetëra vrasje shumica e të cilave kanë mbetur të pasqaruara.

Skenari i Serbisë dhe Rusisë në bashkëpunim me Hashim Thaçin për ndarjen e Kosovës!

Analisti Faton Mehmeti për ndërtimin e murit që po bëhet në veri të Mitrovicës nga ana e serbëve ka thënë se, muri se kjo është pjesë e marrëveshjes sekrete që ka bërë presidenti i Kosovës, Hashim Thaçi në Bruksel

Sipas tij, nga këto marrëveshje Serbia de fakto po e merr veriun e Kosovës. “Ndonëse kjo nuk mund të ndodh me aneksim të territorit, por me të gjitha mënyrat tjera administrative, që nënkupton enklavizim të vendit”, shprehet Mehmeti për gazetën “Bota sot”.

Mehmeti tutje pohon se, ky muri që po ndërtohet e kur dihet që nuk ka reagim as nga Presidenca apo Qeveria e Kosovës, tregon më së miri ujdinë që e ka të plotë. “Kjo edhe u konfirmua me takimin e fundit që kryeministri Ramush Haradinaj e zhvilloi me shefin e strukturave serbe në veri”, potencon ai.

Sipas tij, kjo Qeveri me Ramush Haradinaj dhe ky koalicion qeverisës, vetëm sa po i bën dëme të mëdha vendit, duke e ndarë atë.

“Presidenti i Kosovës, Hashim Thaçi është e keqja më e madhe që i ka ndodhur Kosovës që nga paslufta, ky njeri pasi i fali tokë Malit të Zi, tani po e ndanë Kosovën. Fatkeqësisht Mitrovica po ndahet për të mbetur përgjithmonë e tillë. Kështu kemi humbur territore dhe një ditë Serbia do e aneksoj veriun sikurse Rusia që e aneksoj Krimenë. Ky është skenari që Serbia me Rusinë po e realizojnë me ndihmën edhe të presidentit Hashim Thaçi”, përfundon Faton Mehmeti.

Analistët serbë: Intensifikimi i takimeve, shpresë për marrëveshje të shpejtë për Kosovën

Presidenti serb, Aleksandar Vuçiq filloi sot vizitën zyrtare në Francë, gjatë së cilës ai të martën do të takohet me presidentin Emmanuel Macron. Pas Parisit, Vuçiq udhëton për në Bruksel ku do të mbahet të mërkurën raundi i ri i dialogut mes Beogradit dhe Prishtinës

Analistët serbë thonë se është e qartë se po intensifikohen takimet dhe se Brukseli shpreson për një zgjidhje të shpejtë të çështjes së Kosovës. Pas takimit dhjetorin e kaluar gjatë samitit për klimën në Paris, Vuçiq, siç njofton presidenca serbe, me ftesë të presidentit francez Emmanuel Macron, shkoi në një vizitë dyditore në Francë.

“Gjatë kësaj vizite pune, presidenti Vuçiq do të bisedojë me presidentin Macron për marrëdhëniet bilaterale, veçanërisht bashkëpunimin ekonomik mes dy vendeve, pastaj për gjendjen në rajon me theks të veçantë në dialogun ndërmjet Beogradit dhe Prishtinës dhe integrimin evropian të Serbisë”, thuhet në kumtesën e Presidencës, raporton televizioni “N1”.

Kryetarja e Qendrës për Politikë të Jashtme, Aleksandra Joksimoviq, thotë se kjo është një vizitë shumë e rëndësishme, sepse roli i Francës në Bashkimin Evropian po forcohet në mënyrë konstante, për shkak të Brexit -it dhe përpjekjeve të presidentit Macron në procesin e reformave të Bashkimit Evropian, përcjell Telegrafi.

“Pa dyshim se do të ketë bisedime edhe lidhur me normalizimin e marrëdhënieve mes Beogradit dhe Prishtinës. Në këtë moment, një rol kyç e luan BE-ja. Nga ana tjetër, Gjermania është përfshirë në kanale të ndryshme në këtë proces, por unë besoj se në këtë moment edhe Franca do të shpreh interesin e saj aktiv lidhur me nënshkrimin e një marrëveshjeje ligjërisht të detyrueshme midis Beogradit dhe Prishtinës”, tha Joksimoviq.

Në marrëdhëniet midis Prishtinës dhe Beogradit, Alekasndar Vuçiq të mërkurën në Bruksel do të bisedojë me presidentin e Kosovës, Hashim Thaçi. Vuçiq tha se është shumë e vështirë për të përballuar me “nyjën e Kosovës”, por se ky problem nuk duhet t’u lihet brezave të ardhshëm.

“A do të kemi sukses? Unë nuk jam i sigurt. Nuk iu besoj atyre në Prishtinë, dhe nuk kanë besim të mjaftueshëm në ata që deri tash iu ndihmuan në shkatërrimin e Serbisë. Por kjo nuk do të thotë se unë nuk do të luftoj. Dhe për çdo gjë që luftoj do t’ua them të vërtetën dhe nga ju do të kërkoj të nxirrni gjykimin përfundimtar – nëse Serbia mundet në të ardhmen, ose Serbia këtë nuk mund”, tha Vuçiq.

Joksimoviq theksoi se “pa asnjë dyshim po vjen deri te intensifikimi i takimeve në nivelin më të lartë politik, gjë që tregon se llogaritet që në një afat të shkurtër kohor do të vijë deri te një zgjidhje”.

“Mendoj se do të bëhen përpjekje të rëndësishme për të arritur një zgjidhje kompromisi brenda mandatit aktual të Komisionit Evropian. Pra, kjo është vitin e ardhshëm”, tha ajo.

Astrit Rexhaj: Jemi ba gjithçka veç njerëz hala s’kemi mbrri me u ba

Astrit Rexhaj si shumë kosovarë të tjerë, ka rrëfyer për ndihmën që ka marrë nga axha i tij mërgimtar, që të fillojë studimet në Prishtinë

Në një shkrim dedikuar mërgimtarëve, Rexhaj, ka kujtuar faktin se si diaspora shqiptare ka financuar sistemin paralel të arsimit gjatë viteve 90-ta, luftën e UÇK-së, dhe ka rikujtuar faktin se si mërgimtarët vazhdojnë që për çdo vit të dërgojnë miliarda euro në Kosovë. Kujtojmë se tashmë në Kosovë ka filluar sezona e kthimit të mërgimtarëve nga vende të ndryshme të botës.

Shkrimi i plotë:

T’dashtun mergimtare,

Pavaresisht se çka thojme na e qysh ju presim, ju jeni ne shpine e juej qe me shume djerse, pune dhe mund e keni ndertu.

Kosova kurre nuk ish ndertu pa juve, pa djersen e juej e pa punen e juej. Kafshaten e femijve te juej e keni dergu me e majt gjalle kete vend. Na keni jep, na keni ushqy, na keni shkollu.

Une fakultetin e kam fillu me 100 frangat e mixhes tem Xhek Rexhaj, edhe plot tjere e kane fillu edhe e kane perfundu shkollen me ndihmen e familjareve te tyne prej diaspore.

Shume familje keni ushqy, e po vazhdoni me ushqy. Pak apo shume, ato pare kane qene kursime nga racioni i familjes se juej.

Ju e mbajtet gjalle sistemin paralel te viteve te ’90-ta, ju e financuat luften dhe ju edhe tash po i dergoni mbi 2.5 miliarde remitenca çdo vit.

Aman mos na e nxini per te madhe se na qe kemi jetu ketu jemi ende ne shok dhe tranzicioni nga mesjeta ne kapitalizem na ka godite fort e na ka ç’orientur. Jemi ba snoba, t’dijshem, fillozofa, biznismena, doktorra, profesora e gjithçka tjeter pos njerez hala s’kemi mbrri me u ba.

Falnani per kete arrogance e mosmirenjohje se nuk e kemi kurgjo me t’keq, por nuk dijme ma mire.

Nxehet Ramushi: “As Kadria , as Hashimi sun më mësojnë çka me ba”

Kryeministri Haradinaj ka drejtuar kritika të ashpra ndaj ministrit të Financave, Bedri Hamza. Ai ka thënë se Hamza sa ka qenë drejtor i BQK-së ka marrë pagë 4 mijë euro.Por kësaj radhe Haradinaj është treguar i ashpër edhe ndaj Kadri Veselit e Hashim Thaçit. “As Kadria e as Hashimi sun më kallxojnë çka me bo nëpërmjet ministrave”, ka deklaruar Ramush Haradinaj

“Asnjë ministër sun më kallxon mu çka me bo. As Bedri Hamza as kërkush. 4 mijë euro e ka pas pagën në BQK, mos të shet mend”, tha Haradinaj në Tribuna Channel. Madje Haradinaj tha se as kryeparlamentari e presidenti i vendit, nuk mund t’i tregojnë çka të vendos nëpërmjet ministrave.

“As Kadria e as Hashim sun më kallxojnë çka me bo nëpërmjet ministrave”, deklaroi Ramush Haradinaj.
Ndryshe Bedri Hamza ka refuzuar marrjen e pagës me rritje. Më parë Haradinaj kishte thënë se Hamza me këtë vendim nuk është treguar burrë i mirë.

Haradinaj: Limaj nuk është kundër Thaçit, duhet të ketë unitet për dialogun

Kryeministri i Kosovës, Ramush Haradinaj beson se Fatmir Limaj nuk është kundër presidentit Thaçi që ta udhëheqë dialogun. Në një intervistë në Tribuna Channel, Haradinaj ka deklaruar se për temën e dialogut duhet të ketë unitet për dialogun me Serbinë.

“Dialogu është interes pasi njohja reciproke është interes i yni, menjëherë do të kishim njohjen e pesë vendeve të BE-së, anëtarësimin në OKB dhe perspektivë të re. Limaj nuk është kundër dialogut e as Thaçit. Të gjithë jemi të interesuar që të ketë një unitet të spektrit politik. Mund të kemi mospajtime mes vete, por këto llogari nuk duhet t’i lajmë sot”, deklaroi Haradinaj, transmeton lajmi.net.

Sipas kryeministrit të vendit qytetarët presin më shumë rezultate për dialogun. Ai është pajtuar me kërkesën e deputetëve të AAK-së që dialogu të mos vazhdojë pa ndodhur liberalizimi i vizave.

Qytetarët presin më shumë rezultate për dialogun. Është rritur presioni mbi Kosovën për me sjellë diçka në shtëpi. E ndërlidhin dialogun me lberalizim. Është legjitime kërkesa e deputetëve për liberalizim dhe dialogun”, deklaroi kryeministri Haradinaj.

Ai vlerëson se udhëheqja e dialogut nga Thaçi është legjitime

“Si dialog dhe si proces nuk e shoh se mund ta bëj, pasi duhet të punojë në qeverisjen e vendit. Kemi mbi 600 vendime, kemi punë këtu duhet të kryejë punët e shtëpisë. Përfaqësimi nga Thaçi është adekuat”, deklaroi Ramush Haradinaj.

Shefi i ekzekutivit tutje tha se nuk pret ndonjë zhvillim të madh nga takimi i të mërkurës me Mogherinin. “Nuk shoh ndonjë ndryshim të mërkurën. Është gatishmëri që me qenë serioze në temën e dialogut, ëm e mira do të ishte një armëpushim politik. S’ka kuptim të vazhdojë dialogu, e të njejtën kohë të vazhdojnë prapaskenat dhe goditjet prapa shpinës”, deklaroi kryeministri.