Nano, Zhapo, Vreto, Noli, (kuazi) grekomania, serbofilia dhe resentimenti anti-kosovar

“Shqiptarët e Shqipërisë, të cilët përfytyrohen nga lumi Drin e të poshtë, duhet të nxiten e të vihen kundër Kosovës, ose së paku të qëndrojnë neutral”, kjo është një pjesë nga memorandumi i Vaso Çubrillinovicit


Shkruan: Gurakuç Kuçi

Vangjel Zhapo, Anastas Byku, etj., që nga rilindja kanë zhvilluar idenë që shqiptarët nuk janë një komb në vete dhe janë grekë, ashtu siç e thotë edhe teoria grekomane se shqiptarët janë degë helene, por që kanë dështuar të tregohen si identitet i suksesshëm dhe duhet të kthehen tek rrënjët.
Jani Vreto, Fan Noli dhe të tjerë, kanë qenë më të butë në këtë drejtim duke konsideruar që identiteti shqiptar dhe ai helen janë nga një trung.

Këto qasje i kanë ndihmuar shumë memorandumit të Çubrillinoviçit që të zhvillojë “resentimentin anti-kosovar” në Shqipëri që nga 1912 e që vazhdon edhe sot. Ky resentiment vihet në veprim më së shumti kur ka momente historike që ndikojnë tek shqiptarët për të ngjallur teorinë “përçaj dhe sundo”.

Kur jemi para një afrimi shqiptar nëpërmjet figurave që vijnë nga Kosova në futboll dhe muzikë por që bëjnë simbolin shqiptar, kur jemi para ngjarjeve që mund të shënojnë historinë për Ballkanin Perëndimor si dialogu i Kosovës me Serbinë dhe i Greqisë me Shqipërinë, vihen në pah resentimentet përçarëse shqiptare me pykën e vet shqiptarëve, për të shtyrë dështimin shqiptar.

I një vije të tillë në këtë resentiment anti-kosovar është edhe Mustafa Nano

Historia nuk mbaron e as nuk fillon me këtë, madje secili nga ne e unë vetë kemi hasur mjaft serbo-filë në Kosovë të cilët po zhvillojnë teorinë se pasi “shqiptarët e Kosovës po bashkëpunojnë më shumë në biznes me Serbinë dhe kanë respekt më shumë për ta, dhe gjenetikisht ‘gjaku e tërheq gjakun’, atëherë shqiptarët e Kosovës janë më të afërt me serbët e Serbisë se sa me shqiptarët e Shqipërisë”.

Kjo teori po zhvillohet mbi historinë e projekteve pan-ballkanike. Shqetësues është fakti i ndërhyrjeve dhe zbatimit të projekteve ballkanike “Ballkani i ballkanasve”, që bazohet mbi sllavizmin, ortodoksizmin dhe armikun e përbashkët, projekte të pa harruara, që sllavët asnjëherë as sot nuk janë tërhequr nga to, mbetet tendenca e përçarjes dhe asimilimit të elementit shqiptar në Ballkan.

Madje këtë sot e shohim edhe me dokumentarë ku tradhtarët na i bëjnë patriot, shtrijnë ndikim tek njerëzit që të përhapin përkrahjen ndaj identitetit të të fortit që kinse elementi serb është i qëndrueshëm dhe dinë të ndërtojnë shtet.

Këto po shfrytëzohen mbi bazën e çrregullimit politik, social, ekonomik, kulturor dhe civilizues të shqiptarëve në Ballkanin Perëndimor. Këto çështje janë duke marrë hapësirë shqetësuese dhe duhet të ketë një reagim intelektual, shtetëror dhe kombëtar për gjëra të tilla.

Eugjenika negative e Nanos

Mustafa Nano nuk duhet të qortohet se pse dha një mendim të bazuar në dukuri të ndodhura, porse pse thirret në elemente jopërcaktuese për patriotizmin apo identitetin e njerëzve, ngase të dyja këto janë kulturore e jo sanguine. Për më tepër atij duhet argumentuar se pse ka rënë në kurthin e një perspektive raciste kur interpreton botën përreth Mustafa Nano ndezi gjakrat

Nga:Xhemal Ahmeti

Duke folur mbi cilësinë e gjakut të tjerëve.Ç’tha ai? Ai shpaloi habinë e tij se “pse aq shumë kosovarë bëjnë patriotin kur paskan gjak serbi”. “Ashtu siç të fundit paskan gjak shqiptarësh”. Pastaj paska thënë se edhe kultura orale është komplet ballkanike pa tipicitete folklorike kulturash të veçanta brenda amalgamit ose nëse e kuptuam drejt thoshte se konglomerati i këngëve popullore tradicionale është i njëjti e pa dallime tek të gjithë popujt e Ballkanit. Deklarata këto që vërtet janë “provokacija” dhe atë shqiptuar serbisht se shqip fjala provokim (në të dyja gjuhët fjala ka origjinë latine provocare = sfidon) duket më e butë.

Reagimi doli ashtu siç e priste Nano; kryesisht i egër dhe spontan. Motivi më i shpeshtë i reagimit nuk kualifikohet dot si batare argumentesh për të përgënjeshtruar me fakte tezat e publicistit nga Tirana, por me epitete si “prostitutë vëmendjeje publike”, “tradhtar” që shkeli mbi gjakun e viktimave të Kosovës e gjetiu dhe të llojit. Dhe natyrisht kjo mënyrë reagimi nuk lejon që në mënyrë racionale të debatohet me Mustafa Nanon, i cili nuk është as tradhtar, as proserb, as progrek, por vetëm një njeri që mendon ndryshe dhe zëshëm, një nga ata të privilegjuarit e publisferës shqiptare që botohen edhe atëherë kur do bënin mirë të censuronin veten. Si kësaj radhe. Poqë-se Nano do t’i mendonte mirë këto që tha në Beograd e gjetiu nuk do rrëshqiste kaq keq në këtë gropë lëmishtesh të kalbura. Për çka e kemi fjalën? Le të shikojmë njëherë sa sa të drejtë ka Nano me tezat e tij.

*
Le ta parafytyrojmë Mustafën, të veshur me një mantel të kuq (që mos dallohen pikat e gjakut nga spërkatjet) në mes të mijëra epruvetave me gjak, të mbledhura që nga Subotica e deri në Leskovac dhe që nga Shëngjini e deri në Ohër. Ka vite që ai hulumton plazmat, çdonjërën nga qelizat e veçanta, proteinat dhe mbetjet eventuale spermike – të cilat poashtu duhet t’i ndajë e dallojë ato me një majë të bardhë nga ato me një bisht si të opingës. Haima, sanguis, gjaku është një lëng jashtëzakonisht i komplikuar saqë edhe hematologut e gjenetikut më të njohur të botës shpesh ia tërbon trutë e lere më ndonjë autodidakti nga Tirana. Nëse nuk e kemi ditur: Hematologjia është gati shkencë në vete.

Pasi Mustafa siguron informacionet e duhura pas zbrazjes se gjithë epruvetave, e merr një radio dhe fut kasetat e vjetra të prodhimit jugosllav (se aty ishin bashkë shumica e ballkanasve që shënjon Nano) e i dëgjon këngët si “Muji e Alija”, “Kasno stizhe Kraljeviç Marko na Kosovo Polje”, “Shqipëria oj nana ime” dhe “Milan i Dragutin Beg”, “Mic Sokoli…”, “Kaçanikut i…” e të llojit dhe bindet se edhe këtu serb e shqiptarë janë njëjtë dhe del në Beograd me të vërtetat e fundit.*

T’i lëmë parafytyrimet: Mustafa Nano nuk është antropolog, as hematolog, as ekspert folkloresh, as politikolog as historian luftërash as historian artesh. Ai është një intelektual autodidakt që lexon shumë dhe pa ndonjë metodë të vyeshme apo të njohur shkencore interpreton me zë, publikisht, i shpalon perceptimet e tij, kapur gjatë leximit. Ngaqë lexon shqip, jeton aty patjetër se botën do ta reflektojë nisur nga temat e dilemat, plagët e problemet e sferës ku siguron ekzistencën e jo nga perspektiva e ndonjë intelektuali në New York apo Londër. Dorën në zemër të rrallë janë ata publicistë që nuk veprojnë si Nano, pavarësisht se kanë lloj-lloj titujsh akademik para emrit apo jo. Nuk mendojnë, nuk krahasojnë, ia fusin ashtu dhe veç pas reagimeve konsultojnë fjalët një për një për të parë se kanë gabuar, por që as atëherë nuk e pranojnë.

Konkretisht: Pse themi se Nano ka gabuar dhe atë jo vetëm pse ka provokuar, porse deklarimet e tij janë gabime katastrofale për imazhin e tij prej publicisti – se del megjithatë i padijshëm, tepër i palexueshëm.

Dy indikatorët që e dëshmojnë padijen e tij:

1. Patriotizmi është dashuri ndaj vendit, popullit, kulturës, kombit ku jeton dhe nuk përcaktohet nga numri i qelizave cytoksike (T-Qelizat) apo se cili grup nga eritro-, leuko- apo trombocytet ka primatin mbi trupin e Hashimit apo Stoles së Pozharanit. Poqë-se amerikanët do ta përcaktonin veten nga “linja e gjakut” nuk do kishin nevojë për Rusinë a Korenë Veriore, vetë do zhbënin SHBA-të. Patriotizmi është më shumë konstrukt kulturor e jo biogjenetik. Këtë së paku e dinë çdo gjimnazist i kujdesshëm.

2. Secili popull ballkanik – në sajë të gjuhës dhe këndvështrimit të historisë ndryshe – ka edhe folklorin, traditat, historinë e vetë. Veçanërisht kjo vlen tek popujt e armiqësuar, të cilët dallueshmërinë e sforcojnë në mbarë opusin e tyre kulturor për të ruajtur ekzistencën, qenien dhe autenticitetin e vetë karshi atij që donë t’i zhbëjë. Krahasimet ndërmjet identiteteve kulturore nuk bëhen nga sagat, përrallat e këngët që përbashkojnë gjitha kulturat e botës që nga Epi i Gilgameshit, Iliada e Odiesa e deri tek epi malazez “Muji dhe Alija” e të llojit, por bëhen nga shumë e shumë veçori tjera që përbëjnë shumicën absolute të kritereve përcaktuese.

Po të ishin më shumë elemente të njëjta nuk besojmë se do kishim sot kombe. Po ja që i kemi. Edhe këtë e dinë çdo nxënës i kujdesshëm i klasave nga e pesta e përpjetë.Nano me siguri ka pasur ndërmend martesat e shqiptarëve me serb e anasjelltas, dhunimet gjatë luftërave të shumta shqiptare serbe (se kurrë nga dashuria nuk kanë jetuar në një shtet apo bashkësi, por përherë si armiq, së paku që nga fillimet e perandorisë osmane e deri sot) dhe martesat masive të shqiptareve rurale të Shqipërisë së sotme me serb, kur ka menduar në këtë dukuri. E këto kanë ndodhur. Janë reale dhe patjetër të tematizohen. Jo patjetër në trajtën negative apo pozitive por objektivisht. Ndodhin këto aq sa kanë ndodhur dikur edhe ndarjet masive gjatë shpërthimit të luftës – nuk i mbajti megjithatë gjaku i përzier nëpërmjet akteve aq të shumta seksuale bashkë? Jo se siç thamë botën sot shumë pak njerëz e reflektojnë nga eugjenika, në kurthin e së cilës ka rënë Mustafa Nano pa dashje.*

“Bastardi” është figurë e popullarizuar sidomos nga eugjenikët e tipit të Arthur de Gobineau (1852 – 1854), Francis Galton (1883) e kompani, nga ai tip “filozofësh” që edhe në Gjermaninë naziste kujdeseshin për “pastërtinë e racës” dhe çdo fekondim e konsideronin si “gjenetikisht të sëmurë”. Elementet që këta përdornin për të përcaktuar papastërtinë racore të një kombi, kulture, populli grupi ishin linja e gjakut (fëmija i gjermanes me një hebrenj ishte bastard që duhet likuiduar), fizionomia dhe ajo që dukej përkatësia e deklaruar.

Mustafa Nano niset nga të njëjtat premisa. Veçse në drejtim të kundërt. “Bastardin” e sheh si konstrukt
negativ (pra jo të sëmurë, pozitiv si eugjenikët e krahut tjetër). Bën eugjenikë negative pra me synimin për të pajtuar dy popujt e hasmëruar duke u thënë se “ç’po bëni zhurmë e mbytni veten kur keni një gjak e të njëjtat këngë” (flet me “shumë”). Eugjenika do të kishte mbetur edhe sot po të ishte shkencë e argumentit, racionalizmit dhe saktësisë. Kjo doktrinë pseudoshkencore u difamua dhe komprometua pikërisht se nuk ishte asgjë tjetër përpos një teori për justifikim të racizmit dhe pa fije bazë racionale për të përshkruar realisht njeriun, shoqëritë, kulturat e popujt, pavarësisht në ishte motivi i eugjenikut negativ si ky i Nanos që donë ti bashkojë popujt në emër të gjakut. Sot bien në ujërat e kësaj mënyrë të interpretimit të botës vetëm të pakujdesshmit, të padijshmit ose të dijshmit që për performancë bëhen edhe klounë të nacioneve e lere më më pak.*

Këtu ka gabuar rëndë Mustafa Nano dhe rrezikon humbjen e çdo serioziteti si publicist. Mustafa Nano nuk duhet të kërkoj falje për mendimet e tij të shprehura edhe pse ashtu sallop. Ai duhet vetëm të premtoj se do të lexoj edhe pak më shumë se s’donë të jetë eugjenik, ngase nuk është ashtu siç nuk është as antishqiptar, proturk e as hematolog: është njëri nga publicistët më aktivë, i vyeshëm dhe deri më tani nxitës i plotë temave, të cilat që falë tij nuk janë më tabu!

Gënjeshtra që shkaktoi nisjen e Luftës së Parë Botërore

Më 28 qershor 1914, trashëgimtari i fronit të Perandorisë Austro-Hungareze, Arkiduka Franc Ferdinandi dhe bashkëshortja e tij Sofia, u vranë në një atentat, gjatë vizitës që po kryenin në Sarajevë, kryeqytetin e Bosnje Hercegovinës

Vrasësit ishin pjesëtarë të një organizate sekrete serbe. Tensionet pasuese diplomatike midis Austro-Hungarisë dhe mbretërisë së Serbisë u përshkallëzuan, derisa mes tyre shpërtheu lufta. Aleancat e ndryshme tërhoqën shpejt në luftë Rusinë, Gjermaninë, Francën, Britaninë dhe perandoritë e tyre në konflikt.

Tridhjetë e shtatë ditë pas vrasjes, kishte filluar Lufta e Parë Botërore. Deri në fundin e saj, ajo do të shkaktonte 39 milionë të vdekur nga të dyja kampet. Por Lufta e Madhe, mund të ketë ndodhur vetëm për shkak të një gënjeshtre.

Lufta e Parë Botërore, filloi në thelb kur Austria i shpalli luftë Serbisë. Kjo nxiti aktivizimin e një sërë traktatesh të nënshkruara më herët- premtime të bëra vite më parë nga fuqitë europiane, që i detyronin ato t’i vinin në ndihmë njëra-tjetrës.

Sigurisht, ironia është se këto traktate ishin hartuar me synim dekurajimin e fuqive europiane për të hyrë në luftë kundër njëra-tjetrës – një lloj Shkatërrimi i Sigurtë Reciprok (MAD) i epokës para-bërthamore.

Arsyeja madhore e Austrisë për të hyrë në luftë me Serbinë, ishte vrasja e Arkidukës Ferdinand. Njeriu që qëlloi mbi të ishte Gavrilo Princip, një anëtar i “Dorës së zezë”, një shoqëri sekrete e nacionalistëve ushtarakë serbë. Ajo synonte shkëputjen e të gjitha vendeve sllave nga Perandoria Austro-Hungareze.

Pas vrasjes, Austria lëshoi ​​një ultimatum ndaj Serbisë, duke kërkuar që qeveria serbe të denonconte dhe asgjësonte të gjitha grupimet terroriste nacionaliste në territorin e saj. Serbia nuk u pajtua me atë ultimatum, ndaj Austria-Hungaria i shpalli luftë.

Por sipas historianit Tim Baçer, kjo është gënjeshtra që shtrihet në zemër të “luftës që do t’i jepte fund të gjitha luftrave”. Ai argumenton se Austria i manipuloi faktet, për të krijuar një pretekst për të pushtuar Serbinë. Gavrilo Princip ishte në fakt boshnjak, dhe për këtë arsye një qytetar i Perandorisë Habsburase.

Familja e tij kishte rrënjë serbe, por nuk kishte jetuar atje prej qindra vjetësh. Është e vërtetë se ai u zhvendos në Serbi, ku dhe u radikalizua. Por urrejtja e tij ndaj Austrisë, u rrit kur Perandoria aneksoi në mënyrë të paligjshme Bosnje Hercegovinën më 1908.

Perandoria e zhvendosi vëmendjen nga Princip, tek njeriu që e trajnonte dhe e furnizonte atë: Majori Vojisllav Tankosiç, një oficer në ushtrinë serbe, dhe një anëtar themelues i “Dorës së Zezë”. Nëpërmjet tij, zyrtarët në Vjenë mund të fajësonin inteligjencën ushtarake dhe mbretërinë serbe për vrasjen.

Në fakt, Serbia i druhej Austrisë, dhe Major Tankosiç shkeli politikën serbe, kur formoi “Dorën e Zezë”. Për më tepër, ambasadori serb e kishte paralajmëruar ministrin austriak të Financave se Arkuduka Franc Ferdinandi mund të vritej në Sarajevë.

Austro-Hungarezët e shpërfillën këtë fakt, kur dorëzuan ultimatumin e tyre në korrik 1914. Kjo për shkak se ultimatumi u hartua në një mënyrë të tillë që të refuzohej. Ministri i Jashtëm, Konti Leopold Bertold, sipas fjalëve të tij, bëri “kërkesa të papranueshme” në ultimatum.

Në listën e kërkesave, ai kërkoi që Serbia të shkatërronte mënjëherë të gjitha lëvizjet propagandistike anti-austriake, të shpërndante të gjitha organizatat nacionaliste serbe, dhe të arrestonte të gjithë ata që ishin të përfshirë në vrasje në territorin serb, duke lejuar austriakët të merrnin pjesë në hetimin dhe gjykimin e kësaj çështje.

Për habinë e Bertoldit, Serbia i pranoi të gjitha kërkesat – me përjashtim të të fundit. Austria u inkurajua nga aleatja e saj, Gjermania. Britania u përpoq të organizonte një konferencë ndërkombëtare për të parandaluar një luftë botërore, por Gjermania e refuzoi.

Ajo i premtoi Austria një mbështetjeje të gjerë ushtarake. Madje Ministria e Jashtme gjermane, e mbajti Kajzerin Vilhelm II jashtë vendit gjatë gjithë krizës, në mënyrë që ai të mos kishte mundësi të “ndërhynte me idetë e tij pacifiste”. Vrasja e Franc Ferdinandit, thjesht i dha Austrisë justifikimin që i duhej.

Perandoria e Habsburgëve donte të zgjerohej në Ballkan, dhe Serbia ishte rivalja e saj më e madhe në rajon. Qeveria austriake, ishte në gjendje të shfrytëzonte një sulm të tmerrshëm nga një grup i vogël ekstremistësh për të justifikuar ambiciet e saj imperialiste, në emër të mbrojtjes nga terroristët.

Mjerisht, shumë gënjeshtra të tjera u thanë nga çdo komb. Kjo është natyra e propagandës, e cila arriti ekstreme të reja gjatë Luftës së Parë Botërore. Britania, i mblodhi “baronet” e saj të mediave për të udhëhequr ministrinë e re të Informacionit. Përveç censurimit të lajmit të keq për dështimet ushtarake të Britanisë në frontin e luftës, ajo përhapi histori se gjermanët kryenin masakra, përdhunonin dhe gjymtonin gra dhe fëmijë.

Hetimet gjatë dhe pas luftës, nuk gjetën prova që t’i mbështesin këto pretendime. Kur një nëndetëse gjermane mbyti anijen “Lusitania” dhe vrau 1200 civilë, kjo u paraqit si një krim lufte. Por SHBA-ja dhe Britania e fshehën faktin se ajo anije transportonte në fakt armatime, dhe Gjermania kishte paralajmëruar se ishte një objektiv i luftës.

Sikurse shkroi gazetari i luftës Filip Najtëll:”I gjithë aparati i shtetit, hyri në veprim për të shtypur të vërtetën”. Në vitin 1917, presidenti Udrou Uillson tha se Amerika duhej t’i bashkohej luftës, për t’i dhënë fund tiranisë, dhe për të ruajtur demokracinë. Në vitin 1919 ai tha:”A ka ndonjë fëmijë që nuk e di se fara e luftës në botën moderne, është rivaliteti industrial dhe tregtar? Kjo është një luftë industriale dhe komerciale”.

Kjo është arsyeja, se përse lufta u përshkallua aq shpejt. Perandoritë e ndryshme të përfshira në të, ishin kaq konkurruese, sa që do të shfrytëzonin çdo mundësi që u jepej për të rrëmbyer territorin, dhe për të dobësuar njëra-tjetrën.

Ata nuk prisnin që lufta t’i dobësonte të gjithë deri në atë përmasë, sa që do t’i hapte rrugën Shteteve të Bashkuara të Amerikës, për t’u bërë fuqia hegjemone në botë – dhe të hidhnin themelet për një Luftë të Dytë Botërore. Edhe atëherë, lufta mund të ishte shmangur.

Austro-Hungaria shpërfilli paralajmërimin për rrezikun që i kanosej Arkidukës në Sarajevë. Ajo fajësoi me dashje qeverinë serbe për veprimet e një grupi të fshehtë terrorist, vrasësi i të cilës ishte lindur në Perandorinë e tyre.

Ata manipuluan të vërtetën për të justifikuar luftën me rivalen e tyre. Të gjitha fuqitë kryesore, e fshehën të vërtetën, për të inkurajuar miliona njerëz të zakonshëm të luftonin dhe vdisnin. Fuqia shtytëse pas Luftës së Parë Botërore, ishte një seri e pafundme gënjeshtrash.

AllTimeCons – bota.al

Behxhet Pacolli ankohet për kushtet e turizmit në Shqipëri, i përgjigjet gazetari: Tek hoteli yt pagova 130 euro dhe …

Behxhet Pacolli, zëvendëskryeministri i parë dhe ministër i Jashtëm i Republikës së Kosovës, ka shkruajtur i indinjuar një ditë më parë, pas rastit të turistit nga Kosova dhe recepsionistit të hotelit në Durrës, që e ofendoi atë dhe që ngjalli shumë reagime në rrjet

“Çdo verë, kaloj pushimet me familje edhe në Shqipëri. Shqipëria mund të zhvillohet ekonomikisht vetëm nga turizmi, por jo duke parë raste të ngjashme sikurse ky që ndodhi sot.

Sot pamë një shembull të tmerrshëm, të cilin kurrë nuk shpresoj ta shohim më.

Nuk është vetëm një punëtor i hotelit “*** * *****”, që ofendoi mysafirin nga Kosova në mënyrë të shfrenuar, por është vetë pronari.

Kjo nuk është ajo ndjenja për të cilën ne kemi ëndërruar dhe sakrifikuar dhe ose ndjenja që na shtyen të pushojmë në Shqipëri”, shkruan Pacolli.

Por atij i është përgjigjur gazetari nga Shqipëria, Agim Xhafka, që i kujton ta nisë nga vetja kritikë.

“Kështu jemi gatuar ne shqipot, Behgjet vëllai.

Njësoj andej e këndej. Para ca kohe kam bujtur te hoteli yt “Daimond” në Prishtinë.

Pagova 130 euro për një natë dhe veç abazhurëve pa llampa tre herë kërkova ndihmë për tv se ndizej, por nuk shfaqte asnjë stacion.

Dhe qershia mbi tortë ishte kur në mëngjes më kërkuan 15 euro për makinën që fjeti jashtë.

Ndaj byrazer Behgjeti njësoj jemi. Por ti nisja nga vetja, nga të tutë.

Me këtë durrsakun do merrem unë. Pa merak”, shkruan ai.

Ramush Haradinaj tregon se çka u fol në takim me Mogherinin

Kryeministri i vendit, Ramush Haradinaj, i cili po qëndron në Bruksel së bashku me delegacionin nga Kosova, ka treguar se çfarë është diskutuar në takimin me Përfaqësuesen e Lartë të BE-së, Federica Mogherini

Haradinaj përmes një postimi në Facebook, ka shkruar se gjatë këtij takimi kanë dëshmuar se institucionet e Kosovës janë unike për dialogun me Serbinë.

Postimi i plotë:

Sot në Bruksel, bashkë me Presidentin Thaçi, Kryeparlamentarin Veseli, dhe zëvendëskryeministrat Behgjet Pacolli, Fatmir Limaj e Dardan Gashi, takuam Përfaqësuesen e Lartë të BE-së, Federica Mogherini, ku dëshmuam se institucionet e Kosovës janë unike për dialogun me Serbinë.

Normalizimi i raporteve në mes të dy vendeve është proces, i cili duhet të përmbyllet me njohje reciproke dhe si i tillë është shumë i rëndësishëm për tërë Ballkanin Perëndimor.

Veseli: Sot do të marrim rekomandimin pozitiv për vizat (video)

Kryetari i Kuvendit, Kadri Veseli pas takimit me Përfaqësuesen e Lartë të BE-së, Federica Mogherini ka treguar se Komisioni Evropian sot do ta japë lajmin pozitiv për vizat për qytetarët e Kosovës

“Lajm shumë i mirë për qytetarët e Republikës së Kosovës, në orën 11:30 komisionari Avramapolus do të japë lajmin pozitiv rekomandimi është pozitiv për liberalizimin e vizave për qytetarët tanë. Ky është hapi i parë, hap historik”, ka thënë Veseli.

Ai ka thënë se në takimin me Mogherinin kanë dëshmuar se janë unik në dialogun me Serbinë. Veseli theksoi se nga dialogu duan që Kosova të jetë anëtare e OKB-së dhe të ketë njohje të pavarësisë së Kosovës nga Serbia. Ai ka shtuar se Presidenti Thaçi është duke e vazhduar takimin me homologun e tij nga Serbia, Aleksandër Vuçiq.

Kelmendi: Kjo është veprimtaria anti- UÇK e Thaçit, Veselit, Halitit dhe Sylës, ja edhe çfarë kanë vjedhur

Njëri prej themeluesve të LPK-së, Muhamet Kelmendi tregon për vjedhjet kriminale që kanë bërë grupimi i Xhavit Halitit dhe Hashim Thaçit

Ai përmes një postimi në Facebook, shkruan për veprimtarinë anti- UÇK të Hashim Thaçi, Xhavit Haliti, Kadri Veseli dhe Azem Syla, transmeton gazeta “Bota sot”.
Tutje ai thotë se, këta persona janë shkatërruesit e UÇK-së.

Lexojeni të plotë postimin e Muhamet Kelmendit:

Interesant!

Ka njerez te Kryesise te LPK-se qe u “zgjedhe” pas majit te vitit 1998 qe e paskan ditur qe librin tim:

“Pse nuk u ndertua Fronti per Clirimin e Kosoves”,

sikunder edhe leptopin,

e kane vjedhur njerezit e Hashim Thacit dhe te Xhavit Halitit, ne Tirane, ne korrik te vitit 1998, si dhe nuk kane treguar.

(…) Pse?

Nuk e di (…).

Por, pavaresisht kesaj, kjo vjedhje kriminale ka qene e ditur nga une, sepse ne liber tregoj une me fakte veprimtarine anti – UCK-se te kater vetave, kryesisht te Xhavit Halitit, Azem Syles, Hashim Thacit dhe te Kadri Veselit.

Natyrisht se keta cirren sot ne emer te UCK-se, por ne realitet jane shkaterruesit e kesaj force clirimtare….

Meqe, keto ishin temat ne liber, vjedhja e bere prane baneses se Demes ne Tirane, e ka kryer ky grupim.

Jam i bindur ne kete veprimtari te bere nga grupimi rreth Xhavit Halitit e Hashim Thacit.

Tjeter perfundim nuk ka.

MK

Udhëheqësit në Bruksel pa platformë dhe pa konsensus të brendshëm

Pa një platformë dhe pa konsensus të brendshëm udhëheqësit institucionalë të prirë nga presidenti Hashim Thaçi do të takohen sot (e mërkurë) me palën serbe në kuadër të fazës përfundimtare të dialogut, shkruan sot Koha Ditore

Brukseli zyrtar, që është ndërmjetësues në proces, por as presidenti Hashim Thaçi nuk kanë treguar për agjendën e takimit.

Megjithëse nuk ka një dokument të shkruar, në Zyrën e kryeministrit kanë thënë se temë kryesore do të jetë njohja reciproke ndërmjet dy shteteve. Kanë treguar edhe vijat e kuqe për të cilat nuk do të pranojnë të diskutohet me palën serbe.

“Kosova tashmë e ka bërë publike se temë kryesore do të jetë njohja reciproke ndërmjet dy shteteve. Natyrisht, nuk do të bisedohet kurrë për pavarësinë e Kosovës, sovranitetin dhe integritetin territorial të saj”, thuhet në përgjigjen e kabinetit Haradinaj dërguar gazetës.

“Ndarja e kufijve është luftë e re” – Vuçiq i reagon Haradinajt

Luftë të re paralajmëroi mbrëmë kryeministri i Kosovës, Ramush Haradinaj, nëse synohet ndarja e Kosovës. Ai madje mundësinë për ndarjen e vendit i cilësoi si hajgare

“Këto janë hajgare, njerëzit mund të flasin çka donë, ndarja është luftë e re në Ballkan. Kush është gati edhe për një luftë të re, le të flet për kufi, për ndarje”, është përgjigjur shkurt Haradinaj në një intervistë mbrëmë.

E ndaj këtyre deklaratave ka reaguar sot presidenti serb, Aleksandar Vuçiq. Vuçiq është “zbutur” duke deklaruar se Serbia nuk është e interesuar për luftë.

“Mua nuk më pëlqen kur udhëheqësit e vendeve të tjera flasin për luftë. Ne nuk duam luftë, dhe do të japim më të mirën që ta mbrojmë tokën tonë nga ndonjë konflikt”, deklaroi presidenti serb.

Vuçiq këto deklarime i dha pikërisht në ditën kur pati një takim me presidentin e Francës, Emmanuel Macron.

Lideri francez në këtë takim ka kërkuar nga Vuçiqi arritjen e një marrëveshje përfundimtare me Kosovën, duke e cilësuar këtë si shumë të rëndësishme në rrugën e Serbisë drejt BE-së.

Vuçiq tutje deklaroi se do të mundohet që të mos e lë për gjeneratat e tjera një konflikt të hapur.

“Nëse ka një konflikt të ngrirë me Kosovën, llogaritni se nuk ka perspektivë evropiane”, përfundoi Aleksandar Vuçiq.

Ndryshe presidenti i Kosovës dhe ai i Serbisë nesër do të takohen në Bruksel për ta vazhduar fazën finale të dialogut.

Liderët e Kosovës takojnë Mogherinin. Thaçi, kokë më kokë me Vuçiqin

Liderët e Kosovës, presidenti Hashim Thaçi, kryeministri Ramush Haradinaj, kryetari i Kuvendit, Kadri Veseli dhe tre zëvendëskryeministrat: Behgjet Pacolli, Fatmir Limaj dhe Dardan Gashi, do të takohen sot me Shefen për Politikë të Jashtme të Bashkimit Evropian, Federica Mogherini

Temë diskutimi do të jetë dialogu me Serbinë. Më pas, siç raporton “Radio Europa e Lirë”, Thaçi do të takohet me homologun serb Aleksandër Vuçiq. Po sot në Bruksel pritet që Komisioni Evropian të japë rekomandimin për liberalizimin e vizave për Kosovën.

Zëdhënësja e BE-së, Maja Kocijançiq ka thënë se në këtë takim do të diskutohet përparimi i arritur në zbatimin e marrëveshjes për normalizimin e marrëdhënieve, por edhe intensifikimi i punës për marrëveshjen gjithëpërfshirëse. Si zakonisht, para se të realizohet takimi midis presidentëve Hashim Thaçi e Aleksandar Vuçiq, pritet që të realizohen takime të ndara me Përfaqësuesen e Lartë, Federica Mogherini.

Delegacioni i Kosovës këtë herë do të udhëtojë në Bruksel në një përbërje shumë më të gjerë. Ky delegacion, i kryesuar nga presidenti Hashim Thaçi, do të ketë në përbërje edhe kryeministrin Ramush Haradinaj, kryetarin e Kuvendit Kadri Veselin, ministrin e Jashtëm, Behgjet e Pacollin dhe zëvendëskryeministrin Fatmir Limaj dhe pritet që të realizojnë një takim me Përfaqësuesen e Lartë të BE-së, Federica Mogherini.

Kurse në takimin me delegacionin nga Serbia, të cilit i prin presidenti Aleksandar Vuçiq, pritet që të marrë pjesë vetëm presidenti Hashim Thaçi me ekipin e tij. Që nga kërkesat e Bashkimit Evropian që dialogu të intensifikohet dhe përmbyllet me një marrëveshje gjithëpërfshirëse, në Prishtinë, por edhe në Beograd, janë zhvilluar konsultime të brendshme për qëndrimet dhe pozicionet që do të mbajnë palët në raport me marrëveshjen që po paralajmërohet.

Të dyja palët kanë paralajmëruar vendime e kompromise të vështira. Këto paralajmërime, nga opozita në Prishtinë nuk janë mirëpritur dhe janë përcjellë me kritika ndaj presidentit Thaçi. Sipas opozitës, paralajmërimet për vendime të vështira dhe kompromise mund të jenë të rrezikshme për Kosovën.

Ndërsa dialogu po hyn në një fazë më dinamike, në Prishtinë ka edhe përpjekje që si pjesë e ekipit të përfshihen edhe partitë opozitare, sado që ka një rezistencë të vazhdueshme nga opozita që të hyjë në këtë delegacion që po kryesohet nga presidenti Hashim Thaçi, pa një mandat paraprak nga Kuvendi i Kosovës.