Ivo Andriq: Projekti i zhdukjes së shqiptarëve – Dalja e ushtrisë serbe në Adriatik

Projekti i zhdukjes së shqiptarëve hartuar me 1939 nga shkrimtari nobelist serb Ivo Andriq:

Sipas pjeses se fshehte suplementare te Traktatit te Aleances midis Bullgarise e Serbise te 29 shkurtit te vitit 1912, Serbise iu njoh e drejta e marrjes se territorit turk te deriatehershem ne veri dhe ne perendim te malit te Sharrit. Ne lidhje me kete dispozite, e duke u perpjekur qe shtetit te vet t′i sigurojne daljen ne det, trupat serbe, me 15 nentor te vitit 1912, hyne ne Lezhe dhe, shkalle-shkalle, e pushtuan tere Shqiperine e Veriut deri ne Tirane e Durres. Ne “Tajmsin” e Londres, me 25 nentor, u botua deklarata e Pashiqit, se Serbia e kerkon Durresin me hinterlandin me te madh.

Formimi i Shqiperise autonome

Mirepo, Konferenca e Ambasadoreve ne Londer, me 20 dhjetor te vitit 1912, mori vendim per formimin e Shqiperise autonome, duke i dhene Serbise vetem te drejten e daljes tregtare ne detin Adriatik. Po kjo konference, me 20 mars te vitit 1913, vendosi qe Shkodra t′i jepet Shqiperise. Mali i Zi nuk e pranoi vendimin e fuqive te medha: Serbia e perkrahu qedrimin e Malit te Zi dhe i dergoi trupat e veta per ta forcuar rrethimin e Shkodres. Fuqite e medha (me 21 mars) vendosen te bejne demonstrimin detar, nga i cili u rezervua vetem Rusia. Kryqezoret austro-hungareze, angleze, franceze, gjermane e italiane, te tubuara afer Barit, i detyruan trupat serbe qe te terhiqen nga pozitat rreth Shkodres.

Bllokada e bregdetit te Malit te Zi

Me 10 prill, Fuqite e medha shpallen bllokaden e bregdetit te Malit te Zi, por qeveria malazeze e vazhdoi rrethimin e Shkodres, e cila kapitulloi me 20 prill. Mbreti Nikolla, megjithate, u detyrua te leshoje pe dhe, me 4 maj, me nje telegram qe ia dergoi ser Eduard Greit, fatin e Shkodres e la ne duart e Fuqive te Medha. Okupimi nderkombetar i Shkodres zgjati prej 5 majit 1913 deri ne fillim te Luftes Boterore.

II. NDARJA E SFERAVE TE INTERESIT NE SHQIPERI MIDIS SERBISE E GREQISE

Megjithese nen presionin e fuqive te medha, ne radhe te pare te Austrise, u detyrua te terhiqej nga Adriatiku dhe nga Shqiperia Veriore, Serbia nuk e humbte shpresen.

Ne deklaraten qe ishte shtojce e fshehte e Traktatit te aleances midis Greqise dhe Serbise, me 19 maj te vitit 1913, u ndane sferat e interesit midis Greqise e Serbise ne Shqiperine autonome sapo te formuar. Territori qe gjendet ne veri te grykes se lumit Seman ne det, pastaj buze ketij lumi deri ne gryken e Devollit, mandej buze Devollit deri ne malin e Kamjes – hynte ne sferen serbe te ndikimit. Pjesa jugore e Shqiperise, prej kesaj vije, hynte ne sferen greke te ndikimit. Ne rast trazirash ne Shqiperi, dy shtetet duhej te merreshin vesh per qendrimin qe do te merrnin.

Keto jane kerkesat maksimale qe i kemi paraqitur ne nje dokument me shkrim ndaj Shqiperise.

III. PAKTI I LONDRES DHE SHQIPERIA

Pakti i Londres, lidhur me 16 prill te vitit 1915 midis Frances, Britanise se Madhe, Rusise dhe Italise, kishte keto dispozita lidhur me Shqiperine:

Ne verejtjen e nenit 5 thuhej: Kater fuqite aleate do t′u ndajne tokat e Adriatikut te permendura me poshte Kroacise, Serbise e Malit te Zi (…). Ne Adriatikun e poshtem (ne viset qe e interesojne Serbine e Malin e Zi) tere bregdetin prej kepit te Plamkes deri ne lumin Dri me portet e rendesishme Splitin, Dubrovnikun, Kotorrin, Tivarin, Ulqinin e Shengjinin… Porti i Durresit do t′i dorezohet shtetit te pavarur mysliman Shqiperise.”

Ne nenin 6 thuhej: “Italia do t′i marre ne pronesi te plote Vloren, ishullin Sazan dhe, pervec ketyre, nje territor mjaft te gjere per mbrojtjen e tyre, do te thote pjesen midis lumit Vjosa ne veri e ne lindje dhe ne jug deri ne Himare.”

Ne nenin 7 thuhet: “Ne qofte se formohet nje shtet i vogel autonom dhe neutral i Shqiperise, Italia nuk do ta kundershtoje deshiren e Frances, te Britanise se Madhe e te Rusise, qe viset veriore dhe jugore te Shqiperise te ndahen midis Malit te Zi, Serbise dhe Greqise.”

“Italia do ta fitoje te drejten qe t′i udheheqe punet e jashtme te Shqiperise.”

Qe ne vitin 1915, fuqite e medha, pra, e pranuan parimin e ndarjes se Shqiperise dhe pranuan se ne Shqiperi kane interesat e veta Italia, Serbia dhe Greqia. Ndersa dy shteteve ballkanike u jepej e drejta e korrigjimit te kufijve, Italise i jepej Vlora dhe protektorati mbi Shqiperine e cunguar.

IV. SHQIPERIA NE KONFERENCEN E PAQES

Pikepamje e fuqive te medha

Ne Konferencen e paqes, fuqite aleate (Franca, Britania e Madhe dhe Shtetet e Bashkuara te Amerikes), per Shqiperine propozuan me pare, ne veri dhe ne lindje, ata kufij qe i kane caktuar ne Konferencen e Londres ne vitin 1913; ia njohen Italise sovranitetin e plote mbi Vloren dhe prapavijen e nevojshme dhe ia dhane Italise mandatin per administrimin e shtetit te lire shqiptar nen kontrollin e Lidhjes se Kombeve. (Memorandumi i 9 dhjetorit te vitit 1919)

Pikepamja jone – (Kunder mandatit te Italise. Per Shqiperine e lire. Argumentet per korrigjimin e kufirit dhe per marrjen e Shkodres dhe te Shqiperise Veriore).

Per pergjigjen tone te 8 janarit te vitit 1920, ne e kundershtuam propozimin qe Italise t′i jepej mandati mbi Shqiperine, duke theksuar se kjo do te ishte perseritje e rastit te Bosnjes e Hercegovines. “Kjo zgjidhje, thuhej ne pergjigjen tone, do te krijonte ne favor te Italise kufirin ofensiv kunder shtetit tone, i cili do te ishte i privuar nga mjetet per mbrojtje. Kjo do te ishte, nje fare dore, perparesi ofensive, por edhe mbeshtetje tjeter e persosur strategjike.

Ne kemi kerkuar, per shkaqe ekonomike dhe strategjike, qe te behet korrigjimi i kufijve ndaj nesh (ne rrjedhen e mesme te Drinit, ne Bune dhe ne lidhje me fiset e Kelmendeve dhe te Kastrateve), qe i ka caktuar Konferenca e Londres e vitit 1913. Perpos ketij korreksioni, delegaconi yne ka deklaruar se zgjidhja me e mire eshte qe Shqiperia te behet shtet i pavarur ne kufijte e vitit 1913 dhe me administrate autonome.

Ne rast se nuk do te pranohej kjo zgjidhje, ose ne qofte se pjesa jugore e Shqiperise do t′u takonte shteteve te tjera, Delegacioni yne do te kerkoje per ne pjesen veriore te Shqiperise deri ne Dri. “Shteti yne ka te drejta te vjetra karshi ketyre viseve, thuhet ne memorandumin tone. Shkodra ka qene kryeqyteti i mbreterve serbe. Populli yne ka derdhur lumenj gjaku per Shkodren, sidomos ne luften e vitit 1913, e cila i kushtoi Serbise shume mijera ushtare te saj e Malit te Zi nje te treten e ushtrise se tij. Per t′i plotesuar deshirat e Fuqive te Medha, trupat serbe e malazeze e zbrazen ne vitin 1913 Shkodren dhe Shqiperine Veriore. Austria duke e mobilizuar ushtrine, u kercenua me lufte. Shkodra mund t′i takonte Malit te Zi, sikur te kishte pranuar qe Llovqenin t′ia leshonte Austrise, ose qe te neutralizohej. Por, Mali i Zi nuk pranoi t′ia leshonte Austrise kete pozite te rendesishme strategjike.”

Lugina e Drinit dhe Shkodra perbejne nje teresi gjeografike dhe ekonomnike me Malin e Zi dhe viset kufitare te Serbise. Per Serbine e Mesme dhe Malin e Zi, lugina e Drinit eshte e vetmja rruge e drejtperdrejte dhe me e shkurter per Adriatik. Hekurudha e rendesishme Danub – Adriatik duhet te kaloje neper luginen e Drinit. Konferenca e Ambasadoreve e Londres ne vitin 1913 ia ka pranuar Serbise te drejten e daljes ne det.”

“Shkodra eshte ne lidhje edhe me lumin Buna, e cila ia hap tregtise malazeze rrugen e natyrshme per ne det. Qysh me Traktatin e Berlinit, Mali i Zi e gezon te drejten e lundrimit te lire ne Bune. Liqeni i Shkodres, ne pjesen me te madhe, i takon Malit te Zi. Per shkak te pakujdesise turke, tokat me te mira malazeze ende jane te permbytura nga uji i liqenit te Shkodres. Prandaj, shtetin tone, ne masen me te madhe, e intereson rregullimi i Bunes dhe i Drinit, jo vetem per shkak te lundrimit neper Bune, por edhe per arsye se ne kete menyre do te thaheshin 12 deri 20000 hektare toke shume pjellore dhe po aq do te bonifikoheshin. Dy te tretat e kesaj toke i takojne Malit te Zi.

Pikepamja italiane.

(Sipas memorandumit te 10 janarit te vitit 1920)

Italia kerkon nga Lidhja e Kombeve mandatin qe ta administroje shtetin e pavarur shqiptar.

Kufijte shqiptare ne veri dhe ne lindje do te jene ata qe kane qene caktuar ne Konferencen e Londres. Kufiri jugor do te jete objekt shqyrtimi.

Qyteti i Vlores do t′i jepet Italise ne sovranitet te plote me prapavijen e nevojshme per mbrojtjen e saj dhe per zhvillimin ekonomik.

Aleatet pranojne qe Shkodra dhe Shqiperia Veriore t′i bashkohen Jugosllavise.

Duke propozuar nje zgjidhje te pergjithshme te ceshtjes se Adriatikut, e ne lidhje me dorezimin e Rijekes Italise, Klemanso, ne cilesine e kryetarit te Konferences se Paqes, me 13 janar te vitit 1920, u tha Pashiqit e Trumbiqit: “Pra, Shteti i Serbeve, i Kroateve dhe i Slloveneve do te ngritet ne kulmin e fuqise se vet, ani edhe kur ta kete Shkodren, Drinin dhe Shengjinin e Medovanit.”

Niti e pat pranuar kete, me kusht qe Italia ta mbante Vloren dhe ta merrte mandatin mbi Shqiperine.

Pergjigjja jone e fundit Konferences se Paqes

Ne pergjigjjen tone te fundit Konferences se Paqes, me 14 janar te vitit 1920, ne kemi parashtruar perseri qendrimin se zgjidhja me e mire do te ishte qe administrata e Shqiperise, ne kufijte e caktuar ne vitin 1913, t′i besohet qeverise lokale autonome, pa ingjerenca te asnje fuqie te huaj. E ne qofte se kjo zgjidhje nuk pranohet, por vendoset qe pjese te territorit shqiptar t′u jepen shteteve te tjera, Delegacini yne do te kerkoje pjesen e Shqiperise Veriore (duke paraqitur nje harte me kufirin e shenuar), per te cilen premtoi regjim autonom.

Pikepamja e te ndjerit Pashiq

Kur dukej si e sigurt se aleatet do ta lejonin Italine qe te perforcohej ne Shqiperine e Mesme, kryetari i Delegacionit tone, Pashiq, ne mbarim te vitit 1919, e informoi qeverine ne Beograd se kishte ardhur casti qe, te shtrenguar nga rrethanat, ta ndryshonin politiken tone ndaj Shqiperise. Ne ate leter thuhej: “Pasi, per shkak te depertimit te Italise dhe te perkrahjes se saj nga ana e fuqive te medha, nuk mund ta kthejme ne Shqiperi gjendjen qe ishte para evakuimit te ushtrise sone dhe ne kohen e pushtetit te Esad Pashes; pasi fuqite e medha po duan ta zbatojne Marreveshjen e Londres dhe Shqiperia nuk do te jete ajo qe ne e kemi kerkuar dhe aleatet do t′ia japin Italise Vloren me interland dhe protektoratin mbi nje pjese te Shqiperise, ne keto rrethana, duhet te kerkojme kufij te tjere me te mire me territoret shqiptare qe do te jene nen protektoratin e Italise.”

“Minimumi qe do te pranojme nga aleatet eshte ky: kufiri buze Drinit te Zi deri te bashkimi me Drinin e Bardhe e prej aty buze Drinit deri ne det.”

“Ne duhet te kerkojme maksimumin, ne menyre qe Italia te marre sa me pak. Ky maksimum i pretendimeve tona do te ishte: lumi i Matit deri ne burimin e tij e prej andej drejt nga lindja deri te Drini i Zi. Pra, Mati dhe Drini do te ishin kufijte tane me protektoratin italian.”

VI. PUSHTIMI ITALIAN I SHQIPERISE PAS LUFTES DHE TERHEQJA DEFINITIVE PAS MOSSUKSESIT TE VLORA

Pas mbarimit te luftes, ne baze te nje vendimi ushtarak te aleateve, trupat italiane e pushtuan tere territorin e Shqiperise, madje edhe ate pjesen veriore, e cila na ishte dhene me Paktin e Londres. Vetem Shkodra kishte mbetur nen pushtetin e perbashket te trupave franceze dhe italiane.

Per shkak te qendrimit armiqesor qe kishte atehere Italia ndaj shtetit te Serbeve, te Kroateve e te Slloveneve, ne e konsideronim kete pushtim ushtarak italian te Shqiperise rrezik me te madh per ekzistencen tone. Ne token shqiptare u zhvillua nje lufte e rrepte midis nesh dhe Italise. Italianet atehere e iniciuan ceshtjen malazeze dhe ate maqedonase, si dhe idene e Shqiperise se Madhe deri ne Kacanik. Ne zhvilluam kunder tyre aksione here te fshehta, here te hapeta, duke blere me para parine shqiptare dhe duke proklamuar idene e “Shqiperise se pavarur” dhe “Ballkani popujve ballkanike”.

Pakenaqesia e popullsise shqiptare, per te cilen e kemi perkrahjen edhe ne, i detyroi italianet qe, ne fillim te vitit 1920, t′i terhiqnin trupat e tyre nga viset e brendshme te Shqiperise dhe te ndaleshin vetem rreth Vlores, prej nga, ne qershor te po atij viti, u detyruan te terhiqen dhe te lidhin me qeverine e Tiranes nje marreveshje per evakuimin e tyre nga tere territori shqiptar, pervec ishullit te Sazanit.

Evakuimi nga Shqiperia u be, pra, ne saje te rezistences se organizuar te shqiptareve, por nuk duhet harruar se Italia, ne ate kohe ishte politikisht edhe ushtarakisht shume e dobet. Edhe sot ka shqiptare qe mendojne se kur te donin do te mund t′i debonin italianet nga Shqiperia.

Ky vetebesim eshte fatal per ta, sepse nuk po e shohin se Italia fashiste e sotme nuk eshte ajo qe ishte ne vitin 1920 nen qeverine parlamenare te Nitit, te Gjolitit dhe te Faktes.

VII. SHQIPERIA PARA KONFERENCES SE AMBASADOREVE

Meqenese me evakuimin e trupave italiane nga Shqiperia situata ne terren ishte spastruar, Konferenca e Ambasadoreve, ne nentor te vitit 1921, mund te merrte vendim per njohjen e Shqiperise si shtet i pavarur dhe sovran. Ne vend te premtimeve te meparshme lidhur me Vloren dhe mandatin mbi Shqiperine, Fuqite e Medha ia njohen Italise vetem interesin e saj special per ruajtjen e pavaresise shqiptare. Shqiperia u pranua edhe ne Lidhjen e Kombeve, me shprese se kjo do ta siguronte edhe me teper pavaresine e saj.

Para Konferences se Amasadoreve provuam kot edhe nje here qe ta fitonim te drejten e korrigjimit te kufirit ne drejtim te Shkodres dhe ne drejtim te Drinit, duke theksuar per Shkodren shkaqet historike e per Drinin shkaqet ekonomike dhe ato te komunikacionit. Eksperti francez ne Konference, Larosh, na ngushelloi keshtu: “Qeveria mbreterore ka gabuar qe, ne kohen e vet, nuk e ka pranuar propozimin per ndarjen e Shqiperise. Pashiqi qe pajtuar me kete, por qeveria e Beogradit pat refuzuar”. Qe te mos i lejonim italianet ne Vlore, ne u detyruam te heqim dore nga Shkodra dhe nga kufijte deri ne Dri.

Meqenese ne e perkrahnim gjithnje idene per mosndarjen e territorit shqiptar, qe ishte caktuar ne vitin 1913, si dhe pavaresine e Shqiperise, do te mund te supozohej se kjo zgjidhje e Konferences se Ambasadoreve ishte e kenaqeshme per ne. Nderkaq, kjo nuk eshte keshtu. Veshtiresite ne marredheniet tona me Shqiperine, si dhe ne marredheniet tona me Italine per shkak te Shqiperise po rendohen me tutje edhe pas shpalljes se Shqiperise shtet i pavarur dhe anetare e Lidhjes se Kombeve.

Republika e Mirdites

Ndersa Konferenca e Ambasadoreve po vendoste per kufijte e Shqiperise dhe per organizimin e pavaresise se saj, nga gjysma e vitit 1921, ne nenshkruam me parine e Mirdites marreveshjen per bashkepunim. Ishte parapare formimi i shtetit te lire te Mirdites, te cilin do ta mbronin forcat ushtarake te SKS-se dhe interesat e se ciles ne boten e jashtme do t′i perfaqesonte qeveria e Beogradit. Qeveria e Tiranes e shtypi kete levizje e ne u akuzuam dhe u denuam para Lidhjes se Kombeve.

VIII. PAKTI I ROMES, PASHIQI, MUSOLINI DHE SHQIPERIA

Pakti i Romes, i janarit te vitit 1924, per nga fryma e vet, ua imponoi Romes e Beogradit respektimin e pavaresise dhe parimin e mosperzierjes ne punet e brendshme te Shqiperise, si dhe informimin e ndersjelle mbi ngjarjet ne Shqiperi.

Nderkaq, kjo nuk qe pengese qe Qeveria italiane, ne qershor te vitit 1924, ta ndihmonte kryengritjen e Fan Nolit kunder Ahmet Zogut e as qeveria jone, ne dhjetor po te atij viti, t′ia bente te mundshme Ahmet Zogut, qe, nga territori yne, te futet ne Shqiperi per ta marre pushtetin. As Roma, as Beogradi, nuk munden t′u benin balle intrigave dhe kerkesave te “miqve” te vet shqiptare, qe kerkonin ndihme per ta mbajtur pushtetin ose per te ardhur ne pushtet dhe qe premtonin besnikeri e bashkepunim, kurse ne rastin e pare e nderronin orientimin.

VIII. PAKTI I TIRANES DHE GJENDJA QE KRIJOI AI

I ndjeri Pashiq, duke u dhene udhezime perfaqesuesve tane per pune ne Shqiperi, u thoshte: ne duam qe Shqiperia te jete e pavarur, por e dobet dhe e parregulluar. Koha ka treguar se kjo ishte e pamundshme te qendronte. Shqiperia e dobet dhe e parregulluar patjeter do te kerkonte ndihme e mbrojtje atje ku mund t′i gjente keto. Regjimi i rrezikuar nga Italia, na drejtohej neve, e regjimin te cilin donim ta permbysnim ne, kerkonte mbrojtje nga Italia.

Shqiperia e dobet dhe e parregulluar, ne vitin 1926, kerkoi mbrojtje e ndihme nga Italia. Ahmet Zogu se pari mori garanci per regjimin e vet, e pastaj, ne vitin 1927, pranoi te lidhe Aleancen ushtarake per 20 vjet, mori me qindra e qindra miliona lireta per pune botore, ia nenshtroi plotesisht Shqiperine Italise ne pikepamje ekonomike e financiare, pranoi shume instruktore italiane. U krijua, pra, nje raport qe i ngjante shume atij protektorati, kunder te cilit ne luftonim ne Konferencen e Paqes.

Rreziku me i madh qe viteve te fundit na vinte nga Shqiperia ishin organizimi ushtarak, fortifikimet ushtarake dhe aksioni irredentist. Gjithkund e shihnim rrezikun nga aksioni italian dhe ate “kufirin ofensiv” kunder te cilit kishim luftuar para aleateve ne Paris, kur ata propozonin qe Italise t′i jepej mandati ne Shqiperi.

Eshte me interes te permendim ne kete vend se vetem ne kemi protestuar dhe kemi luftuar kunder nderhyrjes se Italise ne Shqiperi dhe ne Ballkan. Asnje shtet tjeter ballkanik nuk na perkrahu ne kete pikepamje. Dy fuqite detare mesdhetare, Franca dhe Anglia, nuk kundershtuan mbylljen e detit Adriatik. Per me teper, Osten Cemberlen, ne takimin me Musolinin ne Livorno, ne vitin 1926, e dha pelqimin per Paktin e Tiranes. E te gjithe perfaqesuesit franceze ne Tirane gjithnje e keshillonin mbretin Zog qe te mos hynte ne konflikt me italianet.

IX. PAKTI ITALO-JUGOSLLAV I MIQESISE I 25 MARSIT 1937

Italia e Jugosllavia, duke ndjekur politike miqesore njera me tjetren, mund te merren vesh ne lidhje me Shqiperine, ne kete baze: Italia ka interesin e vet jetesor ne Vlore; kjo pjese e bregdetit shqiptar nuk ben te rrezikohet nga ne; ne duhet ta kuptojme kete interes dhe ta respektojme. Interesi jetesor i Jugosllavise eshte qe te mos jete e rrezikuar ne kufirin e Shqiperise me Serbine Jugore as me Kosoven (e banuar me shqiptare) e as me Shkodren dhe Malin e Zi. Pa dyshim se kjo eshte marre parasysh ne protokollin e fshehte te Paktit te Miqesise kur eshte parapare se do te ndalet fortifikimi i metejshem ne zonat e Librazhdit e te Milotit. Sa i perket aksionit ekonomiko-financiar ne Shqiperi, ne nuk kemi as nuk deshirojme te investojme fare mjetesh te posacme. Italianet, pra, mbeten pa konkurrence dhe pa verejtje nga ana jone, kuptohet me kusht qe te mbeten ne kufijte e obligimit tjeter te fshehte, qe e kane marre ndaj nesh para dy vjeteve se ne pikepamje politike, ekonomike ose financiare nuk do te kerkojne kurrfare dobish speciale qe do ta komprometonin ne menyre te drejtperdrejte ose te terthtorte pavaresine e shtetit shqiptar.

Ne kete menyre, Pakti i Miqesise, i 25 marsit 1937, krijoi nje “modus vivendi” te durueshem midis nesh dhe Italise ne terrenin shqiptar, ku, viteve te meparshme, kishim aq shume konflikte dhe mosmarreveshje.

Eshte ceshtje tjeter se sa ne Shqiperi do te mund t′u bente balle ky qetesim sprovave te ndonje situate me te rende e me te nderlikuar ne detin Mesdhe ose ne Ballkan.

X. RUAJTJA OSE NDRYSHIMI I STATUS KUOS

Pavaresia e Shqiperise eshte zvogeluar, por nuk eshte shuar

Pavaresia e nje shteti ndaj botes se jashtme gjithmone eshte nocion relativ. Duke marre parasysh edhe rrethanat, kjo pavaresi eshte me e plote ose eshte e zvogeluar. Per Shqiperine sot nuk mund te thuhet se politika e saj e brendshme dhe e jashtme eshte e pavarur nga Italia. E megjithate, ne bashkesine nderkombetare, Shqiperia konsiderohet shtet i pavarur. Nga aspekti juridik nderkombetar, bregdeti shqiptar nuk eshte italian, por eshte nen sovranitetin e nje shteti ballkanik. Italia ende nuk ka shkelur ne Ballkan. Ajo ka sovranitetin e vet ne nje pjese te territorit te Zares, por kjo me nuk i jep mundesi per zhvillim te metejshem. Italia ushtron ndikimin e vet ne Shqiperi, por nuk ka liri aksioni si ne territorin e vet. Shqiptaret, megjithate, e kundershtojne nderhyrjen e saj, i shkaktojne veshtiresi, e ngadalesojne.

“Ballkani popujve ballkanike”

Politika tradicionale e Serbise eshte “Ballkani popujve ballkanike”. Ky parim, ne kohen e vet, eshte perdorur ne lufte kunder Perandorise Otomane dhe Monarkise Austro-Hungareze. Jugosllavia e perdori me sukses kete kunder dispozitave te Paktit te Londres, i cili fuste Italine ne Dalmaci dhe ne Shqiperi.

Ne aplikimin e ketij parimi, ne kemi pare gjthmone garancine me te mire per paqe ne Ballkan, per bashkepunim midis popujve ballkanik, per zhvillimin normal te popujve ballkanike. Prania e nje fuqie te madhe ne Ballkan eshte dere e hapur per intriga e pushtime.

Ekspansioni i Italise

A eshte e mundur qe Italia, duke u bere zoteruese sovrane e Shqiperise se Mesme dhe Jugore, te mbetet vetem ne ate brez te ngushte bregdetar? Ne nuk kemi besuar para 20 vjeteve, kur fuqite e medha ia dhuruan Italise Vloren me hinterlandin. Aq me pak mund te besojme sot, kur Italia po tregon aq dinamizem dhe guxim ne politiken e vet te jashtme.

Nje precedent i rrezikshem

Marrja e nje pjese te territorit ballkanik nga ana e nje fuqie te madhe jashteballkanike, pa kurrfare baze etnike, per te gjithe popujt ballkanike, pra, edhe per ne, eshte nje precedent i rrezikshem. Fuqite e tjera te medha, nga drejtimet e tjera, mund te paraqiten me pretendime te ngjashme. Rasti i Italise ne Shqiperi eshte posacerisht i rrezikshem per ne, sepse me Paktin e Londres, me te cilin Italise iu njoh per here te pare Shqiperia jugore, iu njoh edhe Dalmacia veriore. Precdenti per ngjalljen e dispozitave te Paktit te Londres ne nje sektor te Ballkanit e hap deren edhe per ngjalljen e dispozitave te tjera.

Ndarja e Shqiperise

Me rastin e vleresimit te tere kesaj ceshtjeje, duhet te kemi parasysh se ne cdo menyre duhet te shikojme qe t′i shmangemi cdo konflikti qofte te fshehte qofte te hapet me Italine. Gjithashtu duhet ta evitojme pushtimin e tere Shqiperise nga ana e Italise se ne kete menyre do te na rrezikonte ne vendet me te ndjeshme – ne Boke te Kotorrit dhe ne Kosove.

Duke marre parasysh te gjitha keto qe thame me siper, ndarja e Shqipeise do te mund te vinte ne konsiderim per ne vetem si nje e keqe e domosdoshme dhe e paevitueshme, te ciles nuk do te mund t′i benim balle, dhe si nje dem i madh nga i cili duhet te nxjerrim aq dobi sa eshte e mundshme, do te thote nga dy te keqija duhet ta zgjedhim ate qe eshte me e vogel.

Kompensimet tona

Keto kompensime gjenden ne materialin e perpunuar para 20 vjetesh, kur shtrohej ceshtja e ndarjes se Shqiperise.

Maksimumi qe kemi kerkuar ne ate kohe ishte kufiri qe do te shtrihej buze Matit e Drinit te Zi dhe qe do te na jepte sigurine strategjike te Malit te Zi dhe te Kosoves. Gjithashtu duhet t′i siguroje luginat e liqenet te Ohrit dhe te Prespes, duke perfshire Pogradecin dhe fshatrat sllave te Malit te Thate, si dhe ato midis Prespes e Korces.

Marrja e Shkodres, ne kete rast, do te kishte rendesi te madhe morale dhe ekonomike.

Kjo do te na mundesonte zhvillimin e punimeve te medha hidroteknike dhe perfitimin e tokes pjellore per ushqimin e Malit te Zi. Shqiperia Veriore, ne kuadrin e Jugosllavise, do te mundesonte krijimin e lidhjeve te reja te komunikacionit te Serbise Veriore e Jugore me Adriatikun.

Me ndarjen e Shqiperise do te zhdukej qendra terheqese per minoritetin shqiptar ne Kosove, i cili, ne nje situate te re, do te asimilohej me lehte. Ne, eventualisht, do te kishim edhe 200000 deri 300000 shqiptare me teper, por keta jane, te shumten, katolike, marredheniet e te cileve me shqiptaret myslimane nuk kane qene kurre te mira. Shperngulja e shqiptareve ne Turqi gjithashtu do te behej ne rrethana te reja, sepse nuk do te ekzistonte kurrfare aksioni me i forte per pengimin e saj.

Beograd, me 30 janar 1939

Drogën e bëjnë bashkë, i ndajnë paratë bashkë dhe kur e kapin të huajt, këta pasi prishin provat, sulmojnë njëri-tjetrin

Në të gjitha rastet e kapjes së drogës në Shqipëri, politikanët sulmojnë njëri-tjetrin për pronësinë e saj. Por kjo ndodh vetëm kur atë e sinjalizojnë sherbimet e huaja dhe pasi këta i prishin provat, sulmojnë njëri-tjetrin me synimin që të shkaktojnë tymnaja dhe asnjëherë nuk rezulton të kapet Bosi i madh.. kapen ca shoferë e magazinierë dhe vetëm kaq. Çudia më e madh zgjat shumë pak kohë. Shoferët dhe magazinierët në rastin më të keq bëjnë ca muaj burg dhe kaq

Kështu po ndodh edhe tani me rastin flagrant të 613 kg që erdhën nga Kolumbia. Eksponentët kryesorë të politikës që nga presidenti, e shoqja, dashnorja e deri tek Rama e Xhafa, pa harruar edhe mantenutën e tyre Lulin u nguten ta hedhin fajin tek njëri-tjetri, por gjithnjë pasi i kishin prishur provat..

Edhe personi përgjegjës që ishte pritësi i dokumentuar i drogës shpejtoi të deklaronte nga Gjermania përmes mediave të politikës se ai nuk ishte peshku por bretkosa. Dhe pastaj si rastësisht deklaroi që nuk votonte kurrë dhe se ishte njeri jo politik. E tha këtë si struci duke “futur kokën në tokë dhe duke lënë bythët jashtë” pasi është politika që i ka dhënë grante financiare për të ndërtuar magazinat dhe frigoriferët për të “strehuar” drogën..

Unikal në deklarimet e tij është pastaj kapobanda e politikës, Sali Berisha i cili përmes të famshmit “qytetar dixhital” numeron 7 fakte qe ispas tij rendojne akzuat per kreun e qeverise. Berisha rendit edhe 7 pyetje te forta qe presin pergjigje, duke theksuar se “Nga përgjigja e këtyre pyetjeve çdo njeri do mund te kuptoj se cili ishte klani politik qe priste drogën nga Kolumbia!”.

Postimi i Berishes

Në radarët e drogë ‘Xibraka bis’, përsëri Rama dhe Olsi i tij!

Të dashur miq, kapja e 613 kg kokainë dy ditë më parë në portin e Durrësit ishte lajm kryesor botëror. Natyrisht e gjithë vëmendja ishte se kush ishte klani politik garant i drogës. Atë ditë në drekë publikova statusin me titull, jo rastësisht, por me bindjen më të thellë ‘Xibraka bis’.

Statusin e mbylla duke theksuar:

“Një sasi e tillë rekord kokaine me vlerë prej 180 milionë dollarësh nuk leviz kurrë për një destinacion të caktuar pa garanci madhore politike, kështu që prapa Arbri Garden fshihen klane dhe lidhje që shkojnë në nivelet më të larta të ekzekutivit shqiptar!”

Çdo ore e dite publiku shqiptar kërkonte te dinte kush ishte klani politik qe priste drogen. Sikundër për çdo njeri qe ndoqi komunikatën e policisë, ne te cilën thuhej se u shoqërua droga ne magazinën e Arbri Garden dhe u arrestuan shoferi dhe njw punëtor, ishte e qartw se bosët politike u mbrojtën.

E vërteta është se qe ne orët e para informacionet u referoheshin si me te mundshme tre klaneve qeveritare. Mirëpo mbasditen e datës 28 shkurt dhe veçanërisht te nesërmen, Durrësi, Shijaku e Tirana gumëzhinin se klani politik i asaj ngarkese ishte fiks Olsi dhe Edi Kristaq Rama. Ndonëse thuhet se ku ka zë nuk është pa gjë, vetëm gumëzhitja nuk mjaftonte për një akuze te mirëqene!

Ne fakt shume shpejt gumëzhimës nisen t’i shtohen fët e fët njëra pas tjetrës fakte tronditëse dhe kokëforta qe tashme tejkalonin jehonën e saj dhe flisnin për te njëjtat lidhje politike si ne rastin e Xibrakes. Po shtoj këtu se mburoja politike për futjen e drogës dhe fabrikës se miellit ne rastin e Xibrakes funksionoi shume mire, por shërbimet gjermane me mjetet e tyre zbuluan vendndodhjen e saj.

Le te kthehemi tani ne rastin e ‘Xibraka bis’ dhe t’i analizojmë me radhe zhvillimet.

1- Ne mëngjesin e dt 28 shkurt, Fatmir Xhafa deklaroi se droga u kap ne një aksion te policisë ne bashkëpunim me partneret ndërkombëtare. Me këtë deklarate Xhafa pohoi kështu se policia vërtet prishi aksionin pasi kapi miellin, shoferin e punëtorin e magazinës, dhe njëlloj si ne rastin e Xibrakes amnistoi garantët pronaret e vërtet te mallit.

2- Pas Xhafes, Rama nxori Policinë e Shtetit, e cila me gojën e Veliut te Xhafës përgënjeshtroi ministrin Xhafa dhe deklaroi se Policia se bashku me doganën zbuluan drogën e shoqëruan ne magazinën e Arbri Garden dhe arrestuan punëtorin dhe shoferin, me fjale te tjera mbrojtën klanin politik.

3- Edi Rama paradite heshti si fija e barit. Pas një konsulte te gjate ne kryeministri ai habiti opinionin kur mashtroi duke deklaruar se droga u kap vetëm nga policia shqiptare pa njoftim nga askush madje edhe pa doganën shqiptare. Jo te pakte ishin ata qe menduan se me ketë deklarate Rama po rrihte gjoksin për suksesin. Ne fakt qëllimi ishte tjetër.

Rama mohoi njoftimin e partnereve vetëm e vetëm qe te mos mund te akuzohej se u prishen me qellim provat e hetimit dhe u varros mundësia për te zbuluar klanin politik te tij dhe Olsit te lidhur me ngarkesën. Pra deklarata e tij duhej vetëm e vetëm për te justifikuar prishjen e provave dhe hetimit qe kishte si qellim kryesor mbrojtjen e garantit politik. Me një fjale, sipas tij policia nuk kishte njoftim dhe e kapi ne një kontroll rutine, kështu qe nuk kishte si te dinte se kush po e priste drogën. Ndryshe, po te ishte njoftuar me pare per ngarkesën, atëherë do merreshin te gjitha masat dhe do punohej për pritësit e saj politik, por te paktën malli nuk na shpëtoi?!

4- Deklarata e Edi Rames ne Sofje ku tha se e kapem vete drogën, madje dhe se nuk e kapen vende anëtare te BE, tregon se kaq shume i digjte Rames prishja e provave dhe hetimit nga policia, sigurisht me urdhër te tij, saqë detyrohej te bënte dudumin dhe, me deklaratën e tij, sikur lutej mos kujtoni se droga lidhet me vëllanë tim dhe me mua. Ja e kapem ne nuk na shpëtoi, përndryshe nuk do t’a kapnim vete!

5- Po kështu, implikimin e Rames dhe te Olsit e mbështet dhe fakti se një nga lajmet e para qe përhapen me tellallët e tyre për te lare duart me drogën ishte se destinacioni i kokainës nuk ishte Shqipëria, por Gjermania. Qesharake! Qe Shqipëria nuk mund te ishte treg i 613 kg Kokaine ketë e dine edhe bufi, por qe kokaina ishte nisur nga Kolumbia direkt për ne Shqipëri këtë e faktoi komunikata e Ushtrisë Kolumbiane qe thotë se kishte njoftuar autoritetet shqiptare dhe sipas saj vete kapja e drogës ishte një aksion i përbashkët. Ngarkesa e drogës nuk ishte nisur për ne Gjermani, jo se aty nuk ka porte apo se gjermanet nuk konsumojnë banane, por vetëm e vetëm sepse aty nuk kishte dhe nuk ka klane politike ne krye te ekzekutivit qe garantojnë shkarkimin e sigurte te saj!

6- Qe Rama dhe Olsi janë garantët e drogës këtë e dëshmon dhe detyrimi qe Rama i beri Xhafes te lëpije ate qe kishte deklaruar ne mëngjes se droga u kap me bashkëpunim ndërkombëtar. Ai mbasdite detyroi Xhafen te perserise si papagall deklaratën e Rames për te fshehur me çdo kusht aktin kriminal te prishjes se gjurmëve dhe hetimeve, si ne rastin e Xibrakes kur vëllai i Rames përcolli jashtë vendi Genti Xhixhen. Rames i duhej me çdo kusht mashtrimi se ‘nuk dinim gjë dhe se Kokaina u kap aksidentalisht’.

7- Një fakt tjetër qe dëshmon se Rama dhe Olsi janë klani politik i ngarkesës është edhe përpjekja e tij sa banale aq dhe mjerane, me te cilën, njëlloj si i mbyturi qe kapet pas fijes se barit, Rama dhe Olsi përpiqen te mbrohen me origjinën nga Tropoja te menaxherit te Arbri Garden, madje te paraqesë atë si lidhje te PD.

Ky argument dëshmon se Rama është ne një hall te madh dhe nga marrëzia akuzon veten.

Rolin e plote ne këtë afere te kompanisë Arbri Garden Cekaj, ku drejtohej ngarkesa me kontenierin me banane ku ishte fshehur droga, do t’a zbardhe dhe duhet t’a zbardhe patjetër drejtësia.

Por fakti qe Edi Rama për te shpëtuar lëkuren kërkon te shesë kryetar te PS te Tropojë apo ndonjë individ qe kane marshuar ne mitingje me buste te Enverit si te afert me PD, e akuzon ate dhe fakton se ai dhe Olsi janë jo vetëm te përfolurit kryesor i aferës ‘Xibraka bis’ por te akuzuarit kryesor te kësaj afere!

Duke përfunduar ftoj çdo shqiptar, qe për t’u bindur se Rama dhe Olsi i tij janë si ne rastin e Xibrakes dhe ‘Xibrakes bis’ klani i kokainës ne Shqipëri, te shtroje pyetjet:

– Pse Fatmir Xhafa deklaroi se operacioni u krye se bashku me partneret tanë dhe mbasdite deklaroi te kundërtën. Kush e detyroi?

– Pse policia përgënjeshtroi ministrin e vet?

– Kush e urdhëroi policinë te nxjerre gënjeshtar Xhafen?

– Pse Edi Rama deklaroi ne Tirane dhe Sofje se operacionin e kryem vetëm pa partneret ndërkombëtare? Ndërkohe qe Marina Kolumbiane deklaroi se policia shqiptare ishte njoftuar për ngarkesën qe ne momentin e nisjes nga Kolumbia për ne Shqipëri dhe se operacioni ishte i përbashkët?

– Pse mohon dogana shqiptare informacionin e marre sipas prokurorisë shqiptare nga dogana italiane për kontenierin e drogës dhe deklaroi se zbulimi i kokainës ishte operacion i saj me policinë shqiptare?

– Kush e urdhëroi te fshehe informacionin dhe pse u dha ky urdhër?

– Dhe se fundi, çfarë fshihet prapa duelit polici – dogane për meritën e zbulimit te drogës?

Nga përgjigja e këtyre pyetjeve çdo njeri do mund te kuptoj se cili ishte klani politik qe priste drogën nga Kolumbia! sb

SHBA-ja dhe Perëndimi do t’i ndëshkojnë autorët e sulmeve kimike në Siri

Shtetet e Bashkuara dhe fuqitë botërore kanë premtuar se do të nisin “një përgjigje të ashpër”, kundrejt përgjegjësve të supozuar për sulmet me gaz toksik në Gutën Lindore. Në këtë zonë të Sirisë kanë vdekur qindra civilë vetëm në javët e fundit

Këto paralajmërime kanë ardhur pasi shefi për të Drejtat e Njeriut në Kombet e Bashkuara, Zeid Ra’ad Al Hussein, ka thënë më 2 mars se vrasjet e civilëve në Guta dhe çdokund tjetër në Siri, “janë të njëjta me krime të luftës dhe protencialisht krime kundër njerëzimit”.

Në një bisedë telefonike më 2 mars, presidenti amerikan, Donald Trump dhe kancelarja gjermane, Angela Merkel janë pajtuar që qeveria e presidentit sirian Bashar al-Assad të “mbahet përgjegjëse”, është thënë përmes një deklarate nga zyra e kancelares gjermane.

“Kjo do të zbatohet për përdorimin e armëve kimike nga regjimi i Assadit, për sulmet e saj kundër civilëve dhe për bllokimin e ndihmës humanitare”, është thënë pëmes një deklarate.

Në një bisedë të ndarë, presidenti Trump dhe ai francez, Emmanuel Macron kanë premtuar se do nuk do të këtë “mosndëshkim” për ata që janë përgjegjës, nëse ka pasur përsëri përdorim të armëve kimike, ka njoftuar presidenca franceze.

Macron, “ka theksuar se do të ketë përgjigje të ashpër në koordinim me aleatët tanë amerikanë, në rast të dëshmisë së ka pasur përdorim të armëve kimike që kanë shkaktuar vdekjet e civilëve”, është thënë në deklaratë.

“Franca dhe Shtetet e Bashkuara nuk do të tolerojnë pandëshkueshmërinë”, është thënë ndër të tjera. Vëzhguesit e pavarur dhe banorët kanë raportuar për disa sulme të supozuara me gaz klori në Gutan Lindore në muajin e fundit.

Trump pati udhëruar bombardime masive në Shayrat të Sirisë, në prillin e vitit të kaluar, pas raportimeve për sulmin me gaz sarin në zonën e Khan Sheikhun, në të cilin kanë vdekur afro 100 civilë. Në atë kohë presidenti amerikan pati thënë se çdo përdorim i armëve të tilla të ndaluara do të përballet me një përgjigje të ngjashme.

Gjatë kësaj jave, Uashingtoni i ka kërkuar Këshillit të Sigurimit të OKB-së, për nisjen e një hetimi të ri për ata që janë përgjegjës për sulmet me armë kimike në Siri, pas raportimeve se supozohet të jetë përdorur gazi i klorit në Gutan Lindore. Një hetim paraprak për amë kimike në Siri është ndalur në nëntor të vitit të kaluar, meqë Rusia ka refuzuar vazhdimin e të njëjtit.

Shefi i të Drejtave të Njeriut në OKB, Zeid Ra’ad Al Hussein, ka nisur një paralajmërim më 2 mars për sulmet kimike në Guta, si dhe fushatën me bomba të qeverisë siriane, e cila sipas tij ka shënjeshtuar zonat e civilëve dhe spitaleve, nga të cilat kanë vdekur më shumë se 600 persona që prej muajit të kaluar.

“Ajo çfarë jemi duke parë në Gutan Lindore dhe pjesë të tjera të Sirisë janë të ngjashme me krime te luftës dhe potencialisht krime kundër njerëzimit”, ka thënë Zeid në një takim të Këshillit për të Drejtat e Njeriut në Gjenevë.

“Civilët janë duke iu nënshtruar vdekjes”, ka thënë ai duke paralajmëruar se autorët nuk “të heqin dorë nga ky veprim”. “Rrotat e drejtësisë mund të jenë të ngadalshme, mirëpo ato bluajnë”, ka thënë Zeid.

Shtetet Perëndimore që janë pjesë e Këshillit për të Drejtat e Njeriut kanë krijuar një rezolutë që kundërshton sulmet qeveritare dhe kërkon nisjen e menjëhershme të një muaji armëpushim në Siri.
Një rezolutë e tillë është miratuar në Këshillin e Sigurimit të OKB-së. Mirëpo një masë e tillë është shuar, pas mosmarrëveshjeve mes Rusisë dhe shteteve të tjera lidhur më formulimin e rezolutës. Moska dhe Damasku kanë kundërshtuar që Siria të ketë përdorur armë kimike apo që ka pasur cak civilët dhe spitalet në Guta.

Rezultati i dialogut me Serbinë varet nga përgatitja e ekipit negociator

Rezultati i dialogut me Serbinë varet nga përgatitjet që bëjnë palët në këtë proces. Njohësit e negocimit ndërkombëtar dhe politikave në vend thonë se Kosova duhet të jetë shumë e kujdesshme gjatë dialogut për temat dhe përzgjedhjen e ekipeve që do të negociojnë. Në këtë kuadër, sipas tyre, e rëndësishme është që në tavolinat e negocimit të ketë ekspertë të fushës

Kosova duhet të jetë shumë e kujdesshme për fazën përmbyllëse të dialogut me Serbinë, e cila parasheh normalizimin e marrëdhënieve me këtë shtet. Valon Murtezaj, profesor i negocimit ndërkombëtar dhe diplomacisë, ka folur mbi parimet që duhet pasur parasysh udhëheqësit e procesit të dialogut.

“ Duhet të jenë të qarta prioritetet e temat që duhet të avancohen në tavolinën e bisedimeve, duhet shumë më shumë t’i kushtohet rëndësi formimit të ekipeve shumë profesionale brenda Kosovës, duhet të alokohen shumë më shumë mjete financiare dhe ne duhet të merremi me këtë çështje. Nuk është dialogu vetëm dy ditë biseda në Bruksel, dialogu është gjatë tërë vitit, e madje edhe disa vite. Dhe ne duhet të jemi të qartë se çfarë mund të bëhet koncesion, e çfarë nuk mund të bëhet koncesion”, ka thënë Murtezaj për Radio Kosovën .

Profesor Murtezaj, i cili vjen nga fusha e negocimit ndërkombëtar, thotë se, sa më e përgatitur që është pala aq më shumë përfitohet nga një proces negociator.

Ai tërheq vëmendje në kujdesin nga koncesionet që e rrezikojnë sovranitetin e Kosovës, apo funksionimin si shtet.

“Sa më i përgatitur që je, sa më mirë që e di se çfarë do në tavolinën e negocimit, sa më i aftë që je në gjenerimin e alternativave në tavolinën e negocimit, aq më shumë gjasa ke që të përfitosh nga një proces negociator. Dhe e kundërta, as më pak i përgatitur, sa më pak që e di se çfarë do, aq më shumë koncesione do të bësh në tavolinën e negocimit”, tha ai.

Murtezaj thotë se “negocimi përveç që është punë e politikanëve dhe e qeveritarëve , në radhë të parë është punë profesionale, prandaj është e rëndësishme që të krijohen ekipe të fuqishme të ekspertizës”.

“Natyrisht politikanët iu prijnë proceseve, mirëpo puna në teren, puna e dokumentacionet, skicat përgatitore për negociata, propozimet, alternativat dhe opsionet, janë pjesë e ekspertizës, dhe ne duhet që, prej secilës fushë të marrim apo të përfshihen ekspertë, është e vetmja mënyrë për të gjeneruar benefit me të madh për çfarëdo lloj procesi negociator”, tha ai.

Edhe Naim Rashiti, analist nga Grupi i Ballkanit për politika, thotë se faza e re dialogut me Serbinë duhet të ketë përgatitje më të mirë dhe një kornizë më e të qartë karshi Beogradit.

“Është shumë pak me rëndësi se kush do ta udhëheqë procesin e dialogut nga pala kosovare. Më e rëndësishmja është që të ketë një bashkërendim të qëndrimeve, politikave dhe parimeve nga ana e institucioneve dhe politikës, për të krijuar një situatë të re dhe një konsensus të përafruar se si e parashohim dhe çfarë duam nga kjo fazë finale e dialogut. Kjo fazë është shumë me rëndësi, sepse nga ajo se çfarë nënshkruan Kosova, do t’ia mundësojë Serbisë të hyjë në BE”, tha ai.

Ndryshe Serbia ka nisur dialogun e brendshëm për Kosovën, proces i cili po përfshin forcat politike, akademikët, funksionarët shtetërorë, aktivistët e shoqërisë civile si dhe qytetarët e thjeshtë.

Pushka e Brahim (Bajram) Nokshiqit në Qafë të Çakorrit

Luftëtar kombëtar nga Plavë-Gucia, dekorue nga Presidenti i Republikës së Shqipërisë, me dekretin nr. 547, më 3 qershor 1993 me Urdhërin “Për Veprimtari Patriotike” të Klasit të Dytë

1. Dy kushërinjtë mekulas, Brahimi e Rexha, nga stani në Vraçel tue u djerg për në Nokshiq, në kapërcim të Qafës së Çakorrit, pak pa e trupue pyllin e Janicës, bien në pritën e pabesë të shkijeve nga Radenjava e Velikës. Krisi pushka në pritë. Jehoi vendi përrreth. Njani nga dy shkijet velikas, prej nga prita e zezë mbrapa gurit, e qëllojnë trimin Rexhë Mekuli, i cili dha shpirt me armë në dorë dhe prej gjakut në gojë nuk mujti me shqiptue veç një fjalë të vetme: “Amanet…”. Ndoshta amaneti i tij ishin Nokshiqi në Ultinën e Limit apo hakmarrja ndaj atyne shkijeve gjakatare. Sidoqoftë, për të dyja amanetet e mundshme të djalit të mixhës së tij, të shokut të tij të ngushtë, ka luftue deri në fund të jetës trimi i maleve shqiptare, Brahim Bajram Nokshiqi.

2. Në pritën e pabesisë velikase Brahim Bajram Nokshiqi e mori një plagë në trup dhe u shtri përtokë si i vdekun. Vetrrokulliset përgjatë shpatit të Jenicës. Bie në një gropë, pas një lisi. Në ato minuta del shkjau nga pozicioni i pritës pas një guri të lmuet për me pa nëse Brahimi jeton apo ka vdek nga plumbat, mirëpo ky trim i flaktë, ndonëse i plagosun, po rrinte në gatishmëri shenjtare. E shkreh armën drejt e në gjoks të shkjaut velikas, të cilin e përcjell pa frymë për në botën tjetër.

Shkjau tjetër e pa shokun e vet që ra përmbys pa pikë shpirti, prandaj e nxori bomben e ta gjuajti në drejtim të Brahim Bajram Nokshiqit. Fatmirësisht, lisi i madh parapritë natyrore dhe gropa e thellë mburojë e rastit, e pshtuan pa e damtue fizikisht, pa ia marrë jetën. Bomba shpërtheu zhurmshëm dhe ban tymnajë të madhe përrreth. Shkjau velikas, i sigurtë në vetvete se e ka vrarë trimin shqiptar të derës së Bajram Hysit të Nokshiqit, e la pozicionin e tij strategjik.

Trimi Brahim Bajrami nga gropa pranë lisit, përmes tymnajës së pluhurtë, e vrojtonte shkjaun velikas dhe kur i doli në shteg e në thep të pushkës e qëlloi për vdekje.

3. Luftëtari i lirisë kombëtare, Brahim Bajram Nokshiqi, me plagën e lidhun në pozicionin luftarak, mbasi maturon se nuk ka shkije të tjerë në atë pritë të përgjakshme, çohet në kambë e vijaecë nëpër vendin e betejës. Rexhë Mekuli kishte mbetë me fytyrë nga dielli, me shallin e bardhë, gojë, musteqe e mjekër të përgjakun, me armë të shtërngueme fort sa menxi me ia hjek prej dore. Brahimi ia puthi ballin kushërinit trim, shokut të tij të zemrës e armëve, ia rregulloi trupin e pajetë pranë rrugës së kalit, në një roginë me barë mali. Dy shkijeve të vdekuna iu shkoi pranë, i ktheu për së mbari sipas zakonit të luftëtarëve shqiptarë dhe ua mori armët. Niset rrugës për në bjeshkën e Vraçevës.

4. Kur ngjitet në Qafë të Çakorrit e theu një degë lisi dushkajë dhe tek një çufërr në skej të rrugës i mshefi ato tri pushkë e një pjesë të madhe të municionit të tyne. Fuqitë e trupit nisin me lanë trimin e betejës, sepse kishte derdhë gjak. Ende plaga e lidhun me shaminë e bardhë të kokës i kullonte gjak. Ai ecte si një legjendar. Në Qafë të Vraçellës nuk mujti me shkue ma andej. Me pushkën e vet qiti tri herë në ajër si sinjal kushtrimi për bjeshkën e vendlindjes së tij, për trimat e vllaznive nokshiqase që kishin dalë për verim.

5. Mashkujt nokshiqas, të gjendun asokohe në bjeshkë, shpejtojnë për në Qafë të Vraçevës dhe aty e gjejnë Brahim Bajramin të plagosun, të shtrimë përtokë nga humbja e gjakut dhe ecja e sforcueme. -Shkoni rrugës për Nokshiq. Aty, në afri të Qafës së Çakorrit, ka mbetë Rexhë Mekuli… Në rrugë do të gjeni një degë lisi, e aty afër i kam lanë tri pushkë: njana e Rexhë Mekulit, dy të tjerat janë të dy shkijeve të Velikës… – iu tha Brahim Bajrami nokshiqasve të vet. Luftëtarin Rexhë Mekuli e varrosin në Qafë të Vraçevës me të gjitha nderimet që i takojnë një trimi që jep jetën për kombin shqiptar.

Nokshiqasit iu çojnë fjalë në Velikë për dy shkijet e vrame në Qafë të Çakorrit, të cilët vijnë e i marrin për t’i varrosë në fshatin e tyne, që dikur ishte e banueme nga shqiptarë etnikë. Mashkuj kelmendas të Nokshiqit, me fizikë të fortë, e marrin Brahim Bajramin e plagosun dhe e çojnë me vig në Haxhaj (Kuqishtë) e prej aty, me një makinë e përcjellin drejt e në qytetin e lashtë e të ri të Pejës. Qëndroi dy muaj në spital. Pas shërimit e marrin me kali deri në Nokshiq, në vendin ku lindi e u rrit si luftëtar i lirisë kombëtare shqiptare. /Ramiz LUSHAJ

Prokuroria ka intervistuar 40 dëshmitarë lidhur me vrasjen e Ivanoviqit

Prokuroria e Mitrovicës ka intervistuar deri më tani 40 dëshmitarë për zbardhjen e rastit të vrasjes së liderit të Iniciativës Qytetare “Liria, Demokracia dhe Drejtësia” (SDP), Oliver Ivanoviq

Burime të Telegrafit thanë se po hetohen incizimet e kamerave dhe lidhja zinxhirore e gjetjes së saktë të pronarit të veturës. Mirëpo, deri tani nuk ka ndonjë gjurmë konkrete lidhur me autorin ose autorët e vrasjes.

Sipas këtyre burimeve, të gjitha provat e grumbulluara janë në përpunim e sipër nga Prokuroria në Mitrovicë.

“Deri tani janë intervistuar 40 dëshmitarë të rastit. Prokuroria është në shikim dhe hetim të incizimit të kamerave. Është gjetur makina dhe janë në kontakt të vazhdueshëm me organet kompetente të Serbisë për lidhjen zinxhirore të gjetjes saktë të pronarit të veturës. Deri më tani nuk ka asgjë konkrete për kryerësit e kësaj vepre penale”, kanë thënë burimet e Telegrafit.

Ndërsa, zëvendësdrejtori i Drejtorisë Rajonale të Policisë së Kosovës në veri të Mitrovicës, Besim Hoti në një prononcim për Telegrafin ka thënë se është duke u punuar për zbardhjen e rastit të vrasjes së liderit të Iniciativës Qytetare “Liria, Demokracia dhe Drejtësia” (SDP), Oliver Ivanoviq.

Sipas tij, të gjitha provat janë grumbulluar dhe prokuroria po merret me rastin.

“Të gjitha provat janë grumbulluar dhe tash i mbetet prokurorisë të merret me përpunimin e tyre. Policia e ka kryer punën e saj në terren”, tha ndër të tjera Hoti.

Ndryshe, Oliver Ivanoviq u vra më 16 janar 2018 në një atentat të organizuar para selisë së partisë së tij në veri të Mitrovicës.

Në shtatë vitet e fundit, ka rënie të natalitetit në Kosovë

Numri i lindjeve në Kosovë në shtatë vitet e fundit ka shënuar rënie për më shumë se 10 mijë lindje më pak. Ndërsa faktorët kryesorë të rënies së natalitetit në Kosovë, konsiderohen kushtet e vështira ekonomike, Ligji i lehonisë, planifikimi familjar si dhe emancipimi i femrës

Sipas Agjencisë së Statistikave të Kosovës në vitin 2010 janë regjistruar gjithsej 33,966 lindje, kurse në vitin 2016 janë evidentuar 23,494 lindje. Kurse, vetëm në Klinikën e Gjinekologjisë në Qendrën Klinike Universitare të Kosovës, në vitin 2016 janë regjistruar 10,139 lindje, ndërsa për vitin 2017 janë regjistruar 10,161, kurse në dy muajt e parë të vitit 2018 janë regjistruar rreth 1,442 lindje.

Drejtoresha e Klinikës së Gjinekologjisë në Qendrën Klinike Universitare të Kosovës, Myrvete Paçarada rënien e natalitetit në Kosovë e arsyeton me faktin se femrat në Kosovë po i përkushton më shumë karrierës.

Ajo ligjin e lehonisë në Kosovë dhe planifikimin familjar i sheh si faktorë që po ndikojnë në rënieve e natalitetit në vend.

“Një problem tjetër që është dukuri është se pushimi i lehonisë tek nënat, është shumë i shkurt. Ajo detyrohet ta lë fëmijën e vogël për ta vazhduar punën e vetë sepse e humb kontratën, e humb vendin e punës… Edhe planifikimi më i mirë familjar që dita ditës po vërehet në gjeneratat e reja me kontraceptiv me planifikim të mirëfilltë familjar, domethënë edhe ajo po ndikon që po bëhet një planifikim më i mirë, më i arsyeshëm…nuk do të thotë mos me bë fëmijë por do të thotë me bë fëmijë kur janë kushtet të favorshme për fëmijën, për prindin. Fëmija duhet të jetë i planifikuar jo të jetë pasoj e një jo kontrolle”, shtoi ajo.

Sipas saj, rënia e lindjeve mund të merret edhe si trend pozitiv nëse është e planifikuar.

“Në një mënyrë edhe rënia e numrit mund të merret edhe si trend pozitiv nëse është e planifikuar, nëse kemi këtë ngritje intelektuale të vajzat tona, por në mënyrën tjetër Kosova kurrë nuk ka mjaftë fëmijë, ne kemi nevojë për fëmijë dhe iu apeloj të rinjve që të lindin sa më tepër fëmijë“, tha ai.

Drejtoresha e Klinikës së Gjinekologjisë në Qendrën Klinike Universitare të Kosovës, Myrvete Paçarada pretendon se në vitet e ardhshme do të ketë edhe më tej rënie të lindjeve.

Deputetja e Aleancës për Ardhmërinë e Kosovës, Time Kadrijaj rënien e natalitetit në Kosovë e lidhë me mungesën e bashkësive të mëdha familjare, punësimin e grave dhe mungesën e institucioneve përkatëse të cilat do të mund të kujdeseshin për foshnjat.

Ajo shtoi se pushimi i lehonisë i cili i jep të drejtë nënave që të pushojnë 12 muaj stimulon nënat që të lindin më shumë se një fëmijë.

“Ndoshta ka shumë arsye pse ka rënë sepse tash është një dinamizëm tjetër i jetës, nuk ka më bashkësi të mëdha familjare, gratë janë të punësuara dhe mundësia për me e rrit një fëmijë meqenëse janë në marrëdhënie pune është kogja e vështirë. Ne si gra deputete gjatë amendamentimit të Ligjit të punës, ku përfshihet edhe pushimi i lehonisë, jemi munduar që grave me iu ofrua kushte që me pas mundësi me rritë fëmijë sepse ne nuk kemi institucione të specializuara që kujdesen për bebet në periudhën e parë të jetës. Nuk ka organizata të cilat kanë gra të kualifikuara që mund të kryejnë shërbime, sepse në një farë forme nuk ka siguri”, tha ajo.

Tek rënia e lindjeve në Kosovës sipas Time Kadrijaj ka ndikuar edhe mos pagesa e pushimit të lehonisë në sektorin privat, ku më këtë rast ka kërkuar nga Inspektorati i Punës që të monitorojë më shumë këtë sektor.

Ndërsa, sipas sociologut Besim Gollopeni faktorët që kanë ndikuar në rënien e lindjeve në Kosovë janë migrimet, emancipimi i femrës, planifikimi familjar, kushtet e vështira sociale e ekonomike në Kosovë.

“Përveç shkaktarëve të lëvizjeve mekanike apo migrimeve të brendshme apo të jashtme të popullsisë, veçanërisht ato të jashtme. Natyrisht që kemi edhe aspekte tjera socio ekonomike, kulturore gjë që kemi të bëjmë me një progres sa i përket emancipimit e në veçanti emancipimit të femrës dhe natyrisht që sot bëhen planifikime familjare për numrin e fëmijëve dhe mënyrën e rritjes së atyre fëmijëve dhe natyrisht se edhe kjo ka pasur impaktin e vetë. … Janë kushtet ekonomike të cilat shumë të rinj i bëjnë që të shtyjnë hyrjen në martesë për shkak të gjendjes së rëndë sociale ekonomike në vend, shkallës së lart së papunësisë, varfërisë, mungesës së perspektivës për këta të rinj. Një pjesë e madhe e të rinjve në veçanti e gjinisë femërore më e theksuar është ku duan më shumë të përkushtohen në karrierë tek pastaj të krijojnë familje”, tha ai.

Sipas tij, edhe divorci dhe mungesa e politikave popullative në Kosovë kanë ndikuar në rënien e natalitetit në vend.

Ndryshe, sipas statistikave të Agjencisë së Statistikave të Kosovës në vitin 2010 janë regjistruar 33,966 lindje, në vitin 2011 ka një ngritje të lindjeve të regjistruar në 34,449 lindje, në vitin 2012 janë regjistruar 27,912 lindje, për vitin 2013 janë regjistruar gjithsej 29,459 lindje, në vitin 2014 nga ASK janë regjistruar gjithsej 26,087 lindje, në vitin 2015 janë regjistruar 24,716 lindje, ndërsa në vitin 2016 janë regjistruar 23,494 lindje.

Në Kosovë, Ligji i punës parasheh që për secilin fëmijë të lindur nënës t’i takojë pushimi i lehonisë prej një viti, me pagesë prej 70 për qind të pagës të cilën është i obliguar t’ia paguajë punëdhënësi, 3 muaj pagesë të pagës mesatare në Kosovë, të cilën e bën Qeveria e Kosovës dhe tre muaj të tjerë pa pagesë.

Kapet prifti serb duke trafikuar drogë, furnizohej në Shqipëri

Menjëherë pas kapjes me rreth 30 kilogram drogë të priftit ortodoks serb, Milan Jordoviç, së bashku me mësuesin e besimit fetar, Zoan Marinkoviç, në afërsi të qytetit të Çaçakut në Serbi, dalin edhe dëshmitë e para mbi vendet se ku furnizohej ky trafikant i drogës

Njëri nga njerëzit që shërben në kishën e Jordoviçit ka dëshmuar mbi rrëfimet e shpeshta të priftit:
“Më thoshte se shpesh udhëton për në Shqipëri dhe viziton manastiret orotodokse të atij vendi, se është i mrekulluar me shenjtëritë e tyre, dhe se tek ata shenjtorë gjenë paqe shpirtëore,” tha dëshmitari nga Pozhega, për të përditshmen serbe “Blic”, duke shtuar se prifti Milan Jordoviç shkollën e besimit fetar e ka kryer në Prizren, për disa vjet ka shërbyer në Ivanjicë dhe shpesh ka rrëfyer se e kanë lutur të shërbej në kishën qendrore të Shën Savës në Pozhegë por ai nuk ka pranuar sepse i pëlqen më shumë fshati.

Ndërkohë, meqë janë arrestuar në makinën e cila nuk ishte pronë e tij dhe prifti ishte përfshirë në konfliktin kishtar që shpërtheu për kryepeshkopin e Kosovës, kanë filluar dhe thashethetmet se ky mund të jetë edhe një kurth që iu bë priftit Jordoviç, shkruan e gazeta serbe.

Në vitin 2011, Milan Jordoviç ishte anëtar nderi i Gjyqit kishtar të dioqezës, kur një besimtar nga Loznica afër Çaçakut u përjashtua nga kisha. Dëbimi nga Kisha Ortodokse e Serbisë u bë sepse në pronën e tij, sipas këtij gjyqi, kishte pranuar priftërinjtë e larguar nga Dioqeza e Rashkës dhe Prizrenit. Aty ishte formuar një bashkësi e priftërinjve pa bekimin e Kryepeshkopit, dhe shërbimet fetare ai i kryente tek kryepeshkopi i Kosovës, Artemije i cili ishte përjashtuar nga Kisha për shkak të keqpërdorimit të mjeteve financiare. Konflikti Peshkopi Artemije-Kisha Ortodokse e Serbisë, SPC, vazhdon edhe sot.

Ndryshe, prifti Milan Jordoviç, dhe mësuesi i besimit fetar Zoran Marinkoviç janë arrestuar mbrëmjen e së enjtes në Mërçajevc afër Çaçakut, pasi në makinën me të cilën po udhëtonin, policia gjeti 27 kilogram hashash. Droga ishte vendosur në 52 pako, në një bunker të ndërtuar brenda makinës së tipit “Passat”, me targa të Uzhicës së Serbisë.

Pas arrestimit, të gjithë besimtarët janë tronditur si për priftin që në zonën e Radovcit nijhet, përveç se njeri izotit, edhe si kultivues i madh i mjedrës, ashtu edhe mësuesin e besimit fetar, i cili njihet për shumë kohë si njeriu i cili i binte këmbanës në kishën e lagjes Savinac të qytetit të Pozhegës.

Grekët në panik: Amerikanët do na i marrin të gjitha për Shqipërinë (video)

Analisti dhe gjeopolitologu grek Dhimitris Kacikis, ka ngritur alarmin në shtetin helen duke treguar sipas tij, planin amerikan për copëtimin e Greiqisë dhe krijimin e Shqipërisë së Madhe

Në emisionin ‘Kontrastet’ (ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ) në televizionin grek Kreta (ΚΡΗΤΗ-ΤV) ka shpalosur sipas tij planin amerikan për Ballkanin. Duke iu referuar hartave të realizuar nga vet ai, Kicikis shton se së shpejti do të bëhet Shqipëria e Madhe e cila do të përfshijë Epirin e Greqisë (Çamëinë deri në mes të Greqisë së sotme) dhe gjysmën e Maqedonisë deri në Shkup.

Ai shton se Amerika po projekton prahas Shqipërisë së Madhe të krijojë edhe Maqedoninë e Madhe me kryeqytet Selanikin dhe Trakën e Madhe.

Kicikis shprehet se Shqipëria është ‘fëmija i përkëdhelur’ i Amerikës. Jo vetëm kaq, Kicikis shton se edh Kreta do të bëhet e Pavarur për shkak të një kanali detar që do të krijohet në Egje.

Pjesë e përkthyer nga Konica.al nga video e emisionit:

Dhimitri Kiciki: Diku këtu është propozimi im. Në Ballkan shikojmë Shqipërinë e Madhe, Maqedoninë e Madhe, Traken e Madhe.

(Ndërhyn gazetari): Por unë shikoj që aty ku thuhet Shqipëria e Madhe, përfshin edhe tokën greke, Epirin.

Dhimitri Kiciki: Natyrisht!

Gazetari: Nuk kjo ajo që dëshironi, por tregoni atë që dini (duke iu referuar hartave të paraqitura nga Dimitri Kiciki).

Dhimitri Kiciki:
Tregon atë që di unë që do të bëjnë amerikanët.

Gazetari: Dua ta qartësoj që mos të kemi keqkuptimi.

Dhimitri Kiciki: Natyrisht! Jo se e dua unë, por ky është plani i amerikanëve, por thjesht nuk është publikuar. Planet amerikane dolën në hap për shtetet e Azisë, por nuk janë paraqitur për Evropën.

Atëhere, marrim Shqipërinë e Madhe. Shqipëria është ‘fëmija i përkëdhelur’ i Amerikës, janë kurdët e Ballkanit. Prandaj shqiptarët janë 100% pro Amerikës.

Projekti i Shqipërisë së Madhe është: Shqipëria e sotme do të bashkohet me Fushë- Kosovën, do të bahskohet me Shkupin në Lindje dhe normalisht (thonë amerikanët edhe pse nuk është vendosur) Shqipëria do të marrë edhe Epirin grek. Pra do të bëhet Shqipëria e Madhe.

Pastaj, sërish me planin amerikan do të bëhet Maqedonia e Madhe me kryeqytet Selanikun. Dmth, ajo çfarë ka mbetur nga Shkupi, do të bashkohet me zonën e Maqedonisë së Greqisë dhe kryeqyteti do të shpërngulet nga Shkupi në Selanik. Kështu do të behët Maqedonia e Madhe e pavarur.

Gazetari: E përsëris. Ky është projekti e Amerikës. Unë duhet ta përsëris, më lejoni.

Dhimitri Kiciki: Shteti i tretë tani, Traka e Madhe (zona Thrakis në Greqinë e sotme). Dmth 3 Traket, Traku i lindjes, ajo e perendimit dhe ajo në zonën e Bullgarisë që do të bëhet e Pavarur.

Dhimitri Kiciki: Kjo është që të shikoni pamjen e krijimit të Shqipërisë së Madhe, Maqedonisë së Madhe dhe Trakës së Madhe. Urdhëro! Kjo që mbetet do të jetë Greqia. Edhe Kreta do të bëhet e Pavarur. Është një tjetër hartë që do ta shpjegoj.

Gazetari: Të lutëm një minut, jo do të bëhet e Pavarur, por duan ta bëjnë të pavarur. Unë nuk do të të lodhet që ta përsëris këtë (i referohet planeve amerikane)

Dhimitri Kiciki: Natyrisht! Duan amerikanët. Do ta shpjegoj edhe pse e duan. Është një tjetër hartë. Është një hartë që tregon Egjeun që e kam bërë me dorë.

Gazetari: Dmth po më thonë që shteti helen do të mbetet Greqia Qëndrore, Peloponezi dhe disa ishuj?

Dhimitri Kiciki: Është plani i 1897. Diçka me shumë rëndësi. Amerika do të kontrollojë Egjeun. Egjeu duhet që të kenë një kanal si ai i Panamasë ose e Suezit. Ky kanal është natyror. Fillon nga Deti i Zi, kalon në Bosfor, vijon në qender të Egjeut dhe përfundon në Kretë.

Plani i Amerikës është: që te jetë ky kanal që do ti hapë rrugët atyre që të kalojnë dhe në fund është Kreta.

Që të arrihet kjo duhet që të kenë bashkëpunimin e Greqisë dhe Turqisë. Duhet të japë dikush dhe të marrë dikush. Roli i Amerikës është që Turqia të marrë 12 miljet dhe në këmbim të ketë një shfrytëzim të përbashkët të Egjeut mes Greqisë dhe Turqisë dhe të pranojnë këtë kanal.

Ky kanal, mund ti përkasë të dy shteteve, por nën çadrën e Amerikës. Amerika ka vendosur që Kreta të bëhet e Pavarur sepse është në Mesdhe dhe duan ndarje. Pra do kemi kalimin nga Gibraltar, Malta, Kretë, Qipro dhe Izrael. Ky zinxhir dmth, po nuk pate Kretën, nuk bëhet.

Kush është Dimitris Kicikis?

Dimitris Kicikis (Δημήτρης Κιτσίκης) ka lindur në Athinë në vitin 1935. Është historian grek, turkolog, studiues i kultuës kineze dhe pedagog në Univeristetin e Otavas në Kanada nga viti 1970. Ai është anëtar i Akademisë ‘Royal Society of Canada’ nga vitit 1999.

Kicikis është pedagog, gjeo-politolog, poet, historian, filozof dhe shkrimtar. Duke iu referuar të dhënave në Wikipedia, ai rrjedh nga një familje intelektualesh dhe pedagogësh nga babai i tij dhe gjyshi.

Vllasi rrëfen se para atentatit kishte pasur disa thirrje me prefiks rus

Në ditën kritike Azem Vllasi ka thënë se Jashari ka tentuar me forcë që të hynte në banesën e tij

Armën e ka pasur të drejtuar në gjoksin e tij dhe gjatë kacafytjes e ka goditur në anën e majtë, shkruan sot Koha Ditore. Pas kësaj, ka thënë se bashkëshortja e ka mbyllur me forcë derën.

Pas trajtimit mjekësor, ka thënë se i kanë lënë përshtypje dy thirrje telefonike me kodin “79”.

“Mora vesh se ishte kod rus, thirrja e parë më 13 mars në ora 18:55 nga numri +79… dhe del një shënim me shkronjën ruse ‘Nije vazhno’, kurse thirrja e dytë në të njëjtën datë në orën 19:46 minuta dhe del emri rusisht ‘Tatiana’ me shkronja ruse. Të nesërmen, kam tentuar që t’i thërras këta numra, por nuk është lajmëruar askush. Numrat ua kam dhënë hetuesve”, ka shtuar Vllasi.