Shqetësim para fillimit të presidencës bullgare të BE-së

Bullgaria merr në janar për herë të parë presidencën e radhës të BE-së. Aktualisht, përfaqësues të lartë të KE po vizitojnë Sofien. Ata do të ngulin këmbë për ritëm më të shpejtë dhe për objektivitet në interes evropian

Bullgaria e merr presidencën e BE në një moment të vështirë për unionin: negociata të Brexitit, debate për një politikë të përbashkët të refugjatëve dhe të migracionit, përgatitje e kuadrit financiar që prej vitit 2020 – këto janë vetëm tre prej shumë kantiereve. Kjo në një kohë kur Sofia është prapa me përgatitjet: për shkak të Brexitit, presidencën bullgare të radhës të BE e afruan me gjashtë muaj, dhe zgjedhjet e reja në vend e ngadalësuan punën edhe gjashtë muaj të tjerë.

Në këtë sfond, mund të kuptohet që Komisioni i BE është i shqetësuar. Pritet që përfaqësues të Komisionit, që po vizitojnë tani në tetor Sofien, të ngulin këmbë për ritme më të shpejta dhe për objektivitet. I përfytyrueshëm edhe një qortim jo i drejtpërdrejtë ndaj Boyko Borissovit dhe qeverisë së tij. Sepse në Bullgari, diskutimi për presidencën e radhës të BE është përqendruar në tema të dorës së dytë, si në përgatitjen logjistike, gjë që i bën vëzhguesit perëndimorë të lëshojnë alarmin.

Kështu, Daniel Kaddik, drejtues projekti i Fondacionit-Fridrih-Nauman për drejtësinë në Evropën Juglindore, thotë:”Korrupsioni, keqmenaxhimi, largimi i trurit (brain drain), vendi më i varfër i Evropës. Këto janë koncepte të cilat shumicën e herëve shqiptohen në lidhje me Bullgarinë. Një shans i madh për ta ndryshuar këtë mënyrë të vështruari jepet me presidencën bullgare të radhës të BE. Një shans që duket se po kalon pa u shfrytëzuar.”

Konsens, konkurencë dhe kohezion

Liljana Pavlova, ministrja përgjegjëse për përgatitjen e presidencës bullgare të BE-së, është e natyrshme që e sheh këtë ndryshe. “Përgatitjet po vazhdojnë si në nivelin më të lartë politik të qeverisë, ashtu edhe në nivelin e 1500 punonjësve dhe ekspertëve. Të gjithë janë trajnuar, edhe vetë ministrat,” thotë ajo në një intervistë me DW.

Pavlova përmend edhe tri pikërëndesat e presidencës bullgare të BE: konsens, konkurencë dhe kohezion. Konsensi do të kërkohet në radhë të parë në fushën e migrimit dhe të sigurisë. Konkurenca në tregun digjital të unifikuar do të nxitet dhe njëkohësisht kohezioni brenda BE në kuptimin e kapërcimit të dallimeve të mëdha ekonomike brenda BE.

Ballkani Perëndimor si pikërëndesë

Veç kësaj, Bullgaria do të bëjë një temë tjetër pikërëndesë të presidencës: të ardhmen e Ballkanit Perëndimor: “Ne duam të zhvillojmë një vizion të qartë dhe konkret dhe një plan të qartë veprimi, pa premtime false, pa shpresa të gënjeshtërta, por me një perspektivë të mirë”, thotë Pavlova.

Liljana Pavlova, ministrja përgjegjëse për përgatitjen e presidencës bullgare të BE-së
Integrimi i Ballkanit Perëndimor në BE është qartësisht në interesin e Bullgarisë. Shtetet e Ballkanit Perëndimor ndodhen midis Bullgarisë dhe Evropës Perëndimore dhe janë të rëndësishme për tregtinë, qarkullimin dhe për sigurinë e Bullgarisë.

Nëse një presidencë e BE duhet të koncentrohet në interesa nacionale apo gjithëevropiane, kësaj pyetjeje ministrja i përgjigjet në mënyrë shumë të turbullt. Një problem tjetër paraqet pjesëmarrja e ultranacionalistëve në qeveri, thotë Daniel Kaddik. “Ksenofobë të njohjur, nacionalistë dhe proteksionistë do të bëhen kryetarë të këshillave të ndryshme. Zëvendëskryeministri Valerii Simeonov për shembull nuk e fsheh urrejtjen e tij për minoritetet, kur i quan romët “majmunë të egër””.

Vuajtjet që nuk mbaruan me luftën

Mimoza dhe Vjollca, nga Gjakova, janë viktima të dhunës seksuale. Ato janë dhunuar nga pjesëtarët e forcave serbe, në vitin 1998

Mimoza ishte 24 vjeç dhe kujdesej për prindërit e saj. Ajo ishte personi më i dashur i familjes, por për një ditë, jeta e saj mori një kthesë tjetër.

“Unë kam qenë fëmija i vetëm në familje. Nuk kam motër as vëlla. Për prindërit e mi kam qenë gjithçka. Në vitin 1999, kanë hyrë tre policë serbë në shtëpi dhe kanë filluar t’i rrahin prindërit e mi. Më pas janë kthyer nga unë dhe prej tre policëve, njëri para syve të prindërve më ka dhunuar. Prindërit e kanë përjetuar shumë keq. Mua më pas më kanë tërhequr zvarrë dhe më kanë lënë në rrugë. Edhe më kanë rrahur shumë”, rrëfen Mimoza.

Tmerri për Mimozën, vazhdoi edhe në rrugë. Ajo thotë se ka bërtitur shumë, por nuk ka gjetur ndihmë nga askush.

“Edhe sot ndjej dhembje në trup. Kam bërtitur sa kam mundur, por askush nuk më ka dalë në ndihmë, pasi ka qenë luftë. Më pas edhe në rrugë më kanë dhunuar dhe më kanë thënë se do të ma marrim zemrën dhe do ta peshojmë sa kilogramë është. E kanë pasur një thikë të gjakosur. Pikte gjak i nxehtë…”, thotë tutje Mimoza.

Pas disa orësh, një fqinj i ka ardhur në ndihmë dhe e ka futur në shtëpinë e tij. Në një gjendje të rëndë psikike, ajo thotë se në ato çaste donte më shumë të vdiste sesa të jetonte. Por, ka qenë fqinji ai që i ka folur dhe e ka rikthyer në jetë. Të këqijat për Mimozën nuk morën fund aty. Pas kthimit të saj në shtëpi, pas disa muajsh i ka ndodhur tragjedia me prindërit, të cilët e kishin përjetuar tepër rëndë atë që i ndodhi vajzës së tyre.

“Një kohë kam qëndruar në dhomë e mbyllur. Pas një kohe të shkurtë, babi më vdiq nga sulmi në zemër. Mërzitej shumë, pasi unë nuk mund të flisja me të. Nuk doja ta shihja në fytyrë. Më lutej shumë ta pimë nga një kafe bashkë, pasi e kemi pasur rutinë ditore”.

“Pas ngjarjes, as nëna nuk ka qenë më asnjëherë në gjendje të mirë psikike, pasi e ka përjetuar shumë vështirë dhunimin tim. Një mëngjes nëna ishte afruar pranë bunarit 20 metra dhe kishte kërcyer për të vdekur”, rrëfen Mimoza.

Kosova ka katër organizata joqeveritare, të cilat janë marrë me çështjen e femrave të dhunuara duke ofruar shërbime të nevojshme për to. Një nga këto organizata është edhe Shoqata “Medica” nga Gjakova.

Mirlinda Sada, drejtuese e kësaj shoqate, thotë se aktualisht janë rreth 300 gra, viktima të dhunës seksuale, të cilat i shfrytëzojnë shërbimet e kësaj organizate.

Aty takuam edhe Vjollcën. Rrëfimi i saj ishte rrëqethës. Në vitin 1998, gjashtë policë, për tre ditë e kishin dhunuar atë. Më pas e kanë futur në një kamion me shumë kufoma, ku kishte përjetuar tmerr të vërtetë.

“Ngjarja ka ndodhur kur unë e kam dërguar fëmijën në spital, pasi e kam me paralizë. Pasi kam dalë, i gjithë vendi ka qenë i rrethuar me policë. Atë ditë ma kanë marrë burrin dhe e kanë vra. Unë mbeta me fëmijët. I kisha tre fëmijë me vete. Hyra në shtëpinë e dajës së burrit për të shpëtuar. Por, edhe aty hynë policia, dhe të gjithë i qitën jashtë shtëpisë. Vetëm mua më ndalën në shtëpi. Më kanë dhunuar 6 policë, për tri ditë rresht”, rrëfen Vjollca.

Të gjithë anëtarët e familjes, kishin menduar se Vjollcën e kishin vrarë policët serbë. Ndërkaq, kur e takuan atë pas disa ditësh, të afërmit e saj u gëzuan tej mase, e sidomos fëmijët e saj. Por, ngjarja nuk përfundoi aty.

“Pas disa muajsh kuptova se isha shtatzënë. Nëna më ka dërguar te mjeku që ta heq beben. Prej asaj kohe nuk isha mirë. Kisha depresion. Nuk mund të rrija as me fëmijët e mi. Më pas në vitin 2000, ma kanë sjellë trupin e burrit nga varreza masive. Më kanë ftuar në morg, që ta identifikoj burrin dhe aty kam marrë shumë trauma, sepse të gjitha kufomat më dukeshin të njëjta. Vetëm eshtra kam parë dhe jam tmerruar. Të gjithë meshkuj civil të vrarë gjatë luftës”, thotë Vjollca.

Bazuar në të dhënat e prezantuara nga institucionet e Kosovës, gjatë luftës së fundit kanë ndodhur rreth 20 mijë raste të abuzimit seksual.

Minire Begaj, kryesuese e Komisionit Qeveritar për pranimin dhe verifikimin e statusit të viktimave të dhunës seksuale, thotë për Radion Evropa e Lirë se për këtë kategori është krijuar mbrojtje ligjore. Ajo pret aplikimet e para gjatë këtij viti për mbështetje financiare, e që shuma për person ende nuk është përcaktuar.

“Aktualisht, për këtë vit janë ndarë 200 mijë euro me kërkesën që kanë bërë shoqatat e autorizuara në kuadër të Ministrisë së Punës dhe Mirëqenies Sociale për procesin e njohjes dhe verifikimit. Ne, si komision, së bashku me instituticionet relevante sipas punës që është bërë, mendohet se rreth 200 raste të dhunës seksuale gjatë luftës në Kosovë, do të aplikojnë këtë vit, për të përfituar pensionet personale që ju takojnë me ligj”, thekson Begaj.

Tmerret e Mimozës dhe Vjollcës, i kanë përjetuar edhe mijëra gra e vajza të reja në Kosovë. Sipas organizatave që merren me monitorimin e të drejtave të njeriut, askush deri më tani nuk është akuzuar dhe dënuar për këto krime.

Haradinaj u premton zgjidhje punëtorëve që KEDS i largoi nga puna

Kryeministri i Republikës së Kosovës, Ramush Haradinaj priti sot në takim përfaqësues të Federatës së pavarur të Elektrokosovës, Hysni Gashi, kryetar i FSPE-së, Fehmi Pajaziti, nënkryetar, Rashit Gashi, sekretar, si dhe dy përfaqësues të punëtorëve të larguar nga puna në KEDS, Ruzhdi Sadiku dhe Remzi Demaj

Këta të fundit e informuan kryeministrin lidhur me vendimin që ka marrë menaxhmenti i KEDS-it për largimin e 100 punëtorëve nga puna, sipas tyre pa bazë ligjore dhe pa ndonjë arsye.

Kryeministri Haradinaj u zotua se do ta shqyrtojë këtë çështje së bashku me menaxhmentin e KEDS-it për të gjetur një zgjidhje të pranueshme për të dyja palët.

Kryeministri Haradinaj tha se temat që kanë të bëjnë me KEK-un, janë duke u trajtuar me kujdes nga Qeveria që ai drejton dhe se personalisht është i angazhuar që t’u japë drejtim atyre temave gradualisht, përmes korrigjimit të situatave problematike, në mënyrë që të krijohet klimë dhe kushte normale të punës për të gjithë punëtorët.

Kryeministri i informoi ata rreth takimit të djeshëm me investitorët e KEDS-it, duke u thënë se iu ka shprehur shqetësimet rreth ndërprerjeve dhe çmimeve të energjisë elektrike dhe se u ka kërkuar që të kihen parasysh, mbi të gjitha, interesat e konsumatorëve.

Përfaqësuesit e FSPE-së në emër të të gjithë punëtorëve të larguar, shprehën besimin dhe shpresën e tyre se Kryeministri Haradinaj do ta zgjidhë me sukses çështjen e punëtorëve të larguar nga puna në KEDS.

Në takim ka marrë pjesë edhe Kryetari i Komunës së Obiliqit, Xhafer Gashi, i cili po ashtu ka thënë se ai do të bëjë të duhurën që të arrihet një marrëveshje ndërmjet punëtorëve të larguar nga puna dhe menaxhmentit të KEDS-it.

Çfarë duhet të bëjë BE në vendet e Ballkanit Perëndimor

“Shqipëria ka ndarje të thellë politike, ku politika dhe marrëdhëniet mes klaneve ndërthuren në një rrjet hakmarrje dhe korrupsioni. Trafikimi i drogës dhe pastrimi i parave po lulëzon në këtë vend

Kryeministri i Shqipërisë Edi Rama, në vend që ti përgjigjet këtyre dështimeve të qeverisë, rishtazi e ka përkeqësuar gjendjen duke folur për Shqipërinë e Madhe dhe duke ushqyer frikën e shkëputjes të pakicave shqiptare në Maqedoninë fqinje”.

Kështu shkruhet për Shqipërinë në artikullin me titull “Çfarë duhet të bëjë Evropa për vendet e Ballkanit Perëndimor” e botuar sot në Këshillin Evropian mbi Marrëdhëniet e Jashtme.

Artikulli flet se si BE-ja ka lënë pas dore vështirësitë e Ballkanit në ekonomi dhe politikë, në emër të qëndrueshmërisë së rajonit dhe cilat janë hapat që BE duhet të marrë për të përmirësuar gjendjen në rajon.

Më tej në artikull shkruhet se:

Bashkimin Evropian duhet të lërë mënjanë “Stabilokracinë” dhe të përballet me udhëheqësit politik kleptokratë të Ballkanit.

Këmbëngulja në stabilokraci, në rajon, amplifikon problemet e Ballkanit Perëndimor. Ajo shërben si strehë për korrupsioni, nxit rininë të emigrojë dhe e shtyn rajonin larg BE-së.

Ballkani pavarësisht uljes së varfërisë dhe dhunës vazhdon të ketë tensione etnike të fshehura nën sipërfaqe. Gjithashtu ekonomitë e dobëta të Ballkanit të prekura nga papunësia në rritje tek të rinjtë dhe korrupsioni kanë sjellë rritjen e kërkesave për emigrim në të gjashtë vendet e Ballkanit Perëndimorë.

Në mungesë të një procesi anëtarësimi efektiv, kërkimi për qëndrueshmëri në periferinë e Evropës ka motivuar udhëheqësit evropian të mbyllin një sy ndaj intimidimit të opozitës dhe rritjes së autoritarizmit.

Këto veprime të BE-së kanë rritur pakënaqësinë mes qytetarëve të Ballkanit. Tani, vetëm 39 për qind e qytetarëve duan të anëtarësohen në BE. Udhëheqësit politik e shohin të gjithë procesin e anëtarësimit në mënyrë cinike. Ashtu sikur tha edhe një drejtues lokal — “Ne gënjejmë [BE-në] se ne jemi serioz për reformat, dhe ato na gënjejnë ne se ato janë serioz për anëtarësimi”.

Kjo tregon se pavarësisht se BE nëpërmjet procesit të Berlinit ka krijuar një fond për infrastrukturën si përpjekje për të ringjallur procesin e anëtarësimit, ndryshimi i vërtet vazhdon të mbetet ndërhyrja politike.

Kjo do të thotë se BE duhet të ndërhyjë në politik. Ajo nuk mund të lejoj qendrimin në pushtet për një kohë kaq të gjatë të një udhëheqësi si Nikola Gruevski në një vend që aspiron të anëtarësohet në BE.

Marrë nga ecfr.eu-Përgatit: Exit.al

Miti serb për Kosovën (1)

Historianët që kanë studiuar burimet historike në lidhje me Betejën e Kosovës, duke filluar nga Ilariona Ruvarca dhe Ljubomir Kovačević, themeluesit e historiografisë kritike në Serbi, deri tek Sima Çirkoviç i cili është burimi i kësaj beteje në dekadat e fundit të shekullit të 20-të, hetohet se ka burime pak të besueshme, pra është e rëndësishme për të kontrolluar besueshmërinë e dokumenteve në lidhje me Betejën e Kosovës sepse njohuritë tona të besueshme në lidhje me këtë mit po bëhen gjithnjë e më pak të besueshme


Nga Ivan Çolloviq

Përkujtimi i Betejës së Kosovës para shfaqjes së nacionalizmit

Për dallim nga Ruvarac – i cili pohon se historiani serioz duhet t’i eliminojë nga fusha e interesimeve të gjitha pretendimet të cilat nuk janë burime të dëshmuara historike, kështu që, nëse shkruan për Kosovën, nuk duhet t’u kushtojë rëndësi “kallëzimeve popullore folklorike… këngëve dhe kallëzimeve të sajuara” – hulumtuesit bashkëkohorë të Betejës së Kosovës e dinë se edhe njohja e këngëve dhe kallëzimeve për këtë betejë është gjithashtu punë e tyre. ”Atë që njerëzit e kanë menduar, besuar dhe thënë”, u tërheq vërejtjen kolegëve të vet Sima Çirkoviq, “është pjesë e realitetit shoqëror, këtë ne nuk mund ta hedhim as atëherë kur nga perspektiva jonë e dimë se nuk u përgjigjet të dhënave nga burimi” (Çirkoviq 1990: 113). Në të vërtetë, edhe para këtyre fjalëve të Çirkoviqit, përkujtimi i Kosovës, si përmbledhje dokumentesh folklorike, letrare, kishtare e të tjera për Betejën e Kosovës, kanë qenë temë e hulumtimeve historike që nuk janë kufizuar në hulumtimin dhe kërkimin e asaj çka padyshim i përgjigjet të vërtetës historike.

Por, Stojan Novakoviq ka kërkuar t’u kushtohet kujdes tregimeve dhe legjendave për Betejën e Kosovës dhe që ato të shikohen dhe shpjegohen në kuadër të kohës kur janë krijuar (Novakoviq 1906: 8). Duke ndjekur këtë rrugë, disa hulumtues në folklor dhe dokumente tjera në të cilat është ruajtur kujtimi për Betejën e Kosovës dhe heronjtë e saj kanë gjetur gjurmët e miteve dhe besimeve arkaike pagane. Për mitin e Kosovës, si të tillë, kanë shkruar, ndër të tjerë, Natko Nodilo, Veselin Qajkanoviq, Vojin Matiq, Aleksandar Loma dhe Miodrag Popoviq. Popoviq, në librin “Vidovdani dhe kryqi i shenjtë” konfliktin ndërmjet dhënduerve të Llazarit, Millosh Obiliqit dhe Vuk Brankoviqit, të përshkruar në këngën popullore “Darka e princërve”, e ka shpjeguar si konflikt ndërmjet fesë së vjetër pagane dhe krishtenizmit. Lidhur me këtë, pyetja “cili është besimi dhe cili mosbesimi” – që në tekstin e këngës kuptohet si dilemë lidhur me atë se cili prej dy dhënduerve të Llazarit do t’i tradhtojë serbët në Kosovë – është shpjeguar si çështje lidhur me atë se cili është besimi i vërtetë: paganizmi që simbolizohet me Obiliqin ose kristianizmi që simbolizohet me Llazarin dhe Vuk Brankoviqin (Popoviq 2007: 127).

Miodrag Popoviq, gjithashtu, ka vërejtur se në gjysmën e dytë të shekullit 19 paraqiten dokumentet folklorike, letrare, publicistike, në të cilat kujtimi për Kosovën ndahet nga miti autentik për Kosovën dhe paraqitet si “miti i Vidovdanit”, mit në shërbim të pushtimit dhe hakmarrjes. Në mitin autentik për Kosovën, shkruan ai, “Vidovdani ishte dita e pasqyrimit të heroizmit, fitores, fitores mbi të keqen. Në kultin e ri, të sajuar nën trysninë e domosdoshmërisë politiko-ekonomike të pushtetit serb, depërtimi në Jug dhe pushtimi i Kosovës, Vidovdani para së gjithash është simbol i hakmarrjes së përgjakshme, hakmarrjes së pakursyeshme mbi gjithë atë që është turke, muslimane përgjithësisht”. Kjo është, thotë Popoviq, pseudo mit, “degradim estetik dhe humanistik i mitit të Kosovës” (sic: 167-168). Megjithatë, hulumtuesit bashkëkohorë të rrëfimeve për Betejën e Kosovës, duke u mbështetur në pikëpamjet e reja të natyrës imagjinare politike dhe resurseve të fuqisë politike, të arritura nga disa shkencëtarë (siç janë Benedikt Anderson, Zhak Lakan, Kornelijus Kastorijadis, Antnoni Smit, ose Alaida Asman), mendojnë se duke u larguar nga besimet pagane nuk është shkak i mjaftueshëm që me disa rrëfime për Kosovën të shkurtohet statusi në emër të mitit.

Edhe kërkimet e mija historike lidhur me kujtimet për Betejën e Kosovës (Çolloviq 2016), më kanë çuar në përfundimin se në fillim të shekullit të 19 paraqiten dokumente të cilat dëshmojnë për formimin gradual të rrëfimeve të reja mitike për këtë betejë dhe heronjtë e tyre, në qendër të të cilave është kulti i popullit, rrëfimi solemn për luftën e tyre për lirinë kombëtare dhe shtetin kombëtar. Nuk është risi që kujtimi për Kosovën tash është në shërbim të legjitimimit të qëllimeve politike dhe afirmimi i një ideologjie, është një kujtim që, që nga fillimi, që nga dokumentet e para që përmbajnë këtë kujtim, është në funksion politik dhe ideologjik. Pa dyshim se këtë funksion e kanë pasur edhe përshkrimet e kultit për knez Llazarin, të sajuar viteve të para pas Betejës së Kosovës, kur princesha Milica e përfitoi patrijarkun Danillo i III për idenë se burri i saj, knez Llazari, i cili vdiq në këtë betejë, të shpallet shenjëtor, që për të ishte i nevojshëm për të forcuar pozitën e saj për ndikim në kishën serbe, si edhe pozitën e saj në raport me qarqet tjera ambicioze dhe shtetërore si dhe vetë Milica, ishin të gatshme si vasalë të osmanlinjve për të qeverisur në territoret me të cilat, para Betejës së Kosovës qeveriste Llazari. “Letra lavdëruese e Danillos për knez Llazarin” dhe shkrimet tjera të ngjashme të vitetve të 90-ta të shekullit 14 si shenjëtor dhe figura e saj si vejushë trime, e cila me ndihmën e zotit arrin të fitojë mbi të gjithë armiqtë e saj, për të vendosur paqe dhe që t’ia kthejë tokës që sundonte “bukurinë e saj të dikurshme” (Pavlloviq, D. dhe Marinkoviq, R.: 51). Kjo kujtesë e Betejës së Kosovës dha shkak që Llazari të ngrihet në rang të shenjtorit, ndoshta edhe më e rëndësishme ishte që të arrihet fuqia sunduese dhe merita shenjtëruese e gruas, regjentes Milica.

Deri në fillim të shekullit 19, në dokumentet me përmbajtje për Kosovën – në tekstet e kronikanëve grekë dhe osmanlinj, të udhpërshkruesve perëndimorë, në këngët popullore për Betejën e Kosovës, në dorëshkrimet nga shekulli i 18, siç janë Beteja e Kosovës dhe Gjenealogjia e trefisht e fronit – është e dukshme se veprimet e pjesëmarrësve në Betejën e Kosovës vlerësohen më shumë ose më pak me të njëjtat kritere vlerësuese, masa e shoqërisë feudale, ku posaçërisht vlerësohet lojaliteti ndaj sundimtarit, besimi, nderi dhe lavdia, si virtyte feudale, të cilat zbukurojnë pronarin, fisnikët dhe kalorësit. Duke iu falënderuar kësaj, në këto tekste në Kosovë palët në konflikt kuptohen shumë mirë në mes vete dhe heronjtë e tyre gëzojnë respekt në pajtim me atë se sa e respektojnë etikën dhe rendin kalorsiak. Dallimet e tyre etnike dhe fetare këtu janë në plan të dytë.

Për shembull, njëri nga motivet që paraqitet në shumicën e teksteve, është motivi i bisedës ndërmjet sulltan Muratit të plagosur rëndë dhe knez Llazarit e Millosh Obiliqit, të zënë robër dhe të dërguar para sulltanit, që ai të vendosë se si të ekzekutohen dhe varrosen, kjo ka të njëjtën pikë ideologjike, afirmimin e rendit dhe hierarkisë feudale. Në këtë bisedë Murati, pa marrë parasysh se do të vdesë nga plaga të cilën ia ka shkaktuar Obiliqi, lavdëron trimërinë dhe vlerën ndaj Llazarit, deklaron se – nëse jetës së tij nuk po i vjen fundi – ai është i lumtur të shohë në shërbimin e tij dhe pranon, si të justifikueshme dhe në përputhje me protokollin e funeralit të kalorësve, kërkesën e tij për t’u varrosur nën këmbët e Llazarit, por jo pranë Muratit, siç urdhëroi së pari sulltani. Ky diskutim për protokolin e pushtetit feudal për varrim meritor të të tre heronjve kosovarë, për herë të parë paraqitet në fillim të shekullit 15, në shënimet e një anonimi firencas, me titull Cronica volgare (Kronika në gjuhën popullore), pastaj në kujtimet “Kujtimet e jeniçerëve” të Konstantin Mihailloviqit nga Ostrovica, botuar kah fundi i shekullit 15 në Poloni, në bulevardin “Kur ka vdekur knez Llazari dhe Millosh Obiliqi në Kosovë”, të cilin Andrija Kaçiq Mioshiq e ka përfshirë në bisedën e tij të njerëzve të këndshëm sllavë (1756), prej ku u mor nga një kompozitor anonim i Historisë së Betejës së Kosovës (krijuar në gjysmën e dytë të shekullit të 18-të).

Murati e pranon sqarimin e Milloshit se është rendi që sulltani dhe Llazari të varrosen pranë njëri-tjetrit, ndërsa ai nën këmbët e tyre, dhe në “Llazaricë”, këngën dhjetërrokëshe e cila është gjetur në trashëgiminë e Vukut. Ndërsa në këtë këngë, përpos pajtimit të sulltanit dhe armiqve të tij për varrimin korrekt politik, paraqitet edhe pajtueshmëria për politikën të cilën turqit duhet ta udhëheqin pas vdekjes së dy sundimtarëve, njëfarë lloj përbashkësie, e besëlidhjes së Llazarit dhe Muratit, në të cilën kërkohet që me popullin të udhëhiqet sikur para Betejës së Kosovës, që të varfërit të mos konvertohen në islam, që kishat të mos rrënohen, që populli të mos shpërngulet, por të lihet i lirë dhe prej tij të merret vetëm “haraçi”. Këtë betim e formulon Murati: “Knezi më ka lënë amanet, unë juve prej sot e në amshim”. Të njëjtën porosi Murati u lë trashigimtarëve në këngën e Vishnjiqit “Fillimi i betejës kundër dahinjve”.

Skena e fundit në të cilën Murati, Llazari dhe Milloshi debatojnë për protokolin të cilin duhet ndjekur kur të varrosen, për herë të fundit paraqitet në dramën e Matija Bana “Car Llazari ose humbja në Kosovë” (botimi i parë më 1858, i dyti më 1866). Dhe këtu këta të tre kuptohen shumë mirë, sepse i përkasin botës (shtresës) së njëjtë dhe respektojnë të njëjtat vlera, ashtu që Murati vrasësit të vet, pa ironi, mund t’i thotë: “Ta kam zili”, ndërsa ai ia kthen: “Më vjen keq, më beso, që mbreti të vdes kështu”. Megjithatë, në këtë dramë të Banes, si edhe në dramat me temë Kosovën, që në gjysmën e parë të shekullit 19 i kanë botuar Jovan Popoviq Sterija (Millosh Obiliq, 1828) dhe Isidor Nikoliq (Car Llazari ose Rënia e Mbretërisë serbe, 1835), ndërsa bashkëkohaniku i Banes, Jovan Subotiq (Millosh Obiliq, 1858), përpos kontinuitetit me etosin feudal, kalorsiak paraqiten edhe dy momente të reja.

Shkrimtrët e këtyre dramave jetonin dhe shkolloheshin në Austri, ku kishin pranuar idetë politike të cilat ishin përzierje e racionalizmit arsimor dhe nacionalizmit romantik. Përpos diplomatit Bane, tre të tjerët ishin juristë dhe ndikimi i rezonimit juridik është i dukshëm edhe në dramat e tyre për Kosovën, në rrëfimin e problemeve me të cilat janë përballur heronjtë e Kosovës. Këta, sipas rregullit, kërkonin paraqitje sipas ligjit, që të respektohet mendimi i tyre, që p.sh., akuza për trathti me të cilën rëndohej Obiliqi të mbështetet me prova, që dëshmitarët të cilët akuzonin të verifikohen. Gjithashtu, vendimi që të luftohet me turqit, në këtë dramë është paraqitur si frut i diskutimeve të argumentuara (posaçërisht në car Llazarin e Banes). Me këtë nuk pajtohen të gjithë në pallatin e Llazarit, por pasi është vendosur në mënyrë “demokratike”, e pranuan të gjithë. Të drejtën për të menduar lirisht e përshëndet edhe Llazari i Banes, edhepse, ajo që nuk është e papritur nga një sundimtar mesjetar, kufizohet tek fisnikët: “I lejohet secilit fisnik të shprehet siç mendon para carit, por me carin edhe nuk pajtoheshin” (Ban 1858: 265). Kështu që skenari iluminist-racionalist për Betejën e Kosovës në dramat e këtij shkrimtari vojvodinas, pas më shumë se tre shekujsh, i lidhin në një vend në historinë turke Feliks Petanqiqin, ku ky humanist dubrovnikas dhe kolegu i tij (Petançiq kanë shërbyer në gjykatën penale të Republikës së Dubrovnikut) e paraqet në skenë Obiliqin e shndërruar në qytetar të Republikës, të vetëdijshëm për të drejtat e veta të garantuara me ligj./Lajm.co/Përgatiti Shaip Hoxha -vazhdon

Thaçi: Komisioni Evropian ka qasje diskriminuese ndaj Kosovës

Presidenti i Kosovës Thaçi në një intervistë ekskluzive për DW i kërkon Shqipërisë që t’i pajisë qytetarët e Kosovës me pasaporta shqiptare që të lëvizin lirshëm në zonën Shengen, pasi këtë nuk po ua mundëson BE-ja

DW: President Thaçi, javë më parë ju ishit për vizitë në SHBA dhe para saj në Vatikan ku takuat Papa Françeskun. Cila është e veçanta e këtyre vizitave?

Thaçi: E veçanta e vizitës në Vatikan dhe takimi me Papën, është mbështetja e vazhdueshme që Vatikani po i jep Kosovës dhe domosdoshmëria e njohjes së Kosovës e shtruar nga ana e jonë. Unë mora konfirmimin nga Papa Franqesku se ata janë duke e përcjellur situatën nga afër, se do të marrin vendimin e drejtë në të ardhmën jo të largët duke e njohur realitetin në Kosovë dhe se tash Kosova do ta ketë përfaqësuesin e vet në Vatikan, kjo është një risi dhe një raport direkt me Vatikanin që do të përshpejtojë vendimin e Vatikanit për njohjen e Republikës së Kosovës. Unë e ftova Papa Françeskun që ta vizitojë Kosovën dhe ai e konfirmoi se kjo do të ndodhë në kohë të përshtatshme.

Ndërsa nga vizita në SHBA-së në vazhdojmë të kemi marrëdhënie të shkëlqyera me një partneritet i një miqësie të përjetshme e SHBA-së dhe Kosovës. Atë që mund ta konfirmojë është që Washingtoni do të vazhdojë ta mbështesë Kosovën fuqishëm, do të vazhdojë të besojë fuqishëm në storien e suksesit të Kosovës dhe të afirmojë këtë storie suksesi në të gjithë arenën ndërkombëtare. Edhe në takimin që kisha me zëvëndëspresidentin e SHBA-së Pence, ia konfirmova që edhe Kosova do t’i kryej të gjitha obligimet e veta karshi konsolidimit të brendshëm edhe atij ndërkombëtar duke konsoliduar reformat në ekonomi, politikë dhe legjislacion.

Gjithashtu kam shtruar nevojën që SHBA-së të jenë të involvuara në dialogun Kosovë-Serbi, gjë që zëvëndëspresidenti Pence, e konfirmoi gatishmërinë e SHBA-së, por në të njejën kohë edhe nevojën e themelimit të forcave të armatosura të Kosovës gjë që Pence e theksoi qartë se Kosova ka të drejtë të themelojë forcat e armatosura, por që në do të vazhdojmë t’i kryejmë obligimet tona në një proces koordinues me partnerët tanë SHBA-së dhe NATO-on, dnë një proces gjithpërfshirës që do të jetë një ushtri e re moderne, shumëetnike me pjesmarrjen e të gjitha komuniteteve.

DW: Mund të ketë shpejt një ligj për ushtrinë në parlamentin e Kosovës nëse nuk ka një koordinim dhe dakordim me palët për ndryshimin e kushtetutës që kërkohet për formimin e ushtrisë?

Thaçi: Ne jemi duke punuar ngushtë me partnerët tanë strategjikë në mënyrë që të kemi një përmbledhje të sukseshme dhe të kordinuar të të gjitha këtyre përkushtimeve. Tash jemi të fokusuar për plotësimin e kritereve për ndryshimet kushtetuese, jemi duke diskutuar edhe me deputetët e komunitetit serb në mënyrë që atë që po e kërkon bashkëësia ndërkombëatre ta realizojmë. Unë nuk besojë që do të tolerohët gjatë vetoja që dikush pretendon ta vë mbi këtë të drejtë të kosovarëve dhe Kosova do ta ketë ushtrinë brenda vitit.

DW: President Thaçi, dy ditë më parë ju ishit shumë kritik me bashkësinë ndërkombëtare lidhur me qëndrimin strikt të saj që mos t’ia mundësojë Kosovës lëvizjen e lirë pa përmbushur kriterin e demarkacionit me Malin e Zi. Vazhdoni ta mbani këtë qëndrim dhe të jeni kritik ndaj BE-së?

Thaçi: Unë nuk isha kritik, unë e thashë atë që është e vërtetë dhe kjo e vërtetë ndoshta dikujt edhe mund t’i dhembë, natyrisht se pastaj ka interpretime të ndyshme herë keqkuptime e herë keqinformuese. Edhe një herë e ritheksoj që qëndrimi i Bashkimit Evropian është absurd dhe i turpshëm në raport me qytetarët e Kosovës dhe institucionet e Kosovës. Ne nuk kemi kërkuar as më pak e as më shumë sesa të trajtohemi barabart sikurse vendet e tjera të rajonit e jo të dyfishohen kriteret. Megjithatë prej 95 kritereve për liberalizimin e vizave, 94 prej tyre i kemi plotësuar, ka mbetur edhe ratifikimi demarkacionit me Malin e Zi dhe për këtë jemi të vetëdijshëm që pa impelmentimin e këtij kriteri nuk ndodhë liberalizimi i vizave nga BE-ja.

Ky kritër i është vënë Kosovës padrejtësisht dhe në mënyrë befasuese nga BE-ja që unë mendojë që më tëpër sesa kriter për implementim, ka qenë kurth politike nga Komisioni Evropian që ta shtyjë edhe më tutje liberalizimin e vizave për Kosovën. Prandaj mendojë se BE-ja duhet të fillojë të ndryshojë qasje në raport me Kosovën. Këtij Komisioni Evropian i kanë mbetur edhe 17 muaj mandat dhe shoh se nuk kanë qëllim dhe vizion për Kosovën dhe ky ka qenë mesazhi im për qytetarët e Kosovës për institucionet e Kosovës, prandaj duke u ndodhur në këtë situatë ne duhet të lëvizim sa më shpejtë për ratifikimn e marrëveshjes së demarkacionit në kuvendin e Kosovës, por edhe në momentin që ne e ratifikojmë marrëveshjen për demarkacion, përsëri do të kemi sfida me këtë përbërje të Komisionit Evropian me Kosovën sepse nuk e ka fokusin për Kosovën.

DW: Nëse këtë që e thoni që BE-ja nuk ka qasje të merituar për Kosovën, atëherë si mendoni të hyni në fazën e fundit të dialogut me Serbinë ku ndërmjetësues do të jetë pikërisht Bashkimi Evropian?

Thaçi: BE-ja jo që nuk ka qasje të merituar në raport me Kosovën, por ka qasje diskriminuese në raport me Kosovën, në raport me politikën e Kosovës dhe të ardhmen e Kosovës, prandaj ne kemi kërkuar që kjo qasje të ndryshojë në mënyrë drastike.

DW: Prapë po insistoj, mendoni se me këtë qasje të BE-së si thoni ju ndaj Kosovës, duhet të hyhet në fazën e fundit të dialogut me Serbinë ku ndërmjetësues do të jetë pikërisht BE-ja?

Thaçi: Dialogu nuk ndërlidhet në raport me liberalizimin e vizave, por natyrisht që është një qëllim një mision për normalizimin e plotë të marrëdhënieve të Kosovës me të gjithë fqinjët dhe dialogu me Serbinë duhet të vazhdojë me një përbërje konsensuale dhe gjithpërfshirëse të Kosovës, sepse është interes që të kemi raporte normale edhe me shtetin e Serbisë, të kemi pajtim dhe t’i hapim rrugë perspektivës euroatlantike edhe më konkrete, por edhe Kosova nuk do të jetë ajo që do të plotësojë dëshirat e BE-së në dialog, që Serbia të lëvizë drejt BE-së dhe Kosova të mbetet në pozicionin zero.

DW: Në fazën e fundit të dialogut me Serbinë, do të ketë Kosova vija të kuqe, nëse bazohemi në deklarimet tuaja të mëhershme ku si jemi shprehur disa herë, Serbia nuk po përmbush marrëveshjet e arritura me Kosovën?

Thaçi: Unë nuk jam ithtar i vendosjes së vijave të kuqe në procese të rëndësishme ku janë të përfshira edhe BE dhe SHBA. Dialogu nuk ka alternativë, ndërsa forma dhe mundësitë janë çështje tjetër. Ajo që është shumë me rëndësi janë respektimi i kushtetutës së Kosovës dhe ligjeve të saj dhe marraveshjeve që janë në përputhshmëri me kornizën kushtetuese.

DW: President, do të ketë kësaj radhe përfshirje të drejtpërdrejt të SHBA-së në dialogun Kosovë-Serbi?

Thaçi: Në takimin që kisha me zëvëndëspresidentin e SHBA-së Pence unë kam kërkuar përfshirjen e tij dhe të kabinetit të tij drejtpërdrejt në dialogun Kosovë-Serbi. Ajo që mund të them është që zëvëndëspresidenti Pence konfirmoi përfshirjen e SHBA-së në një dinamikë të re dhe aktive të drejjtpërdrejt.

DW: President Thaçi më herët keni hedhur idenë e krijimit të një grupi uniteti kosovar për fazën e fundit të dialogut me Serbinë. Megjithatë, dy subjekte politike në Kosovë, LDK dhe Vetëvendosja e kundërshtojnë këtë duke thënë se Kosova ka institucionet e saja dhe nuk ka nevojë për grup uniteti. Pse mendoni se Kosova duhet të ketë serish grup uniteti për dialog me Serbinë?

Thaçi: Ne do të vazhdojmë të punojmë për arritjen e një koncensusi sa më të gjerë politik ku do të përfshiheshin pos politikës edhe shoqëria civile, edhe mediet edhe personalitete me ndikim në shoqëri. Jemi në rrugë të mirë, tash është një proces elektoral, unë i kuptoj deklarimet e partive politike, por dua të besojë në përgjegjësinë e lidershipit kosovar që interesin e shtetit do ta vënë para atij partiak.
DW: Ju besoni, por a jeni dakorduar me kryeministrin Haradinaj që ju ta udhëheqni dialogun me Serbinë?
Thaçi: Ne kemi një koordinim shumë të mirë edhe me kryeministrin Haradinaj, edhe me kryetarin e kuvendit Kadri Veseli, kështu që angazhohemi që të përfshihen liderët e partive politike në mënyrë që të jemi bashkarisht në këtë proces të rëndësishëm dhe kjo edhe do të ndodhë.

DW: Mund të vendosë Kosova afate kohore të përfundimit të dialogut, për Serbinë, dhe procesin e integrimeve, për faktin që sipas opozitës kosovare, me dialogun po fiton vetëm Serbia dhe Kosova nuk po arrinë asgjë, si e potencuat tërthorazi edhe ju më herët?

Thaçi: As Kosova e as Serbia nuk mund t’i vënë limite kohore njëra tjetrës, këtë proces e udhëheq Bashkimi Evropian dhe do të jetë pjesëmarrëse e drejtpëdrejta edhe SHBA-ja, prandaj ne do të jemi në një kornizë të angazhimeve si dy shtete në një proces të udhëhequr nga partnerët tanë.

DW: Besoni në pajtimin e madh ndërmjet Kosovës dhe Serbisë?

Thaçi: Unë besoj në dialog, besoj në komunikim në fqinjësi, besoj në vlerat euroatlantike, prandaj kjo është rruga që duhet ta ndjekim dhe pyetja shtrohet çka nëse nuk ka dialog, ka vetëm probleme, armiqësi, konflikte nga të cilat nuk përfiton askush. Nga dialogu do të jemi përfitues të gjithë dhe nga marrëveshja finale do të jetë fituese edhe Kosova edhe Serbia dhe bashkësia ndërkombëtare, sepse nuk mund të jetë fituese vetëm njëra palë.

DW: President dua të kthehem edhe njëherë te demarkacioni me Malin e Zi. Kryeministri malazez ishte shumë i prerë në qëndrimin e tij se Mali i Zi nuk do të negociojë më me Kosovën as edhe për një centimetër çështjen e kufirit me Kosovën. Ju keni qenë vet nënshkrues i një marrëveshje të demarkacionit me Malin e Zi. Bazuar në këtë qëndrim të ngurt të Malit të Zi nga njëra anë dhe qëndrimit kundërshtues të kësaj marrëveshje nga kryeministri Ramush Haradinaj. Ku e shihni rrugëdaljen?

Thaçi: Kosova dhe Mali i Zi kanë arritur marrëveshje, të saktë të drejtë dhe të qëndrueshme profesionale dhe të përgjegjshme shtetërore. Tash problemi nuk është ndërmjet Kosovës dhe Malit të Zi, por problemi është te votimi në kuvendin e Kosovës, prandaj duhet të fokusohemi të gjithë që t’i sigurojmë dy të tretat e votave në kuvend për të votuar marrëveshjen. Kjo marrëveshje është e përmbyllur në mënyrë të përgjegjshme institucionale prej komisionit shtetërorë të Republikës së Kosovës, pastaj prej dy komisioneve tjera ndërkombëtare, gjithashtu e kemi edhe vlerësimin e NATO e kemi edhe vlerësimin e departamentit amerikan të shtetit, kështu që prej të gjithë faktorëve institucional politik ndërkombëtar e ka marr bekimin kjo marraveshje.

Kjo për Uashingtonin, Brukselin, NATO-n është e përmbyllur, prandaj ne duhet të jemi shumë syçelur, shumë të vëmendshëm shumë të përgjegjshëm që t’i kryejmë obligimet tona të marrëveshjeve shtetërore, sepse marrëveshjet shtetërore nuk janë leksione të orëve të gjeografisë, por janë të përgjegjësive kushtetuese dhe ligjore.

DW: Kur jemi të vendet fqinjë të Kosovës, një ditë më parë ishte për vizitë Presidenti i Shqipërisë Ilir Meta nga i cili ju kërkuar që Shqipëria t’i pajisë me pasaporta shqiptarët e Kosovës në mënyrë që të lëvizin lirshëm, meqë BE-ja nuk po i liberalizon vizat për Kosovën. A nuk ju duket kjo deklaratë, kjo kërkesë, si një lloj heqjeje e shtetësisë së qytetarëve të Kosovës dhe kërkimi i një shtetësie tjetër?

Thaçi: Pas izolimit klasik që u ka bërë BE-ja qytetarëve të Kosovës dhe mbylljes së çdo vrime të shpresës që qytetarët e Kosovës të lëvizin lirshëm në zonën Shengen, ne duhet të kërkojmë që këtë problematikë ta zgjidhim edhe në rrafshin kombëtar aq sa mund të zgjidhet. Kërkesa ime është e drejtë kushtetuese dhe ligjore duke respektuar kushtetutën e Kosovës por është edhe e drejtë dhe obligim kushtetues dhe ligjor i Shqipërisë. Ne duhet të jemi realistö, të gjithö njërëzit e politikës në Kosovë duke përfshirë bartësit e institucioneve, ministrat, deputetët, elitat në Kosovë, të gjithö kanë pasaporta shqiptare dhe në të njejtën kohë kanë edhe shtetësinë e Kosovës dhe po ashtu mund të marrin shumë shpejtë viza në ambasadat në Kosovë.

Por, kush janë të privuar nga e drejta për lëvizje të lirë, studentët, janë nganjëherë edhe njerëzit e biznesit, janë qytetarët e rëndomtö. Prandaj, Shqipëria mendoj se duhet të sillet në mënyrë të përgjegjshme duke i kryer obligimet e saja kushtetuese. Ky mund të jetë një vendim që më tepër ka karakter fisnik dhe human. Kërkesa ime nuk është presion ndaj Shqipërisë por është nevojë, kërkesë fisnike dhe shumë humane. Shqipëria mendoj se do të sillet përgjegjshëm dhe përsëri kërkesa ime është edhe me e fuqishme sot që edhe Presidenti Meta edhe kryeministri Rama të jenë në kryerje të obligimeve kushtetuese dhe ligjore por edhe të përgjegjësive kombëtare që t’ua lehtësojnë qytetarëve të Kosovës lëvizjen e lirë nëpër zonën Shengen.

DW: Mendoni se me kaq lehtësi mund të kalojë kjo kërkesë e juaja përballö bashkësisë ndërkombëtare?

Thaçi: Shqipëria e ka obligimin kushtetues dhe ligjor, ndërsa ne e kemi të drejtën kushtetuese dhe ligjore. Derisa është diçka e lejueshme me kushtetutë dhe ligj, atëherë duhet të jetë e pranueshme edhe në veprim institucional qeveritar të të dy vendeve.

Mërgata shqiptare në Austri kërkon shkarkimin e ministrit Dardan Gashi

Përfaqësues të shoqatave shqiptare në Austri, dhe veprimtarë të shquar me kontribut të veçantë për çështjen kombëtare shqiptare, kanë shprehur indinjatën e tyre të thellë rreth zgjedhjes së Dardan Gashit, në krye të Ministrisë së Diasporës dhe Investimeve Strategjike së Republikës së Kosovës

Për këtë, fillimisht diaspora shqiptare nga Austria, ju ka drejtuar me një letër të hapur zyrtare kryeministrit Ramush Haradinaj, kryetarit të Kuvendit Kadri Veseli, presidentit të Kosovës, Hashim Thaçi dhe subjekteve shqiptare të përfaqësuara në Parlamentin e Kosovës.

Kjo letër e hapur drejtuar krerëve të shtetit të Kosovës, e në veçanti kryeministrit Haradinaj, është edhe një shenjë revolte dhe pakënaqësie ndaj zgjedhjes së kabinetit të tij qeveritarë. Sipas të gjitha gjasave, kreu i ekzekutivit, Haradinaj, do të përballët me sfidën e dytë, të kundërshtimeve të qytetarëve, në këtë rast të Diasporës shqiptare, ndaj zgjedhjes së ministrit të Diasporës dhe Investimeve Strategjike, Dardan Gashi.

Iniciuesit e kësaj iniciative, kanë deklaruar për Kosova.info, se presin reflektim nga krerëve të shtetit, posaçërisht nga kryeministri Haradinaj për çështjen e lartpërmendur, edhe pse, sipas tyre, deri më tani, ata nuk kanë marrë asnjë përgjigje për letrën e hapur drejtuar institucioneve të Kosovës, të dërguar me 22 shtator 2017.

Avdulla Avdullahu, si iniciues i kësaj iniciative, ka deklaruar për Kosova.info se veprimtarë të shquar me kontribut të veçantë për çështjen kombëtare dhe përfaqësues të shoqatave të shumta nuk mund të rrinin indiferentë karshi përzgjedhjes së z. Dardan Gashi për ministrit të Diasporës dhe Investimeve Strategjike, prandaj, sipas tij, letra e hapur shpreh indinjatën e thellë lidhur me këtë akt.

“Është reagim që ka për synim mbështetjen e procesit të shtetformimit me kuadro dhe njerëz të dëshmuar, e jo me misit dhe të tillë si Gashi. Për këtë, ne u jemi drejtuar Kryeministrit, Presidentit dhe Kryeparlamentarit të Republikës së Kosovës, si dhe subjekteve politike shqiptare të përfaqësuara në Parlamentin e shtetit të Kosovës. Për këtë çështje, ne akoma nuk kemi marrë asnjë përgjigje nga të lartpërmendurit për shqetësimin e shprehur përmes letrës së hapur. Megjithatë, shpresojmë në reagimin konkret të tyre”, ka theksuar Avdullahu.

Fillimisht, ai ka veçuar se Diaspora shqiptare në Austri, ka filluar me mbledhjen e nënshkrimeve të përfaqësuesve të shoqatave dhe subjekteve të ndryshme shqiptare. “Pra letrës së hapur i janë bashkangjitur nënshkrimet e përfaqësuesve të subjekteve shqiptare dhe veprimtarëve të shumtë. Ne në të vërtetë nuk kemi mbledhur nënshkrime përpos nënshkrimeve të subjekteve që janë skanuar dhe bashkë me letrën e hapur janë dërguar përmes postës elektronike në adresat e lartshënuara, dhe ky ka qenë hapi i parë”, ka theksuar Avdullahu.

Megjithatë, Avdullahu shpreson se kryeministri Haradinaj, do ta shqyrtojë letrën e hapur dhe të marrë në konsideratë reagimin e Diasporës, të reflektojë ashtu si e do interesi i vendit pra shtetit të Kosovës, e jo sipas dëshirave dhe interesave të ndryshme grupore e klanore.

Ai ka shtuar se shqetësimi i Diasporës, është shumë serioz dhe decidiv pa u lëshuar në shpjegime dhe argumentime në lidhje me rëndësinë e Diasporës si ne aspektin ekonomik ashtu edhe politik.

Në pyetjen e Kosova.info, se kush mund të jetë ai person që është i denjët për t”i shërbyer Diasporës në mënyrë me transparente dhe llogaridhënëse, z. Avdullahu është përgjigjur se si brenda në Kosovë, ashtu dhe në Diasporë ka individë dhe ish veprimtarë që janë të denjë të përfaqësojnë dhe merren me zgjidhjen e problemeve të Diasporës.

“P.sh. ish ministri Ibrahim Makolli dhe Valon Murati, që të dy mendoj unë kanë kryer detyrën në mënyrë të dinjitetshme. Tani llogaridhënia tek ne është temë që për momentin nuk kapërdihet, por ne shpresojmë që të vije dita, kur dhe ne do mësohemi me llogaridhënie dhe me transparencën, ndërsa në perëndim ke sa të duash të rinj e te reja, që janë shkolluar dhe janë të denjë/a, ta përfaqësojnë Diasporën, pra njerëz kemi sa të doni, por mungon sistemi i konkurrencës dhe politikës kadrovike”, ka deklaruar ai.

Ndërkohë, Avdullahu pretë që letra e hapur të merret në konsideratë dhe të shqyrtohet ashtu si e do interesi i përbashkët.

“Shpresojmë që kontributi ynë që përbënë aktualisht 1/3 e buxhetit të Kosovës, do të jetë faktor i mjaftueshëm për të shqyrtuar kërkesën tone, e cila edhe mund të kaloj kufijtë e Austrisë. Për hapat e mëtutjeshëm do informoheni me kohë. Ne nuk do nxitohemi, jemi të gatshëm të ballafaqohemi me fakte në një debat të drejtpërdrejtë me organet e pushtetit të Republikës së Kosovës për çështjen e parashtruar”, ka përfunduar Avdullahu.

Por, asnjë nga tri institucionet e lartpërmendura, për pesë ditë më radhë, nuk ua janë përgjigjur interesimit të Kosova.info-s, se a ka arritur letra e hapur nga Diaspora për çështjen e ministrit Gashi, dhe cili do të jetë reflektimi it tyre karshi kërkesës së Diasporës shqiptare.

Në pyetjet e Kosova.info-s, drejtuar krerëve të tri institucioneve të shtetit, thuhet se: Cili do të jetë reflektimi i krerëve të shtetit ndaj shqetësimit të bashkatdhetarëve tanë në Diasporë, në veçanti të Austrisë, sa i përket çështjes në fjalë, pasi që letra e lartpërmendur tashmë ka disa ditë që ka arritur në këto tri institucione?, dhe : Përpos kësaj letre, përfaqësues te shoqatave shqiptare në Austri, kanë filluar edhe mbledhjen e nënshkrimeve për shkarkimin e Gashi nga posti i ministrit të Diasporës dhe Investimeve Strategjike. Sipas tyre, ata do të vazhdojnë edhe në shtetet tjera. fillimisht ne Zvicër dhe Gjermani, e po ashtu edhe në shtete tjera, në mbledhjen e nënshkrimeve për shkarkimin e z. Gashi. Çka do të ndërmarrin institucionet në këtë drejtim?….!!!!

Në anën tjetër, në letrën drejtuar krerëve të tri institucioneve kryesore të shtetit thuhet se:

Jemi të detyruar të sqarojmë:

“E kaluara e z. Gashi ka qenë kundër lëvizjes çlirimtare të Kosovës, duke u bërë pengesë e lëvizjes popullore për liri dhe pavarësi.

Në zjarrin e luftës kur Kosova digjej nga ushtria serbe dhe popullsia e pafajshme u detyrua të emigroj jashtë kufijve të saj, qëndrimi i këtij politikani ka qenë në mbështetje të qarqeve të caktuara anti shqiptare.

Si përfaqësues të shoqatave shqiptare që veprojnë në diasporë, shprehim indinjatën tonë të thellë në përzgjedhjen e këtij personaliteti, i cili është caktuar të përfaqësoj diasporën në Qeverinë e Republikës së Kosovës.

Ju lutëm të shikoni mundësinë e zëvendësimit të kësaj figure diskredituese në të kaluarën me një person, i cili ka kontributet e tij, si nga e kaluara dhe nga e sotmja në Kosovë.

Rreth akuzës së bërë ndaj një qeveritari të posa zgjedhur, jemi gati të paraqesim dëshmitë në ballafaqime të drejtpërdrejta”, thuhet në letër.

Kush është Dardan Gashi

Dardan Gashi u zhvendos në Vjenë, Austri, ku kreu studimet e Shkencave Politike dhe Komunikimit në Universitetin e Vjenës. Karrierën e tij e filloi si mbikëqyrës i zgjedhjeve me OSBE-në, Misioni në Bosnje e Hercegovinë. Në vitin 1997, Gashi u bë zyrtar i zgjedhjeve, drejtor i zyrës në terren në Federatën e Bërçkës. Gjatë atij viti, ai u zhvendos në Kroaci, me pozitën e monitoruesit të të drejtave të njeriut, dhe përgjatë vitit të ardhshëm lëvizi nëpër vendet ballkanike, si pjesë e misioneve të OSBE-së.

Gashi ka punuar në Misionin Verifikues, si Zyrtar për Informim i Zyrës Ndërlidhëse të Sekretariatit të OSBE-së në Vjenë. Pas luftës, ai vazhdoi punën me OSBE, dhe dha kontributin e tij në planet e ndërtimit të institucioneve, politikave mediale, regjistrimit të popullsisë dhe zgjedhjeve elektorale.

Gjatë vitit 2000, Gashi punoi në Grupin Ndërkombëtar të Krizave, Tribunalin e Hagës për krime në Ish-Jugosllavi, Iniciativën Evropiane për Stabilitet, etj.

Nga viti 2005 deri më 2008, Gashi vazhdoi karrierën e tij politike në zyrën e zëvendës kryeministrit/Ministria e Administrimit të Pushtetit Lokal. Fillimisht, ai kryesoi grupin punues për decentralizim, dhe mori pjesë në të gjitha takimet gjatë Negociatave të Vjenës, si këshilltar i lartë. Njëkohësisht, ai kryesoi edhe grupin punues të Kthimit përbrenda procesit të Dialogut të drejtpërdrejt me Beogradin.

Në qershor të vitit 2010, Gashi u bë zëvendësministër i Integrimeve Evropiane. Këtë pozitë e mbajti deri në janar 2011, kur emri i tij u propozua për Ministër të Mjedisit dhe Planifikimit Hapësinor, pas zgjedhjeve kombëtare të vitit 2010.

Kurse, në Qeverinë Haradinaj, Dardan Gashi është emëruar zv.kryeministër dhe ministër i Diasporës dhe Investimeve Strategjike.

Përndryshe, redaksia e Kosova.info për disa ditë rresht ka provuar të kontaktoj me ministrin Gashi për kërkesën e shoqatave shqiptare ne Austri, por kontakti me të ka qenë i pamundur. /Kosova.info/

Vihen në pranga dy inspektorë të AKU-së, dhanë licensa në kundërshtim me kriteret ligjore

Dy inspektorë terreni pranë Agjencisë Kombëtare të Ushqimit janë vënë ne pranga nga policia e Tiranës

Zëdhënësja e Drejtorisë Vendore të Policisë Tiranë Frida Sinanaj në deklaratë për mediat për finalizimin e operacionit “New Start”, njoftoi se në kuadër të këtij operacioni policor u arrestuan shtetasit:

– Alfred Mahmuti, 45 vjeç, banues në Tiranë, me detyrë inspektor terreni pranë Agjencisë Kombëtare të Ushqimit.

– Erlinda Dervishi, 31 vjeçe, banuese në Tiranë, me detyrë inspektore terreni pranë Agjencisë Kombëtare të Ushqimit, dega Tiranë.

Arrestimi i tyre u bë pasi gjatë kontrolleve të ushtruara ditën e djeshme nga strukturat e Drejtorisë Vendore të Policisë Tiranë dhe Agjencisë Kombëtare të Ushqimit, në 2 subjekte (thertore) është konstatuar licencimi në kundërshtim me kriteret ligjore.

Policia e Tiranës në bashkëpunim me AKU-në, por edhe Agjenci të tjera ligjore po vijojnë kontrollet në mënyrë intesive për evidentimin dhe goditjen e paligjshmërisë, apo rastet e abuzimit dhe shpërdorimit të detyrës nga punonjës të këtyre strukturave

Rama: Frika e Serbisë për bashkimin e Kosovës me Shqipërinë do të rritet

Kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama ka akuzuar Bashkimin Evropian për marrëdhënie të padrejta ndaj Shqipërisë

Në një intervistë për “Frankfurter Rundschau”, Rama ka thënë se është vendim shumë i padrejtë nga ana e udhëheqësve evropian që nuk është duke negociuar me Shqipërinë.

“Ne i kemi bërë realizuar ato tashmë. Është diçka fantastike që negociohet. Por është thjesht e padrejtë që ne nuk po negociojmë. Nuk e kuptoj këtë frikë të pabesueshme të udhëheqësve europianë, kur e lidhin vazhdimisht fillimin e negociatave të pranimit në union, me zgjedhjet në vendet e tyre apo rebelimin e opinionit publik. Kjo është çmenduri. Do të qe ende e kuptueshme që vetë anëtarësimi të shtyhet disi. Por kjo ka të bëjë me negociatat. Dhe negociatat, janë diçka që vetëm sa na ndihmon në rrugëtimin tonë”, ka thënë se Rama.

Ndër tjerash ai ka shtuar se “problemi nuk është ajo që thotë, por ajo që bën Evropa. Në rastin tonë është krejtësisht e padrejtë, sepse ne jemi një shtet anëtar i NATO-s. Mali i Zi është anëtarësuar në aleancë shumë më vonë. Për më tepër, ne jemi shumë më përpara Malit të Zi në kapitujt vendimtarë që kanë të bëjnë me gjyqësorin. Serbia gjithashtu duhet të vazhdojë t’i kryejë këto reforma”.

Gjatë kësaj interviste Rama ka folur edhe për bashkëpunimet në mes Kosovës dhe Shqipërisë. Ai është pyetur për bashkimin e Kosovës dhe Shqipërisë, dhe për frikësimin e Serbisë se do të ndodh një gjë e tillë.

Për këtë Rama është shprehur se frika do t’i rritet Serbisë, duke shtuar se kosovarët janë lodhur nga durimi. “Këto frikëra do të rriten. Nuk është se unë e dua këtë, por kjo është logjike. Kosovarët qenë nën një regjim shumë brutal, dhe gjithësesi mund të lëviznin në Evropë. Tanimë ata kanë shtetin e tyre, dhe nuk mund të udhëtojnë më. Jo vetëm që ka një lodhje të vazhdueshme, por ka edhe një lodhje nga durimi”, ka shtuar Rama.

Ahmeti: Me ketë mbështetje qytetare, shpejtohet zhvillimi i Prishtinës

Qindra qytetarët të Kodrës së Trimave ishin mbledhur në shkollën “Asim Vokshi” në mbështetje të Shpend Ahmetit dhe kandidatëve të Vetëvendosjes për Kuvendin Komunal

Mes brohoritjeve të shumta të qytetarëve që kërkonin vazhdimësi të qeverisjes në Lëvizjes në Prishtinë, u prezantuan kandidatët për Kuvend Komunal nga kjo lagje. Kryetari Shpendi Ahmeti falënderoi banorët e Kodrës së Trimave për mbështetjen e madhe që po i japin Lëvizjes.

“Kodra e Trimave në Prishtinë, gjithmonë u ka prirë proceseve në të mirë të vendit. Sigurinë e fitores sonë si Vetëvendosje, po e marrim në këtë lagje. Tri tubime gjatë kësaj fushate nëpër Kodër të Trimave, dhe në asnjërin tubim nuk po na zë salla. Me këtë mbështetje qytetare, për neve do të jetë shumë më i lehtë realizimi i zotimeve që japim. Për mandatin e radhës kemi plot 100 zotime, brenda të cilave janë edhe shumë investime konkrete për lagjen Kodra e Trimave”, theksoi Ahmeti.

Deputetja Donika Kadaj në fjalën e saj të rastit tha se Lëvizja Vetëvendosje, përveç fitores së pashmangshme në Prishtinë, pret edhe shumë fitore të tjera në shumë komuna të Kosovës.

“Uroj Kryetarin Shpend Ahmeti për mandatin e radhës, si dhe kandidatët e listës sonë për Kuvend Komunal. Lëvizja Vetëvendosje po rritet në vazhdimësi, dhe rezultat i kësaj rritjeje do të jenë edhe shumë fitore të reja nëpër komunat e Kosovës”, tha ndër të tjera Kadaj.