Basha thotë se pesë banda kriminale kërkojnë shkëmbimin e territoreve Kosovë-Serbi

Kreu i Partisë Demokratike Lulzim Basha shprehet kundër shkëmbimit të territoreve mes Kosovës dhe Serbisë. Ashtu sikurse edhe ish-Kryeministri Sali Berisha, Basha renditet në anën e kundërshtarëve të kësaj ideje

Kryedemokrati shkon më tej duke thënë se ideja për shkëmbim territoresh mbështetet nga pesë banda kriminale që veprojnë në veri dhe në jug të lumit Ibër. “Propozimi për shkëmbimin e territoreve është lëgjitimim i aventurierëve dhe legjitimim i pesë bandave të krimit të organizuar në veri dhe në jug të lumit Ibër”, u shpreh Basha.

Cilat janë këto banda kriminale që mbështesin shkëmbimin e territoreve? Kreu i demokratëve nuk përmendi asgjë konkrete, por shtoi se pretendimet për mosfunksionimin e territorit të Kosvës janë vetëm një alibi.
“Në qoftë se ka vullnet politik për të çmontuar këto pesë banda të krimit të organizuar në jug dhe në veri të lumit Ibër, atëherë alibia e fundit për mosfuksionim të territorit të Kosovës bie”, tha Lulzim Basha.

Kryedemokrati këto deklarata i bëri konferencën ballkanike të grave të organizuar nga LDGSH dhe Forumi i Gruas në PPE. Kryetari i Partisë Demokratike Lulzim Basha u ka bërë thirrje ndërkombëtarëve për të ndërhyrë në ndryshimin e gjendjes në Shqipëri.

Krydemokrati ka vazhduar të denoncojë gjendjen në të cilën ndodhet vendi, sipas të cilit, kontrollin e ka marrë krimi përmes bashkëpunimit me politikën. Dhe për këtë akuzon Kryeministrin Edi Rama dhe qeverinë.

“Krimi kontrollon qytetet, lagjet e qyteteve. Është krimi që kontrollon territorin dhe ekonominë, qeveria nuk e ka më kontrollin e territorit dhe ekonomisë”, tha Basha në konferencën ballkanike të organizuar nga LDGSH në bashkëpunim me Forumin e Gruas në PPE.

Gjatë fjalës së tij, Lulzim Basha nuk foli me emra konkretë, por tha se askush nuk u beson më fjalëve të zyrtarëve të caktuar të Bashkimit Europian që vazhdojnë të përkrahin Kryeministrin dhe reformat e qeverisë përmes shprehjeve të përsëritura.

“Nuk mund të vazhdojmë më kështu. Kusht kryesor është ndarja e Shqipërisë nga krimi. Askush nuk ka nevojë në këtë vend dhe askush nuk i merr seriozisht ata që janë bashkëpërgjegjës në këtë situatë, ata që kanë lejuar Edi Ramën të përqëndrojnë në një dorë gjithë pushtetet. Askush nuk i ha më frazat për thellim dhe intensifikim të reformave, sepse institucionet i ka kapur krimi. T’i bëjmë thirrje atyre që flasin në emër të Europës, mos na gënjejnë më. Mos të flasin me patetate në gojë, por ta thonë qartë. Europa nuk i toleron politikanët e lidhur me krimin. E kanë thënë qartë drejtues të lartë të politikës gjermane, është koha ta thonë të gjithë”, deklaroi kryetari i Partisë Demokratike.

Mustafa: Ahmet Krasniqi u kthye në Kosovë, por si të zbulohen vrasësit e tij

Ish kryeministri i Kosovës, njëherësh kryetar i Lidhjes Demokratike të Kosovës, Isa Mustafa, përmes një postimi në Facebook ka shkruar se pas njëzet vjetësh, sot trazojmë kujtimet tona të hidhura për aktin e ekzekutimit barbar nga dora e fshehtë e kolones Ahmet Krasniqit, Ministër i Mbrojtjes në Qeverinë e Republikës së Kosovës që veproi në ekzil

Megjithatë, sipas, ish ministrit në qeverinë në ekzil të Bujar Bukoshit në të cilën kolonel Ahmet Krasniqi ishte ministër i mbrojtjes, krahas përmbushjes së një amaneti që Baci të varroset në Kosovë, shtrohet pyetja se si do të përmbushet amaneti tjetër, ai i zbulimit të dorasëve dhe organizatorëve të ekzekutimit të tij.

Postimi i Mustafës në Facebook:

“Të dashur miq,

Pas njëzet vjetësh, sot trazojmë kujtimet tona të hidhura për aktin e ekzekutimit barbar, nga dora e fshehtë, të kolonel Ahmet Krasniqi, Ministër i Mbrojtjes në Qeverinë e Republikës së Kosovës që veproi në ekzil.

Sot po bëhet rivarrimi I eshtrave të këtij burri të Kosovës, trimi e atdhetari, por drejtësia shqiptare i mbetet borxh zbardhjes së vrasjes së tij, para derës së shtëpisë ku banonte me oficerët tjerë të kësaj ministrie në Tiranë, në Rrugën e Medreses.

Krahas përmbushjes së një amaneti që Baci (siç komunikonim me njëritjetrin) të varroset në Kosovë, shtrohet pyetja se si do të përmbushet amaneti tjetër, ai i zbulimit të dorasëve dhe organizatorëve të ekzekutimit të tij, pas zhvarrosjes nga Tirana dhe rivarrosjes në Prishtinë. Edhe këtë duhet ta kishin llogaritur organizatorët. IM”

Deputeti i LDK-së: Njerëzit me kravata e dinë kush e vrau Ahmet Krasniqin, por po heshtin

Deputeti i Lidhjes Demokratike të Kosovës, Haxhi Avdyli përmes një shkrimi në Facebook ka thënë se shumë njerëz me kravata e dinë kush ka vrau ministrin Ahmet Krasniqit, eshtrat e të cilit sot janë kthyer në Kosovë

Ai ka thënë se dora misterioze që e ka vrau dhe që janë në dijeni për këtë veprim janë të njëjtit kriminel. “Sot në nderim të Ministrit të luftës, Ahmet Krasniqit. Turpi qoftë për ju që hartuat, dhe ekzekutuat planin ogurzi për eliminimin e Ministrit e sot po heshtni. Dora misterioze që vrau dhe ju që dini kush ishte urdhërdhënësi e nuk flitni mbeteni të njëjtit kriminel. Unë kam bindjen që ka shumë njerëz me kravata që dinë por kanë vendosur të heshtin për të ruajtur faqen e zezë të dikujt. Lavdi veprës dhe jetës së Ahmetit”, ka shkruar Avdyli në Facebook.

Anti-thaçizmi si dëshmi e shterpësisë së mendimit politik në Kosovë

Një ndër thëniet më të famshme për të cilat mbahet mend Eleanor Roosevelt është shprehja se “mendjet e ndritura diskutojnë për ide, mendjet mesatare diskutojnë për ngjarjet ndërsa mendjet e vogla diskutojnë për njerëz”. Fatkeqësisht në Kosovë prej shumë vitesh dominon debati politik mbi persona e jo mbi ide e zhvillime sikurse ndodh në vende me kulturë politike më të avancuar

Nga Adri Nurellari

Sikur të mos mjaftonte që telenovelat të zaptonin hapësirën mediatike, ka filluar që edhe politika të trajtohet si telenovelë duke u fokusuar tek veprimet, situatat apo fatet e personazheve kryesorë. Në qendër të thashethemnajës e përgojimit qëndron Hashim Thaçi si personaliteti më i rëndësishëm politik në Kosovë i dy dekadave të fundit. Është e kuptueshme që vetë roli protagonist e bën edhe cak shigjetash, sepse sikurse thotë në fizikë ligji i tretë i Njutonit: “Për çdo forcë ekziston gjithmonë një kundërveprim i barabartë me kah të kundërt”. Prandaj prezenca e anti-thaçizmit si aksion politik në një epokë pluraliste është më se e natyrshme. Mirëpo ajo që është e çuditshme është dominimi i kësaj tendence në debatin publik gjë që dëshmon sterilitetin dhe varfërinë të debatit dhe mendimit politik në Kosovë.

Janë të shumtë individët e politikës, mediave, shoqërisë civile që kanë bërë karrierë e janë bërë të famshëm veç duke mbajtur flamurin e anti-thaçizmit. Këtyre po tua heqësh agresivitetin dhe kritikat e shumta të bëra ndaj Thaçit, vështirë se iu ngelet ndonjë kontribut apo rol tjetër në jetën publike për të cilin të meritojnë statusin që kanë sot në shoqëri. Tek disa flamurmbajtës të anti-thaçizmit aq e madhe është ngarkesa emocionale e obsesionit me këtë njeri sa manifestohen edhe çrregullimet psikologjike-psikiatrike të formës së psikozave kur flasin për të. Në kuadrin e këtyre sulmeve në media ky koalicion i të obsesionuarve anti-thaçistë, ta shesin si opinion atë që, në fakt, është emocion i tyre dhe ta shesin për analizë atë që në fakt është opinioni i tyre personal. Për më tepër ky lloj debati personal merr përmasa të zjarrta e të ngarkuara emocionale që e nxjerr krejt fare nga loja arsyen dhe logjikën e degradon madje në fyerje banale.

Kjo politika e mbështetur te personaliteti bën që i gjithë ligjërimi politik të reduktohet te karakteri si dhe veprimet apo mosveprimet e një personi të vetëm e mos të merret me fakte, bilance, projekte, ide apo reforma të realizuara apo të dështuara. Prandaj prania e fortë e anti-thaçizmit, demonstron se më shumë sesa interesi shtetëror dominon hatërmbetja, marazi, mëria, inati, zilia, xhelozia, lakmia personale apo forma të tjera të ngjashme kompleksesh. Për këtë arsye edhe debatet televizive që merren me komente të aktorëve politik gjithnjë e më shumë po iu ngjajnë thashethemeve të kafeneve. Diskutimi merr më shumë formën e përplasjeve mes tifozëve të skuadrave të ndryshme të futbollit ku polemika i lë vendin sharjeve e mungesa e mendimit kompensohet me diarre fjalësh bosh.

Idealja do ishte që të ishin idetë ato që do të dominonin debatin politik kosovar mirëpo me sa duket duhet ende kohë që të ndriçohet mentaliteti ynë. Nuk ka asgjë të keqe që të ketë kritika, dyshime e kërkesë llogarie mbi një lider politik, përkundrazi, është ky presion që bën të mundur garantimin e performancës së mirë. Porse në Kosovë përmasat e anti-thaçizmit janë anormale e kanë arritur dimensionet e një obsesioni kolektiv masiv që ka uzurpuar skenën politike në vend gjatë muajve të fundit që po diskutohet faza finale e dialogut me Serbinë. Duke u marrë gjithmonë me sulme ndaj Thaçit, largohet vëmendja nga debati parashtrues e përmbajtjesor. Për muaj me radhë e gjithë opozita në vend që të merret konkretisht me propozime, rekomandime, sugjerime për dialogun, u mor me sulme personale ndaj presidentit dhe vënie në pikëpyetje të së drejtës së tij kushtetuese për të udhëhequr politikën e jashtme në vend.

Debati publik sot është i dominuar nga sulmi kolektiv ndaj Thaçit prej opozitës i atyre përmasave që të rikthente kujtimin e krijimit të VLAN-it një ditë pas ditës së votimit kur pa u tharë boja nga gishtat e votuesve vullneti i kutisë së votimit u zëvendësua nga tavolina e bisedimeve mes partive të humbura. Asokohe obsesioni i anti-thaçizmit bëri bashkë një aleancë laramane partish që kishin garuar e sulmuar njëra tjetrën për vite me radhë duke i nxjerrë në pah se nuk kishin ndonjë orientim ideologjik përveç anti-thaçizmit. Edhe në partinë që dikur ka qenë pararojë në Kosovë për sa i përket nisjes së debatit ideologjik, Lëvizja Vetëvendosja, orientimi socialist zhduket sa herë që është në pyetje Hashim Thaçi. Obsesionimi personal ndaj Thaçit në 2014 bëri që Vetëvendosje të hiqte dorë nga parimet e pretenduara e të hiqte dorë nga vetëvendosja duke pranuar negociatat si dhe të pranonte të bashkëpunonte me ata që i kishte akuzuar si haraçexhinj, koka të korrupsionit, kolaboracionistë të Rrahman Morinës apo listë politike që është dorë e zgjatur të Beogradit. Fakti që Thaçi është në njëfarë mënyre ‘yll polar i orientimit’ të veprimeve të Vetëvendosjes e dëshmoi edhe çështja e gjykatës speciale. Kur u fut ne parlament për t’u votuar ata ishin ashpër kundër, mirëpo kur u afrua një mundësi për ta çaktivizuar gjykatën në dhjetorin e kaluar, VV e kundërshtoi veten dhe doli kundër kësaj nisme të OVL-së vetëm sepse mendonte që kjo gjë mund t’i leverdiste Thaçit.

Anti-thaçizmi është shndërruar në shtyllën kryesore ideologjike edhe të Lidhjes Demokratike, e cila nga një organizatë politike në suazat e idhujtarisë e orientuar pro një njeriu, Rugovës e rugovizmit është shndërruar në një parti që orientim kryesor manifeston sulmet ndaj Thaçit apo anti-thaçizmin. Gjatë gjithë këtij viti që diskutohet për fazën e dialogut nuk është dëgjuar ndonjëherë nga kjo parti ndonjë propozim, rekomandim, sugjerim e mos të flasim për platformë apo vizion konkret për përmbajtjen që do duhej të kishte marrëveshja e paqes me Serbinë, por vetëm janë marrë me presidentin. Gjithë ajo parti që krenohet me kuadrot e shkolluar mësimdhënës nuk ka artikuluar qoftë edhe një ide substanciale për modalitetin e negociatave apo rezultatin e dëshiruar ku duhet të çojnë ato, por vetëm është marrë me sfidimin e rolit të presidentit që ata vetë e kanë zgjedhur.

Aktualisht ekziston një kontekst politik ndërkombëtar i favorshëm por shumë delikat e relativisht i përkohshëm që mund të sigurojë mbylljen e konfliktit me Serbinë dhe çimentimin e subjektivitetit ndërkombëtar shtetëror të Kosovës. Ekziston një presion ndërkombëtar nga Bashkimi Europian dhe SHBA-të për ta shtyrë përpara e finalizuar sa më shpejt një marrëveshje të plotë juridikisht të obligueshme mes Kosovës dhe Serbisë. Nga njëra anë Bashkimit Europian po i afrohen zgjedhjet e Parlamentit Europian dhe gjasat janë që me forcimin e partive populiste të viteve të fundit, në vitin e ardhshëm të kemi një Bashkim Europian ndryshe. Këto parti populiste jo-konvencionale e jo-tradicionale kanë marrë pushtetin në disa shtete të BE e po i afrohen qeverisjes në shumë të tjera çka do të thotë se qëndrimet e tyre izolacioniste, anti-zgjerim, anti-imigrant e islamofobe kanë për t’u bërë pjesë e politikës qendrore të BE-së. Kjo do të thotë se Bashkimi Europian i ardhshëm sipas të gjitha gjasave nuk do të ketë vullneti për t’u marrë me Ballkanin sikurse e ka sot. Po ashtu edhe në Serbi nuk e dimë deri kur do të kemi një lider si Vuçiç që ka aq shumë pushtet të përqendruar sa është i gatshëm të shtyj përpara një proces që nuk është popullor në vendin e tij

Mirëpo aq i fortë është sentimenti anti-thaçist sa kundërshtarët politik, për hir të marazit të papërmbajtshëm janë të gatshëm t’ia humbasin Kosovës këtë rrethanë historike vetëm për inatin e tij ose që të veprojnë në përputhje me fjalën e urtë popullore, për inat të vjehrrës më vdektë burri. Ky qëndrim absurd anti-person mund të rrezikojë që ta përsërisë vitin 2014 kur opozita atëhershme e la Kosovën pa ushtri prej inatit kundër Thaçit. Duke mos dashur që meritat e formimit të Forcave të Armatosura të Kosovës t’i merrte Thaçi, LDK dhe VV refuzuan që të votonin vazhdimin e vendeve të rezervuara për një mandat më shumë gjë që ishte kushti i partive politike parlamentare të pakicës serbe për të votuar në këmbim formimin e ushtrisë. Përfaqësia politike në parlament në zgjedhjet që pasuan ndryshoi tërësisht me përfshirjen e veriut në zgjedhje dhe krijimin e Listës Serbe dhe krejt ndryshe nga përfaqësia politike e mëhershme, Lista u deklarua ashpër kundër ushtrisë së Kosovës. Pra, për shkak të anti-thaçizmit Kosova ngeli pa ushtri dhe gjasat janë që për të njëjtën arsye të ngelet pa një marrëveshje të njohjes që aq shumë nevojitet nga Kosova.

Dominimi i anti-thaçizmit në diskursin politik në Kosovë nuk është shqetësues vetëm për cenimin e interesave shtetërore dhe humbjen e mundësive historike për vendin sikurse ndodhi me ushtrinë, por edhe për shëndetin e demokracisë në vend. Mungesa e debatit ideologjik, e përballjes së këndvështrimeve dhe e paraqitjes së alternativave programore lë të kuptohet se jemi ende duke përjetuar një situatë para-politike apo para-moderne. Për sa kohë politika përqendrohet tek personalitetet e jo tek idetë e ideologjitë ne kemi votues që thjeshtë votojnë se kush do të jetë timonieri, por jo se cili do të jetë drejtimi që duhet të marrë vendi. Prandaj fakti që në Kosovë mbizotëron debati mbi personalitetin pra mbi liderët politik që garojnë apo që luajnë një rol kyç në jetën publike dëshmon për një stad të ulët zhvillimor të jetës politike. Ndryshe nga politika e bazuar mbi çështje, politika e bazuar mbi personalitetin merret me përbaltje e jo përmbajtje, merret me sulme personale e jo me rrahje idesh, merret me mesazhierin e jo me mesazhit, përqendrohet tek denigrimi i individit e jo tek kundër argumentimi ndaj propozimeve të shprehura. Një mjedis politik të bazuar tek personalitetet debati dominohet më shumë nga psikanaliza e individit pra nga elemente të karakterit, personalitetit, sjelljet, tiparet fizike, biografia, familja, temperamenti apo veçoritë tij të tjera psikike. Ndërkohë që neglizhohet debati mbi temat konkrete, mbi ideologjitë, institucionet, proceset, ligjet apo reformat. Për rrjedhojë debati politik ka tendenca destruktive se synon denigrimin e kundërshtarin ndërkohë që do të duhej të ishte konstruktiv në formën e ballafaqimit të alternativave politike. Pra në vend që të merret me standarde e performanca institucionale përqendrohet tek sulmi ndaj një individi si mishërimi i së keqes.

Idealja për një demokraci të konsoliduar është politika e bazuar në çështje vendos në plan të parë vlerat, idetë, parimet, propozimet, reformat, politikat konkrete apo vizionin për të ardhmen. Kjo lloj politike përqendrohet mbi çështjet që ndikojnë në jetën e përditshme të qytetarëve të një vendi dhe ofron zgjidhje që i adresojnë ato. Në rastin e Kosovës politika përmbajtjesore e bazuar mbi çështjet do të duhej të merrej me çështjet që prekin më shumë qytetarin e Kosovës sikurse janë subjektiviteti ndërkombëtar i vendit, varfëria, papunësia, garantimi i një gjyqësori efikas dhe sundimit të ligjit, qasja në shërbime cilësore publike si arsimi e shëndetësia, nevoja për strehim apo infrastruktura e prapambetur. Shpesh shumë prej këtyre çështjeve mund të trajtohen në nivel të pushtetit vendor në Kosovë duke patur parasysh nivelin e lartë të decentralizimit, mirëpo fatkeqësisht edhe përfaqësuesit e pushtetit vendor në më të shumtën e rasteve merren me përplasjet personale të nivelit qendror.

Kuptohet që roli i individit në politikë është shumë i rëndësishëm e shpesh vendimtar, mjafton të shikohet roli që ka kandidati për kryeministër në Britani apo kandidati për president në SHBA për të kuptuar sa i fortë është dimensioni i personalizimit të politikës. Mirëpo kur shkohet në ekstrem dhe gjithë politika përqendrohet tek roli i individit, i bie të neglizhohen shumë aktorë, faktorë e rrethana që po ashtu luajnë rol kyç. Po ashtu duhet kuptuar që në këto dy demokracitë më të vjetra të Evropës, nuk bëhet thjesht fjalë për individë karizmatikë por individë me ide e propozime konkrete. Britanikët dhe amerikanët besojnë thjesht te njerëz të caktuar të famshëm por tek njerëz që besojnë e propozojnë ide të caktuara. Historia moderne e botës së zhvilluar tregon se idetë për t’u materializuar kërkojnë idealistë karizmatikë që i shtyjnë përpara këto ide. Këta individë me retorikën që përdorin, programet që shpalosin, qëndrimet që mbajnë faktikisht shndërrohen në mishërimi i disa ideve që pa ta do konsideroheshin thjeshtë si ide abstrakte. Pra, bëhet fjalë për politikanë që janë të lidhur ngushtë me grupe të qarta idesh duke u ofruar në paketë si ofertë për ata që përkrahin këto ide.

Fatkeqësisht shqiptarët kudo që jetojnë nuk kanë pasur përvoja të demokracisë dhe në memorien kolektive njohin ose padishahun e portës së lartë ose udhëheqësin komunist të lavdishëm të tipit Enver Hoxha apo Marshall Tito. Brenda perandorisë Osmane, me përjashtim të dy periudhave të shkurtra të monarkisë kushtetuese dhe mbledhjes së asamblesë së përgjithshme përfaqësuese në 1876-78 dhe 1908 deri në luftërat ballkanike, shqiptarët nuk kanë pasur asnjë përjetim në të kaluarën të ndonjë forme qoftë rudimentare të demokracisë. Për hir të së vërtetës kjo mënyrë e të konceptuarit të jetës si një hierarki me në krye një individ drejtues shkon përshtat edhe me traditën tonë patriarkale ku fjala e babait apo të parit të familjes kishte peshën e ligjit. Në Kosovë mungesa e përvojës së kaluar të demokracisë dhe përqendrimi i tejskajshëm tek problemi kombëtar, pra tek sfida post koloniale, ka lënë pak hapësirë që të eci përpara edhe tranzicioni paralel post-komunist. Për rrjedhojë në kulturën politike në Kosovë ende nuk ka zënë vendin që meriton të kuptuarit të institucioneve e proceseve por vazhdon të dominojë vëmendja sjelljes e vullnetit të liderit. Kjo bën që shumë qytetarë të kenë pritshmëri të ekzagjeruara dhe për rrjedhojë iluzione të tepruara ndaj udhëheqësve.

Në demokraci vendim-marrja është shumë më e komplikuar, është e decentralizuar dhe shpërndarë në shumë aktorë dhe institucione, përfshihen shumë hallka shtetërore e më shumë sesa thjesht vullneti i një personi faktikisht nevojitet konsensus e bashkëveprim i shumë palëve.

Kjo e kaluar komuniste bie në sy shpesh në formën e manifestimit të anti-thaçizmit në Kosovë. Sulmet që i bëhen atij nxjerrin dendur tipare karakteristike dhe stilema të leksikut të sulmeve të kohës së komunizmit totalitar kur kundërshtari politik apo ideologjik jo vetëm që sulmohej për bindjet dhe qëndrimet por denigrohej personalisht tërësisht në të gjitha aspektet. Në totalitarizëm kundërshtari asgjësohej plotësisht e jo vetëm ai por i nëpërkëmbej e persekutohej edhe familja e i mohohej çdo vepër apo tipar të mirë që mund të kishte pasur viktima.

Është interesante se si ngjashëm me këto nuancat e Kosovës sot, ka qenë edhe debati dominues politik në Shqipëri 15 vjet më përpara kur përqendrohej tek melodrama e dy personave, Nanos dhe Berishës. Krahët politik fokusoheshin tek demonizimi apo glorifikimi i këtyre dy personave duke krijuar iluzionin se fitorja e njërit apo humbja e tjetrit do të shërbenin si panace për të kuruar të gjitha problemet e Shqipërisë së mjerë. Në mënyrë të veçantë Partia Socialiste e Republikës së Shqipërisë ka qenë e dominuar nga anti-berishizmi në ligjërimin e saj politik e nuk ka pasur orientim të qartë ideologjik madje përtej sulmeve ndaj Berishë, duke si fotokopje e Partisë Demokratike në veprime e qëndrime. Të dy këto figura e lanë podiumin e protagonizmit të politikës shqiptare dhe shteti shqiptar ende vuan nga të njëjtat probleme therëse si varfëria, papunësia, krimi, korrupsioni e shërbimet publike tejet të prapambetura.

Në fund të fundit nuk kishte si të ndodhte ndryshe, jeta e njeriut , për të përdorur fjalët e Hobsit, është e vetmuar, e varfër, e ligë, e vrazhdë dhe e shkurtër dhe njerëzit do të vazhdojnë që në gjendje natyrore të kenë tipare egocentrike, grabitqare e përfituese dhe vetëm shteti i së drejtës me institucionet e tij demokratike mund të sjellin mirëqenien e shoqërisë. Është iluzion tashmë i tejkaluar i shoqërisë pritja gati-fetare për një lider shenjtor i stilit të “Shën Gjergjit që do vrasi kuçedrën e së keqes. Shoqëri të shumta anembanë globit, për qindra vite kanë pasur këtë iluzion mesianik se për të pasur përmirësim të jetës e për t’i dhënë fund padrejtësive duhej pritur një i dërguar i ndriçuar pra një version i Mesias që në kultura të tjera quhej Mahdi, Maitreja, Kalki, Li Hong apo Saoshiant. Mirëpo përvoja, historia e njerëzimit, ka dëshmuar e provuar tashmë në mënyrë bindëse se begatia shoqërisë i vjen nga ndërtimit i institucioneve liberal-demokratike dhe nga promovimi i vlerave specifike njerëzore si toleranca, dialogu apo solidariteti. Duke u fokusuar kaq shumë tek liderët ne humbasim panoramën e plotë të realitetit dhe neglizhojmë vlerat dhe idetë. Vlerat janë të përjetshme dhe asnjëherë nuk të zhgënjejnë sikurse ndodh shpesh me qeniet njerëzore që prej natyrës së tyre janë të papërsosura dhe në mënyrë të pashmangshme bëjnë edhe gabime.

Së fundmi kjo politikë e bazuar tek figurat politike e jo te çështjet është e dëmshme jo vetëm për institucionet, për debatin politik dhe për procesin e politikë-bërjes por edhe për vetë politikanët. Për sa kohë gara bëhet se kush sulmon, shpif, nxin apo njollos kundërshtarin të gjithë politikanët damkosen dhe gradualisht në sytë e qytetarit të gjithë duken të përlyer dhe shoqëria gradualisht heq besimin se politika mund të sjelli një zgjidhje për problemet e tyre. Humbja e madhe e mosbesimit në politikë të publikut që po demonstrohet nga anketat shkaktohet në një pjesë të madhe pikërisht nga kjo qasja personale negative ku duket përbaltur njëri tjetrin asnjë politikan nuk duket i pastër për qytetarët. Kjo qasje negativiste e sulmeve personale sjell apati politike, dorëzim, deri në braktisje të vendit prej dëshpërimit. Po ashtu kjo lloj loje e ndyrë e sulmeve personale poshtë brezit e jo e rrahjes së ideve e bindjeve, dekurajon e mban larg çfarëdo personaliteti publik të ndershëm që do mund të kontribuonte në vend duke u futur në politik. Të futesh në ring politik me këto përleshje pa rregulla loje e bën shumë të vështirë hyrjen dhe freskimin e elitës politike me gjak të ri të pastër të figurave të reja. /GazetaShqiptare/

Nga Kosova në Kanada në kërkim të punës

Fisnik Kumnova në fillim të vitit 2017, së bashku me gruan e tij Dafinën e braktisi qytetin e tij të lindjes, Mitrovicën, për të kërkuar një jetë më të mirë në Kanada

  • Në intervistën për Radion Evropa e Lirë të dhënë në atë kohë, Fisniku, i cili është i diplomuar në Ekonomi ndërkaq gruaja e tij për Menaxhment ndërkombëtar, pati thënë se po e lëshon Kosovën për shkak të mungesës së punës dhe gjendjes sociale dhe ekonomike.

    Përmes një programi kanadez që kërkon persona të kualifikuar, ka arritur që t’i sigurojë vetes punë para se të arrijë në Kanada, dhe e njëjta ka ndodhur edhe me gruan e tij.

    Fisniku, aktualisht, ndodhet për pushime në Kosovë. Ai thekson se që nga dita e parë që ka mbërritur në Vankuver, e ka kuptuar se çfarë do të thotë të jesh në një shoqëri të zhvilluar nga aspekti i teknologjisë, arsimit, shëndetësisë dhe të një perspektive të qartë.

    Kontakti i parë me kanadezët, mirëseardhja e tyre e parë në aeroport flet shumë për atë shoqëri të zhvilluar dhe lë një përshtypje të parë të këndshme tek ai.

    “Në Kanada nuk ka diskriminime në aspektin gjinor, racor, fetar do të thotë këto koncepte të dallimeve siç ekzistojnë në Ballkan, nuk vërehen dhe nuk janë as të tolerueshme këto diskriminime në Kanada. Në Kanada ka etnitete të ndryshme që vijnë prej Azisë, Evropës apo qoftë edhe vendas, të cilët jetojnë së bashku për të krijuar një ‘të përbashkët të mirë’ ku të gjithë do të përfitojnë nga puna e të gjithëve. Domethënë kjo është Kanadaja që unë e kam gjetur në muajt e parë”, thotë Kumnova.

    Ai thekson se shoqëria kanadeze është e tillë që të ndihmon të përparosh dhe të ofron mundësi: “E rëndësishme është atje që të jesh profesional, të jesh i drejtë, të kesh njohuri për atë që thua e di. Nuk jam fare i zhgënjyer, unë çdo ditë befasohem me të mirat dhe mundësitë që atje shfaqen”.

    Pas mbërritjes në Kanada, Fisniku menjëherë ka filluar të punojë në një kompani lokale si menaxher për zhvillimin e biznesit, dhe para ardhjes për pushime vjetore në Kosovë, është punësuar në Universitetin prestigjioz të Kanadasë, Simon Fraser.

    Në të njëjtën kohë ai po përfundon studimet master në “Royal Roads University”. Qeveria kanadeze në kuadër të pakos së ndihmës për imigrantët e rinj, i ka ofruar një grant në mënyrë që ta pajisë atë me lejen për menaxher të projektit, e cila sipas tij është mjaft e kërkuar në Kanada.

    Gruaja e tij, Dafina, punon me orar të shkurtuar dhe në të njëjtën kohe studion për kontabilitet dhe planifikon që më vonë të fitojë licencën si kontabiliste profesionale.

    Sipas Fisnik Kumnovës, vështirësitë e jetesës në Kanada janë të një natyre tjetër.

    “Natyrisht, që vështirësitë janë prej të ndryshmeve në kuptimin që personat që dëshirojnë të integrohen, duhet ta njohin gjuhën angleze shumë mirë në mënyrë që të integrohen me kulturën kanadeze sepse dallon kultura evropiane me kulturën e Amerikës Veriore. Ata e kanë një kulturë më unike të punës dhe të të bërit biznes. Duhet të përshtatemi me kriteret, vlerat dhe mënyrën se si ata komunikojnë dhe bëjnë biznes të përditshëm. Ka qenë një përvojë shumë e mirë puna e parë e imja ku i kam mësuar rregullat e lojës dhe kam përparuar në mësimet që unë i kam pasur gjatë asaj periudhe”, tregon Fisniku.

    Ai thotë se më e vështira është dëshira për familjen, e cila është konstante.Por, ajo që është lehtësuese është afërsia e njerëzve kanadezë dhe të njohurve të cilët janë gjithmonë aty kur ty të duhen. Sa i përket komunitetit shqiptar ai thotë se janë të organizuar, por jo në nivel të duhur, megjithatë ata e ndihmojnë njëri – tjetrin.

    “Ardhja jonë e shpeshtë dhe ngulmimi që fëmijët tanë nesër – pasnesër t’i sjellim në Kosovë dhe ta forcojmë lidhjen, kjo tregon shumë për nevojën që kemi për Kosovën dhe mallin për familjen”.

    Por, Fisniku thekson se kur e ka braktisur Kosovën, nuk ka qenë temë aktuale ndryshimi i kufijve, temë e cila tash e shqetëson. Ai thotë se perspektiva e të rinjve është ende e zbehtë dhe se i vjen keq për këtë.

  • Homazhe para trupave të dëshmorëve Krasniqi e Jakupi

    Në hollin e Kuvendit të Kosovës kanë nisur homazhet për rivarrimin e eshtrave të kolonel Ahmet Krasniqit dhe Qazim Jakupit. Pos familjarëve, në ceremoni po marrin pjesë edhe krerët e shtetit

    Kryeministri i Kosovës, Ramush Haradinaj, kryeparlamentari Kadri Veseli dhe disa personalitete tjera kanë bërë homazhe si dhe janë nënshkruar edhe në librin e zisë të vendosur në holl.

    Ndërkaq, pas homazheve, për Krasniqin dhe Jakupin do të mbahet një akademi përkujtimore në Teatrin Kombëtar nga ora 12:30. Kurse, ceremonia e rivarrimit do të nisë nga ora 14:00 në varrezat e dëshmorëve në kryeqytet.

    Gazeta beogradase: Ngritja e aktakuzave nga Specialja u vonua për shkak të bisedimeve Kosovë-Serbi

    Kosova po kërkon garanci për amnestimin e të akuzuarve eventualë nga Specialja si kusht për bisedimet me Serbinë, shkruan gazeta beorgradase “Blic”

    Akuza nga Gjykata Speciale e Kosovës nuk do të ngritën për së paku edhe një vit, përkatësisht deri sa të përfundojnë bisedimet ndërmjet Kosovës e Serbisë, shkruar sot gazeta beogradase “Blic”.

    “Nuk do të ketë farë akuza së paku edhe një vit, përkatësisht deri sa të përfundojnë bisedimet ndërmjet Beogradit e Prishtinës në Bruksel”, i ka thënë gazetës një burim anonim i afër me pushtetin e Prishtinës.

    Sipas gazetës, vetë formimi i Gjykatës speciale “për krimet e UÇK-së” ka shkaktuar shqetësime dhe thekson se presidenti i Kosovës Hashim Thaçi tash e një kohë të gjatë numërohet si njëri ndër të akuzuarit e sigurt të kësaj gjykate.

    Mirëpo, sipas gazetës, duke pasur parasysh se Thaçi ka funksion të lartë politik, është pak e besueshme se ai, apo kryeministri i Kosovës Ramush Haradinaj dhe kryetari i Parlamentit të Kosovës Kadri Veseli “do të nxirren para drejtësisë”.

    Gazeta citon avokatin serb Nebojsa Vlajic, i cili do t’i përfaqësojë viktimat e “krimeve të UÇK-së” të ketë thënë se po ashtu nuk pret fillim të shpejtë të gjykimeve.

    “Shqiptarët negociatat e Prishtinës e Beogradit i kanë ndërlidhur me punën e gjykatës për krime të UÇK-së. Për ta gjykimi i pjesëtarëve të UÇK-së është shumë i rëndësishëm, prandaj po tentojnë që përfundimin e bisedimeve me Beogradin në Bruksel ta kushtëzojnë me një lloj garancie se do të amnistohen apo të dënohen pak për krimet në Kosovë”, ka thënë Vlajic.

    Analisti politik Dusan Janjic i ka thënë gazetës se procesi i Brukselit dhe Gjykata speciale do të duhej të jenë të pavarur nga njëri tjetri, por megjithatë janë në korelacion.

    “Pres që për këtë shkak gjykata së pari do të fillojë me lëndë më të vogla për krime ndërmjet shqiptarëve të cilat nuk do të zgjojnë vëmendje të madhe mediale, ndërsa vetëm kah fundi i 2019-tës do të fillojnë dy procese të mëdha, dhe atë përsëri të balancuara: kundër tregtisë me organe, por edhe kundër grupit gjakovar të funksionerëve të lartë të Ushtrisë së Serbisë”, thotë Janjic./gazetametro.

    Sekreti publik: Si u bë Dubai një makinë globale për pastrimin e parave

    Një qytet që është bërë një simbol i globalizimit është menaxhuar shumë shkathtësi për të tërhequr paratë e pista duke përdorur imazhin e simboleve arkitekturore të modernitetit tepruar, e cila tërheq turistë nga e gjithë bota, thotë Ëilliam Bourdon

    Si pjesë e hetimit të njohur si “Dubai Papers”, revista franceze Le Nouvel Observateur (L’OBS) botoi një intervistë me avokatin William Bourdon, President i Shoqatës Franceze për Krimit Ekonomik – Sherpa, i cili thotë se “Dubai është bërë një pikë globale e larjes së parave të pista “.

    Bourdon thekson se roli i Dubai si një qendër për pastrimin e parave ka qenë një “sekret publik” për një kohë të gjatë. Ai shton se ky qytet, i cili është bërë një simbol i globalizimit, ka arritur shumë shkathtësi të tërheqë këtë lloj të hollash duke përdorur imazhin e një qyteti tërheqëse me simbole arkitektonike të një moderniteti tepruar, e cila tërheq turistë nga e gjithë bota.

    Njerëzit e biznesit vizitojnë këtë qytet dhe vizitojnë panaire ndërkombëtare të mbajtura atje. Bourdon tërhoqi vëmendjen për këtë qytet që mund të merret si model suksesi, ku ajo çfarë paraqitet si liberale është një mburojë, pas së cilit fshihet një realitet më pak rozë; sepse siç thotë ai, është kthyer në makinën më të madhe në botë për pastrimin e parave të pista.

    Magazine Le Nouvel Observateur zbuloi në një hetimin e saj të “dokumenteve nga Dubai” se si sistemi i atyshëm i shtriu dorën dhe Sebastien de Montessus, ish-kreut i Departamentit të Minierave që drejton në një firmë franceze energjie – Areva, për të larë fituar në mënyrë të paligjshme të holla.

    Megjithatë, Bourdon theksoi në një intervistë me gazetarin Caroline Michel-Aguirre se pastrimi i parave është zgjeruar në mënyrë dramatike. Dubai ka përfituar shumë nga fakti se Organizata për Bashkëpunim Ekonomik dhe Zhvillim – OECD ka forcuar ligjet mbi taksat, duke u bërë kështu një strehë për ata që ikin nga pagesa e taksave në vendet e tyre.

    Pasanike nga Kina, Rusia, Afrika dhe Evropa ka gjetur një strehë në Dubai. Bourdon e konsideron këtë si “skizofreninë” e globalizimit që manifestohet në këtë qytet. Nga njëra anë, thekson ai, bota ka një arsenal të bindshëm ligjesh në letër në luftën kundër korrupsionit, dhe në anën tjetër, duket se praktikat e vjetra nuk kanë ndryshuar, të paktën kur është fjala për Dubain.

    Fakti se Dubai ka nënshkruar të gjitha konventat kundër pastrimit të parave dhe evazionit fiskal, për avokatin kjo nuk është veçse një përpjekje për të përmirësuar “reputacion moral”. Kur u pyet se çfarë mund të bëhet për të zgjidhur këtë problem, avokati thotë se çfarë po ndodh në Dubai ilustron anën e errët të globalizimit, i cili duket gjithmonë lë mënyra për të anashkaluar rregullat.

    Kjo është padyshim një sfidë e madhe për OJQ-të, beson Bourdon, që do të thotë se ndryshimet mund të vijë vetëm nga transformimi i thellë i kulturës politike të vetë udhëheqësve në Dubai. Ideja që sanksionet mund të kenë ndikim në Dubai mbetet një fantazi e pastër për tani, konkludon ai. (tesheshi)

    Askush nuk e di çfarë po ndodhë në Ballkan pas takimit Trump – Putin

    Deputetja Rudina Hajdari ndodhet në Nju Jork në kuadër të Asamblesë së Përgjithshme të OKB. Ajo rikthehet në Universitetin Columbia në për të diskutuar për Ballkanin dhe politikat amerikane. Tanya Domi dhe Rudina Hajdari takohen sërish në Universitetin Columbia. Kësaj here jo më si profesoreshë dhe studente, por në një diskutim politik për zhvillimet e Ballkanit në erën e presidentëve Putin dhe Trump. “Gjë që në fakt është një sfidë e madhe për të gjithë ne që jemi të shqetësuar për rajonin”, thotë Profesoreshë Domi që në fillim të bisedës

    “Gjërat i shoh ndryshe tani që ndodhem në Shqipëri në krahasim me kohën kur ndodhesha këtu si student”, thotë Rudina Hajdari. Në Shqipëri ajo ka punuar prej viti 2009 në Ministrinë e Jashtme. Atje ka vërejtur se çështjet që ka Shqipëria në politikën e jashtme kthehen në çështje partiake, cila parti e fiton liberalizimin e vizave, cila anëtarësimin në BE. Partitë përvetësojnë çështjet, që kanë të bëjnë me njerëzit dhe jetën e tyre.

    Baza e NATO-s në Shqipëri

    Kur ka punuar më vonë për NATO-n në Shqipëri, znj. Hajdari ka parë se çfarë do të thotë për një vend të vogël si Shqipëria, të jetë pjesë e një organizate të madhe.”Aty e vëren se ju jeni një vend shumë pak i rëndësishëm, në krahasim me vendet e tjera anëtare”. Ajo që bën një vend i vogël është të ndjekë politikat e vendosura, megjithëse vendet kanë statusin e të barabartit. Por,”politikanët në Shqipëri janë bërë më të zgjuar, dhe e dinë se nëse përdorin gjeopolitikën si mjetin për t’ i bërë të qartë Perëndimit se ky është një rajon shumë i rëndësishëm strategjik, atëherë ata mund t’ i bëjnë aleatët ta përdorin më shumë Shqipërinë në çështjet ushtarake. Shembull është plani për të krijuar një bazë ushtarake të NATO-s.

    SHBA dhe Shqipëria

    Pse tani? Sepse SHBA trembet nga ndikimi rus në Ballkan në përgjithësi. Dhe Rusia është në fakt rrezik për Shqipërinë dhe Kosovën, sepse ato kanë qëndrimin më proamerikan në Ballkan. Ato kanë adoptuar çdo politikë që ka të bëjë me sanksionet kundër Rusisë dhe shumë gjëra të tjera, shumë më tepër se vendet e tjera në rajon, thotë Rudina Hajdari. SHBA luan një rol shumë të rëndësishëm në Shqipëri dhe Kosovë. Por, mbas zgjedhjes së Presidentit Trump shihet një ndryshim i spektrit politik sepse „nuk dimë çfarë mendon Trump, nuk dimë çfarë janë politikat, çfarë kërkohet të arrihet,” thotë ajo. Unë e quaj këtë „vdekje të politikës së moralshme amerikane”. Më parë interesat e politikës kanë qenë siguria, të drejtat e njeriut, demokracia, sundimi i ligjit. Por, së fundmi janë ngritur pyetje për ndryshimet që disa funksionarë kanë bërë se si mund të zgjidhen konfliktet në Ballkan. „Kur flasim për një konflikt në Ballkan flasim për të gjitha shtetet, sepse secili nga konfliktet mund të ketë efekt domino në vendet e tjera. Më e papritura nga këto ndryshime ka qenë së fundmi për Kosovën,” vazhdon Rudina Hajdari.

    Kosova dhe SHBA

    Me gjithë shqetësimet dhe interesin njerëzit nuk e dinë se çfarë po ndodh. „Ne patëm takimin Trump- Putin në Helsinki ku ata folën dy orë, por asnjë nuk e di për çfarë. Mungesa e transparencës së Presidentit amerikan na pengon të kuptojmë çfarë po ndodh,” thotë Znj. Hajdari. Jo vetëm me Kosovën por me shumë zona të nxehta në botë. Ne shohim një mënyrë të re të bërjes së politikës, atë me dyer të mbyllura. Tre vetë ulen për të marrë vendimet se si duhen bërë ndarjet dhe si duhen zgjidhur konfliktet e ngrira në Ballkan. Dhe të tilla janë shumë. „Cili do jetë fati i Maqedonisë, ai i Bosnjë Hercegovinës nëse do të ndodhë një këmbim territori midis Kosovës dhe Serbisë?” shtron ajo pyetjen.

    Trump është duke folur për një „paketë” për Ballkanin, „por asnjë nuk e di çfarë përmban kjo paketë”. Nga njëra anë ju dëgjoni çfarë thotë presidenti Thaçi e cila është krejt e kundërt nga ajo që po thotë presidenti Vuçiç. Ata vetëm premtojnë se do të arrijnë një marrëveshje. Por asnjë nuk e di për çfarë është ajo marrëveshje. „Ajo që duhet kuptuar është se narrativa është komplet tjetër kur zyrtarët flasin me ndërkombëtarët, dhe krejt tjetër kur flasin me lokalët, mediat lokale,” thotë ajo.

    Kjo është një nga shqetësimet që ka kapur secilin në Ballkan. Edhe studiuesit vetë kanë parë se kanë të bëjnë me një ndarje të qartë etnike, ose tendencë për të ndarë Ballkanin sipas etnive. Kërkush nuk e di kush do të jetë atje për t‘ u marrë me pasojat që do të ketë nëse një marrëveshje e tillë arrihet.

    E gjithë kjo ndodhi pas takimit Trump- Putin dhe kërkush nuk e di se si do ndahen territoret ose zonat e influencave të tyre kur vjen puna tek Kosova dhe Bosnjë Hercegovina. Ne nuk e dimë çfarë do të ndodhë në pesë vjetët e ardhshme. Sepse kur flasim për Ballkanin nuk flasim vetëm për SHBA, por edhe për Rusinë, Turqinë, Kinën dhe Shtetet e Gjirit.

    Qeveria Haradinaj shpenzon gati të gjithë Rezervën Financiare shtetërore

    Në vitin e parë të qeverisjes, kryeministri Ramush Haradinaj me anë të disa vendimeve ka shpenzuar pothuajse të gjitha paratë e planifikuara në vlerë prej 4.8 milionë euro nga Rezerva Financiare e Buxhetit të Kosovës për vitin 2018

    Ndarja e mjeteve për manifestimin kulturor “Flaka e Janarit”, mbulimi i shpenzimeve për familjet e të dënuarve në rastin “Kumanova”, ndarja e 300 mijë eurove për mbulimin e shpenzimeve të 1,500 veteranëve për pushime verore në bregdetin e Shqipërisë, ndarja e 1 milion eurove për Operatorin e Sistemit, Transmisionit dhe Tregut (KOSTT), për të mbuluar faturimin e energjisë elektrike, të shpenzuar në katër komunat veriore të Kosovës, janë disa nga vendimet e marruara.

    Qeveria e Kosovës më 13 shkurt kishte ndarë 600 mijë euro për organizimin e programit të Këshillit Organizativ për shënimin e 10-vjetorit të Pavarësisë së Kosovës. Gjithashtu, janë ndarë edhe 100 mijë euro shtesë të cilat janë planifikuar të shfrytëzohen sipas nevojës së manifestimit.

    Por, tetë muaj më vonë, Qeveria e Kosovës në mbledhjen e saj të 64-të mori vendim për ndarjen e 255,613 eurove shtesë për shlyerjen e borxheve të mbetura nga manifestimi për përvjetorin e Pavarësisë. Vetëm në tre mbledhjet e fundit, Qeveria e Kosovës ka ndarë 368 mijë e 904.01 euro, ku njëri nga vendimet është ndarja e 112 mijë euro për rregullimin e Parkut të Paqes në Preshevë.

    Qeveria e udhëhequr nga Ramush Haradinaj po karakterizohet si “dorëlirë” në harxhimin e Buxhetit, ku në disa raste me vullnetin e tij, e në tjera edhe i detyruar. Kryeministri Haradinaj gjatë vitit të parë të qeverisjes është dashur të paguajë miliona “gjobë” për “gabimet e qeverisë”, si dhe rritje të pagave për veten dhe bashkëpunëtorët e tij.

    Menjëherë pas tre muaj qeverisje, Haradinaj merr vendim që t’i rris pagën vetes, vartësve të tij dhe pjesës tjetër të kabinetit qeveritar. Edhe pse ky vendim ishte kundërshtuar nga opozita, Gjykata Kushtetuese kishte marrë vendim që ngritja e pagave nuk është në kundërshtim me Kushtetutën e Kosovës dhe menjëherë Qeveria e Kosovës e kishte rifuqizuar vendimin për rritjen e pagave të kabinetit qeveritar, shkruan Telegrafi.

    Qeveria e Kosovës me 5 qershor kishte miratuar kërkesën e konzorciumit “Bechtel & Enka” për të ndarë 53.1 milionë euro me qëllim të mbulimit të shpenzimeve për vonesa të pagesave si dhe zgjatjen e punëve për 14 muaj në autostradën Prishtinë-Hani i Elezit.