Lajm.co

Prokurori i dorëhequr po merrej me dallaveret me lista të veteranëve

Prokurori i Prokurorisë Speciale të Kosovës, Elez Blakaj, ka dhënë dorëheqje para dy ditësh nga Prokuroria. Lajmin për dorëheqjen e tij e ka konfirmuar për gazetën “Koha Ditore” kryeprokurori i Speciales, Reshat Millaku

Ish-prokurori Blakaj ka hetuar dhe ngritur aktakuzë për disa raste të terrorizmit. Në mesin e aktakuzave të ngritura nga ai është ajo kundër ish-imamit të Xhamisë së Madhe në Prishtinë, Shefqet Krasniqi, i cili nga gjykata e shkallës së parë muaj më parë është shpallur i pafajshëm, shkruan sot “Koha Ditore”.

Para disa javësh, prokurori pati bërë ankesë në Gjykatë të Apelit kundër këtij vendimi dhe ankesa ende nuk është shqyrtuar në shkallë të dytë.

Blakaj ka qenë prokuror edhe në rastin e imamit të xhamisë “El-Kudus” në Gjilan, Zeqirja Qazimi, i cili u pat dënuar me disa vite burgim për terrorizëm.

Së fundmi, Blakaj ka qenë duke hetuar edhe keqpërdorimet në listat e veteranëve të ish- Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK).

“Zëri” publikon një dokument: Ky është raporti për shkëmbimin e territoreve

Gazeta “Zëri” ka arritur ta sigurojë një raport të hartuar nga gjashtë ekspertë serbë dhe të përkrahur nga Fondacioni për Shoqëri të Hapur në Beograd, në të cilin paraqiten skenarët për shkëmbim të territoreve mes Kosovës dhe Serbisë

Ky raport në mënyrë të detajuar flet për efektet ekonomike, demografike e sociale dhe për ide të ndryshme për normalizimin e raporteve në mes të dyja vendeve. Propozohet që Kosova ta marrë vetëm Preshevën, ndërsa Serbia katër komunat veriore të vendit, me ç’rast përmenden përfitimet nga ky skenar prej 2.7 miliardë eurosh për shtetin fqinj.

Serbia dhe Kosova mund të arrijnë marrëveshje për shkëmbimin e territoreve, ku Kosova mund ta marrë vetëm komunën e Preshevës, pa Bujanocin dhe pa Medvegjën, përderisa katër komunat veriore (Leposaviqi, Zveçani, Zubin Potoku dhe Mitrovica Veriore) do t’i bashkëngjiteshin shtetit fqinj.

Kështu rekomandojnë gjashtë ekspertë serbë nëpërmjet një raporti me titull: “Efektet ekonomike, demografike e sociale dhe skenarët e ndryshëm për normalizimin e raporteve midis Beogradit dhe Prishtinës”, i botuar në prill të vitit 2018 dhe i përkrahur nga Fondacioni për Shoqëri të Hapur në Beograd, të cilin ka arritur ta sigurojë gazeta “Zëri”.

Raporti prej 90 faqesh i përgatitur nga autorët: Miladin Kovaçeviq, Dushan Gavrlioviq, Dragan Popoviq, Milena B. Stevoviq, Liljana Sekuliq dhe Katarina Stançiq, të cilin e posedon “Zëri”, i shtjellon në mënyrë të detajuar dy skenarë për normalizimin e marrëdhënieve: normalizimi i raporteve midis Beogradit dhe Prishtinës, ku përfshihen edhe skenari për shkëmbimin e territoreve, edhe skenari pa shkëmbim të territoreve, por me zbatim të Marrëveshjes së Brukselit të vitit 2013 dhe skenari i Status Quo-s, i cili nënkupton mosnormalizimin e raporteve në mes të dyja vendeve.

Ditë më parë politikanët shqiptarë në Luginë të Preshevës kanë alarmuar se presidenti Hashim Thaçi, i cili po flet haptas për bashkëngjitjen e Luginës së Preshevës, nuk guxon të arrijë marrëveshje parciale për Luginën, e cila nënkupton mundësinë që Presheva t’i bashkëngjitet Kosovës ashtu siç rekomandon raporti, ndërsa Bujanoci dhe Medvegja t’i mbeten Serbisë, pasi që, sipas tij, kjo do të shkaktonte tragjedi humanitare.

Presidenti serb, Aleksandër Vuçiq, dhe zëvendëskryeministri, Ivica Daçiq, po flasin hapur për zgjidhjen e çështjes së kufijve mes shqiptarëve dhe serbëve.

Mirëpo, ka qenë kancelarja gjermane Angela Merkel, e cila gjatë një takimi ditë më parë me kryetarin e Këshillit të Ministrave të Bosnjës dhe Hercegovinës, Denis Zvizdiq, ka deklaruar se nuk ka ndryshim të kufijve në Ballkan.

Mitrovica vs. Presheva

Jo larg por dhjetë vjet më parë, në një ditë të ftohtë dimri, mijëra vetë mbushnin sheshet e Prishtinës dhe të gjitha qyteteve kosovare duke festuar të ekzaltuar për shpalljen e pavarësisë së një cope Shqipërie të persekutuar për gati një shekull nën një aparteid serb krejt tipik në llojit e vet

Nga Redi SHEHU

Avulli që dilte nga gojët e shqyera prej gëzimi të atyre turmave njerëzore, jepte përshtypjen e një makierie gjigande njerëzore prej avulli e vënë në lëvizje nga një shkak i jashtëzakonshëm.

Asokohe sheshet ishin mbushur me ngjyrën kuq e zi të flamurit kombëtar shqiptar dhe as që mendohej e as që imagjinohej që pak vite më vonë, një copëz blu me një hartë të verdhë administrative të Kosovë, do të përbënte atë flamurin anemik politik të saj, i cili do të shërbente si alibia e korrektesës dhe ndershmërisë së politikanëve kosovarë në raport me atë që ata fort pëlqejnë ta përmendin: dhuruesit e pavarësisë së Kosovës!

Prej asaj dite të ftohtë, shumë gjëra kanë ndodhur dhe pranvera kosovare, në kuptimin politik, po ngelet gjithmonë e më shumë një stinë me pak lule të çelura. E përmbledhur në pak fjalë, ajo që ka ndodhur me bisedimet, apo negociatat që politika kosovare ka bërë në Bruksel me serbët, apo edhe me vetë Bashkimin Evropian, ka qenë të pranuarit me plot gojë të të negociuarit të persekutimit, vuajtjes dhe aparteidit me shkaktarin e saj. Në përgjithësi, zakonisht, bisedimet janë një proçes i cili angazhon dy palë të cilat negociojnë asetet e veta për të arritur në një marrëveshje dypalëshe. Kosova ka qenë prezent në këto bisedime duke vënë në tryezë asetin e vetëm që kishte, atë të të qënurit viktimë e padrejtësisë dhe vrasjeve historike ndaj saj. Ky aset për shkak se gëzon atribute morale të njohura ndërkombëtarisht, është i panegociueshëm. Nuk mundet askush të negociojë mbi gjakun, pronën, territorin apo edhe moralin e një kombi. Këto janë vlera të pacenueshme dhe të panegociueshme nga askush.

Gabimi me politikën kosovare, ishte pikërisht ky, që lejoi dhe pranoi të vinte në tryezën e pazareve politike ndërkombëtare asetin e panegociueshëm të saj. Që me pranimin e fusnotës e deri tek marrëveshjet diskriminuese ndaj saj, politika kosovare i ka hequr statusin moral të pacenueshmërisë dhe paprekshmërisë së vlerave të veta morale kombëtare.

Nëse Kosova nuk do të pranonte të ulej në negociata të cilat preknin sadopak këtë aset, ajo sot do të ishte më e avancuar në bisedime të cilat do të mbronin më shumë interesin e saj si shtet i ri dhe modern.

Tani, aq bajate janë bërë të luajturit me gjërat e panegociueshme dhe të pacenueshme, sa ajo harta e verdhë e territorit të Kosovës në një sfond blu të flamurit politik kosovar, duket se nuk do ta ketë jetën e gjatë. E ku është është problemi? – mund të thotë dikush. Ne jemi akoma në botën e eksperimentit dhe epruvetës politike, ndaj çdo gjë është e lejuar. Pas dhjetë vitesh ekzaltime popullore dhe lëpirje të pështira të elitave politike kosovare, rezultatet të çojnë drejt një pesimizmi i cili sa vjen e bëhet më progresiv lidhur me atë se çfarë do të ndodhë me Kosovën. Sot pas dhjetë vitesh, në një hipnozë pavarësie, diskutohet nëse do të ndahet Kosova apo jo. Dikush me një entuziazëm adoleshentësh bërtet se mund të marrim Luginën e Preshevës në këmbim të Mitrovicës së Veriut ! Uaaauuu! Po paprekshmëria dhe pacenueshmëria? Po statusi moral i të qënuri meritor për të gëzuar atë që të është privuar? Ku vajtën? Kush i harroi?

Vjen një pikë dhe gjërat pas shumë absurditetesh kalojnë në statusin e tyre qesharak. Kishte jo pak por më shumë se dhjetë vite që na thuhej se për të bërë gjënë e natyrshme, bashkimin me Shqipërinë, ishte jo vetëm e parealizueshme por edhe e pamendueshme. Kjo, se na zemërohen aleatët. Sot, pas gjithë kësaj periudhe, përballesh me një mundësi e cila për çudi duket krejt e lehtë: lëshimi i Mitrovicës së Veriut dhe këmbimi me Luginën e Preshevës. Pra, nëse harta anon nga bashkimi dhe zgjerimi i faktorit gjithshqiptar, kjo është e pamendueshme, por ama nëse anon nga tkurrja dhe deformimi kjo na qënka diçka krejt e lehtë. Në situatën në të cilën ndodhet sot Kosova, është më e lehtë qërimi nga harta i Mitrovicës së veriut se sa shtimi me Luginën e Preshevës. Ky është një hesap i lehtë për t’u bërë.

Deklaratat e Presidentit te Kosovës Thaçi, nuk duket se janë origjinale të vetat, sepse është pak e çuditshme që nga një sjellje politike tërësisht vasaliteti, të kalohet në një deklaratë të tillë pa mendimin dhe aprovimin e partnerëve. Gjtihashtu, z. Thaçi duhet të na sqarojë se çfarë do të thotë se nuk do të ketë ndarje të Kosovës por do të këtë shtim të territorit të saj me Luginën e Preshevës. Nëse me këtë i referohet një dëshire të paparë serbe për integrim në BE saqë të jenë në gjendje të na e falin Preshevën, kjo as që nuk futet në kategorinë “arsyetim normal”. Nëse me këtë do të na tregojë se do bashkohet me Shqipërinë dhe me Preshevën në të njëjtën kohë, kjo do të ishte një aventurë që Evropa dhe historia moderne e saj na ka mësuar se është në limitet e fantazisë. Atëhere, çfarë do të thotë “nuk do humbim territore po do marrim Preshevën” dhe këtë me referendum popullor?

Çështja e Mitrovicës së veriut së pari nuk është “çështje”; së dyti nuk ka asnjë lidhje paralelizuese me Luginën e Preshevës. Këto janë çështje të ndara. E vetmja gjë që i bashkon është se futen brenda kategorisë “çështje shqiptare”. Nëse duam që të zgjidhim çështjen shqiptare duke sakrifikuar një çështje shqiptare, kjo nuk ka të bëjë me ndonjë zgjidhje por me pazare tipike historike ndërkombëtare në kurriz tonin.

Gjëja tjetër që të lë me gojë hapur, është përshkrimi në tërë këtë histori të Serbisë e cila me tabaka në dorë është e gatshme të na japë Luginën e Pershevës. Serbia edhe kur e pati humbur luftën në kulmin e disfatës pati bërë me dije se kurrë nuk do të heqë dorë nga Kosova; imagjinoni tani se çfarë do të bënte me Luginën e Preshevës. Por, edhe nëse do të ndodhte një shkëmbim i tillë, kjo do të legjitimonte çdo përpjekje shqiptare pastaj për të bashkuar kufirin artificial shtetëror me atë natyral kombëtar, dhe kështu, Ballkani do të duhej të kthehej në një qendër gjigante tregtare ku aktiviteti kryesor i saj do të ishte “real estate” me këmbim pronash. A do të ishte e gatshme BE për një gjë të tillë?

Kurti: Vitin e kaluar, mërgata jonë i ka sjellë 760 milionë euro në Kosovë

“Sot prej orës 10 të paradites deri në orën 6 të mbrëmjës, këtu bashkë me aktivistët e tjerë, deputetë e anëtarë të tjerë të Kryesisë, unë si kryetar i Lëvizjes do t’i mirëpres bashkatëdhetarët tanë të cilët kanë ardhur për pushime në vendlindje. Po e bëjmë një atmosferë të relaksuar, për shkak se ata janë për pushime e jo për punë këtu

Dhe, kjo është shprehje edhe e interesimit tonë për mërgatën, por edhe e mirënjohjes dhe falënderimit që kemi për ta, për kontributin e tyre, për rolin e tyre vendimtar, qoftë në luftën çlirimtare, në mbijetesën gjatë okupimit, por edhe sot në këtë gjendje të vështirë sociale në të cilën ndodhet populli ynë.

Në vitin e kaluar, mërgata jonë i ka sjellë zyrtarisht 760 milionë euro në Kosovë nëpërmjet atyre që quhen remitanca, familjarëve, miqve dhe dashamirëve që kanë, në kanalet financiare, pa i llogaritur këtu veturat që i sjellin e nuk i marrin me vete, paratë e gatshme që i sjellin me vete, financimin që u bëjnë edhe dasmave edhe muajve të mjaltit edhe pushimeve verore… E po i mbledhe të gjitha këto, bëjnë më shumë se 1 miliard, në një vend si puna e Kosovës ku buxheti nuk është as 2 miliardë. Pra, ne duam që ky kontribut i mërgatës të dihet e të njihet më shumë, por në të njëjtën kohë duam që kjo të ndryshojë në të ardhmen, me një qeverisje të re, ku mërgata do të jetë faktor edhe i zhvillimit ekonomik e jo vetëm i mbijetesës sociale.

Në veçanti, ne po i dëgjojmë bashkatdhetarët tanë për vështirësitë që ata i kanë, e në mesin e tyre unë do të kisha theksuar dy sosh. E para, është shkolla shqipe: ata janë shumë të brengosur për rënien e cilësisë së shkollës shqipe dhe këtu edhe Kosova edhe Shqipëria duhet të bashkëpunojnë e të bëjnë shumë më tepër sesa që po bëjnë. Duhet t’i përzgjedhim arsimtarët më të mirë që i kemi të gjuhës shqipe e t’i çojmë në Gjermani, në Zvicër, në Skandinavi, në Britani e në ShBA. Sepse, është i mundur integrimi pa asimilim. Kjo shkon nëpërmjet mësimit të mirë të gjuhës shqipe për fëmijët e bashkatdhetarëve.

Dhe, e dyta, është votimi i cili ka aq shumë pengesa e vështirësi burokratike e administrative. Merreni me mend, në fushatën e zgjedhjeve të vitit të kaluar që ishte prej 1 qershorit deri me 9 apo 10 qershor, për zgjedhjet e 11 qershorit, mërgata jonë është dashur të votojë para se të fillojë fushata! Afatin e kanë pasur deri në fund të muajit maj. Pra, ata kanë votuar në terr, në njëfarë mënyre. Sepse, rregullat e mbrapshta janë të tilla që nuk i lejojnë ata të presin përfundimin e fushatës dhe më pas të votojnë. Ne i kemi ambasadat dhe konsullatat tona, i kemi në Gjermani e në Zvicër, ku nuk lejohet që të votojë mërgata jonë. Kosova ekziston si shtet edhe në Gjermani, në ambasada e konsullata. Mirëpo, në Kosovën që ekziston ne Gjermani, qytetari i Kosovës që jeton atje është i privuar nga e drejta themelore, demokratike e kushtetuese, siç është ajo e votimit të lirë.” – /Deklarimi i kryetarit Albin Kurti për media gjatë aktivitetit të sotëm.

“Përkufizimi” – fjala magjike e Vuçiqit

Argumentimi i preferuar i Vuçiqit është se Serbia ose duhet tani t’i përcaktojë kufijtë me shqiptarët, ose shqiptarët përmes natalitetit dhe blerjes së tokave brenda disa dekadash do të mbërrijnë deri në Vranje dhe Nish

Presidenti i Serbisë Vuçiq foli për herë të parë për mundësinë e “përkufizimit” me shqitparët. Në Beograd nuk e kanë të qartë se ç’do të thotë kjo në të vërtetë. Shumë e kundërshtojnë idenë. Flitet edhe për referendum.

Bota e gazetave bulevardeske në Serbi ishte në rregull deri në fillimin të javës së kaluar. Lajme për thashethemet e prominentëve, pak nxitje dhe urrejtje ndaj shqiptarëve të Kosovës, pak ndaj kroatëve dhe opozitës në Serbi – business as usual. Por të enjten e kaluar gjërat ndryshuan: Presidenti i Serbisë Aleksandar Vuçiq – të cilin shumëkush e konsideron edhe kryeredaktor të të gjitha mediave të rëndësishme – përdori për herë të parë fjalën mgajike “përkufizim” me shqiptarët. Ishte kjo hera e parë që autokrati serb hedh në lojë edhe mundësinë e njohjes së asaj që në Serbi quhet “provinca jugore e Serbisë”.

Ndonëse fjala “përkufizim“ nuk është shpjeguar deri në fund, shumëkush beson se e di se çfarë mendon Vuçiqi. Serbia do të duhej të merrte pjesën veriore të Kosovës, të banuar pothuajsve vetëm nga serbët, ndoshta si shkëmbim me komunat e banuara me shumicë shqiptare në Preshevë dhe Bujanoc. Makineria mediatike e afërt me regjimin e Vuçiqit tani është në dilemë: Si t’ua shpjegojë serbëve se kjo është një zgjidhje e mirë?!

Argumentimi i preferuar i Vuçiqit është se Serbia ose duhet tani t’i përcaktojë kufijtë me shqiptarët, ose shqiptarët përmes natalitetit dhe blerjes së tokave brenda disa dekadash do të mbërrijnë deri në Vranje dhe Nish.

Gazeta bulevardeske „Srpski telegraf” (Telefrafi serb) ka botuar në fundjavë madje edhe një lajm bombastik: Vuçiqi do të japë dorëheqjen, sepse populli i tij, opozita dhe Kisha serbe nuk kanë mirëkuptim për idenë e tij për zgjidhjen e çështjes së Kosovës. Melodrama mbetet pra stili i qeverisjes së Vuçiqit!

Tema më e (pa)rëndësishme

„Kosova nuk është ndonjë temë jetike në Serbi, por qeveria dhe opozita janë duke e shndërruar këtë në një temë të rëndësishme për jetën”, thotë për Deutsche Wellen, shkrimtar i njohur serb Filip David. „Ata kaherë e kanë shpjeguar se humbja e Kosovës do të thotë humbje e të gjithave. Të gjithë e dinë se kjo është vetëm një lojë retorike, por askush nuk do ta pranojë hapur.”

Sondazhet e fundit i japin të drejtë Davidit. Të pyetur se cilat janë problemet më të rëndësishme në Serbi, të anketuarit thonë se ato janë ekonomia, papunësia, varfëria dhe korrupsioni në radhë të parë. Kosova përmendet ndër problemet më të vogla vetëm nga një përqindje e vogël. Por kjo është ende një temë emocionale, e cila përdoret shpesh nga mediat për të botuar tituj në faqet kryesore.

Në sondazhin e Institute for European Affairs, të bërë në mars të këtij viti, vetëm 45% e serbëve besonin se Kosova nuk është humbur. E megjithatë 81% e të anketuarve refuzojnë njohjen e Kosovës, madje as në rast se ky është kusht për anëtarësim në BE. Shumica (56 %) janë edhe kundër ndarjes së Kosovës.

Opozita po përpiqet të përfitojë nga kjo situatë. Së fundi është krijuar edhe një “Aleancë për Serbinë”, e cila ka mbledhur rreth vete parti të djathta dhe të majta, qytetare dhe nacionaliste. Një nga udhëheqësit e saj është ish-ministri i Jashtëm dhe kryesuesi i Asamblesë së Përgjithshme të OKB, Vuk Jeremiq, i cili aktualisht po udhëton nëpër Serbi dhe po kërkon mbështetje në kundërshtimin e marrëveshjes për normalizimin e raporteve mes Prishtinës dhe Beogradit.

Sikur të mos kishte asgjë tjetër për të kritikuar në shtetin e Vuçiqit – si për shembull gjendjen në media, drejtësi, keqpërdorimet në ekonomi apo përzierjen e regjimit me mafian. “Opozita ndoshta do t’ia dalë ta rrëzojë qeverinë në çështjen e Kosovës. Por gjendja në Serbi nuk do të përmirësohet me kaq”, thotë politologu Milan Nikoliq, në bisedë me DW.

Shpresat tek SHBA

Por aktualisht nuk është e qartë se si do të realizohet ideja për “përkufizim” dhe nëse një gjë e tillë është realiste. Mediat serbe spekulojnë mbi mundësinë që adminsitrata e Trumpit nuk e konsideron më si tabu ndryshimin e kufijve në Ballkan. Debatet i ka nxitur një deklaratë e ambasadorit amerikan në Beograd, Kyle Scott, i cili javën e kaluar tha, se liderët në Beograd dhe Prishtinë duhet të jenë “të guximshëm, fleksibël dhe kreativ”.

Në Evropë thuhet se ndryshimi i kufijve do të hapte Kutinë e Pandorës. Por ministri i Jashtëm Ivica Daçiq është kundër këtyre zërave: „Ata i kanë ndryshuar kufijtë tanë, e tani thonë se kufijtë nuk mund të ndryshohen. Si s’keni turp?!”

Kundër ndarjes së Kosovës janë jo vetëm qarqet nacionaliste dhe opozita në Serbi. Edhe blloku liberal dhe organizatat joqeveritare janë deklaruar kundër. “Skenari i tanishëm të kujton paralojën e luftërave në ish-Jugosllavi, kur shumëkush kërkonte krijimin e shteteve mbi bazat etnike. Ndaj kemi frikë se kjo mund të ndodhë sërish – pra që sërish të kemi shkëmbime të dhunshme të territoreve dhe zhvendosje të popullatës”, thotë Jelena Krstiq, në bisedë me DW.

Një debat i nxehtë është hapur edhe për mundësinë e ndryshimit të Kushtetutës në Serbi, sepse Vuçiqi do të detyrohet një ditë që këtë çështje ta nxjerrë në referendum. Por vet Vuçiqi me dëshirë e thotë se akoma jemi shumë larg zgjidhes së çështjes së Kosovës, sepse “shqiptarët e Kosovës nuk janë të gatshëm për kompromis”. „Për tango nevojiten dy persona”, thotë ai shpesh. / Deutsche Welle

“Google” e di se ku jemi edhe nëse e mbyllim aplikacionin e vendndodhjes

“Google” regjistron vendndodhjen e përdoruesit edhe kur nuk i kërkohet ta bëjë këtë gjë. Kjo mund të prekë rreth 2 miliardë përdorues të Androidit dhe Apple-it, që përdorin “Google” për kërkime në hartë.

Studimi i kryer nga hulumtuesit e Universitetit Princeton i ka zemëruar jo pak ligjvënësit në SHBA.
“Google” u përgjigj duke argumentuar se jep udhëzime të qarta për përdorimin e çaktivizimin e opsioneve të tij.

Por sipas studimit, vendndodhjet e përdoruesve regjistrohen edhe kur historiku i vendndodhjes është çaktivizuar. Për shembull, “Google” ruan fotografi të vendit ku ndodhet përdoruesi kur hapesh aplikacionin Map (Hartat).

Përditësimet automatike të motit në telefonat Android tregojnë përafërsisht vendndodhjen e një përdoruesi.

Kërkimet që nuk kanë të bëjnë me vendndodhjen e përcaktojnë gjatësinë dhe gjerësinë e saktë gjeografike të vendit ku ndodhet përdoruesi.

Thaçi po “izolohet” edhe nga miqtë ndërkombëtarë (video)

Kërkesa e Presidentit për bashkimin e Luginës së Preshevës me Kosovën, që ai po e quan korrigjim të kufirit, ka hasur në kundërshtim të madh. Faktori politik në vend, po e kundërshton prekjen e kufijve, ndërsa Thaçi po “izolohet” me këtë ide edhe nga miqtë ndërkombëtarë

Kryeministri Ramush Haradianaj, njëherësh kryetar i Aleancës për Ardhmërinë e Kosovës për mundësinë e prekjes së kufijve, ka thënë se do të nënkuptonte luftë. “Ndarja për mua është luftë, unë këtë e them pa hezitim dhe është rrezik me fol për ndarje…”, deklaronte Haradinaj në RTV Dukagjini.

Edhe kryeparlamentari Kadri Veseli, u deshtë kohë të pozicionohet për këtë çështje. “Sovraniteti dhe integriteti i shtetit për neve janë të pacenueshme. Çdo deklaratë tjetër, çdo qëllim tjetër, më tepër është lojë për me nxitë pasiguri, frikë dhe paqartësi, që më së paku i bën dobi Kosovës dhe qytetarëve të saj”, ka deklaruar Veseli.

Ndërsa kryetari i Lëvizjes Vetëvendosje, Albin Kurti, thotë se problemi i Luginës, nuk rregullohet me logjikën e korrigjimit të kufijve. “Korrigjimi i kufirit është çështje minore. Nuk rregullohet problemi i Kosovës Lindore me logjikën e demarkacionit të korrigjimit të kufijve”, kishte deklaruar Kurti.

Gjithashtu edhe kryetari i Lidhjes Demokratike, Isa Mustafa është shprehur se deklaratat për korrigjim kufijsh janë retorikë shterpe dhe e rrezikshme.

“Njëri premton se e marrim Luginën e Preshevës dhe nuk japim asgjë, e tjetri se korrigjimi i kufijve shkakton luftë, por të gjithë qeverisin bashkërisht, së bashku i ndajnë rolet, së bashku paraqiten në Bruksel dhe bashkërisht mundohen të mashtrojnë opinionin. Nuk i besohet as njërit e as tjetrit. Në Ballkan nuk ridefinohen kufijtë mbi baza etnike – as me referendum të njëanshëm dhe as me konferenca për shtyp”, ka shkruar ai.

Shefi i grupit parlamentar të Nismë Socialdemokrate, Bilall Sherifi deklaratat e shefit të shtetit i quan të rrezikshme dhe nuk përkojnë më interesat e Kosovës. Por, Presidenti Thaçi nuk po përkrahet as në arenën ndërkombëtare. Kancelarja gjermane, Angela Merkel thotë se kufijtë nuk preken.

“Çështja e parë është integriteti territorial i të gjitha shteteve të Ballkanit Perëndimor. Kjo është një gjë e shenjtë dhe këtë duhet ta përsërisim gjithnjë, sepse gjithnjë ka përpjekje për të diskutuar mbi kufijtë. Këtë ne nuk mund ta bëjmë. Ekziston një perspektivë evropiane për të gjitha vendet e Ballkanit Perëndimor”, ka thënë ajo. /RTV Dukagjini/Telegrafi/

Beogradi thotë ka 3.500 dokumente për krimet mbi serbët në Dukagjin e Drenicë

Në një konferencë të mbajtur sot në Beograd mbi pësimet e serbëve dhe të joshqiptarëve të tjerë në Kosovë, siç thuhet në raportimin e FoNet-it, u pohua të jenë grumbulluar 3.500 dokumente për zonat e përgjegjësisë Dukagjin e Drenicë, të gatshme për t’iu dorëzuar Prokurorisë Speciale për Krime të Luftës të UÇK-së. Me këtë rast u tha se pritet që prokurori i ri Jack Smith, që do të nisë detyrën nga shtatori, do të ngre aktakuzat e para

Velko Odalloviq ka paral;lajmëruar se nga fundi i gushtit ose fillimi i shtatorit do të qëndrojë në Koshare, ku, sipas tij, ndodhen trupat e 6-7 ushtarëve serbë të zhdukur.

Zëvendësprokurori serb për krime lufte, Miolub Vitoroviq në këtë konferencë u shpreh se “aktvendimi gjyqësor për Grupin e Gjilanit, të liruar nga Gjykata e Apelit në Beograd, nuk është vendim gjyqësor dhe se nuk e di pse është i tillë, nga mosdija, qëllimi i keq apo për t’ia bërë qejfin ndonjë instance gjyqësore”.

ashtu ai rikujtoi se Gjykata e Kasacionit ka marrë qëndrim që konflikti i armatosur, siç e quan Beogradi luftën në Kosovë, ka zgjatur deri në fund të vitit 1999, e ndoshta edhe më gjatë, porsae Gjykata e Apelit ka marrë si datë 12 qershorin e vitit 1999, ndërsa Gruppin e Gjilkanit ka mundur ta dënojë për ndonjë vepër tjetër, por jo për krime lufte, transmeton Koha.net.

Sipas kryetares së Shoqatës së Viktimave të Kosmetit, Natash Shqepanoviq, prindërit e të cilës pohohet të jenë të kidnapuar, qytetet në Kosovë janë pastruar etnikisht, ndërsa qindra fshatra serbe janë shkatërruar.

Deklarata e Merkelit nuk ia ndryshon Hazirit mendjen për Luginën

Partia nuk po ia ndërron mendjen. Shenj nuk po ia lë as qëndrimi i gruas më të fuqishme në botë Angela Merkel. Lutfi Haziri po insiston që Lugina e Preshevës duhet t’i bashkohet Kosovës

“Parimisht deklaratat i ka pas për Ballkanin Perëndimor dhe jo për Kosovën. Specifikisht i atribuohet ish-Jugosllavisë dhe ato parime që ajo i konfirmon, nëse lexohen drejtë, ka të bëjë me mos ndryshim të kufijve se kufijtë janë problem”, tha Haziri për Klan Kosovën.

Sipas tij, Merkel iu referua parimeve të badinterit ku nuk hyn fare territori i Kosovës. Bile Haziri po beson se bashkimi me paqe i Luginës do të pranohej nga të gjithë.

“Jam ithtar i rregullimit të raporteve me dialog dhe çdo marrëveshje paqësore që prodhohet nuk mund të kundërshtohet nga askush. Besoj se Kancelarja e para ka me përshëndet”, tha kryetari i Gjilanit.

E kundërta sipas Hazirit mund të çojë në konflikt. “Është e padrejtë që 130 mijë shqiptarë në tre komuna mi lanë në Serbi vetëm për klishe ose vetëm për parime të dikujt”, tha ai.

Një ditë më parë kancelarja e Gjermanisë Angela Merkel u deklarua se kufijt në shtetet e Ballkanit Perëndimor janë të paprekshëm.

Ambasadori O’Connell: Kufijtë shkruhen me fjalë por ndryshohen me plumba

Ambasadori i Britanisë së Madhe në Kosovë, Ruari O’connell në një intervistë dhënë për Frotnal Live në T7 ka deklaruar që qeveria e Britanisë është kategorikisht kundër idesë së presidentit Thaçi për ndarje të territorit

Madje ka deklaruar që kjo mund të sjelltë edhe precedent të tjerë në Ballkan. “Kufijtë shkruhen me fjalë, por ndërrohen me plumba”, tha ai. Ai ka thënë se nuk e kupton ku është dallimi mes korrigjimit, apo shkëmbimit të territorit.

O’connell ka thënë se trajtimi i shqiptarëve të Preshevës nga qeveria e Serbisë duhet të jetë i barabartë me qytetarët e tjerë që janë atje. Madje ai ka thënë se shqiptarët duhet të pranojnë faktin që Lugina tashmë nuk është pjesë e tyre.

Ai ka deklaruar se normalizim mes Kosovës dhe Serbisë për momentin nuk ka por që dialogu final, marrëveshja finale duhet patjetër të sjell një gjë të tillë.

Britaniku për T7 ka folur edhe për dukurinë e shpëlarjes së parasë në Kosovë, ku ka thënë se shumë politikanë mund të jenë të përzier në këtë çështje. Ai ka bërë thirrje që çdo rast të raportohet.

Ai ka folur edhe për dhunën në familje, konkretisht për vrasjen e Valbona Markut dhe vajzës së saj, për të cilën ka thënë trajtimi i grave dhe vajzave në Kosovë nuk është në pozitën e mirë. Ai ka thënë se gratë në Kosovë vazhdojnë të stigmatizohen.