Lajm.co

Avdyli i LDK-së thotë se duhen edhe 4 vota për ta rrëzuar Qeverinë Haradinaj

Në Lidhjen Demokratike të Kosovës thonë se u duhen edhe katër vota për ta rrëzuar Qeverinë e drejtuar nga Ramush Haradinaj nga pushteti. Ndërsa, në AAK thonë se LDK nuk i ka as votat për të thirr seancë të jashtëzakonshme të Kuvendit

Deputeti i kësaj partie, Haxhi Avdyli, tha për RTK se deri tash i kanë të siguruar 57 vota dhe sipas tij shumë shpejt do të sigurohen edhe 4 të tjera për ta çuar vendin në zgjedhje të parakohshme parlamentare.

Por mundësinë që Kosova të ketë zgjedhje e mohoi deputeti nga AAK, Blerim Kuçi, sipas të cilit LDK, nuk i ka as 40 vota për të thirr seancë të jashtëzakonshme.

Megjithatë, Kuçi tha se nëse LDK i ka 57 vota, atëherë ai do të jetë vota e 58 e tyre për ta rrëzuar Qeverinë.

Kuçi e Avdyli debatuan ashpër edhe për tryezën e nesërme, e cila është thirrur nga LDK-ja.

Sekretari i AAK-së, tha se ata do të marrin pjesë, por sipas tij ka kontradikta sepse nuk mund të kushtëzohen çështjet nacionale me caktim të datës së zgjedhjeve.

Kurse deputeti i LDK-së, Haxhi Avdyli, deklaroi se nëse nuk arrihet konsensus edhe për caktimin e datës së zgjedhjeve, atëherë opsion i pashmangshëm është mocioni për rrëzimin e Qeverisë.

Kur Pellazgo-ilirët faleshin në kultin e Zeusit, Grekët dhe Greqia as që ekzistonte kund fare

Atje në Dodonën e vërtetë poshtë malit Tomorr, Priftëreshat e Zeusit, këndonin në shqipen e vjetër; Zeusi ishte, Zeusi është, Zeusi do të jetë, O Zeus i madh! Toka i prodhon të gjitha frutat, nderojeni Tokën si Nënën”!

Këto priftëresha (Orakles) të bukura si Zana, ishin të lidhura ngushtë me tokën mëmë dhe me natyrën e begatë.. Ata qëndronin zbathur gjatë gjithë vitit, që të preknin dhe te ndienin lidhjen shpirtërore me tokën e madhnushme.. Ata interpretonin fuqishëm ëndrrat vizionare. Dhe flisnin gjuhën flladit, erës, interpretonin mesazhet, nga shushurimës e gjetheve nëpër pemët e lisit..

Kulti i Zeusit, te shqiptarët e vjetër edhe ata të sotëm dihet që ka dhe zën një vend qendror në trashëgiminë e tij kulturore dhe atë shpirtërore! Megjithëse në literaturën botërore përgjithësisht neve po na e servirin Zeusin, si “Perëndi greke” më e rëndësishme e Olimpit.. Por ne (shqiptarët) e dim fare mirë dhe sot mund të themi me një siguri të madhe botës , – Ju mendoni dhe thoni çfarë të doni, por Zeusi vetë, në të gjitha kohërat ka folur vetëm shqip!

Shqiptarët prej shekujsh kanë qenë këtu,se kanë doket dhe zakonet e tyre dhe se,në se Perënditë e grekëve”flenë në Olimp”,perënditë e pellazgo-ilirëve “flenë” në Tomor. Dodona pelllazgjike e ka “selinë” në Tomor dhe ka qenë rrënja dhe burim i qytetërimit pellazgo-ilir dhe greko-romak. Ajo ka qenë faltorja e famshme e pellazgëve, ashtu siç u bë më vonë (tempulli i “Delfit) për grekët.

Herodoti në librin 4/ 33 pretendon se fatthënësit e Dodonës i ka parë vet, kur ka vizituar Dodonën.. Ai thotë se ky qe tempulli i vetëm nga gjithë të tjerët dhe se në Tomor, vinin popuj e të gjithë Ilirisë dhe faleshin aty. Kjo e thënë vëretohet dhe nga historianshkruesit grek Aravitonoi në vitin 1859. Sipas Hesiodit *shih librin 7/16 dhe Straboni në librin 7/10- thuhet se në afërsi të tempullit të Dodonës,ka dhera pjellore,me drithëra,me livadhe për kullota.Ka tufa dhënësh me shumicë, ka pronarë të mëdhenj bagëtish,të imëta dhe të “trasha” dhe ka kullota (mushara ) . Po Straboni në librin e gjeografisë 8/7 thotë që mali i Dodonës është Tomori, rrëzë të cilit gjëndet faltorja e Zeusit.

Straboni vazhdon,se Talaria janë fis Mollosie; janë ata që banojnë rreth këtij mali ku ka dhera moçalishte dhe mali i Tomorit,r rëzë tij ka dhe shumë burime uji..PO – Talarët – Talaria = Lalarët – Lalëria se ka përngjasim në rrokje dhe Talarët nuk janë tjetër veç stërgjyshët e myzeqarëve të sotëm (Lalërisë ). Dodona dimërake (dhisqimeros-siç ) , malësore gjindet në jugun e Molosisë, pranë malit Tomor ku ka një burim që bën çudira: zbrazeshin ujërat në mesditë dhe mbusheshin prapë në mesnatë dhe, veç këtyre, ka një pyll me lisa e me “vgjejë”(nënkupto:pisha! ) . Është vëndi ku se dhe sot në gojën e popullit,haset fjala “vgjer” për pishën. Edhe Plutarku tek “Jeta e Piros” Verteton se faltorja e “dodonës” gjendet në Molosi. Dodonën e ngritën pellazgët dhe jo grekët, ndaj ( Zeusi quhet zot i Pellazgëve)

Ç’do ndodhë në Jugosllavi pas Titos?! Pyetja e Enverit që mobilizoi policinë dhe ushtrinë

“Ç’do ndodhsë në Jugosllavi pas Titos?!” Një pyetje e tillë që hodh publikisht nga ish-diktatori Enver Hoxha ne fushën e ngjarjeve politike të viteve ’70, duket se zgjoi një angazhim të ethshëm për të forcuar mbrojtjen e vendit. Madje, sikur të mos mjaftonte kjo, u fuqizuan edhe shërbimet e Policisë Popullore, e konsideruar si një forcë me vete, që do mbronte atdheun në rast sulmi. Kështu e shpjegon ç’po ndodhte në ato vite me ushtrinë shqiptare, eksperti i trupave speciale, Hil Lushaku, gjatë një interviste të posaçme për “Albanian Free Press”

Shoqëruar edhe me detaje rreth forcave reale që ajo kishte, apo edhe incidentin e ambasadës jugosllave, pas vdekjes së Titos që do të minonte njëherë e mirë marrëdhëniet mes dy vendeve tona. “Sipas përfundimeve të grupit hetimor, u konkludua se ngjarja ishte politike, e realizuar nga personeli i ambasadës jugosllave në Tiranë, me mjete e municione xheniere të prodhimit jugosllav”, shpjegon ai…

Z. Lushaku, sa qendra zjarri u ndërtuan në të gjithë Shqipërinë gjatë kohës së komunizmit?

U ndërtuan mbi 36.000 qendra zjarri të fortifikuara dhe mbi 3.264 pozicione zjarri të artilerisë së rëndë. Pa përmendur këtu mijëra kilometra transhe dhe hendeklidhje të fortifikuara, ku u shpenzua hekur dhe beton sa për të ndërtuar qytete të tëra moderne. Në qershor 1978, pas tre vjetësh punë “skllevërit ushtarë” dhe “inxhinierët pa gjuhë” përfunduan ndërtimin e objektit “qyteza e nëndheshme”, në afërsi të Linzës, Tiranë, një kryevepër fortifikuese kjo që do e kishin zili edhe komandat e pakteve më të fuqishme ushtarake. Ajo do të zëvendësonte vendkomandën e Shtabit të Përgjithshëm që funksiononte për kohë lufte në Bërzhitë, Tiranë.

Çfarë trupash kishte të mobilizuar ushtria në fund të viteve 1980?

Në vitin 1990, ushtria shqiptare kishte mbi 20 divizione këmbësorie, ku përfshiheshin mbi 70 brigada këmbësorie, rreth 10 brigada tankesh, 13 brigada artilerie tokësore, disa regjimente të artilerisë bregdetare, disa njësi të mbrojtjes kundër tanke, rreth 19 brigada sulmuese, disa brigada të rinisë shkollore të armatosur e studentore; divizioni i xhenios me tre brigada xheniere; Komanda e Mbrojtjes Kundërajrore me disa njësi të instaluar në pika kyçe strategjike të mbrojtjes së hapësirës ajrore, përfshirë edhe një regjiment të raketave kundërajrore tokë- ajër; Komanda e Aviacionit dhe aerodromet në vartësi të saj ku ishin avionë modernë; Komanda e Flotës Ushtarake Detare me disa baza të fuqishme të mbrojtjes detare dhe një brigadë nëndetësesh; brigada ndërlidhjeje, regjimenti i mbrojtjes kundër kimike, regjimenti i zbulimit teknik të artilerisë, regjimenti i radio-zbulimit si dhe disa baza furnizimi e institucione të ndryshme ushtarake.

Po Policia Popullore, si u ngrit?

Policia u vlerësua se duhej të kishte forcën e saj të aftë, të organizuar e të gatshme në shërbim të rendit shoqëror e juridik socialist, sikurse u krijua edhe “batalioni i gatishmërisë i Policisë Popullore”.

Kjo kohë përket me dënimin e Kadri Hazbiut?

Referuar pohimeve të dëshmitarëve e të pandehurve në gjyqin ndaj Kadri Hazbiut dhe Feçor Shehut, evidentohet se nga viti 1973 deri në vitin 1981, në luftën kundër elementit kriminal, vëmendja e organeve të Punëve të Brendshme ishte e përqendruar kryesisht te agjitacioni e propaganda, ku 52% e të dënuarve i përfshinte kjo kategori. Në analizë edhe të kësaj gjendjeje të kriminalitetit u konkludua se kishte qenë i drejtë vendimi për fuqizimin e shërbimeve të Policisë, jo vetëm numerikisht, por edhe me struktura të kompletuara dhe të afta për veprime të shpejta efikase.

Në këtë kohë Enver Hoxha, shtroi pyetjen: Ç’do të ngjasë në Jugosllavi pas Titos?!…

Vetë Enver Hoxha, i frikësuar nga zhvillimet, shtroi i alarmuar pyetjen, duke dhënë po vetë edhe përgjigjen: “Ç’do të ngjasë në Jugosllavi pas Titos?!…Popujt e Jugosllavisë do të luftojnë me heroizëm kundër të gjithë atyre që do të tentojnë t’u cenojnë lirinë dhe pavarësinë”. Ka pasur komente të shumta në vitin 1980 se gjendja shëndetësore e Josif Broz Titos ishte përkeqësuar, ndaj Jugosllavia ishte në epiqendër të analistëve diplomatikë e politikë, ku nuk mungonte edhe vëmendja e shtuar e udhëheqjes politike shqiptare, si shtet fqinj, por dhe ku kishte popullsi e territore shqiptare.

Po pas vdekjes së Titos, çfarë ndodhi?

Më 4 maj 1980 vdiq Tito, ndërsa udhëheqja shqiptare përforcoi masat e brendshme të sigurisë e të vigjilencës, nga kufiri e në çdo qelizë të veprimtarisë së brendshme. Shtypi shqiptar ndër të tjera citoi shënimin e Enver Hoxhës: “Popujve të Jugosllavisë, vdekja e tij do t’u lërë pas mjerimin ekonomik dhe politik, përçarjen dhe grindjet në mes të mozaikut të popujve që formojnë atë që quhet Federata Jugosllave”. Kjo periudhë është karakterizuar nga një tension i brendshëm në udhëheqjen shqiptare për frikën e shpërthimit të ndonjë lëvizjeje në Shqipëri. Duket se më herët ka pasur shumë dezinformacione alarmuese nga agjenturat e huaja, ku nuk bënin përjashtim edhe ata për kryeministrin Mehmet Shehu. Nuk mund të fshihet fakti se tërthorazi ndjehej një frikë e mosbesim nga udhëheqja e lartë, prandaj trysnia ndaj kuadrove për shkundje, për luftë ndaj shfaqjeve të huaja, për luftë kundër liberalizmit, konservatorizmit, dogmatizmit e shabllonizmit, ishte sirenë alarmi për të mbajtur “në këmbë e në gatishmëri të lartë” ushtrinë e policinë. Se “ku flinte lepuri” këtë e dinin vetëm ata që ishin në krye, por që ndjehej një farë pasigurie, dyshimi e frike, kjo kuptohet nga “silurimet” që Enver Hoxha bënte ndaj drejtuesve në të gjitha fushat. Duket se në këtë periudhë, ndonëse nuk ka pasur asnjë sinjal në forumet e brendshme të PPSH, është ndjerë një plasaritje në marrëdhëniet e Enver Hoxhës me kryeministrin Shehu.

Por situata brenda Shqipërisë po ndryshonte. Mehmeti i lë postin Kadri Hazbiut?

Është fakt se Mehmet Shehu, në dhjetor 1979, “i dorëzoi” postin e ministrit të Mbrojtjes, Kadri Hazbiut, me justifikimin se atij do t’i besohej posti që kishte mbajtur Hysni Kapo, në Sekretariatin e Komitetit Qendror të PPSH-së, por që nuk e mori kurrë. Enver Hoxha kishte grumbulluar informacione nga Kadri Hazbiu, ministër i Mbrojtjes në atë kohë, për shfaqje ekstreme liberalizmi në radhët e Forcave të Armatosura dhe ndër të tjera, në një mbledhje me drejtues të lartë të Partisë e të Strukturave të Sigurisë, u është drejtuar të gjithë ushtarakëve: “Shokë oficerë, ku po e çoni ushtrinë me liberalizmin tuaj”?! Ky fjalim, në vijim, u kthye në program pune e material bazë për format e edukimit në strukturat e Forcave të Armatosura.

Në këtë kohë rritet edhe roli i Ramiz Alisë?

Analizë më e hollësishme për gjendjen në Poloni është bërë në shkurt të vitit 1981, në një publikim të shkruar nga Ramiz Alia, mbi bazën e tezave të dhëna nga Enver Hoxha. Në fillim të marsit 1981 Hoxha, ndodhej me pushime në Vlorë dhe prej andej ndiqte me shqetësim zhvillimet në Jugosllavi, ku evidentohej ndjeshmëria e lartë e tij kundër politikës shkombëtarizuese të jugosllavëve ndaj kosovarëve, duke i regjistruar ata si popullsi myslimane, me synim të fshihnin numrin e shqiptarëve, ndaj porositi Ramiz Alinë të shpallë publikisht qëndrimin e politikës shqiptare, madje edhe e orientoi si e çfarë të shkruajë. Referuar shënimeve të tij, evidentohet se më 1 prill 1981 ai ka analizuar zhvillimin e demonstratave të fuqishme në Kosovë (zanafilla në universitetin e Prishtinës), ku pati të vrarë e të plagosur dhe dhjetëra studentë .

Po më 2 prill, çfarë ndodhi?

Më 2 prill është shpallur gjendja e shtetrrethimit atje dhe më 3 prill Enver Hoxha detyrohet të ndërpresë pushimet e të kthehet në Tiranë, ngaqë situata e krijuar në Prishtinë e Podujevë, ku demonstruan studentë e punëtorë, në mbështetje të tyre, ishte tensionuar dhe qe shpallur gjendja e shtetrrethimit, duke shpërthyer një valë e madhe akuzash ndaj shqiptarëve, duke i etiketuar “nacionalistë”, “irredentistë”, “agjentë të imperializmit”, “ballistë”, “imformbyroistë” etj. Më 4 prill ai ka shkruar në ditar: “Ngjarjet në Kosovë më kanë preokupuar e më kanë shqetësuar shumë, pse titistët e poshtër jugosllavë, sipas lajmeve të agjencive, kanë sulmuar me mjetet më të egra popullin dhe studentët që në mënyrë paqësore kërkonin përmirësimin e konditave të tyre të jetesës dhe statusin e republikës për Kosovën në kuadrin e Federatës Jugosllave”. Ndërsa më 5 prill 1981 ai ka shënuar “…mblidhet Byroja Politike ku “diskutuam për ngjarjet e ditëve të fundit në Kosovë dhe masat që duhet të marrim ne”. Ka gjasa që aty të jetë ngjizur ideja e krijimi të batalionit të Policisë Popullore, si rezervë e Ministrisë së Punëve të Brendshme “për të zgjidhur detyra urgjente” që mund të krijoheshin nga zhvillimet e pritshme. Më 7 prill, Hoxha hodhi në “Ditar” shënimin analitik dhe polemizues, me titull “Çfarë pohon e çfarë mohon zoti Dragosavac”, si përgjigje ndaj fjalimit të Dushan Dragosavacit, mbajtur më 3 prill.

Në shënimin e Hoxhës refuzohet pikëpamja e liderit jugosllav se ish-federata jugosllave kishte gjetur zgjidhjen më të mirë të mundshme për çështjen e kombeve dhe kombësive; argumentohet pse shqiptarët në Kosovë meritojnë statusin e republikës brenda federatës; theksohet se shqiptarëve atje nuk u është dhënë asnjëherë e drejta e vetëvendosjes; demaskohet fabrikimi i së quajturës “kombësi myslimane”, për të konkluduar se as “Traktati i Londrës” dhe as “Traktati i Versajës” nuk janë të përjetshëm dhe nuk mund të dënojnë pa fund fatin e shqiptarëve. Në përgjigje të asaj situate kaotike dhune, më 8 prill 1981, u shkrua edhe një artikull në gazetën “Zëri i Popullit”, titulluar “Pse u përdor dhuna policore dhe tanket kundër shqiptarëve në Kosovë”. Në “Ditar”, më 11 prill, Hoxha ka shënuar se: “…shqiptari nuk e ka duruar kurrë robërinë”, në të cilin polemizohet ashpër me pohimin e Stane Dolanc-it se: “Kosova nuk do të bëhet kurrë republikë” (cituar prej shtypit perëndimor). Referuar shënimeve të ditarit të Enver Hoxhës për çështje ndërkombëtare, janë regjistruar 150-200 të vrarë në Prishtinë,13 në Ferizaj, 3 në Prizren, shumë të vrarë në Lipjan, Obiliq (madje këtu janë vrarë nxënës të shkollës së mesme), Podujevë, ndërsa me të plagosur janë mbushur spitalet, burgjet janë mbushur e aty po torturohen shqiptarët nga policia e ushtria serbe dhe për herë të parë përmenden dëshmorët e lirisë të demonstratave të para.

Veprimi serb në Kosovë cilësohet masakër dhe Hoxha shënoi deklarativisht se: “…ne do t’i mbrojmë vëllezërit tanë kosovarë deri në fund”. Lufta politike është ashpërsuar dhe kulmon si kurrë më herët që nga viti 1948. Më të frikshme për Shqipërinë e bënë këtë gjendje edhe reagimet antishqiptare të politikanëve serbë. Udhëheqës jugosllavë si Millosh Miniç, Vidiç, Petër Stamboliç etj. shpërthyen në fjalime akuzuese të karakterizuara nga një egërsi e shfrenuar, nga një dell shovinist serbomadh i paparë ndonjëherë kundër popullit shqiptar që jeton në Jugosllavi dhe kundër Shqipërisë. Kurse ministri i Brendshëm i RSF të Jugosllavisë, Franjo Hërljeviç, në ditët e para të majit 1981 lëshoi akuza se përfaqësitë diplomatike shqiptare në botë kanë organizuar e nxitur ngjarjet në Kosovë. Më 13 maj 1981 mblidhet përsëri Byroja Politike për të analizuar ngjarjet në Kosovë dhe masat që duhet të merren, ndër të tjera aty u miratua botimi në shtyp i artikullit “Kërkesa për t’i njohur Kosovës statusin e republikës është e drejtë”41.

Po incidenti në ambasadën jugosllave, ç’mund të na thoni rreth tij?

Pa kaluar dhjetë ditë nga kjo, më 23 maj 1981, ora 21.17, ambasada jugosllave provokoi me dy plasje eksplozivi në tarracën e kuzhinës. Lidhur me këtë, të nesërmen, më 24 maj, ambasadori jugosllav paraqiti protestë në MPJ të Shqipërisë.

Kush ishte drejtor i Policisë Popullore në atë kohë?

Ish-kryehetuesi i asaj kohe në Tiranë, e më vonë drejtor i Policisë Popullore, Dilaver Bengasi, është shprehur se akti u quajt nga agjencitë e huaja si “autogol në ambasadën jugosllave”. Pas kësaj marrëdhëniet me Jugosllavinë u acaruan në të gjitha fushat, tregtare, shkencore, kulturore, diplomatike etj. Sipas përfundimeve të grupit hetimor të këtij akti, cilësuar atentat terrorist nga pala jugosllave, që u arrit pas këqyrjes së vendit të ngjarjes, ekspertimeve shkencore të shumta e analizave të të dhënave të siguruara nga shumë burime, u konkludua se ngjarja ishte politike, e realizuar nga personeli i ambasadës jugosllave në Tiranë, me mjete e municione xheniere të prodhimit jugosllav. Më 3 qershor 1981, gazeta “Zëri i Popullit” botoi artikullin “Mbi ngjarjet e ambasadës jugosllave në Tiranë”, si kundërpërgjigje gazetës “Politika” të Beogradit. Ndërkohë, makineria shpifëse e policisë së fshehtë jugosllave, ajo e UDB-së, filloi intrigat për “zjarrvënie” të Ballkanit, me shpifje të padëgjuara kurrë më parë kundër Shqipërisë, madje deri në Uashington. Edhe kjo gjendje e krijuar kërkonte domosdoshmërisht fuqizimin e shërbimeve të policisë në kontrollin e mbajtjen e normalitetit të rendit shoqëror brenda vendit. “Albanian Free Press”: Albert Zholi

Siria, marrëveshja me Iranin dhe tregëtia janë çështjet më të mprehta të takimit në Uashington mes dy presidentëve, atij amerikan Donald Trump dhe atij francez Emmanuel Macron. Kjo është vizita e parë shtetërore e një udhëheqësi të huaj gjatë administratës Trump dhe siç tha presidenti amerikan plotësisht e përshtatshme për shkak të lidhjes së fortë me një aleat të vjetër siç është Franca

Një ceremoni ushtarake në Shtëpinë e Bardhë i parapriu takimit mes dy udhëheqësve. Në ditën e dytë të vizitës së tij shtetërore në Uashington, presidenti francez u prit në Shtëpinë e Bardhë me një ceremoni ushtarake, që angazhoi 500 trupa të forcave të armatosura amerikane. Dy udhëheqësit shoqëroheshin nga bashkëshortet e tyre, zonja e parë amerikane Melania Trump dhe bashkëshortja e presidentit francez Brigitte Macron.

Gjatë një fjalimi që pasoi ceremoninë pritjes, presidenti amerikan tha se vizita e presidentit Macron është dëmshi e marrëdhënies së qendrueshme me një vend aleat të vjetër të SHBA-së siç është Franca.

Është mëse e përshtatshme që ne po zhvillojmë vizitën e parë shtetërore me udhëheqësin e një aleati të vjetër të Amerikës, kombin krenar të Francës. Vizita juaj zoti president vjen në një moment vendimtar për aleancën tonë. Së bashku me miqtë tanë britanikë, Shtetet e Bashkuara dhe Franca ndërmorrën një akt vendimtar si përgjigje ndaj përdorimit të armëve kimike nga ana e regjimit sirian. Dua t’ju falenderoj personalisht ju, popullin francez dhe ushtrinë e vendit tuaj për partneritetin”, tha presidenti amerikan.

Presidenti Macron tha populli francez ka patur gjithnjë ndjenja te sinqerta ndaj popullit amerikan. Sipas tij për Francën, Amerika përfaqëson mundësi pa fund dhe dy popujt ndajnë së bashku idealet e paqes dhe lirisë.

Së bashku Franca dhe Shtetet e Bashkuara do të mposhtin terrorizmin. Dy vendet po përballen me të në forma të ndryshme. Ne së bashku do të përballemi me përhapjen e shpejtë të armëve të shkatërrimit në masë, tha presidenti Macron.

Pas ceremonisë së pritjes Presidenti amerikan Donald Trump dhe ai francez Emmanuel Macron zhvilluan bisedime zyrtare. Takimi dypalësh trajtoi çështje me rëndësi globale me të cilat ballafaqohen qeveritë e dy vendeve, përfshirë luftën në Siri, programin bërthamor të Iranit dhe planin e presidentit Trump për të imponuar tarifa për importet e aluminit dhe çelikut.

Gjasat janë që zoti Macron të shfrytëzojë bisedimet në Shtëpinë e Bardhë për të bindur zotin Trump që të mos heqë dorë nga marrëveshja bërthamore me Iranin. Presidenti amerikan e ka quajtur vazhdimisht atë një marrëveshje të keqe. Ai ka afat deri në 12 maj për të hequr dorë nga sanksionet ekonomike kundër Iranit si pjesë e marrëveshjes. Nga ana tjetër zoti Macron ka thënë se marrëveshja me Iranin nuk është e përsosur, por sipas tij mbi këtë çështje, nuk ka një “plan B.”

Ka të ngjarë gjithashtu që presidenti francez të bisedojë me zotin Trump mbi rëndësinë e qëndrimit të forcave amerikane në Siri. Zoti Trump ka folur për tërheqjen e amerikanëve nga Siria veriore. Por sipas zotit Macron kjo do të rriste rrezikun e braktisjes së Sirisë në duar e regjimit të Asadit dhe Iranit.

Në mbrëmje për nder të zotit Macron do të shtrohet një darkë shtetërore, ndërsa të mërkurën ai pritet të mbajë një fjalim përpara kongresit amerikan.

Tusk thotë se BE favorizon integrimin e vendeve të Ballkanit

Zyrtari i lartë i Bashkimit Evropian, Donald Tusk tha të martën se rruga drejt anëtarësimit në BE për Shqipërinë dhe Maqedoninë do të jetë e vështirë

Këto komente të presidentit të Këshillit të Evropës erdhën pasi ai filloi një vizitë vendeve të Ballkanit Perëndimor, duke kërkuar më shumë punë në sundimin e ligjit dhe në luftën kundër krimit të organizuar dhe korrupsionit, raporton AP.

Të gjitha 28 vendet anëtare të BE-së duhet të pajtohen unanimisht për çdo vend që të bëhet pjesë e Bashkimit Evropian.

Pranimi në BE ka qenë nxitës i fuqishëm i reformës politike dhe demokratike në vendet postkomuniste.

“Jam i vetëdijshëm që ky proces do t’i ngjajë më shumë një gare me pengesa sesa një autostrade, por nuk kam dyshim se integrimi i plotë mbetet fati ynë i përbashkët”, tha Tusk në një konferencë për media bashkë me kryeministrin e Shqipërisë Edi Rama.

Javën e kaluar, Komisioni Evropian njoftoi se është bërë përparim i mjaftueshëm për fillimin e bisedimeve të pranimit të Shqipërisë dhe Maqedonisë.

Presidenti i Komisionit Evropian Jean-Claude Juncker tha se dera e Evropës duhet të mbetet e hapur dhe se nuk dëshiron të sheh kthim në gjendje lufte “në këtë rajon jashtëzakonisht të komplikuar”.

Udhëheqësit e BE-së dhe shtetet e Ballkanit do të takohen në Bullgari në samitin që do të mbahet më 17 maj.

Tusk tha se ky samit duhet të gjejë mënyrat dhe mjetet për të përmirësuar lidhjet e bllokut me rajonin e Ballkanit dhe raportet midis vendeve të tij.

“Nuk kam dyshim se është në interesin e BE-së dhe Shqipërisë që i gjithë rajoni i Ballkanit Perëndimor të jetë plotësisht i integruar në BE”, tha Tusk.

Në linjë me DioGuardin, deputetja e VV-së: Kosova po drejtohet nga mafia

Kongresmeni amerikan Joseph DioGuardi, dje në një deklaratë për media kryeministrin e vendit Ramush Haradinaj dhe presidentin Hashim Thaçi i ka quajtur mafiozë që vetëm u intereson pushteti dhe fuqia dhe kështu dëmtojnë popullin e tyre

“Hashim Thaçi e Ramush Haradinaj janë mafiozë. Atyre nuk u intereson për popullin, por vetëm paratë, pushteti dhe fuqia”, ka thënë ish-kongresisti amerikan i cili për herë të parë e hapi në kongres çështjen e Kosovës Joseph DioGuardi.

Në lidhje më këtë ka pasur reagime të shumta nga persona zyrtarë të vendit. Drita Millaku, deputete e Vetëvendosjes në Kuvendin e Kosovës, ka thënë se nuk është asgjë e re ajo që ka thënë Joseph DioGadi, pasi sipas saj, tashmë dy dekada Kosova po drejtohet nga mafia.

“Vendi ynë për fat të keq po i kalon dy dekada që po drejtohet nga mafia. Nuk ka asnjë emër tjetër pos mafisë e lidhur drejtpërdrejtë më të gjitha poret e institucioneve të vendit. Asnjë përparim nuk ka dhe nuk do të ketë deri sa këta të jenë në krye të vendit. Mafia punon për vete dhe për klanin e ngushtë prandaj e kemi gjendjen qysh e kemi, qytetarë të lodhur e të rraskapitur duke shikuar mundësinë e parë për tu shpërngulur, sepse as represioni i Serbisë nuk ia ka bëre popullit me keq” ka thënë nder të tjera deputetja Millaku.

Deputetja thotë se në Kosovë është gjendja e rëndë ekonomike. Sipas deputetes së VV-së, vetëm në Prizren janë mbi 50 ndërmarrje që janë shkatërruar dhe mbi 20.000 punëtorë të larguar, ku sipas saj të gjitha këto i ka bërë kjo mafi.

“Unë them se kjo është shprehja me e butë që u është thënë , këta duhet të japin llogari para se ti shkarkojmë nga funksionet sepse qytetarët kanë me i ndëshku por jo pa i dënuar me burg jo të shpëtojnë lehtë” ka përfunduar për “Bota sot”, Drita Millaku, deputete e Vetëvendosjes në Kuvendin e Kosovës.

Kërkohet mbështetja e Francës për liberalizimin e vizave

Ministrja e Integrimit Evropian, Dhurata Hoxha priti në takim ambasadorin e Francës, Didier Chabert, me të cilin diskutoi për Raportin e vendit të Komisionit Evropian

Hoxha, theksoi se Raporti i Komisionit Evropian është objektiv dhe udhëzues i mirë për të arriturat dhe sfidat tona, duke u përqendruar në prioritetet e procesit nëpër të cilin po kalon vendi, njofton kumtesa ministrore, transmeton Koha.net.

“Raporti është objektiv, ka evidentuar të arriturat tona por edhe sfidat, duke dhënë udhëzime se ku duhet të përqendrohemi për të përshpejtuar synimet tona integruese.

Ne besojmë se arritjet tona janë në pajtim me kërkesat për liberalizimin e vizave, 95 nga të cilat janë realizuar.

Arritjet në luftimin e krimit të organizuar dhe korrupsionit, nuk do të ndalet edhe pas liberalizimit të vizave, ngase, këtë dukuri negative do ta luftojmë vazhdimisht, në pajtim me vlerat që aspirojmë”, theksoi Hoxha e cila kërkoi mbështetjen e Francës për vendimin e liberalizimit të vizave.

Ambasadori Chabert, theksoi se Franca ka përkrahur vazhdimisht dhe do ta përkrahë në të ardhmen, procesin integrues të Kosovës, duke kontribuar në rrafshin ndërkombëtar por edhe në shtetndërtim.

Çamëria zhduket nga harta e Greqisë, kurse né … qetë, qetë!

Nga Mërgim Korça

Genocidi grek ndaj popullatës çame, i ushtruar në mënyrë të skajshme përgjatë periudhës kohore mes viteve 1913 deri më 1944, merr një rëndësi të madhe i shqyrtuar si pjes’e pandar’e masave të marra nga qeveritë greke ndaj popullatës autoktone shqiptare, muslimane apo orthodokse qoftë, banuese e territorit gjeografik të quajtur Çamëri. nuk do të hyjmë e të rikujtojmë fakte e dëshmira të pafundme trashëguar nga bashkëkohësit e atyre viteve gjakatare, të shpëtuar gjallë e që me dëshmit’e tyre emrore si për fshatra të djegur e gjithashtu me lista emrore viktimash të pafundme, e bëjnë sa të trishtë historin’e popullatës çame banuese e atyre trojeve etnike shqiptare, por edhe janë dokumente të pashlyeshme për t’a gjykuar shkencërisht atë periudhë historike të kombit tonë. të gjitha këto, të mbledhura e të dokumentuara, përbëjnë arkivin që eventualisht do të duhej t’u paraqitet si O.K.B.- së e gjithashtu edhe vetë drejtuesve të Greqisë. mirëpo pikërisht këtu fillon e keqja e madhe: shteti grek, nëpërmjet drejtuesve të tij nuk pranon asnjë ballafaqim historik shkencor lidhur me problemin çam. Këtu tashti edhe ajo nyje gordiane e problemit çam që duhet analizuar dhe ku do të hedhim sado fluturimthi dritë rreth gjendjes, shanseve, interesave të ndërsjella si edhe gabimeve të vërtetuara e që po vazhdojn’e vërtetohen akoma sot nga ata që u ka rënë për pjesë t’a trajtojnë problemin Çamëri ! e pikërisht që këta gabime të mos përsëriten më … vazhdojmë me këtë analizë.

Ka edhe një varg studiuesish grekë, si p.sh. zonja Elefteria Manda ose zoti Jorgos Margaritis, që krimet e pashembullta si edhe çpopullimin e territoreve çame i kanë krahasuar me genocidin nazist ndaj hebrenjëve! kjo pak por e saktë. ata janë mbështetur në pohimet e tyre duke e marrë zanafillën tek masakra e pabesë e 72 krerëve të Çamërisë nga famëkeqi kapiten Deli Janaqi tek përroi i Selanit në paramithí, e duke vazhduar me ligjin famëkeq të reformës agrare q’e ligjëroi plaçkitjen e trojeve çame nga ana e grekëve ! si u realizua ai plan djallëzor dhe ato troje shqiptare u bënë pre e tyre ? plumbi, hanxhari si edhe zjarri qenë faktorët fillestarë si edhe parakushtet vendimtarë q’e sheshuan rrugën për shpërnguljet masive të popullatës çame nga territori i quajtur Çamëri për në tokat e shkreta të Anadollit! vazhdimi nuk qé gjë tjetër veçse zbatimi i t’ashtuquajturës reformë agrare e emërtuar “apallotriosis”, që në shqip do të thotë “tjetërsim”!

Këtu duhet kërkuar dhe “kyçi” i problemit. nacionalistët e mirëfilltë, të brumosur me mësimet e kësaj kategoríe shoqërore, ndërmjet tjerave nuk konformohen dot as me apallotriosis-in, këtë zhvatje pasurije që qeveritë greke ushtrojnë ndaj arvanitasve autoktonë në Çamëri ! e pikërisht këndvështrimi ndaj kësaj dukurie marrëdhëniesh shoqërore në fushën ekonomike i shquan dukshëm kategorinë e cila sot në Shqipëri emërtohet koka të nxehta nacionaliste si edhe pseudopatriotë, nga ata që përgjatë diktaturës ishin partizanët e internacionalizmit proletar kurse sot mendojnë se e drejtojnë politikën e jashtme shqiptare me diplomací të mirëfilltë duke na ftuar të kemi durim derisa të pranohemi në bashkimin europian ! (e kaq pa i a hyr’e trajtuar pastaj problemet me të cilat ballafaqohen drejtuesit e shteteve anëtare të B.E-së).

Po nga ana statistikore vallë, si qëndron çështja? u theksua që në hyrje se nuk do të hyjmë në hollësira por veç do të trajtohen parimet si edhe përvoja që duhet nxjerrë, duke pasur në themel idenë rreth gjakderdhjes shoqëruar me shpërngulje masive të dhunshme. mbështetur në dokumente historike autorsie greke të p. aravantinos-it të shekullit xix-të, raporti i popullsisë Çamërisë paraqitej si vijon: 97.3% popullatë shqiptare dhe 2.7% popullatë greke. a nuk mjafton vetëm kjo shifër e thatë statistikore të hedhë dritë të mjaftueshme dhe të bëjë që logjika e ftohtë të kuptojë pse autoritetet greke si qeveritare, e pastaj mbas tyre edhe shkencëtarët historianë konformistë , kategorikisht u shmangen ballafaqimeve?!

Egoizmi i fuqive të mëdha dhe rrjedhojat që konkretisht pasuan

Ndalemi tashti dhe e shikojmë me prapavështrim situatën nisur nga si u krijuan kushtet historike që grekët ndoqën këtë rrugë krimi djallëzore që gjendja arriti këtu ku është ! së pari dhe mirëfilli, duhet t’a kemi të qartë se sa herë që të drejtat tona kanë pas qenë nëpërkëmbur, ose edhe kur kemi pas qenë ndihmuar nga fuqit’e mëdha, asnjëra syresh nuk na e ka pasur blatuar këtë “për hatër tonin”, as edhe mohuar për “inat ndaj nesh”. gjithmonë ka qenë në mes interesi i secilës fuqi vënë në plan të parë ! po sjell një shembull tipik interesash të tilla i cili nuk ka nevojë për asnjë koment. Sipas studiuesit me famë botërore Franz Bop, gjeneralit francez xhentili, Napoleon Buonaparti i dërgoi një letër ku theksonte : “… është në interesin e republikës që Ali Pasha Tepelena t’i mundë të gjithë rivalët e tij që të bëhet i aftë t’i shërbejë republikës …” i mbështetur në gjithë faktet si edhe dokumentet e studiuara të asaj kohe, historiani Edwin Jacques pastaj nxjerr përfundimin : “… lojën e dinakërisë Ali Pashai e dinte fort mirë. në marrëdhëniet e tij me Francën ai nuk synonte t’i bënte shërbime republikës franceze, por që kjo e fundit t’i shërbente atij !”

Me këtë i a vlen të sillet në plan të parë pohimi madhor i humanistit mendjendritur baba Rexheb-it i cili pohonte se “kur egoizmi madhor i kalon kufijtë personalë dhe shtrihet në atë shtetëror, ballafaqohemi me të këqija të pamenduara nga mëndja e njeriut”!

I analizojmë tashti nga ky këndvështrim interesat e ndryshme shtetërore të asaj kohe që e çuan njerëzimin drejtë luftës së I-rë botërore.

Konferenca e Londrës e 1912-1913-tës vetëm se ballafaqoi e kundërvuri projektet kolonialiste sllavo-greke ndaj projektit etnik shqiptar. cili ishte qëndrimi i fuqive të mëdha ? interesat e fqinjëve tanë territorialë, interesa këto kryekëput grabitqare dhe kriminale të tyre, u mbështetën nga Franca si edhe Rusia. lind natyrshëm pyetja përse Franca e mbështeste politikën ruse? Sepse Franca e donte nga ana e saj përkrahjen e Rusisë nga që e kishte si kundërvënie Gjermanisë, (me të cilën ndante pjesë të madhe kufiri territorial të sajin), dhe Austro-Hungarisë. po kjo e fundit ç’qëndrim mbante? ishte e vetmja që na doli zot sepse interesat kundra-ruse të saja bënë që ajo t’i mbështeste interesat shqiptare.

Kurse Rusia, jo vetëm për interesat e saja pansllaviste që kishte, por për vetë objektivin e saj të kishte mbështetje për të dalë në mesdhe, automatikisht ishte kundra formimit të një shteti të pavarur shqiptar ! nuk kam tashti se si mos t’a përqendroj vëmendjen tek Anglia të cilën, falë politikës së saj, atdhetari i shquar, (më falni, ajo kok’e nxehtë pseudopatrioti), Patër Gjergj Fishta e kishte quajtur, kurva e motit, duke e sjellë këtu pohimin e ministrit të punëve të jashtme të Anglisë sir Edward Grey, i cili integralisht pohonte: “… objektivi kryesor i konferencës, (së Londrës – M.K.), ruajtja e marrëveshjes dhe mirëkuptimit mes fuqive të mëdha, u arrit …” !

Kurse sips opinionit tonë modest, pikërisht ajo barazpeshë nuk u arrit! Ajo konferencë famëkeqe qe zanafilla e atij genocidi barbar grek kundra popullatës etnike çame si edhe atij sllav kundra etnísë shqiptare veriore, ku fuqit’e mëdha bënin sehir duarkryq shitjen e interesave shqiptare, ndërlidhur këto me krime e masakra të paimagjinueshme, për t’ashtuquajturën barazpeshë ndërkombëtare në viset ballkanike!

Duke vazhduar tashti të përqendruar në temën që sot trajtojmë, qëndrimin grek ndaj popullatës çame, kërkojmë mbështetje edhe tek humanisti si edhe letrari e kritiku i shquar shqiptar, Faik Konica, i cili i qé drejtuar asokohe kryeministrit të Britanisë së madhe duke i thënë qart’edhe shkoqur se “… ne, shqiptarët, kemi frikë vetëm nga grekët, me qenë se ata kanë një armë të hatashme, shumë të fortë, dinakërinë !”

Po historia çfarë provoi? mospërfillja si edhe nëpërkëmbja e interesave shqiptare në Ballkan, jo që nuk solli baraspeshë ndërkombëtare në këto krahina si edhe më gjerë, por vetëm se solli ngatërresa, ndërlikime ndërkombëtare e asgjë më shumë.

Cili ish themeli i luftës së parë ballkanike ? Serbia e mali i zi nga veriu si edhe Greqia nga jugu, kishin si objektiv ndarjen mes tyre të territoreve etnike banuar historikisht nga shqiptarë! Ja, kjo e gjitha me pak fjalë ! edhe vetë shpërthimi në vazhdim i luftës së i-rë botërore, si pasoj’e vrasjes Franc Ferdinandit në Sarajevë, e fakton tensionin e krijuar në Ballkan!

Një vështrim rreth mjegullnajës viteve 1941-1944 si edhe në vazhdim

Nacionalistët shqiptarë “en block”, kishin të njëjtat pikëpamje si edhe qëndrime ndaj politikës greke lidhur me popullatën çame. edhe kjo pak por e vërtetë si drita e diellit. bile në rezolucionin e mbledhjes së mukjes të datës 1 gusht 1943, pika “2” e vendimeve të marra formulohet si pason:

2: Luftë për një Shqipëri të pavarur, për zbatimin e parimit të njohur universalisht e të garantuar nga karta e atlantikut të vendosjes së popujve, për një Shqipëri Etnike.

U hedhim tashti një sy zhvillimeve në dy anët e kufirit shtetëror shqiptaro-grek. shteti shqiptar u garantonte të gjithë banorëve “grekofonë” jo vetëm lejimin e përdorimit të gjuhës së tyre por edhe shkollimin në po gjuhën e tyre greke. këto doemos mbështetur në konventat ndërkombëtare. bile gjatë regjistrimeve të popullatës ata njiheshin si banorë shqiptarë por me kombësí greke. kurse nga ana tjetër e kufirit, jo që nuk u lejohej çamëve orthodoksë të flisnin shqip, pa le të kishin shkollat e tyre në gjuhën shqipe. por kulmi është se ata edhe sot as nuk i kanë të drejtat e tjera qytetare si vendasit grekë !(???) përgjatë kësaj hullije nuk kanë se si të mos përmenden dhe qëndrimet e p.k.sh. gjatë luftës dhe pas saj: fillimisht përplasja fytyrës Enver Hoxhës nga ana e Miladin Popoviçit i rezolucionit të konferencës mukjes dhe mosnjohja në vazhdim, me urdhër të po enver hoxhës, të atij rezolucioni. vlerësimi fillimisht si heroik i luftës së batalionit Çamëria në l.n.çl. i komanduar ky nga komandanti Rexho Plaku, e në vazhdim fill pas çlirimit, dy burgosjet e Rexho Plakut si edhe internimet e tija familjarisht për 27 vite me radhë ! pa lé servilizmi ndaj shtetit grek ku jo vetëm që nga njëra anë sajohet e fryhet komploti absolutisht i paqenë i gjoja grupit çam të Teme Sejkos, e nga ana tjetër përfaqësuesja e minoritetit grek Vitori Çuri emërohet zv/kryetare e kuvendit popullor. kaq, sado fluturimthi, rreth së kaluarës.

Hedhim tashti dritë rreth zhvillimeve të sotme në Greqi sa i takon asaj pakice çame orthodokse krejtësisht e “paqenë dhe e asimiluar”. as ndihet se ësht’e gjallë, kurse tek ne në Shqipëri jo vetëm që kemi krye-peshkopin puro grek, por ai po hamendëson ndërtime kishash greke orthodokse edhe në Peqin ose Kukës ku historikisht nuk ka pasur asnjë herë këmbë orthodoksi! Pse? fare e thjeshtë. të lihen pas vetes ato që emërtohen gjurmë arkeologjike! Kjo që në të ardhmen, (ç’janë disa dhjetravjeçarë para historisë shekullore), Greqia të ketë “dokumente arkeologjike” lidhur me etnicitetin e trojeve greke aty ku shqiptarët pretendojnë autoktoní ! nga ana tjetër refugjatëve shqiptarë në Greqi u bëjnë trysní gjithëdrejtimëshe dhe vetëm marrja nga ana e tyre e nënshtetësisë greke i bën pastaj të rregullojnë një farë standardi jetese në Greqi. pale që brenda Shqipërisë, elementë aktivë grekë, u propozonin qytetarëve shqiptarë si pa të keq që, mjaft të nënshkruanin, dhe të merrnin pension pleqërie grek, (pa pasur punuar një ditë për person, pa le për institucion, grek !(?)

Po nga ana e jonë e barrikadës çfarë po ngjet? Një papërgjegjësí e skajshme sa u takon qëndrimeve me Greqinë si edhe më gjerë. jo vetëm që pranohet të hapen shkolla e universitete greke në Shqipëri, por edhe kur presidenti i Greqisë pati deklaruar publikisht se nuk ekziston problem çam, si presidenti Mojsiu edhe kryeministri Nano: heshtën në tribunë në syt’e tij si edhe të popullit që dëgjonte !(?) nuk mjaftoi kjo por në vijim të kësaj hullíje, ministrja e jashtëme e Greqisë, zonja Dora Bakojannis bëri të pamundurën t’a ndalonte vizitën e presidentit Karolos Papulias të vinte në Shqipëri me rastin e inaugurimit të kolegjit Arsakejo! Përse? Sepse u trembej demonstratave eventuale çame!

Po qeveria jonë? Në vend t’u qëndrojë pranë refugjatëve tanë në Greqi, t’i ftojë të votojnë në atdhe, etj., me mosinteresimin e saj praktikisht i shtyn të marrin kartën e homogjenitetit greke e cila u krijon lehtësira si qytetarë grekë. (jo se del nga tema, por nuk po zgjatemi rreth diplomacisë trajtimit çështjes kanalit Korfuzit).

Pa le që qeveria shqiptare nuk duhet të heshtë për asnjë çast lidhur me dy probleme madhorë të cilët vetëm në rrugë institucionale mund të gjejnë zgjidhje:

1-problemi i kthimit të pronave çamëve të cilat me zbatimin e Apallotrosios-it (tjetërsimit të pronës) i u rrëmbyen pronarëve legjitimë çamë dhe u përvetësuan nga grekët.

2-kthimi i çamëve në pronat e tyre në zbatim të të drejtave legjitime të tyre të sanksionuara nga o.k.b.-ja.

Së fundi, përgjatë këtij vrojtimi dhe radhitje faktesh historike, nuk heshtim dot pa e theksuar se sipërfaqja e atij territorit gjeografik të quajtur Çamëri kap një sipërfaqe prej 10.000 km2 e pra baras me 35.7 % të së gjithë Shqipërisë !

Si pasojë pra, nuk kishin se si të mos na dëshpëronin skajshëm deklaratat zyrtare të ministrit të punëve të jashtme të Shqipërisë zotit Edmond Haxhinasto, si për Kosovën edhe Çamërinë!

E keqja është se përgjatë diktaturës i u ra fyellit për dyzet’e shtatë vite me radhë lidhur me internacionalizmin proletar e ajo periudhë kohore gjysëmshekullore e shojti krenarínë tonë kombëtare ! prandaj nuk i shmangemi dot pohimit se si orientimi më i dobishëm i shtetarëve tanë duhet të jetë t’i nuhasin e pastaj edhe t’i shfrytëzojnë sa më në interes të kombit rrethanat, kur interesat tona kombëtare përputhen me ato të më të mëdhenjve! Shembull i cili nuk duhet harruar në asnjë mënyrë qé goditja që i bënë forcat e NATO-s Serbisë si agresore ndaj Kosovës në muajin mars të vitit 1999 ! kurrë të mos e harrojmë se si “… lojën e dinakërisë Ali Pashai e dinte fort mirë. në marrëdhëniet e tij me Francën ?ai nuk synonte t’i bënte shërbime republikës franceze, por që kjo e fundit t’i shërbente atij !”

Për këtë qëndrim kanë nevojë sot Shqipëria, Kosova si edhe problemi çam, përbërës të problemit të përgjithshëm kombëtar!

Platforma e Veselit e vonuar dhe e gabuar

Shpalosja e platformës nga kryetari i Partisë Demokratike të Kosovës (PDK), Kadri Veseli është edhe një dëshmi se lidershipi i Kosovës nuk ka vizion. Kadri Veseli, do duhej të merrte iniciativë me të gjithë akterët në vend për arritjen e një rezultati për tekstin e platformës. Kështu kanë vlerësuar njohësit e rrethanave politike në vend

Analisti Belul Beqaj, ka thënë se lideri i PDK-së,po vepron me vonesë të madhe për temat të cilat janë shqetësime për vendin për vite me radhë. Sipas tij, kjo nismë nuk do të ketë mbështetje pasi subjektet politike duan që të dëshmohen para elektoratit të hutuar.

“Këto tema na shqetësojnë me vite, ndërsa kërkohet konsensus nacional sikur të ishin aktuale nga dje. S’do mend se Kadri Veseli është vonuar me artikulimin e prioriteteve pasi që nismat individuale kanë dështuar apo janë në rrugë të dështimit. Prandaj, nuk besoj se kjo nismë do të ketë mbështetje në kohën kur subjektet politike po dëshirojnë të dëshmohen secila në mënyrën e vet para elektoratit të hutuar. Lideri i mirëfilltë duhet të ketë vizion, ndërsa shpalosja aktuale e kësaj Platforme është edhe një dëshmi se lidershipi Kosovës nuk ka vizion”, ka thënë Beqaj për Telegrafin.

Edhe analisti Imer Mushkolaj theksoi për Telegrafin se nga kryetari i Kuvendit, Kadri Veseli do duhej të rridhte iniciativa që të diskutohet edhe me partitë parlamentare si dhe me grupe tjera të interesit që të krijohet platforma, e jo të ofrohet e gatshme.

Ai tha se gjithçka ka nisur mbrapsht me platformën e Veselit duke përfshirë këtu edhe platformën e qeverisë të kryesuar nga kryeministri, Ramush Haradinaj.

“Hapat kanë qenë gabim, pasi do duhej të bëhej në një mënyrë tjetër që ai të marr iniciativën dhe të përfshihen të gjithë akterët tjerë që të arrihet një rezultat për tekstin e platformës. Në anën tjetër është e pakuptueshme se si kryeministri i dorëzon kuvendit një platformë tjetër. Logjika do të ishte që platforma të dilte si rezultat i diskutimeve të partive parlamentare dhe grupe tjera të interesit në kuvendin e Kosovës, të miratohej në kuvendin e Kosovës dhe pastaj t’i dorëzohej presidentit. Që të gjitha kanë nis mbrapsht edhe nga ana e Veselit dhe nga ana e Haradinaj. E në anën tjetër kemi një thirrje për një tryezë nga LDK. Do duhej që të organizohej kushtimisht përpara se këto platforma të bëhen publike. Për mu është banale dhe e papranueshme që njëkohësisht i kemi dy platforma”, ka thënë ndër të tjera Mushkolaj.

Në anën tjetër, përmes propozimit të tij, Veseli ka kërkuar arritjen e një konsensusi mes partive politike për temat të rëndësishme, siç është dialogu me Serbinë, themelimi i Asociacionit të komunave me shumicë serbe, themelimi i Ushtrisë së Kosovës, agjenda e integrimeve evropiane dhe Reforma Zgjedhore.

Ndryshe këtë platformë, Veseli ua ka dërguar liderëve politikë, përmes së cilës u bënë thirrje atyre për krijimin e një ekipi të përbashkët me pjesëmarrje edhe të shoqërisë civile.

Dushan Janjiq: Gjyshi i Ramush Haradinajt është i varrosur në Beograd

Për Kryeministrin Ramush Haradinaj po diskutohet ende në Serbi, pasi dha një intervistë për mediat e atjeshme. Analisti i njohur serb Dushan Janjiq, në një paraqitje për Happy Tv, televizion që ka interevistuar Haradinajn, para disa ditësh, ka zbuluar detaje për gjyshin e Kryeministrit të Kosovës.
Janjiq, në emisionin ku ka marrë pjesë edhe kreu i radikalëve Vojisllav Sheshel, ka thënë se gjyshi i Ramush Haradinajt është i varrosur në Beograd, në varrezat e myslimaënëve

„Gjyshi i tij ka vdekur në Beograd, është i varrosur në varrezat e myslimanëve afër, beogradit të ri. Ai ka qenë i afërt me mbretërinë. Është një familje që e ka pasur vendin e saj në Mbretërinë e Jugosllavisë“ ka thënë Janjiq.

Ndërsa, Janjiq ka thënë se edhe gjyshi i tij është i varrosur në Kosovë dhe se këtë cështje e ka biseduar me Haradinaj i cili sipas Janjiq ka dashur t’i tërheq eshtrat e gjyshit nga Beogradi.

„Gjyshi im ka qenë oficer i xhandarmërisë dhe është i varrosur afër Manastirit të Deçanit dhe unë kam pyetur rreth procedurës se nuk e kam ditur . Ai ka dashur t’i tërheq eshtrat e gjyshit të tij …Unë kam dashur nga ai garanci që pushteti komunal në Deçan t’i restaurojë varrezat ku është i varrosur gjyshi im, unë nuk e lëvizi gjyshin nga Kosova …rreth kësaj kemi folur“

Por a e keni bërë, e ka pyetur gazetari analistin Janjiq.

„Nuk kemi mundur atë(Haradinajn), e kanë burgosur dy hereë, herën e fundit i ndihmoi edhe Thaçi edhe dikush tjetër që t’i japin famë për zgjedhje në Francë . Ai ka ndikuar te pushteti komunal që varrezat të restaurohen sepse kjo është turp“

Ndërkohë, radikali Vojisllav Sheshl është interesuar për të mësuar më shumë se ku ndodhet varri i gjyshit të Ramush Haradinajt

E Janjiq ka thënë se Haradinaj do t’i kthej eshtrat e gjyshit në Deçan.

„Gjyshi i Ramushit ende është në Beograd dhe mendoj se duke iu falënderuar eëmisioni tënd ai do t’a dalë ta kthej gjyshin“ ka thënë ai.